liberid cūnon in generali ſed in particulari erat. tunc rationō ita ꝑtinaciter adheret falſo: qͥn ꝑ ꝯtrariā rōne̓a tali pct̄o auerti poſſit. ¶ Scd̓o ſi homo peccatex paſſione. paſſio reſoluit̉ et reprimitur. et ſic apeccato auertitur. ¶ Tercio ſi homo peccat ex habitus inclinatōe tūc quia habitꝰ animā totaliternō corrupit pt̄ a pct̄o auerti. Et ſic patꝫ ꝙ quocūqꝫ modo vel motiuo aliqͥs incidat in pct̄m pt̄ penitere et liberari. ¶ Tercio hoc idem ꝓbo ſimilitudine morbi. Nam morbo aliqͥs pt̄ eſſe incurabilis ꝓpter tres cauſas. Prima eſt propter naturā morbi. Scd̓a eſt ꝓpter imꝑicia medici. Tercia ē ꝓpter indiſpoſitōnē ſubiecti. Sed morbꝰ ſpūalishominis viatoris ſcꝫ pct̄m nō eſt incurabilis ex prima cauſa. ſcꝫ ex natura morbi qͥa nō ꝑuenit ad terminū malicie. Nec iteꝝ ex ſcd̓a cauſa ſcꝫ ex inexꝑientia medici. qͥa deus ⁊ ſcit ⁊ pt̄ omē pct̄m curareNec iteꝝ ex tercia cauſa. ſcꝫ ex diſpoſitōe hominiſqͥa ſicut ꝑ aliū in pct̄m cecidit. ita ꝑ aliū reſurgept̄. gͦ homo ī ſtatu vie nullatenꝰ pt̄ eſſe ita obſtinatus vel immutabiliter firmatus mialo qͥn penitere poſſit et ita liberari. Vbi nota ꝙ obſtinatio importat quādā firmitatē volūtatis in pct̄o qͥa pct̄o reuerti nō pt̄. Sed ꝙ aliqͥs a pct̄o reuertinō poſſit pt̄ intelligiduobo modis. Dno modoꝙ vires ſue nō ſufficiūt ad hoc ꝙ a pct̄o totaliterliberent̉. et ſic qͥlibꝫ in pct̄m mortale cadēs dr nonpoſſe de pct̄o liberari ⁊ ad iuſticiā redire. Sed exiſta infirmitate in pct̄o nō dr̄ aliqͥs ꝓprie obſtinatus. ¶ Alio modo aliqͥs firmitatē habꝫ in pct̄o. itaꝙ nec cooꝑari pt̄ ad hoc ꝙ a pct̄o reſiirgat. et hͦduobꝰ modis. Vno modo ita ꝙ nō defacili poſſit coopari ad hoc ꝙ exeat de pct̄o. et hec ē obſtinatio imꝑfecta qua aliqͥs pt̄ eſſe obſtinatuˢ in viavel in ſtatū vie. dū ſcꝫ habꝫ aliqͥs ita firmatā volūtate in peccato ꝙ in eo nō ſurgūt motꝰ ad bonūniſi debiles. tamē qͥa aliqui ſurgūt ex eis dat̉ viaut preparent̉ ad gramēt ſic eſt in via ¶ Alio modo aliqͥs habet firmitatē in pct̄o. ita qd̓ nullo modo poſſit cooꝑariūt a pct̄o reſurgat. et hec ē ꝑfecta obſtinatio qua demones ſunt obſtinati. Adcoem̄ eſt eoꝝ mens firmata in malo. ꝙ omīs motꝰliberi arbitrij ip̄oꝝ eſt inordinatus. Vn nullo modo poſſunt ſe ad habendā gram preparare per quāpct̄m dimittant ut patebit. capi. immediate ſequēti. ¶ Sed forte arguēs in oppoſitū ſcꝫ ꝙ aliquis īſtatu vie poſſit eſſe omnino obſtinatus in malo ꝙnullo modo poteſt penitere tali ratione. Sicut eſſeconfirmatu in bono pertinet ad gloriā ſanctorumita eſſe obſtinatū et immobiliter ꝯfirmatu in malopertinet ad miſeriā damnatoꝝ. ſed aliqͥs in via poteſt eſſe cōfirmatus in bono. ut patet capi. p̄cedēti. ergo pari ratione videt̉ ꝙ aliquis viator poſſit eſſe obſtinatus in malo. ¶ Reſpondeo et dico.ꝙ cōfirmatio in bono fit ex diuino dono. et ideonihil prohibꝫ ex priuilegio ſpeciali diuine grātie hͦaliquibus viatoribus eſſe ꝯceſſum. qͣmuis nō hocmodo ſint cōfirmati in bono ſicut brati in patria.ut ſupͣ dictū eſt. hoc aūt de cōfirmatōe in malo dici non poteſt ut ex p̄miſſis patet. Hec bt̄s. tho. inqueſtionibꝰ diſputatis de veritate. q. xxiiij. de libero arbitrio. q. xj. Vtꝝ libeꝝ arbitriū homīs in ſtatu vie poſſit eſſe obſtinatū in malo in duobo argumētis ꝯtrarijs. ¶ Ꝙ libeꝝ arbitriū alicuiuscreaturę poſt hāc vitā cōfirmatū eſt in malo.Ecūdo dico ꝙ libeꝝ arbi. ¶ Ca. .xxjalicuiꝰ creature poſt hāc vitā eſt obſti7 natum vel immutabiliter cōfirmatum inmalo. qd̓ ingenerali tripliciter ꝓbo. ſcꝫ Autoritate. cōtrarietate. ratione. ¶ Primo hoc ꝓbo autoritate Damaſceni ſic dicentis. qd̓ eſt homībꝰ mors:hoc eſt angelis caſus. ſed homīes poſt mortē nonſūt capaces penitētie. ergo nec angeli poſt caſū.¶ Scd̓o hoc idē probo ex ſui cōtrarietate ſic. Feli.citati bonoꝝ ſcꝫ beatoꝝ opponit̉ miſeria damnatoꝝ. ſed ad felicitatē beatoꝝ ꝑtinet ꝙ habēt liberūarbitriū ita firmatum in bono. ꝙ nullo modo poſſunt deflecti in malū. ergo etiā ad miſeriā damnatoꝝ ꝑtinet ꝙ ita ſint obſtinati et cōfirmati in maloꝙ nullo modo poſſunt deflecti in bonū. ¶ Terciohoc idē ꝓbo triplici ratione. ¶ Prima eſt ex defectupenitētie ſic. Non patet reditus de pct̄o in bonūniſi ꝑ penitētiā. ſed ī agēte malū ex certa malicia ⁊decedente in ip̄o nō cadit penitētia. ergo eſt immūtabiliter cōfirmatꝰ in malo. ¶ Scd̓a ratio huiuseſt ex defectū gr̄e ſic. Sic̄ gr̄a ſuꝑinfuſa libeꝝ arbitriū cōfirmat̉ in bono. ita gr̄a excluſa libeꝝ arbitriū cōfirmat̉ in malo. ſed in eo qͥ in pct̄o mortalidecedit eſt pͥuatio et excluſio gr̄e. gͦ talis ſic decēdens penitere nō poteſt. Tercio ꝓbo hoc idem exdefectu diuine iuſticie. et formo ſic ratōnē. Iuſticia diuina exigit ut ſicut beatoꝝ gloria ē perpetuaita damnatoꝝ pena et miſeria ſit perpetua. qͥa ut drMath̓. xxv. Ibūt hij in ſuppliciū eternū. iuſti aūtin vitā eternā. gͦ ip̄oꝝ demonū ⁊ dānatoꝝ li. arbi.ita ē obſtinatu in malo ꝙ ad bn̄ volēdū redire nōpt̄. ¶ Quarto ex dictis cōfirmo hoc ex ſufficiēti diiuſione ſic. Ad libeationē a pc̄to ꝯcurrūt duo. ſcꝫdiuina gr̄a pͥncipaliter operās. et hūana volūtasgr̄e cooperas. qͥa ẜm Auguſ. Qui creauit te ſn̄te: nō iuſtificabit te ſn̄ te. ⁊ id̓o cauſa obſtinatōiſin malo quidē partim accipiēda eſt a deo: partima libero. arbi. ¶ Primo em̄ et pͥncipaliter cauſa obſtinatōis in malo eſt ex deo: nō ſic̄ faciente vel conſeruāte maliciā ſed ſic̄ nō largiēte gr̄aꝫ qd̓ qͥdē iuſticia d̓i depoſcit. iuſtū ē em̄ vt qͥbū velle dū poſſentnoluer̄t ad hāc miſeriā deducat̉. ſcꝫ ut bn̄ velle oīonō poſſint. ¶ Scd̓o cauſa reu̓ſibilitatis vel irreu̓ſibilitatis a pc̄to ē ex li. arbi. niqͣntū deōnes per aliūnon cecideruūt. et ideo per aliū reſurgere non debuer̄t. Homo vero qͥa in fine vite nō penitet poſtmortem penitere nō poteſt. Vn̄ Auguſ. xxj. de ciui. dei ſic ait. Quia poſt hāc vitā decedentibꝰ ſinegra locꝰ cōmūionis nō erit. nulla ꝓ eis fiet or̄o.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten