Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Iercia rō eſt ex dignitate hūane nature ſic. Noneſt credendū ꝙ homo ex peccato aliqd̓ cōmodumreportauerit. ſꝫ maxima digͥtas hūane nature eſt ihoc ꝙ aſſumpta eſt ī vnitate dīni ſuppoſiti. ergo ꝑpct̄m homo hoc bonum cōſecutus nō eſt. Et ideoſi homo etiā nō peccaſſet deꝰ incarnatus fuiſſet.Vt aūt ſciamꝰ radicē et intentōem p̄dictaꝝ opinionū. Vota ꝙ aduetus filij dei in carnē duobꝰ modis cōſiderari pt̄. ſcꝫ aduētus in carnem ſimplr̓. ⁊qͣntum ad hunc aduentū pt̄ diciꝙ fi etiā homo n̄peccaſſet filius dei incarnatus fuiſſet. vt ꝓbanttres rōneˢ p̄dicte immediate. Vel poteſt conſiderari aduentus filij dei in carnem paſſibilē ad redimēdū. Nā redēptio nō fuiſſꝫ ſi fẜuitus pct̄i n̄ p̄ceſſiſſet. ⁊ huic aſſertōni magis videt̉ aſſentiēdū. eoꝙ magis eſt conſona ſacre ſcripture. ſcꝫ biblije etdictis ſct̄oꝝ. vt ptꝫ ſupͣ. Hec bt̄s tho. tercio ſcri.ſen. di. j. arti. iij. Vtꝝ ſi homo nō peccaſſet dei filius incarnatus fuiſſet. in cor. q. et in ſo. arguiē̓.toꝝ. Et iteꝝ tercia parte ſum. q. j. arti. iij. in cor.q. et in ſolū. argumētoꝝ. Ꝙ ꝯueniensfuit deum incarnari. ¶Capitulum. xxv.Vppoſito hūane nature lapſi cōuenies fuit deum incarnari. et hͦ p̄cipue tri.plici rōne. Prima eſt ex immobilitate dīne iuſticie. Scd̓a ē ex plenitudine dine mīe. Tecia ē ex ordīe dīne ſapīe. C Prima rō qͣre fuit ꝯueniēs deū incarnari ē ex plenitudinē dīne mīe. Exeo em̄ ꝙ deuſ ſūīme bonꝰ et miſericors ē. decuit vtnulli nature negaret hͦ bonū cuiꝰ capax erat. Vr̄cū hūana natura lapſa eēt ⁊ nihilomius reꝑabiliˢforet. decuit vt eā reꝑaret. Scd̓a rō eſt ex immobilitate dīne iuſticie. Cū em̄ iuſticia dei ſit immutabilis eiuſ lege ſāctitū eſt vt nunqͣꝫ ſine ſatiſfactōne dimittat̉ pct̄m. et quia purus hō ꝑ ſe ſatiſfacere nō poterat. iō decuit vt eſſet ſimul deus et heVn̄ leo papa ī ẜmōe natiuitatis dn̄i ſic dicit. Salua igitur vtriuſqꝫ prorprietate ſuibſtātie et in vnācoeuntem perſonam. ſtiſcipitur a maieſtate hūilitas. a virtute infirmitas. ab et̓nitate mortalitas.vt ꝙ noſtris remedijs congruebat vnꝰ atqꝫ ideꝫdei et hominū mediator. et mori poſſet ex vno et reſurgere ex altero. niſi enim eſſet verus deꝰ non aſferret remedium. niſi eſſet verus homo non preberet exemplum. Tercia rō eſt ex decenti ordinedīne ſapīe. Ex eo em̄ ꝙͣ deus ē ſūme ſapiēˢſ ꝯueniētiſſimū modū reꝑatōis ad inuenire debuit. modꝰaūt cōueniētiſſimus ē vt integͣliter nat̉a reꝑaretet facilr̓ ad id qd̓ amiſerat hō ꝑueniret. Et qꝛ purºhō ꝑ ſe hͦ facere nō poterat. iō decuit vt deus ꝑ ſeip̄m in carne viſibilis apparēs reꝑaret naturā lapſā. Qd̓ ſic ptꝫ qͣntū ad iſta duo. Primo em̄ ſideus nō ꝑ ſeip̄m ſꝫ ꝑ angelū reꝑaret naturā corruptam nō eſſet integͣ reꝑatō. Tum qꝛ ſꝑ homo angelo ſalutis ſue debitor eēt. Tuꝫ qꝛ exͣ hͦ ſequeretꝙ in beatitudine angelo equari non poſſet. qd̓ eſtcontra illud qd̓ dr̄ math̓. xxij. Erunt ſicut angeliNitariadodei in celo. et ideo decuit vt non angelus ſꝫ ip̄e deꝰhominē reꝑaret. Scd̓o decuit vt deus factushomo hoīem repararet. vt facilius homo in deū qͣntum ad intellectum et qͣntum ad affectum cōſturgeret. Et quia homī conaturale eſt ẜm ſtatum proſentis miſerie. vt a viſibilibus cognitōeꝫ accipiat⁊ circa ea afficiat̉. ideo deus cōuenienter viſibilicfactus eſt huiꝰ mōdi naturā aſſumēdo. vt ex piſ.bilibꝰ in cognitōem et amorē muiſibilium rapiorūHec bt̄us thomas tercio ſcripto ſen. di. j. arti. x.Vtrum fuit cōgruum deū incarnari. in cor. q Ꝙ cōuenienˢ fuit ꝙ ſola ꝑſona filij incarnaretur et quare. Capitulum. xxvi.Ecundo pͥncipaliter circa incarnatōemdn̄icam conſideranda eſt ꝑſona aſſumēˢet ſpālis. licet enim ꝑſona patris et ꝑſona ſpūſſancti ita potuerunt hūanam naturā aſſumere ⁊ incarnari ſic̄ ꝑſona filij. eo ꝙ quidquid pt̄filius. poteſt pater et ſpūſſanctus cum ſit vna potentia in tribus. cōuenientiſſimum tamen fuit perſonam filij incarnari. que cōuenientia ex duobꝰ attendi poteſt. ſcꝫ ex ꝓprijſ. et appropriatis. Primo enim decentia incarnatōnis filij dei poteſt attēdi ex ꝓprijs. Naꝫ qͣtuor ſūt ꝓpria ip̄ius. ſcꝫ ꝙ filiꝰeſt. ꝙ verbum eſt. ꝙ imago eſt. et ꝙ media in trinitate ꝑſona eſt. Primo enim ex eo ꝙ imago eſtcōuenientiam habet cum eo qui reparandus eraſcꝫ cū homīe qui eſt ad imaginē dei factus Gen̄. j.Vnde decuit ꝙ imago imaginem aſſumeret. increata ſcꝫ creatam. Std̓o ex eo ꝙ filius eſt cōuenit ad modum reꝑationis tripliciter. Primo eniex eo ꝙ filius eſt conuenit ſibi et dep̄catio ad pr̄e:et ex obediētia patris ſatiſfactio ꝓ peccatore. Secundo ex eo ꝙ filius naturalis. eſt cōueniens fuitvt hominies participarent ſimilitudinem huiꝰ filiatōnis ẜm adoptōnem. Vnde apoſtolus ad romanos. viij. Si filij et heredes. Et ibidem apoſtolusQuos p̄ſciuit et p̄deſtinauit conformes fieri ima.gini filij dei. Tercio ex eo ꝙ filius eſt cōuenit ſibidetermīatus modus originis. ſcꝫ naſci. vt qui indīnitate eſt dei filius. in hūanitate ſit filius virginis. et non ſint plures filij in trinitate. Tercioinqͣntum eſt verbum cōueniunt ſibi quatuor. ſcꝫ eſficere. exprimere. reſtaurare. et perficere. Primo enim inqͣntum eſt verbum conuenit ſibi efficere. Sicut enim artifex ꝑ verbum. id eſt ꝑ formamartis conceptam artificiatum producit. ita deuspater per verbum ſuum quod eſt eternus conce:ptus eius creaturas condidit. Et ſicut per participationeꝫ ſimilitudinis verbi. creature ī proprijsſpeciebus ſunt inſtitute mobiliter. ita ꝑ vnione v̓bi ad creaturam non participatiuam ſed ꝑſonaleconueniens fuit reꝑarari creaturam in ordine adeternam et immobilem perfectōnem. Secūdoinquantum eſt verbum conuenit ſibi expͥmere ſeimanifeſtare. qd̓ patet. quia ſicut verbū manifeſtatdicenteꝫ. ita et ip̄e manifeſtauit pr̄em. iohi. xvij