Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

vel maculat̉ ex hoc ꝙ radios ſuos ꝑ feces ſpergithec eſt. quia nō cōmunicat cum illis corꝑibo in materia vt ſimul agens patiat̉. ſic̄ ea que in materiacōmunicāt dum agunt patiunt̉. vt in pͥmo de generatōe dr̄. Anima aūt cōmunicat corꝑi ī materianon ex qua fit aīma ſꝫ in qua fit. et ideo ex cōiunctōne ad corpus inficit̉. dīnitas aūt non cōuenitcū corꝑe neqꝫ ex materia in qua cum oīno immaterialis ſit. neqꝫ in materia in qua cū nō vniat̉ corpori ſicut forma eius. Hec bt̄us tho. tercio ſcripſen. infine. ij. di. in expoſitōne lr̄e que ſic incipit.Et tam̄ p̄dicant iſtū viſibilem ⁊cͣ. Decima ratōquare dicit caro eſt: vt on̄dat̉ ꝙ filius venit nō ſolū in deitate: ſꝫ etiā ī carne ad ſaluādum carnē efficaciter qͣntum ad illos qui perfecte crediderūt. velſufficiēter qͣntum ad omēs. ⁊ venit cōtra carnē admiaiorem dampnatōem infideliū. Ioh̓is. xv. Sinon veniſſem carnem aſſumendo et locutus eis nōfuiſſem tā v̓bis qͦꝫ etiā ſignis et bn̄ficijs. pct̄m ſcꝫincredulitatis nō haberent. nūc aūt qꝛ veni ⁊cͣ. depct̄o infidelitatis excuſatōnem nō hn̄t. Vnde auguſtinus ſic ait. Aduentus chriſti in carne: qͣntuꝫcredētibꝰ ſalutaris: tm̄ non crede̓tibꝰ execrabiliſ factꝰ eſt. Et ſb̓dit augꝰ ibidē. hoc eſt em̄ peccatū .ſ.infidelitatis pct̄m. quo detēto cūcta pct̄a tenent̉.et qd̓ vnuſqͥſqꝫ ſi nō hēat dimittūtur ei cūcta pct̄aꝘ dei filius voluit incarnari vt hoīeꝫ ſex mo Ca. xxxvij.sad bona ꝓmoueret.Ercio pͥncipalr̓ circa incarnatōem v̓biꝯſiderare debemus motiuū ſeu terminiūaſſumptōnis. ſcꝫ quo motiuo vel fine deifilius voluit incarnari. et qͣntū ad hoc dico ꝙ rō īgn̓ali qͣre dei filius voluit incarnari eſt duplex. ſcꝫꝓmotio boni. et remotō mali. Primo em̄ dei filius voluit incarnari ad ꝓmotōem homīs ad bonūNam xp̄s ꝑ ſuā incarnatōeꝫ voluit ſex mōīs hoīeꝫꝓmouere ad bonū. ſcꝫ on̄dendo ſuā ꝑ̄fectōem. certificādo nr̄am cogͥtōnem. erigendo nr̄am expectatōem. inflāmando tēpidā dilectōem. regulādo indebita vel incertā oꝑatōem. ꝑducēdo ad ſiu plenāfruitōem. Prima rō qͣre dei filius eſt incarnatꝰeſt vt on̄det ſua p̄fectōem. Sic̄ em̄ dic̄ damiaſcenꝰin pͥncipio tercij li. Per incarnatōis miſteriū mōſtrat̉ ſimul bonitas. ſapīa. iuſticia. et potni ſiue virtus dei. Prīo bonitas ſiue clemētia dei on̄dit̉ qm̄non deſpexit ꝓprij plaſmatis infirmitatē. Scd̓oiuſticiā dei on̄dit̉. qꝛ inuenit rectā ſolutōem. eo ꝙhoīe victo nō aliū fecit vince̓ tirannū. neqꝫ vi eripuit ex mortē hoīem. Tercio ſapīa dei on̄dit̉ qm̄inuenit difficiliū decētiſſimā ſolutōem. Quartooſtenditur dei virtus vel potentia infinita. quia nihil eſt maius qͣꝫ deum fierihominem. Scd̓a rōquare dei filius voluit incarnari eſt. vt certificaretnr̄e fidei cognitōem. que magis certificatur ex hocꝙ non angelo vel homī. ſed ip̄i loquēti deo credit.Vn̄ augꝰ. xij. de ciuitate dei ſic ait. Vt homo fidētius ambularet ad veritateꝫ. ip̄a veritas dei filiusNicariſciaꝯͣhoīe aſſumpto conſtituit atqꝫ fundāuit fidem.Tercia rō quare dei filius voluit incarnari eſt. vterigeret nr̄am expectatōeꝫ. ꝑ hoc em̄ ꝙ dei filius ēnobis vnitus noſtram aſſumendo carnem. maxieſpes noſtra erigitur ꝙ diligamur ab eo et vnia.mur ei. Vnde auguſtinꝰ. xiij. de trinitate ſic ait.Nihil tam neceſſarium fuit ad erigendū ſpem noſtra qͣm vt demōſtraret nobis qͣntum diligeret nodeus. Quid vero huiꝰ rei iuſto iudicio manifeſti.us. qͣꝫ vt dei filius noſtre nature dignatus eſt miret cōſortiū. Quarta rō quare dei filius voluitincarnari eſt. vt inflammaret noſtram erga eumdilectōem. Nam caritas noſtra ad deum ꝑ incarnatōnem filij dei maxime excitatur et inflanmat̉.Vnde auguſtinꝰ in libro de catheſizādis rudibuſic ait. Que maior eſt cauſa aduentꝰ: dei niſi vt deus oſtenderet dilectōnem ſuam in nobis. et poſteaſubdit. Si amare pigebat ſaltem nō reamare pigeat. Quinta cauſa vel ratio quare dei filius poluit incarnari eſt. vt regularet nr̄am indebitam et īcertam operationem. Nam ꝑ ſtiam incarnatōnemnobis exemplum prebuit recte viuendi et operandi. Vnde auguſtinus in quodam ſermone de natiuitate dn̄i ſic ait. Homo ſequendus non erat quivideri poterat. deus ſequendus erat qui videri nōpoterat. vt ergo exhiberet homī et qui ab homīe videretur. et quem homo ſequeretur deus factus eſtet homo. Sexta rō vel cauſa quare dei filius voluit incarniari eſt. vt perduceret nos ad ſin plenaꝫfruitōnem. Nam per incarnatōnem et humanitatem chriſti collata eſt nobis ad plenum participato dinitatis que vere eſt beatitudo hominis et finishumane vite. Vnde auguſtinus in quodam ẜmone de natiuitate dn̄i ſic ait. Factus eſt deꝰ homovt homo fierēt deꝰ. Ita ꝙ incarnatio filij dei vt: lxmo promoueretur ad bonum ⁊ perficeretur: ī ip̄oſex bona fecit. Fuit enim et eſt pͥmo oſtenſiua diuine perfectōis. Scd̓o certificatia fidei cognitōis.Tercio erectiua nr̄e ſpei ſeū expectationis. Quarto inflāmatiua noſtre ad deum dilectōnis. Quinto regulatiua incerte operatōnis. Sexto effectiua vel collatrua vltime et plene ſūe fruitōnis q̄ patent ſupra. Hec beatus thomas tercia parte ſūmeq̄ſtione pͥma articulo ſcd̓o in corꝑe q̄ſtionis. Ꝙ chriſtuſ voluit incarnari quinqꝫ rōnibuˢquibus remoueret a malo. Ca. xxxviij.Ecundo incarnatio filij dei fuit vtiliſ adremotionem mali. Et ideo voluit dei filius incarnari propter quinqꝫ cauſas qͥbus hominem remoueret a malo. Prima cauſaeſt propter hoſtis poteſtatem confutandam et refrenandam. Nam anteqͣm verbum carnem humanam aſſumeret dyabolus propter peccatum hominis toti mundo dominabatur. Sed poſt incarnationem filij dei. dyaboli potētia eſt limitata. Vndeauguſtinus. xiij. d̓ trinitate ſic ait. Qn̄ ſic deo cōiungi potuit hūana natura vt fieret vnaꝑſoria.