Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Induta em̄ me̓bris accipit formā quaꝫ non habebat exuta. Qd̓ qͥdem genus congruit huic compatōni. ſcꝫ incarnatōnidine. deus eniꝫ ſemetip̄mexmaniuit non formam ſua mutans neqꝫ conuerſtis aut trāſmutatus in hoīem. ſed formā ſerui accipiens ſine eius mutatōe. ſꝫ cū mutatōne hūanenature quā aſſumpſit vt ptꝫ. Hec bt̄s augꝰ ī gloſa ſuꝑ illd̓ apoſtoli ad philipii. ij. Qui cū ī formadei eſſet exinaniuit ſemetip̄m formā ẜui accipiēs īſimilitudine hoīm factus et habitu inuentus eſt vthomo. Vbi nota ad euidentiam oīm p̄dictoruꝫꝙ altud eſt mutari et altud eſt fieri. Naꝫ mutari ꝓprie dr̄ ꝑ remotōem a termīo a quo. Fieri aūt dr̄ pacceſſum ad terminū ad quē. Quia ergo nihil remotū eſt a deo neqꝫ ẜm rem neqꝫ ẜm rōnem. Aliqͥd aūt aduenit ei ẜm rōnem. et ſi nō ẜm rem. ideopoteſt dici fieri et factus. ſed nō mutari vel mutatꝰSicut etiā ſciens qn̄ cōſiderat non mutat̉ ꝓprie loquendo ſꝫ ꝑficit̉. vt dicit ph̓us in ſcd̓o de anima.Hec bt̄us tho. tercio ſcri. ſen. di. vbi ſupͣ. arti. j.in ſo. j. ar. ꝑ totū. Vnde chriẜ. ſuꝑ illo v̓bo ioh̓ispͥmo. Verbū caro factum eſt ſic ait. Cū audierisqm̄ verbū caro factum eſt non turberis. neqꝫ eniꝫſb̓am cōuertit in carnem. ſꝫ manens qd̓ eſt. formānuncat et pus noẜui aſſumpſit. Si v̓o dixerint deꝰ omp̄s eſt. qͣreet in carnem trāſmutari nō potuit. dicemꝰ ꝙ trāſſur deus eſt famutari ab illa incōmutabili naturā oīno ꝓcul eſtQuā autoritatē bt̄us tho. allegat in euāgelio cōī de nō eſe mſetinuo ioh̓is pͥmo. Quare bt̄us ioh̓es inexp̄ſſiōe incarnatōis poſuit carne̓. Ca. xxxvj.Ercio in bt̄a vnione dīne nature et huus. arti. j. in cor.mane in v̓bo que expͥmit̉ hoc ꝑticipio factum vel factus. vt cum dr̄. verbuꝫ carofactū eſt. vel deus factus eſt caro conſiderare debenius rōnem p̄dicati. ſcꝫ qͣre dixit et poſuit carnemet non hoīem. Ilam hic ponit̉ pars ꝓ toto ꝑ ſinodochen. ſcꝫ caro ꝓ homīe. ideo dixit carnem et nōhoīem. Vbi ſciendum ꝙ bt̄us ioh̓es dixit carne̓et non hoīem ꝓpter decem rōnes. Prima eſt neputet̉ carnem fantaſticā aſſumpſiſſe et non veramvt manichei fingunt. Vnde chriẜ. ibidē ſic ait. Dicentiū hoc totū fantaſiam eē blaſpheniam deſtruens. poſuit has dictōnes factum et carnē̓ nō trāſmutatōem ſb̓e. ſꝫ carnis vere aiſumptōnem repn̄ītare volens. Scd̓a rō eſt. ne putet̉ v̓bumꝑſonaꝫaſſumpſiſſe que videt̉ expͥmi nomīe homīˢ nō noīecarnis. Nam filius dei nō aſſumpſit ꝑſonam hoīsqd̓ ꝓbo duplici rōne. Prima eſt talis. Illud qd̓aſſumit̉ aliquo modo vnit̉ ei a quo aſſumit̉. ſꝫ ꝑſona non vnit̉ ꝑſone. qꝛ ſic eſſent due ꝑſone. vna aſſumēs et alia aſſumpta qd̓ eſt erroneuꝫ. Vel vnaꝑſona compoſita ex duabꝰ qd̓ eſt impoſſibile. cumꝑſona pars eſſe non poſſit. gͦ filius dei nō aſſumpſit ꝑſonam. Scd̓a rō ad idem eſt talis. Si ꝑſona filij dei ꝑſonam homīs aſſumpſiſſet tunc ꝑſonadei non eſſet ꝑſona hoīs. et ſic eſſent due ꝑſone qd̓eſt heticum. gͦ filius dei aſſumpſit naturaꝫ hūanamMicarianoque nomīe carnis deſignatur et non ꝑſonam q̄ deſignat̉ nomīe homīs. ideo dixit carnem et non hominē. Et ſi arguēs ꝙ filius dei nō eſt homo quēnon aſſumpſit. qꝛ ſic eſſet petrꝰ et quilibēt alius hōergo eſt homo quē aſſumpſit. ſed filius dei aſſumſit hūariaꝫ naturam in illo. ergo aſſumpſit hoīemillū. Rn̄deo et dico ꝙ filius dei non eſt homo quoaſſumpſit. ſꝫ cuiꝰ naturā aſſumpſit. Aſſumpſit at̄naturā hūanaꝫ in athamo. id eſt in indiuiduo. vtdamaſcenus dicit. nō ꝙ humana naturā p̄exiſtatante vnionem. ſꝫ poſtqͣꝫ vnita eſt in athamo vel inꝑſona v̓bi. Hec bt̄us tho. tercio ſcrip. ſen. di. v.arti. ix. Vtrū ꝑſona homīs ſit aſſumpta. in argumētis contra et in cor. q. et in ſo. pͥmi ar. Et iterūtercia parte ſum. q. iiij. arti. ij. in cor. q. ⁊ in ſolū.iij. ar. Tercia ratō pͥncipalis quare bt̄us ioh̓esdixit carnem et non hoīem eſt. qꝛ difficiltus videbatur ꝙ natura ſimpliciſſima carni cōiungeret̉ magis qͣꝫ aīme que maiorem affinitatem habet ad deūrōne ſie ſpūalitatis qͣm caro. vnde ponens carne̓aſſumpta qͣſi ꝑ locum a maiori dat intelligere oēsalias partes. Quarta rō quare dicit caro eſt.quia ex eo ꝙ omīs caro corrupat viaꝫ ſuā. vt dr̄gen̓. x. Ideo dic̄ caro vt ꝑ vnionē deitatis ad carnem tanqͣꝫ ꝑ cōueniēs inſtrumentū reꝑararet coruptam carnem. Quinta rō qͣre dicit caro eſt.quia deus non poterat nobis loqui qͣſi ſpūalibus.ſed qͣſi carnalibꝰ. ideo dicit v̓bum caro factum eſt Sexta ratō qͣre dicit caro eſt. vt non ſolū poſſimus audire. ſꝫ etiam videre poſſit om̄is caro qd̓os dn̄i nomīauit. Septima ratō eſt vt on̄dat̉ ꝙidem eſt filius dei pr̄is et filius v̓ginis ẜm carnem.Undetheophilus ſic ait. Per hoc ꝙ dr̄ verbum caro factum eſt addiſcimus. quia ip̄m verbuꝫ homoet filius dei exiſtens factus eſt filius mulieris quepͥncipaliter dei genitrix nuncupat̉ tanqͣꝫ deū ī carnem genuerit. Octaua rō quare dixit caro eſt.vt on̄deret ſuam caritatem erga nos. Nam ad hͦcarnem aſſumpſit vt pateret̉ ꝓ nobis. Caro eniꝫeſt infirmior et paſſibilior. Nona rō eſt quaredixit caro. vt ex vna parte ſtīam clementiā oſtenderet. ex eo ꝙ rei tam vili vt carni vnit̉. ex alia ꝑte ſtīam potentia. qꝛ ex tali vnione non ledit̉ neqꝫ īficit̉. ſꝫ caro extollit̉ et nobilitat̉. Vnde chriẜ. ſuꝑillo verbo. Verbū caro factum eſt ponit exempluꝫin. xj. omelia ſic dicens. Excelſum inqͥt humili adherens nihil ledit̉ a ſtīa gloria. Illud vero a multaſuſcitat hūilitate. vt v̓bi gr̄a. Sicut rex qui cumpauꝑe beniuole loquit̉. in nullo ſe confundit. ip̄maūt pauꝑem apud omēs ſpectabilem et p̄claruꝫ facit. Et ſi hoc in hoīm dignitate multo magis ī illaincomꝑabili aſſumptōne. xp̄s aūt naturam ſuā innullo ab hac minorauit deſcenſione. et nos qui ſpin ignorātia ſedebamus et tenebriſ ad gloriam meſbabilem reduxit. Sicut etiā ꝑ exemplū poteſt manifeſtari de luce que in nullo inficit̉ etiā viliſſimasres contingens. Ratio aūt quare ſol nō inficitur