Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Ande augꝰ in quodā ẜmone de natiuitate dn̄i ſicait. Factus eſt deus homo vt homo fieret deus.Dec bt̄us thomas tercia parte ſum. q. j. arti. ij.Vtꝝ fuerit neceſſariū ad reꝑatōem humani generiſ v̓bum incarnari. ī cor. q. Ꝙ cauſa in.carnatōniſ filij dei fuit redemptio homiſ a pct̄o.Varto et vltimo pͥncipalr̓ Ca. xxiiij.circa incarnatōniſ miſteriū conſiderari.da eſt incarnatio dn̄ica. Circa quā ī ſpeciali ꝑ ordinē cōſideranda ſūt qͣtuor. ſcꝫ cauſa m.ducens et rōnalis. ꝑſona aſſumes et ſpālis. natu.ra cōueniens et aſſumptibilis. hora expediens ⁊ acceptabilis. Primo circa incarnatōem dn̄icā cōſiderāda eſt cauſa inducens et rōnalis. Naꝫ cauſāincarnatōnis dn̄ice et veritatē huiꝰ ſolus ille ſcirepoteſt. qui natus ⁊ oblatus eſt quia voluit. Vndeea que ex ſola dei voluntate ꝓueniunt vel ꝓceduntnobis ignota ſūt. niſi inquatuꝫ innoteſcut ꝑ autoritates ſct̄oꝝ. qͥbus deuſ ſuam volūtatem reuola.uit et manifeſtauit. Et quia in canone ſcriptureet in dictis ſct̄oꝝ expoſitoꝝ hec ſola cauſa incarnatōnis aſſignat̉. ſcꝫ redemptō homīs a ẜuitute peccati. Ideo quidā ꝓbabiliter dicunt. ꝙ ſi homo nōpeccaſſet. filius dei homo non fuiſſet. Qd̓ octo autoritatibꝰ ꝓbant. Prīo autoritate math̓. xviij.Venit filius homīs q̄rere et ſaluū facere qd̓ ꝑieratQd̓ expones augꝰ ī libro de v̓bis apoſtoli ſic dicitSi homo non peccaſſet. filius dei filius homīs nōfuiſſet alias veniſſet. Et loqͥtur ibi augꝰ de aduentu filij dei in carnem Scd̓o ꝓbo hoc idem auto.ritate apoſtoli. j. ad thimo. j. ſic dicētis. Chriſtꝰih̓us venit in hūc mundum peccatores ſaluos facere. vbi gloſa augꝰ ſic dic̄. Nulla cauſa fuit veniendi chriſto dn̄o niſi peccatores ſaluos facere. tolle vulnera. tolle morbos et nulla erit cauſa medicine. Sed remota cauſa remouet̉ effectus. gͦ ſi peccatū non fuiſſet. filius dei incarnatus non fuiſſet. Tercio ꝓbo hoc idem autoritate greg̓. qͥ ſic di.cit. Ilihil nobis naſci ꝓfuit niſi redimi ꝓfuiſſet. ſiredemptō non fuiſſet ſi ẜuitus peccati non eēt. gͦſi pct̄m nō fuiſſet. filius dei tꝑaliter natus nō eēt. Quarto ꝓbo hoc idem autoritate augꝰ in quadam or̄one ad bt̄am v̓gine ſic dicētis. Quid em̄neſcium pct̄i ꝓ peccatoribꝰ pareres ſi deeſſet qͥ peccaſſet. Ant quid mater fieres ſaluatoris ſi nulla eſſet indigentia ſalutis. Quinto ꝓbo hoc ideꝫ autoritate math̓. j. Ip̄e em̄ ſaluū faciet pōpulū ſuū apct̄is eoꝝ. Suꝑ qͣ v̓bo augꝰ ſic dicit. Si homo n̄peccaſſet virgo non peperiſſet. Sexto ꝓbo hocidem autoritatē leonis pape ī ẜmone de trinitate vbi exp̄ſſe ſic dicit. Si eniqͥt homo ad imaginē ⁊ſimilitudinē dei factus in ſuo honore manſiſſet. creator mūdi creatura nō fieret. neqꝫ aut ſempiter.nus temꝑalitatem ſb̓iret. aut equales deo pr̄i dei filius formā ẜui aſſumet. Septimo hoc ideꝫ ꝓboautoritate Ambro. ſuꝑ lucā ſic dicētis. Ille iuſtusbenit ad peccatores vt ex peccatoribꝰ facet iuſtosPius venit ad imipios vt nos faceret pios. Pumilis venit ad ſuꝑbos vt ex ſuꝑbis faceret hūiles.Octauo ꝓbo hoc idem autoritate brij. ī ẜmone admilites templi ſic dicentis. Venit medicꝰ ad egrotos. redemptor ad venditos. ad errantes via. admortuos vita. ¶Scd̓o ꝙ deus ꝓpter peccatū homīs ſit incarnatus ꝓbo triplici rōne. Prima eſtex parte dirie ſapiētie. Nam dīna ſapientia in om̄i.bus modū congruū et ordine adinuenit. Vnde qhomo deſerto deo ad corꝑalia lapſis erat. ideo ꝯueniēs fuit vt deꝰ carne aſſumpta etiā ꝑ corꝑaliahomī ſalutis remediū adhiberet Vn̄ augꝰ ſuꝑ illov̓bo io. pͥmo. Verbum caro factū eſt ſic ait. Caro obcecauerat te. caro teſanat. qm̄ ſic venit chriſtus vt de carne vicia carnis extingueret. Se.cunda rō eſt ex parte dīne mīe. Deus ex ſua miſe.ricordia p̄mittit peccata fieri vt ex eiſ eliciat maiꝰbonum Nā vbi abūdauit iniqͥtas. ſuꝑabūdauit etgratia. vt dicit appꝰ. ad ro. iiij. Et quia eſſe potuit aliqͥd maius hūana natura et p̄cipue vnio dinenature et humane in ꝑſona chriſti. ideo dei miſericordia culpaꝫ in homīe ꝑmiſit eſſe ꝓpter iſtud magnum bonum eligendū. ſcꝫ ꝓpter vnionē dīne nature et hūane in chriſto. ꝓpter qd̓ Greg̓. in bn̄di.ctōne cerei paſcalis dicit. O felix culpa que talemac tantum meruit hr̄e redemptorem. Tercia rōeſt ex parte ꝓuidentie dine. Ilam p̄deſtinatō et ꝓuidentia dina et qͣntum ad effectum et quātum admodū falli non poteſt. ſicut nec p̄ſciētia dei que futuroꝝ eſt. Et ideo ſicut deus p̄deſtinauit ſalutē alicuius homīs ꝑ or̄ones aliquorū implendam. itaetiam p̄deſtinauit opus incarnatōnis in remediūhūam peccati Quidā vero alij dicūt oppoſitumſcꝫ ꝙ etiam ſi homo nō peccaſſet dei filius nncarnatus fuiſſet. eo ꝙ ꝑ incarnatōem filij dei non ſolumlib̓atio a peccato. ſꝫ etiam hūane nature exaltatioet totius vniu̓ſi conſūmatio facta eſt. Ita ꝙ etiamſi homo nō peccaſſet ꝓpter has cauſas incarnatōverbi fuiſſet. Et p̄ter has rōnes confirmant hocidem triplici rōne. ſcꝫ ex ꝑfectibilitate. ex capacitate. ex dignitate hūane nature. Prima ratō exv̓tutē vel ex p̄fectōne hūane nature ſic. Tunc creaturā eſt ꝑfecta qn̄ cōiuingit̉ ſuo pͥncipio. vt ptꝫ īcirculo vbi vltimū cōiungit̉ pͥncipio. et ideo additio vlteriuſ non poteſt fieri. Cum ergo deus ſit pͥmum pͥncipiū. et homo ſit vltima creaturaꝝ ad ꝑfectōem et homīs et vniu̓ſi cōueniens fuit vt etiāſi homo non peccaſſet deus homo fieret. Secūda ratio ex capacitate hūane nature ſic. Capaci.tas hūane nature ꝑ peccatū non eſt in aliquo ampliata. ſꝫ poſt peccatū hūana natura muenta eſt capax tanti boni vt deo vniret̉. et a deo aſſumeret̉ īvnitatem dīne ꝑſone. Ergo multo magis etiā an̄pct̄m iſtiuſ boni fuit capax. Sed deꝰ qui infinitoamore diligit ea que ſunt. et precipue naturam humanā nulli denegat illud bonum cuiꝰ eſt capax. gͦdeus hūanā uaturā aſſumpſiſſet etiā ſi nō peccaſſꝫ