Et ꝯtra genti. libro. iij. ca. clvij. ꝙ homo a pct̄oliberari non pt̄ niſi ꝑ dei gratiā. ¶ Scd̓o ꝓbo hocidem diſtinctione vel ſufficiēti ꝯꝑatōe. Nā ẜm Bedam qͣtuor ſunt inflicta homini ꝓpter peccatumprimum qd̓ accidit ex auerſione a bono incōmūtabili ſcꝫ deo et ꝯuerſione ad bonū cōmutabile.ſcꝫ ignorantia. infirmitas. malicia. et cōcupiſcentia. Propter ignorātiā agēdoꝝ neceſſaria eſt gr̄aque eſt lu ſpūalis ip̄am animā illuminās. Propt̓infirmitatē qua homo impotēs eſt aſſurgere ad opus virtutis qd̓ eſt difficile. Virtꝰ em̄ ē circa bonū et difficile: neceſſaria eſt gr̄a que aīam ad deūerigat et a malo auertat. Propter cōcupiſcentiamqua ip̄a anima corrupta immoderate ꝯcupiſcēdocorruptibilibꝰ inheret: neceſſaria eſt gr̄a que eternoꝝ ſapore inducat. et ſic vehementiā ꝯcupiſcētiediminuat. Sic̄ ergo multiplex neceſſitas in ſtatūnature lapſe cōcurrit: propter quā neceſſaria eſtgratia gratificas ſicut patet. Hec Alexander ſcd̓aparte ſimmine. q. xxij. arti. vj. Vtꝝ primus homoin ſtatu nature lapſe indiguerit gratia. in. cor. ſo¶ Tercio hoc idem probo duplici autoritate Primo autoritate pſal. dicentis de deo. Remiſiſti iniquitatem plebis tue: operuiſti om̄ia pct̄a eoꝝ. dicit em̄ remiſiſti. Nam remittere eſt alicuius debitum relaxare: nō cauſa alicuius intuentis. ſed pietatis intuitu. Prima Iph̓. ſcd̓o. ca. Remittunt̉vobis peccata veſtra propter nomen eius. Et ſb̓dit. et operuiſti omnia peccata eoꝝ operculo caritatis. prouer. x. Vniuerſa delicta operit caritasvt non videant̉ ad puniēdum. ¶Scd̓o hoc idemprobo autoritate Iſaie. xliij. Ego ſum qui deleo inīquitates tuas propter me. id eſt non meritis tuiˢvel propter me honorandū et glorificādū. Et ſubdit. peccatoꝝ ſioꝝ non recordabor. In quo verbooſtenditun curialitas dn̄i. qd̓ ſic patet. Creditorenim etſī quādoqꝫ debitum cōdonet pauperi. tamobene recordatur et ſepe improperat. Similiter virmulieris adultere: etſi cōdonauerit ſenel: non tn̄ſemꝑ. Et bene ea recolit et frequēter exprobrat eidem. Deꝰ aūt nō ſolū ſemel dimittit ſꝫ ſemꝑ. Ezechielis. xviij. In qͣcūqꝫ die ingeniuerit pct̄or ominū niqͥtatū eius nō recordabor. Iſaie. xxxviij.Proieciſti poſt tergū tuum omnia peccata mea. qͣiobliuioni volens tradere illa. ſicut fit de illo qd̓ retro proijcit̉. Similiter nō improperat: ſed diſſimūlat. Sapiētie. xj. Diſſimulās pct̄a hominū nō de.monū. et hͦ ꝓpter penitētiā. id eſt q hoīes penitēt.Patet gͦ vatiōnibꝰ et autoritatibꝰ. ꝙ homo non poteſt a peccato liberari niſi ꝑ gratiā. Et ꝑ hoc excludit̉ error pelagianoꝝ qui dixerunt hominem a peccato reſtirgere poſſe per liberum arbitriū. vt cō.cludit beatus thomas contra gētiles libro terciocapitulo. clvij. in fine. Require ſupra. Liberum¶ Ꝙ homoarbitrium.per ſe eſt cauſa cadendi in peccatum. ſed non reſurgendi ſine deigratia. Capi. .ij.Ed forte p̄dictoꝝ gr̄a argues in oppoſitū. ſcꝫ ꝙ hō ſine gra ꝑ libeꝝ arbi. poſſitliberari a pct̄o ſic. Quīcūqꝫ corꝑaliter ēcauſa alicuiꝰ pt̄ corꝑaliter in illud ad ꝯſtruēdū etdeſtruēdū. qꝛ ceſſante oꝑatōe cauſe ceſſat effectꝰSed hō ꝑ libeꝝ arbi. eſt totalit̓ cauſa pct̄i. gͦ ꝑ libeꝝ arbi. pt̄ totaliter pct̄m deſtruere. Rn̄deo adhoc duobo modis. Primo ꝙ peccator ꝑ ſe ē cauſapct̄i qͣntū ad auerſionē. ſed qͣntū ad ea que ip̄amauerſionē ꝯſequūtur nō ꝑ ſe: cū habeāt rōnē mali: et malū nō ſit ꝑ ſe intentū. ẜm Dioni. iiij. ca. dediui. nō. ¶ Scd̓o mō vndeo meliꝰ et dico. ꝙ peccator eſt cauſa pct̄i qͣntū ad fieri. nō aūt ē cauſa ꝑmanētie eoꝝ q̄ ex pct̄o relinquūt̉. īmo cauſa hoꝝeſt duplex. Prima ē iuſticia d̓ina ꝑ quā iuſte ordinatū ē. ut qͥ noluit ſtare in gr̄a dū poſſet. nō poſſit etiā cū velit. ¶ Scd̓a cauſa huiꝰ ē inſufficiētiaꝓpria ex defectu viriū nat̉e q̄ nō ſufficiūt ad expīationē pct̄oꝝ Qd̓ duplicit̓ ꝓbo ſcꝫ autoritate et exēplo Primo autoi̓tate pſal. dicetis. Recodatꝰ q̓qꝛ caro ſūt. ſpūs vadēs et n̄ rediēs. In qͦ v̓bo ẜmgloſā notat̉ vel on̄dit̉ duplex defectꝰ ſpūs hoīs.Vnus ē qͥa ſpūs hoīs ſcꝫ aīa: eſt ſpūs vadēs de hͦmūdo. et nō redies ad corpꝰ in hoc mūdo. et heceſt breuis diffinitio mortis. ¶ Scd̓s defectꝰ ē qͥaſpūs in hoīe ē ꝑ ſe vadēs ī pct̄m. ſꝫ nō ꝑ ſe redie̓sa pct̄o. homo em̄ ꝑ ſe pt̄ cade̓ in pct̄m. ſed nō perſe reſurge̓. Et id̓o deus ꝑ graꝫ reuocat hoīes qͥ ꝑſe. id ē ꝑ libeꝝ arbi. redire nō poſſunt. Et propterhas duas cauſas dicit. recordatꝰ ē qͥa car̓o ſūt.qͣi dicat. Cōſiderat deus fragilitatē hūanā: qͥa caro ꝓpter quā deꝰ miſeret̉ hoīm. qd̓ in angelis nōinuenit̉. Vn̄ Caſ. ibidē Mouet piū iudice fragiltas ꝯſiderata peccātiū. qꝛ carnalis cecitas lumenceleſtis ſapiētie nō videbat Scd̓o hͦ idē ꝓbo duobꝰ exēplis. Et pͥmū ē Auguſ. Ibidē qͥ dicit. ꝙ n̄oīno inueniret̉ ous oberata et p̄dita. nͥ paſtorismiſcd̓ia q̄reret̉ ⁊ reduceret̉ ad gregē̓. ¶ Scd̓m exēplū ē de hoīe qͥ cū ſe ī foueā ꝓijcit: n̄ pt̄ ex ſe indeexire. vn̄ ip̄e fuit ſibi cauſa ꝓiectōis ī fouea vel inputeū. ſꝫ ꝑ ſe nō ē cauſa exitꝰ de puteo. niſi auxilioalteiꝰ extrahat̉. Sic pct̄or ē ꝑ ſe cauſa ut incidatin pct̄m. ſꝫ ꝙ ab ip̄o liberet̉ nō ē pͥncipaliter ex deigr̄a. Un apoſ. ad thitū. iij. ſic ait. Iuſtificati gr̄aip̄iꝰ. he̓des ſimꝰ ẜm ſpē vite et̓ne. Iuſtificatio at̄nō eni expulſio culpe vel libe̓atio aculpa ꝑ gr̄aꝫ.Sꝫ forte q̄res quo gr̄a expellit culpā ¶ Rndeo etdico. ꝙ nō ꝑ modū cauſe efficiētis. ſic ei oportetꝙ gr̄a age̓t ī culpā exiſtētē ad ip̄iꝰ corruptōeꝫ: ſic̄ignis agit ī aere ad ip̄iꝰ corruptōeꝫ: qd̓ gra nō facit. ſꝫ gr̄a expellit culpa formilit̓. et hͦ eoip̄o ꝙ informat ſb̓iectū. ſcꝫ volūtatē aīe. ſeqͥt̉ ꝙ culpa nō ſit īaīa ſic̄ ptꝫ ꝑ exēplū de ſanitate ⁊ infirmitate. Decb. t. in q̄ſtōibꝰ diſpū. de veritate. q. xxviij. de iuſtificatōe impij. q. ij. Vtꝝ pct̄oꝝ remiſſio poſſit eſſeſine gra. in. cor. ſo. et in. ſo. vij. ⁊ ix. argū. ¶ Ꝙad libeatōeꝫ a pct̄o reqͥrit̉ gr̄a dei. ¶ Ca. .iij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten