ita gradibꝰ iuſtis decurrere. ut ille inuideat qͥ dixerit iſta non eſſe. Et ille inuideat qͥ dixe̓it iſta taliaeſſe. Si em̄ tale vult eſſe inferiorē qualis eſt natura vel czeatura ſupior: iam illa ē ⁊ tāta eſt ut adijcinō oporteat. qͥa ꝑfecta eſt. v̓bi gr̄a. Qui dice̓t lunam debeꝝe eſſe ſicut ſol dupliciter errat. Uno mōqꝛ reꝝ ꝑfectōi aliqͥd cupit adijce̓ cū deſiderat alteꝝſolē. Alio mō qͥa ꝑfectōeꝫ vniu̓ſi vult minue̓ cūlunā vult detrahi. Sic a ſimili dicis ꝙ deus volūtatē noſtrā debuit facere impeccabilē. ut ſic eſſꝫabſqꝫ miſeria. dupliciter erras. ¶ Primo quia visadijcere volūtati diuine qd̓ eſt impoſſibile cū illa ſitꝑfectiſſima. ¶ Scd̓o qͥa vis diminuere ꝑfectionēvniuerſi cū etiā noſtra miſeria ad ꝑ̄fectionē vniu̓.ſi faciat. defuiſſet aūt hūic ꝑfectioni ſi bt̄i ſemꝑ eſ.ſemꝰ. Quapropter ſi ad miſeriā niſi peccādo nonꝑuenit aīa. eti ī pct̄a noſtra neceſſaria ſūt ꝑfectōivniu̓ſitatis quā ꝯdidit deus. qͥd em̄ tam opus habita miſcd̓ia qͣꝫ miſer. Et qͥd tā indignū miſcd̓iaqͣꝫ ſuꝑbus miſer. Qd̓ Auguſ. ꝑ exempla probat.¶ Primū exemplū eſt tale. Quid em̄ tā magnū indomo eſt qͣm hō. et qͥd tā abiectū et infimū qͣꝫ cloaca domꝰ. Seruus tn̄ in tali domo ſua detectꝰ etmūdāde cloace dignꝰ habeat̉ ornat domū etiā turpitudine ſua. Et vtꝝqꝫ hoꝝ ſcꝫ ſeruus et mūdatiecloace faciūt ad pulcritudinē domꝰ hinc fit ut creatura ſuꝑior peccas ceteris inferioribꝰ puniat̉. qͥaille tam ſūt infinie ut ornari etiā a turpibꝰ animispoſſint. atqꝫ ita decori vniuerſitatis ꝯgruere. habitationi ergo celeſti talis aīa nō cōgruit ꝑ pct̄mterr eſtriaūt ꝯgruit ꝑ ſuppliciū. ¶ Scd̓m exēplūeſt tale. Si bonū virū videris qͣntū ad corpꝰ ignibus cōcremari. qͥd iudicas? Nō hoc vocamꝰ penam pct̄i. ſed fortitudinis et patiētie docunientū.miramur quippe animi naturā mutabilitate corporis nō mutari. At vero crudeliſſimi latronis membra cū tali ſipplicio ꝯfici aſpicimꝰ: approbamꝰ ordinē legū: ornāt ergo ambo illa tormēta. Sed illemerito v̓tutis. iſte pct̄i. At ſi poſt illos ignes veletiā an illos optimū illū viꝝ cōmutatū ad cōgruentiā celeſtis habitatōis ad ſide̓a videmus attollivtiqꝫ letaremur. Si aūt ſceleratū latrone ſiue anteſuppliciū ſiue etiā poſt ſippliciū cū eadē malicia volūtatis ad ſedē honoris ſempiternā leuari vide̓mꝰin celū. qͥs nō offēderet̉? Ita etiā flectētibꝰ volūtatem ad ſiniſtrā cōſtitutis dicet dn̄s. Itē maledicti⁊cͣ. Et erigētibꝰ volūtatē ad deū ad dexterā cōſti.tutis dicet. venite. ⁊cͣ. Hec Auguſ. in libro de liboro arbitrio. ¶ Ꝙ deꝰ debuit dare hōmini li.beꝝ arbi. ꝓpter qͣtuor cauſas. ¶ Capi. .xxiiij.Ercio dico ꝙ vtile fuit et rationabile ꝙdeus daret libeꝝ arbitriū et hoc propterſqͣtuor cauſas. ¶ Prima eſt ꝓpter decorēvniu̓ſi ſic: Om̄is natura bona eſt. et quare? qͥa eſta deo creata. ſꝫ nat̉a volūtatis libera ē huiuſmodi.ergo ⁊cͣ. Et ſi dicis quales fecit deus? Reſpōdetlibrrū aAuguf. dicēs. Naturas ergo om̄es fecit deus nōſolum in virtute permāſuras atqꝫ iuſticia. ſed peccaturas non ut peccarent ſed ut eſſent ornaturevniuerſū ſiue peccare ſiue non peccare voluiſſent¶Scd̓a ratio eſt propter cōmendationē liberi arbitrij. Nam om̄is natura rationalis cū libero volūtatis arbitrio: ſi manet in fruendo ſūmo bono atqꝫ incōmutabili bono: proculdubio laudāda eſt. etom̄is quē tendit ut maneat etiā ip̄a laudāda ē. Etper oppoſitū om̄is creatura rationalis cū libero volūtatis arbitrio que nō in eo manet ⁊ non vult agere ut maneat inqͣntum ibi nō eſt. et inqͣntū nonid agit ut ſic vituꝑanda ē. ¶ Tercia huiꝰ ratio ēpropter laudem dei. Si ergo laudat̉ ratōalis crotura que facta eſt: nemo dubitat magis laudādūeſſe illū qͥ fecit eā. Et ſi vituꝑatur nemo dubitetcius cōditorē in ip̄a eius vitupatione laudari.Ratio aūt huiꝰ eſt. Cum em̄ laudamꝰ proptereacreaturā rationalem quoniā creatorē vult frui.Nonne magis laudamꝰ ip̄m creatorē qm̄ ip̄c meffabile bonū eſt. Et cū propterea eā vitupamus qm̄ſummo et incōmutabili bono ſcꝫ creatorē ſuo fruinō vult. illū ſine vlla dubitatōe laudamꝰ. quātūergo laudandus eſt creator omniū deꝰ. ſine cuiꝰlaude nec laudari poſſumus nec vituperari. quodpatet. Non enim vituperari poſſumus quia in eonon maneamꝰ. niſi quia magnum et ſummum ⁊primum noſtrum bonū eſt manere in illo. vn̄ aūthoc niſi quia ille ineffabile bonum eſt. Quid ergoinueniri poteſt in noſtris peccatis vnde ille vitū.peretur quādo vituꝑatio noſtrorum peccatoꝝ nulla eſt niſi ille laudetur. ¶ Quarta ratio et eſt precedētis cōfirmatio ex vitupatione contrarij. Quidquid enim in ipſis rebus vituperatur non niſi victum vituperatur. nulltus autem vituperatur victum niſi cuius natura laudatur. Omnis enimnatura laudatur. om̄e quippe vicium eoip̄o ꝙ vicium eſt cōtra naturam vituperatur. Et quare viciūs Certe qͥa nocet. Si em̄ nō nocet nat̉e vicium.nec eſt. ſi autem nocet: ideo vicium eſt. quia contra naturā eſt. ¶ Sed forte queres. vtrum natu.ra alterius vicio alteriꝰ vicietur. Equale em̄ ab equali viciari vel corrumpi non poteſt. ¶ Cuius ratio eſt. quia quēcūqꝫ natura cū vicio ad eam queſine vicio eſt ut corrumpat acccdit. eo ipſo non equalis accedit. ſed infirmior vicio ſuo. potentiorenim ab inferiore ſi corrumpi nolit non corrumpitur. Si autem corrumpi velit prius incepit corrūpi vicio ſuo qͣm alieno. Ꝙ ſi nec ſua nec aliena natura peccare quis cogit̉. reſtat ut propria volūtate peccet. ergo ſi vituperamus viciū: laudamusnaturam et maximne creatorem nature. ſcꝫ ipſiimdeum. ¶ Quinta ratio eſt ex obligatione debiti ſicOmnis res vel naturaque non facit qd̓ debet vituperatur et peccat. deus autem nulli aliqd̓ debetqꝛ om̄ia gratuite p̄ſtat. ergo natura peccatrix debꝫdeo. Quere qͥd debeat deo: et inuenies recte factū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten