ſancti differētias ſuas cōſonātes nō diſſonātes ideſt cōſentiētes. ſicut et diu̓ſis vocibꝰ ſed nō aduerſis id eſt ꝯtrarijs ſit cātus. Hec gloſa ibidē. ¶ Decimo inuitat ad laudādū deū ꝓ gloria collata ip̄iˢp̄dicatoribꝰ dicēs. Laudate eū in cimbalis bene ſonantibꝰ. laudate eū in cimbalis iubilatōis. Vbi nōta ꝙ cimbalū tinnies ſiue nō bn̄ ſonas. eſt p̄dicator qui non oꝑatur ſcd̓m qd̓ p̄dicat. Cuius ratioeſt. qͥa talis ſine caritate eſt. Cimbalū aūt iubilatōis ē p̄dicator qͥ eſt in caritate. ⁊ id̓o oꝑat̉ qd̓ predicat. Iubilatio em̄ eſt ineffabilis laus dei. que nōniſi ab aīa ꝓficiſcit̉. ut dicit gloſa ibidē. et id̓o cocludit ibidē dicēs. Om̄is ſpiritꝰ laudet dn̄m. in qͦverbo oſtēdit̉. qd̓ ſācti qͥ ſūt in pr̄ia laudāt qͣtuormodis deū. ſcꝫ generaliter qͥa omīs. mentaliter qͥaſpūs. actualiter qͥa laudet. rationabiliter vel ſublimiter qͥa dn̄m. Vbi nota. ꝙ triplex eſt vox. ſcꝫ penitētie. iuſticie. vite eterne. Prima vox ſqꝫ penitentie eſt iſta. miſerere mei dens. Scd̓a vox ſcꝫ iuſticieeſt iſta. miſericordiā et iudicium cātabo tibi dn̄e.Tercia vox ſcꝫ vite cterne ē iſta. om̄is ſpūs laudetdn̄m. Hec in gloſa ſuꝑ illo v̓bo. om̄is ſpūs ⁊cͣ.¶ Aſſignat̉ in cōmui diffinitio legis. Ca. j.EX. Circa legem in cōmuniqͣtuor ſūt ꝯſiderāda. ſcꝫ diffinitionis cōgruitas. diſtinctionisvarietas. cōditōis ꝓprietas.ꝑfectōis ſublimitas. ¶ Primocirca legē in cōmūi ꝯſiderādaeſt diffinitōis cōgruitas vel integritas. Nā diffinitio legis in cōmiui ex qͣtuor colligi pt̉. Scꝫ ꝙ lex ēquēdā ordīatio ratōis ad bonū cōniūe ab eo qͥ cūra cōmiūitatis habꝫ ꝓmulgata. ut dicit ⁊ cōcluditbt̄us. tho. pͥma ſcd̓e. q. xcͣ. arti. iiij. Vtꝝ ꝓmulgatio ſit de ratione legis. in. cor. q. in fine. Ex quibus patꝫ ꝙ lex in cōmūi accepta in ſiia diffinitōeincludit qͣtuor. Primū eſt ꝙ lex eſt q̄dā ratōis pr̄actice ordinatio. Scd̓m ē ꝙ lex ē cōmūis boni intētio. Terciū eſt ꝙ lex ē populi vel principis ꝯſtitutioQuartū eſt ꝙ de ratōe legis ē ꝓmulgatio. ¶ Primō dico ꝙ lex eſt quedā ratōis practice ad actōeˢordinatio. Qd̓ qͣdrupliciter ꝓbo. ſcꝫ ex legiſ interp̄tatōe. diffinitōe. oꝑatōe. auctoritate. ¶ Primohoc ꝓbo ex legis interꝑtatōe ſic. Lex em̄ dr̄ a lege̓do qͥa ſcripta e ūt dicit īſidorꝰ libro. vj. ethimo. veld a ligādo ſicut iuriſte ponūt cōiter. eo ꝙ lex p̄ceptis affirmatiuis obligat ad agēdū. et p̄ceptis negatiuis retrahit ab agēdo. vel lex dr̄ ab eligēdo utdicit. auguſ. in qͥſtionibꝰ noui ⁊ veteris teſtamentiSꝫ hij tres actus ſūt actus ratōis gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓ohoc idē ꝓbo ex legis diffinitōe vel ratione ſic. Lexeſt quēdā mēſura vel regula hūanoꝝ actuū directiua. ſed pͥma regula directiua actuū humanoꝝ eſtratio gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercio hoc idē ꝓbo ex legis oꝑatōeſic. Quator actus lex habꝫ efficere. ut dicit iſidorꝰlibro. ethimo. et infra clare patebit ſcꝫ. p̄ciꝑe. prohibere. permittere. punire. ſed hij om̄es ſūt actusrationis ergo ⁊cͣ. ¶ Quarto hoc idem probo prudentis aſſertione. Nam iuriſperitus dicit. qd̓ pla.citū principis legis vigorē habꝫ. Vbi nota. qd̓ ratio habet virtute mouendi a volūtatē qd̓ patꝫ. qͥaex hoc qd̓ aliquis vult finē. ratio imꝑat de hijs q̄ſunt ad finem. Ad hoc ergo ꝙ lex vigorē habeatoportet qd̓ ſit ratōne aliqua regulata. et hoc modointelligit̉. ꝙ volūtas principis habet vigorē legisquia eſt ratione regulata. alioquin volutas principis non regulata ratione magis eſſꝫ iniqͥtas quālex. Hec bt̄s. tho. pͥma ſcd̓e. q. xc. arti. pͥmo. vtꝝlex ſit aliqͥd ratōis. argu. ꝯtra et in. cor. q. et in ſolu. pͥmi et tercij argumēti. ¶ Ꝙ lex ordinatur ad bonū cōmune tāqua ad fine. ¶ Ca. .ij.Ecūdo dico ꝙ de ratōe legis eſt boni cōmunis intentio vel ordinatio. Nlā lex adbonū cōmue oīm tāqͣꝫ ad finē ſemꝑ ē or.dinati. qd̓ tripliciter ꝓbo ſcꝫ. auctoritate. rationeet ſimilitudīe. ¶ Primo auctoritate iſidori libro. vj.ethimo. ca. xxj. quales debeāt fieri leges dicentis.Lex nullo pͥuato cōmodo ſed ꝓ cōmiui vtilitate ciuiū debꝫ eſſe cōſcripta. ¶ Secūdo ꝓbo hoc idemrationē ſic̄. Vltimꝰ finis humane vite eſt felicitasſeu beatitudo cuiꝰ legalia iuſta dicimus factiua etcōſeruatiua ut ponit ph̓s. vj. ethi. ſed vltimꝰ finiseſt bonū ꝯmū nō qͥdem ꝯnuitate generis vel ſpēciei. ſed coītate cauſe finalis. ſcd̓m qd̓ bonū ꝯmūdr̄ finis comūis gͦ ⁊cͣ ¶ Tercio hoc idē ꝓbo et confirmo ſimilitudīe tali. Sicut ſe habꝫ pars ad totū.ita vnꝰ homo ad felicitatē. ſed pars ordinat̉ ad totū ſicut imꝑfectū ad ꝑfectū. ergo a ſimili cū vnuſhomo ſit pars cōitatis p̄fecte que e felicitas ſiue betitudo ut patꝫ. neceſſe eſt ꝙ lex ꝓprie reſpiciat ordinem ad felicitatē ꝯmunē tāqͣꝫ ad bonū ꝑfectū. Etideo qd̓cūqꝫ aliud p̄ceptū a bono particulari factūnon habꝫ rationē legis niſi ſcd̓m ordinē ad bonūꝯniuinie. Hec beatꝰ. tho. pͥma ſcd̓e. q. xcͣ. arti. ij.Vtꝝ lex ordinet̉ ad bouū ꝯmune. argū. ꝯtra. incor. q. et in. ſolu. ꝑ totū. ¶ Ꝙ lex debꝫ inſtitui a multitudine vel a principe. ¶ Ca. IIIiij.Ertio dico ꝙ de ratione legis eſt populivel principis cōſtitutio. oportet em̄ ꝙ lexſit edita vel cōdita a ꝑſona ꝯnūi ſcꝫ vel amultitudine vel a principe qͥ tocius multitudīs curam gerit. qd̓ tripliciter ꝓbo. ſcꝫ auctoritate. rati.one. intentione. ¶ Primo auctoritate iſidori librovj. ethimo. ca. iiij. quid ſit lex. ſic legē diffinientisLex eſt cōſtitutio populi quo maiores natu cū plebibꝰ aliqͥd ſanctierūt. SScd̓o hͦ idem ꝓbo ratōe ſicLex ꝓprie et pͥncipaliter ordinat̉ ad bouū cōniūeut patꝫ inmediate. ca. p̄cedenti. Ordinare aūt lege ad bonū ꝯmūe vel ē tociꝰ cōitatis vel ē alicuiuˢprincipis curam tocius cōmūitatis gerētiˢ: Fercio hoc idē probo ex legiſiatoris nitētione ſic: In.tentio legiſlatoris eſt ut homines ad virtutes inducat ⁊ a vicijs retrahat. ꝑſona aūt pͥuata pt̄ ſtīamonitōe ad hoc mouere et inducere bn̄ diſpoſitos.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten