poteſtas eligendi malū gratia deſiſtente eſt parslibertatis. nō ẜm ꝙ libeꝝ arbitrium eſt in deo. ſedẜm qd̓ eſt in creatura intellectuali. ¶ Ad cuiꝰ eiudentiā quatuor ſūt notāda. ſcꝫ. ¶ Primū eſt ꝙ ſine dei gr̄a libeꝝ arbitriū non poteſt bonū facere.¶SScd̓m eſt ꝙ ſine dei gratia homo ad gratiā nōpoteſt ſe diſponere. ¶ Terciū eſt ꝙ homo cugratia poteſt peccatū mortale vitare. ¶ Quartū eſt ꝙexiſtens in peccato poteſt homo ꝑ libeꝝ arbitriūpeccatū mortale vitare. ¶ Primo dico ꝙ ſine gr̄ahō ꝑ libeꝝ arbi. nō pt̄ bonū face̓. qd̓ ꝓbo autoritatibꝰ. rōnibꝰ. ſimilitudībꝰ ¶ Primo ꝓbo duabo autoritatibꝫ. Et primo autoritate apoſtoli ad Ro. vijqui dicit. Velle mihi adiacet. p̄ficere aut bonū nōinuenio. ergo ꝑ libeꝝ arbitriū nō poteſt facere bonum. ¶ Scd̓o probo hoc idem autoritate apoſtoli ad Ro. vij. Non em̄ qd̓ volo bonum hoc facio.ſed qd̓ nolo vel odio malū hoc ago. Super quoverbo dicit gloſa. ꝙ homo naturaliter vult bonūſed volūtas hec ſemꝑ caret effectū. niſi gratia deiſuū velle addiderit vel adunierit. ¶ Scd̓o hoc idēprobo duplici ratione. ¶ Prima eſt talis. Homonon poteſt bonū facere. niſi vel actu exteriori vel interiori. ſed ad neutꝝ libeꝝ arbitriū ſuifficit. qͥa utdr ad Ro. ix. Non eſt volentis. ſcꝫ velle qd̓ ꝑtinetad actum interiorem. et currctis ſcꝫ currere qd̓ p̄tinet ad exteriorē actum. ſed miſerētis ſcꝫ dei. ergolibeꝝ arbitriū ſine dei gratia vel miſericordia nullomodo poteſt bonū facere. ¶ Scd̓o probo hoc idoalia ratōe ſic. Cogitatio boni p̄cedit oꝑationē boni. ut patꝫ ꝑ ph̓m. ij. ethi. Sed homo non poteſtcogitare bonū ꝑ ſeip̄m. qͥa ut dicit̉. ij. ad. corni.iij. Non ꝙ ſimus ſufficientes aliqͥd cogitare a nōbis quaſi ex nobis. ergo homo nō poteſt ꝑ ſeip̄mbonū facere. ¶ Iercio probo et declaro hoc ip̄mdiſtinctōe. Eſt em̄ duplex bonū: quoddā qd̓ ē humane nature proporcionatū. et omne tale poteſthomo ꝑ libeꝝ arbitriū explere. Un̄ Auguſ. ꝙ hoper libeꝝ arbitriū poteſt agros colere. domos edificare. et alia plura bona facere ſine gratiā oꝑante. id oſt gratū faciente. non tamē poteſt ea facere ſine deo. cūnulla res poſſit in naturalem operatione exire niſi virtute diuina. quīa cauſa ſecūda non agit niſi ꝑ virtutem cauſe pͥme. ut diciturin libro de cauſis. Et hoc veꝝ eſt tam in naturalibꝰagentibus. qͣm in volūtarijs. Hec beatꝰ. tho. inqueſtionibꝰ diſputatis de veritate. q. xxiiij. de libero arbitrio. arti. xiiij. Vtꝝ homo ꝑ libeꝝ arbitrium poſſit ſuie gratia bonū facere. in argumentisꝯtra. et in. cor. ſo. Re. ſiipͣ. Gr̄a. ca. ix. ꝑ totū.¶ Ꝙ homo ꝑ libeꝝ arbitriū non poteſt ſe ad habenda dei gr̄aꝫ preparare. ¶ Capi. .iiij.Ecundo dico ꝙ homo ꝑ libeꝝ arbitriūpeaaſine gr̄a non poteſt ſe ad gratiā habendam preparare vel diſponere. qd̓ tripliciter probo. ſcꝫ clutoritate. ratōne. oratione. Primo autoritate Ioh̓. vj. Nemo poteſt venire ad melibera) cūniſi pater qui miſit me traxerit eū. ¶ Secūdo hocidem probo ratione ſic. Ampoſſibile eſt homineminciꝑe velle aliqd̓ de nouo niſi ſit aliqͥd qd̓ ip̄m mōueat. Vn cum hō ſe ad graꝫ incipit p̄parare de nōuo volūtatē ſuā ad deū ꝯuertēdo. oportet ꝙ ad hͦaliqͥbꝰ extēioribꝰ occaſiōibꝰ inducat̉. utpote exteriori amonitōe. aut corꝑali egritudine aūt aliquohuiuſmodi. vel aliqͦ inſtinctū inte̓iori ẜm ꝙ dn̄s innetibꝰ oꝑat̉. Hec aūt oīa ex diuina miſcd̓ia ꝯtin.gūt ꝙ hō ſe ad graꝫ p̄p̄arat. ¶ Scd̓o hͦ idē ꝯfirmoalia rōne ſic. Nō qͣliſcūqꝫ motꝰ volūtatis ē ſufficiens pͥp̄aratio ad gr̄aꝫ. ſic̄ nec qualiſcūqꝫ dolor ſuificit ad remiſſionē pct̄i. ſed oportet eſſe aliquē determinatum modum qui quidē homini notus eiſenon poteſt ſed deo. cū etiā ip̄m donum gratie cōgnitionem homīs excedat. ¶ Tercio hoc idem ꝓbo diſtinctione ſic. Per gratia gratis data aūt intelligis habituale donū gratie. aut diuina prouidētia. ¶ Primo em̄ ſi ꝑ graꝫ gͣtis datam intelligihabituale donū gratie: ad quod cōſequēdum poſſes dicere ꝙ neceſſaria eſt preparatio ad gratiamex parte noſtra. ut oſtendatur aliqualis ratio exparte noſtra ex qua quibuſdā detur gratia gratūfaciens ut ſe preparatibus. Reſpondeo et dico ꝙnec ip̄a preparato ad gratiam poteſt eſſe ſine aliqͣgratia habituali. ¶ Si vero arguis ꝙ preparareſe ad gratiam eſt facere qd̓ in ſe eſt. Et ſi homo facit qd̓ in ſe eſt deus dat ei gratiā. hoc aūt diciturin aliquo qd̓ eſt in poteſtate eius. ergo ⁊cͣ ¶ Reſpondeo et dico. ꝙ per liberum arbitrium homonon poteſt ſe ad gratiam preparare ut patet. vn̄facere qd̓ in ſe eſt non erit ſe ad gratiam preparare. Si autē per gratiam gratis datam tu intelligis diuinam prouidentiam qua miſericorditer homō ad bonum dirigitur. tūc ſine tali gratia homonon poteſt ſe preparare ad habedum gratia gratum faciente. ut patet duabꝰ ratōnibꝰ ſupͣdictis.¶ Quarto hoc idē ꝓbo or̄onē ſic. Orādo a deo petimus duo. ¶ Primo ut nos cōuertat in pſalmo.Cōuerte nos deꝰ ſalutaris noſter. qͣi ab eo ī quoerramꝰ ꝯu̓tat. id ē ad ſe vertat. Et hoc ideo qͥa imipoſſibile eſt ꝙ hō ſeip̄m moueat ꝑ libeꝝ arbi. de ꝯtrario in ꝯtrariū. et ꝙ aliqͥd de nouo velle incipiat. niſi ꝑ donūgr̄e moueat̉ a deo. ¶ Scd̓o orādoa deo petimꝰ: ut nos dirigat cū dicimꝰ in pſalmoDirige me inperitate et docemē. Et iteꝝ ibidem.Emitte lucē tuā et veritatē tuā. Et hoc ideo. qꝛ exme ſine dei gr̄a vel auxilio modū preparatōis nonpoſſum cognoſce̓. Vn̄ qꝛ ex libero arbi. ſine diuinō auxilio nō poſſumꝰ nos preparare nec ad deūcōuertere. ab eo orando petimꝰ qd̓ dicit̉ in trenisiiij. Cōuerte nos dn̄e ad te et cōuertemur. Hec beatus. tho. inqueſtionibꝰ diſputatis de veritate. q̄xxiiij. de libero arbi. q. xv. Vtꝝ hō ſine gra poſſit ſeip̄m p̄p̄arare ad gr̄aꝫ habēdā ī duobo arguine̓tis ꝯtra. et in. cor. ſo. et in. ſo. argum̄toꝝ. ¶ Ꝙexn̄s ī gra pt̄ vitare pct̄m mortale. ¶ Ca. .v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten