niſi ẜm ordinem ad finem. vtꝫ. ij. li. ſen. di. vij. deangelis confirmatiſ. ¶ Tercio modo ſi xp̄s cōſideret̉ inqͣntum deus peccare nō poterat. et hoc duplici rōne. ¶ Prima eſt. qꝛ aīma et corpꝰ chriſtifuerunt qͣſi organa dīnitatis. vt damaſcenuſ dicit.dinitas aūt ita aīam et corpus regebat. ita ꝙ nonpoterat pct̄m attingere ad aīam eiuˢ. ¶ Scd̓a rōeſt. quia deus qui aīam et corpus regebat peccare nō poteſt. ¶ Sed forte arguēs in oppoſitū duplici rōne. ¶ Prima eſt talis. Sicut pct̄m reqͥritvolūtariū. ita ⁊ meritū. ſꝫ ẜm augꝰ nullus peccatieo qd̓ vitare non pt̄. gͦ etiā nullꝰ meret̉ vel laudatur de hoc qd̓ dimittere vel facere non pt̄. Si ergoxp̄s non potuit peccare. nō eſt laudandus de hocꝙ non peccauit. ¶ Rn̄deo et dico ꝙ impotētia coactōnis que opponit̉ voluntario tollit rōnem meriti et demeriti. non aūt impotentia que eſt ex perfe.ctōne in bonitate vel malicia. qꝛ hec impotentia voluntariū non tollit ſed ponit volūtatem cōfirmatāad vnum. ¶ Scd̓a ratō ad idem eſt talis. Quihabet potentiā peccādi pt̄ peccare. ſꝫ xp̄s habuitpotētia peccādi. eo ꝙ xp̄ſ hūit libeꝝ arbitriū. gͦ ⁊cͣ¶ Rn̄deo et dico ꝙ libeꝝ arbitriū non ordinat̉ adpeccanduꝫ īmo peccatū incidit ex defectu eius. vnjpeccare non ſpecificat potētiā liberi arbitrij. Et iōcum dr̄ ꝙ aliquis habeat potentia peccadi nō intelligit̉ ꝙ habeat libeꝝ arbitriū. ſed ꝙ habeat ip̄m ordinatū ad peccandum vt peccare poſſit. Et ideo ſicut de chriſto non dr̄ ꝙ poſſit peccare. vtꝫ ſupͣ īdiatē. ita etiā nō dicit̉ ꝙ potentiā peccādi habeat.Hec bt̄us tho. tercio ſcrip. ſen. di. xij. de potentiapeccandi arti. j. in argumētis duobꝰ cōtrarijs et īcor. q. ⁊ inſo. iij. ar. Et iteꝝ ibidē arti. ij. ī cor. q.¶ Ꝙ vnio nature dine et hūane in chriſto rōne naturarū eſt mima oīm v̓nionum. ¶ Ca. xx.Varto circa conceptōeꝫ chriſti nota ꝙP conceptio vel incarnatio v̓bi p̄ omībusalijs qͣtuor p̓uilegia habuit. Primo em̄fuit vnione incompabilis. Scd̓o rōne incomp̄.henſibilis. TTercio vigore inſeꝑabiliˢ. Quarto valore ineſtimabilis. ¶ Primo eniꝫ concepto verbidei vel incarnatio eius fuit vnione incompabilisNam vnio que facta eſt in cōceptōe vel incarnation verbi dei aliquo modo ē mimia vnionū. aliquomodo eſt maxima vnionuꝫ. qd̓ ſic ptꝫ. Nam vnioiſta duplr̓ poteſt conſiderari. Dno mō ex parte naturaꝝ q̄ cōtungunt̉. Alio mō ex ꝑte ꝑſone in quacōiungunt̉. ¶ Prīo eī mō ſi ꝯſiderat̉ vnio ex parte naturaꝝ que cōiungunt̉ vel vniuūt̉. tunc talisvnio eſt mimia vnionū. qd̓ duplr̓ ꝓbo. ſcꝫ autorita. et rōne. ¶ Primo rōne ſic. Quanto ea que vniunt̉ magis diſtant tanto ip̄oꝝ mīor eſt vnio. ſꝫnaturā dīna et hūana maxime diſtant. eo ꝙ diſtātin infinitū. ergo earuminia eſt vnio. ¶ Scd̓o ꝓbo hoc idem autoritate leonis pape ī ẜmone de natruitate chriſti ſic dicētis. Salua ꝓprietate vt̓uſqꝫſb̓ſtātie ſuſcipitur a maieſtate humilitaˢ. a virtutoNicauiacioinfirmitas. ab eternitate mortalitas. ergo nunqͣꝫeſt facta in natura vnio. ita ꝙ vna in aliā ſit cōuerſa. Qd̓ etiā qͣtuor rōnibꝰ ꝓbo. ¶ Prima eſt talisAliquid em̄ eſt qd̓ cōſtat ex duabus naturis. nontamē in duabo naturis. v̓bi gr̄a. Sicut mintuꝫ exelemētis. ⁊ italibꝰ oportet ꝙ ſit media natura conſtituta ex duabo naturis nō manētibꝰ: xp̄s autemcōſtat ex duabꝰ naturis. ita ꝙ iduabus ſaluatioſubſiſtit. Eſt em̄ xp̄s nature dine et hūane. vnonon eſt ſimile de mmixto et de chriſto. ¶ Scd̓a ratoeſt talis. qn̄ ſūt aliqua duo quoꝝ naturas oportaſaluari in trāſmutatis. vnum non trāſmutat̉ ī alud. nec duo in terciū. Sꝫ ī incarnatōe oporterstraqꝫ naturā ẜuari intrāſmutatā. gͦ ⁊cͣ. Vnde liceraima et corpus cōſtituant hūanam naturam ⁊ habeāt eſſe intrāſmūtatū. tamē anima et corpus nōſūt due ſpēs nature. ꝓut ī ꝓpoſito de natura loqͥ.mur. Sꝫ vtraqꝫ eſt pars hūane nature. altera ſicut forma. altera ſicut materia. Et ideo non eſt ſimile de aimāa et corꝑe in homīe et de naturā dīna eihūana in chriſto. ¶ PTercia rō eſt talis. Ille nat̉aſꝑ ſūt diſtincte quaꝝ ꝓprietates ſūt diſticte. ita ꝙꝓprietates vniꝰ nature nunqͣꝫ dicūt̉ de alia. ſed ꝓprietates hūane nature nunqͣꝫ dicunt̉ de dina. nececōuerſo. ſed vtreqꝫ dicunt̉ de hn̄te naturā vel dinam vel hūanam. qd̓ ſignificat̉ hoc nomīe deus ethoc nomīe homo. Idem em̄ eſt qui vtramqꝫ naturam habet. Et ꝓpter hoc dicit̉ ꝙ ille homo ſcꝫ xp̄ſqui eſt deus creauit ſtellas. et ecōuerſo dicit̉ ꝙ filius dei paſſus ē. ¶ Quarta rō ad idē ē talis. Licetnat̉a dina ſuꝑet in infinitū naturā hūanam. tamēquando adinūicem cōiuingunt̉ natura hūana nōcōuertit̉ in dinam. Sicut ſi vna gutta vini īmille amphoras aque ꝓijciat̉. vniuꝫ trāſit et cōuertit̉totaliter in naturam aque. Cuius ratio eſt. quiahec et his ſimilia cōmunicant in materia et aguntet pactuntur adinuicem. natura autē dina et humana non ſic. et ideo ſemꝑ diſtincte remanent poſtea ſicut ante vnionem. ¶ Sed forte argues in.oppoſitum eo ꝙ a ſanctis dieit̉ vt damaſcenꝰ narrat ꝙ caro chriſti dicit̉ deificata. gͦ humana natūra cōiuncta dine tota conuertitur in dinam. Rn̄deo et dico ꝙ caro chriſti dicit̉ deificata. nō quiaſit facta ipſa dinitas. ſꝫ quia facta eſt dei caro. Etetiaꝫ quia habūdantius dona dinitatis participat.ex hoc qd̓ eſt vnita dinitati. Et quia eſt qͣſi inſtrumeritum ꝑ qd̓ dina virtus nr̄am ſalutē operat̉ qd̓paltet. tangendo eninileproſtim carne ſanauit euꝫper dinitatis virtutem. et moriendo carne mortemvicit ꝑ virtutē dinitatis. virtꝰ aūt agētis aliquomō eſt in inſtrumēto quo mediāte agit. Hec b. ttercio ſcri. ſen. di. v. arti. ij. Vtꝝ vnio fac̓ta ſit innatura ī ſo. ſexti argumnenti. ¶ Scd̓o vnio dinenature et hūane pt̄ ꝯſiderari ex parte ꝑſone dinſe īqͣ vnit̉. et ſic vnio dine nature et humane ī ꝑſoriachriſti poſt vnionem dine eſſentie in tribus perſonis eſt maxima ymio. et inter omēs alias v̓niories
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten