Primo hoc ꝓbo duplicirōne. ſcꝫ rōne infinitatis.⁊ rōne caritatis. Rōne infinitatis ſic. Nulla virtꝰfinita habet potētiā infinitā. ſed offenſa dei vel culpa qua deus offenditur eſt malum infinitū. eo ꝙculpa vel offenſa eſt cōmiſſa contra deum qui ē bonū infinitū. Et ideo ad remiſſionē culpe hūana natura nō ſufficit. et ꝓpter hoc ad eius remiſſionemoportet ꝙ gr̄a dīnitus infundat̉. ſicut etiā ad merēdū vitā eternā. ¶ Scd̓o hoc ideꝫ ꝓbo rōne caritatis ſic. Nullū peccatū dimittit̉ alicui ſine caritateque vniu̓ſa delicta operit. vt dr̄ prou̓. x. ſꝫ caritasſine gr̄a dei haberi non poteſt. gͦ ⁊cͣ. Re. ſupͣ. caritas. quō ip̄a eſt excluſiua om̄is crimīs. Et iteꝝ ſupra. gr̄a. quō ip̄a eſt effectiua dīne dilectōnis.Iercio hoc idem ꝓbo ſimilitudīe. Quia ſicut apd̓nos videmus ꝙ poſſibile eſt ꝙ vnus hō alique alium hoīem nec diligat nec odiat. ſed ſi euꝫ offenditnon poteſt contingere ꝙ ei dimittat offenſam ſineſpāli beniuolentia. ita etiā eſt apud deū. licꝫ em̄ an̄qͣm homo peccaſſet ī ſtatu ſcꝫ īnocētie poſſet eē ſi.nie gr̄a et ſine culpa. tn̄ poſtqͣꝫ peccauit nō poterateſſe ſine culpa. niſi ei dimitteret̉ offenſa ex ſpāli deibeniuolentia. Specialis aūt beniuolētia dei ad homiem ſine dei gr̄a reꝑiri nō pt̄. vn̄ plus reqͥrit̉ adhoc ꝙ offenſa offendēti remittat̉. qͣꝫ ad hoc ꝙ ſimplicit̓ non offendēs non odiat̉. Quia ad pͥmū ſcꝫad hoc ꝙ culpa offendēti dimittat̉ requirit̉ de nouo dei beniuolētia et ꝑ cōſeq̄ns dei gr̄a. ſine qua d̓ibeniuolētia erga nos eſſe non pt̄. vt ſupͣ ptꝫ. Adſcd̓m v̓o ſcꝫ anteqͣꝫ hō peccet. n̄ ſicut ꝑ p̄dicta ptꝫ¶ Quarto hoc idem ꝓbo autoritate apl̓i ad ro. iijIuſtificati gratis ꝑ gr̄am ip̄ius. Hec bt̄us tho. qͣrto ſcrip. ſen. di. xvij. arti. iij. in cor. q. et argumēto cōtrario. Et pͥma ſcd̓e. q. cxiij. arti. ij. in cor.q. et argumnēto cōtra. in ſo. pͥmi. ar. ¶ Ꝙ adiuſtificatōeꝫ reqͥrit̉ aſſenſio anime. ¶ Ca. iij.Ecūdo ad iuſtificatōem impnj reqͥrit̉ p̄paratō et aſſenſio aimē. Oportet em̄ ꝙ ille qͥ vult iuſtificari nifuſione dīne gr̄e acqͥeſcat̉ qd̓ qͣdruplicit̓ ꝓbo. ¶ Primo rōne. qꝛ niſiacqͥeſcat ꝑ aſſenſū deſideriū et conatū nunqͣꝫ infundit̉ gr̄a. eo ꝙ tal̓ tanqͣꝫ inuitus ⁊ inuolūtariꝰ ē indiſpoſitꝰ ¶ Scd̓o hoc idē ꝓbo autoritate auguſdicētis. Quī cauit te ſine te. nō iuſtificabit te ſinete. qͣſi dicat. Qui c̓auit te ſine te p̄ueniente. nō iuſtificabit te ſine te .ſ. ꝯſentiēte ⁊ deteſtāte pct̄m qͣrtū in te ē. ¶ Tercio hͦ idem ꝓbo autoritate bernͥ. dicētis. Donū dine gr̄e tam abſqꝫ ꝯſenſu recipiētiseē nō pt̄. qͣꝫ abſqꝫ gr̄a dātis qui ꝯſenſuſ eſt ꝑ mo.tū liberi arbitrij in deū. ¶ Quarto hoc idē ꝓbo ſimilitudine. qꝛ ſicut ille qui habꝫ et tenet oculū clauſum lumē naturale vel ſenſibile nō pt̄ reciꝑe. ita ille qui ſe nō p̄p̄arat vl̓ diſponit qd̓ in ſe eſt faciendonō poteſt lumē ſpūale .ſ. dīne grein ſe recipe. et iōnon pt̄ iuſtificari. Hec bt̄us tho. qͣrto ſcri. ſen. di.xvij. arti. iij.¶ Ꝙ requirit̉ contritio etdiſplicentia culpe. ¶ Capitulum. iiij.Iuſti ficacio i. ixiij.Ercio ad iuſtificatōem impij requiriturcōpunctio vel contritō culpe. Nam ad hͦꝙ peccator iuſtificet̉ oportet ꝙ peccatumſibi diſpliceat et de ip̄o conterat̉. Hoc aūt qͣdrupliciter ꝓbo .ſ. rōe. ſil̓itudīe. et duplici autoritate.Primo ꝓbo hoc rōne ſic. Sicut ſe habꝫ in trāſmutatōne locali ita ſe ht̄ in cōuerſione mentali. Sꝫ īmutatōne locali ita eſt ꝙ corpus nō pt̄ acce& adterminū ad quē. niſi pͥus deſerat terminuꝫ a quo.Sic cum in iuſtificatōne ſit receſſus a pct̄o ſicuta termino a quo. et ſit acceſſus ad iuſticiam ſicutad terminū ad quē. vt ptꝫ ꝑ diffinitone̓ iuſtificationis ſupͣ pͥmo. c. Nō pt̄ peccator iuſtificari niſi pͥus pct̄a cōmiſſa ſibi diſpliceāt et deteſtetur ea.Scd̓o hoc idē ꝓbo ſimilitudine. ſic. Videmus adſenſum ꝙ in aere obſcuro non pt̄ introduci ſolisclaritas niſi pͥus obſcuritas ſeꝑaret̉. ſic a ſimili d̓obſcuritate culpe et claritate dine gr̄e. Nam claritas dīne gr̄e introduci nō pt̄. niſi obſcuritas culpe excludat̉. ¶ Tercio hoc idē ꝓbo autoritate bt̄iaugꝰ exponentis illud v̓bum Io. x. Mercenariūaūt fugit. vbi ſic dicit. Affectōnes noſtre motꝰ aīmorū ſūt. ſcꝫ leticia. triſticia. amor et timor. fugeet appetitus. Et ſb̓dit. ꝓgrederis aimo cū appetiˢfugis aimo cū metuis. ¶ Quarto hoc idē̓ ꝓbo autoritate pͣs. dicentis. Sacrificiū deo ſpūs cōtribulatus ⁊cͣ. Vbi glo. ſic dicit. Apūs ꝯtribulatus⁊ ꝯtritꝰ eſt ſac̓ficiū qͦ pct̄a ſoluūtur. Et iteꝝ. Dixiconfitebor aduerſum me iniuſticiā meaꝫ dn̄o et turemiſiſti ⁊cͣ. ¶ Ad cuiꝰ euidētiā nota tria. ¶ Priniū eſt. ꝙ ad pct̄a retrocōmiſſa ille qͥ eſt iuſtifica.tus nō debet reſpice̓ ꝑ affectōem. ſcꝫ vt ad ea afficiat̄ vel ea iteꝝ oꝑet̉. et hoc modo pct̄a retroacta debet obliuiſci ab eis deſiſtēdo. et ea vitādo. ⁊ ea deteſtando. ſcꝫ de eis ꝯteredo. ¶ SScd̓m eſt. ꝙ ad eandem v̓tutē ꝑtinet ꝓſeqͥ vnū oppoſitoꝝ et refuge.re aliud. Et ideo ſic̄ ad caritate ꝑtinet dilige̓ deuꝫ.ita etiā ad caritateꝫ ꝑtinet deteſtari pct̄a ꝑ que aīaſeꝑatur a deo. ¶ Terciū eſt. ꝙ ſicut in iuſtificatione impij nō remittit̉ vnū pct̄m ſine alio. qꝛ impiūeiſet a d̓o dimidiā veniā ſperare. ita oportet ꝙ ille qͥvult iuſtificari ſingula peccata que cōmiſit quorūhabet memoriā deteſtet̉. Ex tali cōſideratōe ⁊ deteſtatōe pct̄oꝝ que fecit in ſpāli ſb̓ſequet̉ in aīa oīmpct̄oꝝ oblitoruꝫ deteſtatō gn̓alis. Hec. b. t. qͣrtoſcrip. ſen. di. xvij. arti. iij. q. iiij. Et pͥmaſcd̓e. q.cxiij. arti. v. in cor. q. et argumēto ꝯtͣ. in ſolu. argumētorum. ¶ Ꝙ ad iuſtificatōem requiritur remiſſio culpe. ¶ Capitulū. qͣntū.Uuarto et vltimo ad iuſtificatōem inpij reqͥrit̉ remiſſio culpe vel offenſe. hocaūt triplr̓ ꝓbo .ſ. autoritate. ſil̓itudīe. ⁊rōne. ¶ Prio autoritate yſaie. xxvij. dicētis. Visiſte fructꝰ iuſticie vt auferat̉ pct̄m. ¶ Scd̓o ꝓbohoc idem ſil̓itudīe tali. Quia ſicut in nat̉alibꝰ gn̓atio vniꝰ eſt corruptio alteriꝰ vtꝫ de aduētu lucis.Nam aduētꝰ lumīs ī aere ē cā abſceſſꝰ obſcu̓itatiˢ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten