ercio quia ex his que plurimū diſtāt non poteſtfieri imictio. Soluit̉ em̄ ſpēs vniꝰ eoꝝ. puta ſiqͥsguttā aque amphore vni apponat. et ẜm hoc cumnaturā dīna in infinitū excedat hūanā non poteſteſſe mmixtio ſꝫ remanebit ſola naturā dīna. ¶ Tercio fit aliqͥd vnū ꝑfectōne ſiue informatōne. puta qn̄ ex aliqͥbus nō ꝑmutatis ſꝫ imꝑfectis fit vnūvt v̓bi gr̄a. Sicut ex anima et corꝑe et ſilr̓ ex diu̓ſis membris fit vnum. et hoc non pt̄ dici de vniōeincarnatōnis. ¶ Primo qͥdem quia vtraqꝫ natura eſt ẜm rōem ſciam p̄fecta. ſcꝫ natura dīna et humana. qd̓ non poteſt dici de aīma ⁊ corꝑe ꝓut ſūtpartes homīs. ¶ Scd̓o quia natura dina et hūaria non pn̄t conſtituere aliqͥd ꝑ modū forme ⁊ materie. qꝛ naturā dīna nō poteſt eſſe fomr̄a alicuiꝰ.neqꝫ ꝑ modū partiū qͣntitatiuaꝝ ſic̄ mēbra cōſtituunt vnum corpus. qꝛ natura dina eſt incorporea.¶ Quarto mō fit aliquid vnū inſertōne: et ſic incarnatōnis vnio comꝑat̉ inſertōni vel inciſioni.Guiꝰ rō eſt. quia ſicut in inciſione in eodē trūcoin quo erat ramus vnus p̄ naturaꝫ. fit ramus aliꝰpniciſione. Ita in eadē ꝑſona in qua naturaliter ērat dina natura ꝑ vnionem eſt nat̉a hūara. et ſiq̄non ſūt arbores plures ſꝫ vna. ita non ſūt ibi plureſ ꝑſone ſꝫ vna ſola. ſcꝫ ꝑſona dīna chriſti. Et ſiq̓in arbore inſita ſunt plures fructus differētes ſpōcie. ita in vnitatē ꝑſone chriſti ſūt alie ꝓprietates ꝯueniētes nature hūane. et alie ꝓprietates cōuenientes dīne nature. Hec bt̄us tho. tercia parte ſū.q. ij. arti. j. in cor. q. ꝑ totū. Et tercio ſcrip. ſen.di. j. arti. j. in cor. q. in fine ¶ Vel dicas ad euidētiā p̄dictoꝝ ꝙ vnio dīne nature et humane in chritōnis nondti.ſto eſt ſimilis vnionique eſt ꝑ inciſionem. vt dicūbt̄us tho. In vnione aūt que eſt ꝑ inciſionem vnūnon eſt alterū. neqꝫ vnum eſt in altero. Sed vnūfit de ypoſtaſi ſūppoſito alterius et trahit ſecū naturā eius. et ꝓpter hoc eſſentialiter p̄dicat̉ de ip̄ovt v̓bi gr̄a. Qn̄ pirus inſerat̉ pomo fit vnū ſuꝑpoſitum cōmune. ſcꝫ vna arbor. ⁊ natura pomi nōeſt natura piri necqꝫ econu̓ſo Silr̓ natura piri nōē in natura pomi neqꝫ in natura alterius. ſed tamēvterqꝫ fructus eſt de eſſe arboris. et hoc ꝓpter vnionem qd̓ ptꝫ. qꝛ hec eſt vera. Iſta arbor eſt pirus ⁊hec eſt vera. iſta eadē arbor eſt pomus. Sic a ſimili cōiunctio vel vnio dīne nature et hūane in chriſto ht̄ hec tria inſertōnis vnioni ſimilia. eo ꝙ nat̉adina nō ē hūana nec ecōuerſo. ſilr̓ nat̉a dīna nō ēī hūana nec econu̓ſo. ſꝫ nat̉a dīna et hūana ſūt illd̓ſuppoſitū cōmūe ī vtraqꝫ natura ſb̓ſiſtēſ Mꝫ qͥdfacit illd̓ ſuppoſitū eē vtrāqꝫ naturā? Certe ꝯiūctōſiue vnio vtriuſqꝫ nature ī ip̄o. Nā vnio dine nature ⁊ hūane in ꝑſona chriſti facit chriſtū eſſe deū⁊ hoīeꝫ. Hec alex. t̓cia ꝑte ſum. q. v. arti. vj. de vnione. ī cor. q. 7 ¶ Ꝙ incarnatio expͥmit̉ v̓boſb̓ſtātiuo cūdr̄ deꝰ ē hō. ¶ Ca. xxxiij.Ecundo circa incarnatōnis miſteriū cōſiderare debemus vocabulum exp̄ſſiōis.Intarri nicioNam vnio dīne nature et hūane in ꝑſona chriſti p̄cipue duobo mōis ſeu vocabulis expͥmit̉. ſcꝫ verboſb̓ſtantiuo eſt. et participio factus. ¶ Primo em̄expͥmit̉ talis vnio v̓bo ſb̓ſtantiuo eſt. vt dicamuſic. deus eſt homo. et homo eſt deus. deus eſt hūanatus. et homo eſt dīnus. iſte locutōes ſūt vere. ſꝫiſta. ille homo eſt dn̄icus eſt locutō falſa. ¶ Prīoem̄ dico ꝙ iſte locutōes. ſcꝫ deus eſt homo et econu̓ſo. ab om̄ibꝰ chriſtianis concedunt̉ eſſe vere. nōtamen ab om̄ibꝰ ẜm eandem rōnem. Quidā verovt manichei negāt veritatē iſtius locutōnis. deus ēhomo ex parte p̄dicati. ſcꝫ homīs. qͥa manichei di.cunt verbum dei eſſe hoīem. non qͥdem verum ſꝫ ſimilitudinariū inqͣtum dicūt filiū dei corpus fantaſticum aſſumſiſſe. vt verbigr̄a ¶ Sicut cuprū figuratum dr̄ aurū. qꝛ habꝫ ſimilitudinē auri. Quidā v̓o alij hetici vt fotmꝰ et eius ſequaces negantveritatem iſtius locutōnis. deus eſt homo ex par.te ſb̓iecti ſcꝫ dei. dicunt em̄ deū qui eſt homo eē deum non naturaliter ſꝫ participatiue vel ꝑ gr̄am. ſic̄dicimꝰ ꝙ ſct̄i viri dicunt̉ dij inqͣntum participantet habent aliqͥd de dīna gr̄a. eccellentius tamē xp̄sp̄ alijs habūdantiorē gr̄am dei habuit. Et ẜm hoccum dr̄. deus eſt homo. hoc ſb̓iectum deus nō ſupponit ꝓ deo vero vel naturali. ſꝫ adoptiuo vel participatiuo. Quidā vero alij hetici vt neſtoriani cōfitent̉ veritatē vtriuſqꝫ termi. ſcꝫ p̄dicati et ſb̓iectiponentes chriſtum eſſe verū deum et verum hoīem.tamē veritatem p̄dicatōnis non ſaluāt. qꝛ dicuntꝙ homo p̄dicat̉ de deo ꝑ qͣndam cōtunctōem vel vnionem accidentalem vel dignitatis vel autoritatisvel etiā affectōnis aūt inhabitatōnis. vt cum dr̄ deus eſt homo. nihil aliud ſignificat qͣm ꝙ deꝰ homīeſt cōiūctus tali cōuuūictōne. ſcꝫ ꝙ homo inhabitetur a deo. et vniet̉ ei ẜm affectum et ẜm ꝑticipatōnem autoritatis ⁊ honoris dīni. Quidā vero alij dicūt ꝙ in chriſto ſūt duo ſuppoſita. ſcꝫ dinum ⁊ humianū qd̓ nō pt̄ eſſe. qua ex duobo ſtippoſitis nōfit vnum ſimplr̓. ſed ſolum ẜm quid. vt ſi dicamꝰpetrum eē ioh̓em. qꝛ hn̄t aliquā cōiunctōnem adīuicem vel affectōnis vel huiꝰōi. Et quia opiniones hec ſūt hetice. ideo ẜm veritatē catholice fidei eſttenendum et dicendum. ꝙ cum dicit̉ deus eſt ho ⁊ecōuerſo eſt p̄dicatio non accidentalis ſed eſſentialis. non ꝑ inherētiam. ſꝫ ꝑ eſſentiam. non qͥdem ꝙeſſentia vel natura dei ſit idem ꝙ natura humaria.vel ꝙ dinitas ſit hūanitas. Quia ſicut dania. dicittercio libro. Ilullū increabile eſt creabile. neqꝫ ꝙvnanatura ſit de altera. ſed quia ſtippoſitum dinenature eſt eentialiter ſuppoſitū hūane nature. Ethoc ſignificat hec locutio. deus eſt homo et econu̓ſo homo eſt deus. Que ſic exponūt̉ Ille ſcꝫ xp̄s qͥeſt deus eſt homo. et ecōuerſo. ille ſcꝫ xp̄s qui ē hōeſt deus. que qͥdem locutōes nō verificant̉ ex parte forme ſīue nature. quia vna natura non eſt alianeqꝫ de alia ſicut dixi. ſed rōe ſuppoſiti qd̓ eſt idemin vtraqꝫ naturā. Et hoc eſt ſingulare ī iſta nat̉a.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten