Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

In ſacranientis em̄ veteris legis fuit qͣſi in vmbriet ſignis. ad hebre. x. Ombra hn̄s lex futuroꝝ bonoꝝ ⁊cͣ. In xp̄o autē ẜm rem et veritatē. ꝓpter qd̓dinitas dr̄ habitare in xp̄o corporaliter. id eſt nōvmbraliter ſic̄ habitauit ī ſacramētis veteris legisVnde chriſtus ſe habet ad illas figuras ſicut cor.pus ad vmbram. Hec bt̄us tho. tercio ſcrip. ſen.di. iiij. arti. vj. q. ij. Vtꝝ xp̄s gr̄a dina vel dīnitaterepletus fuerit corꝑaliter. ī cor. q. Et tercia parte ſum. q. ij. arti. x. in ſolū. ij. ar. ad expoſitōemhuiꝰ autoritatis apoſtoli ad coloce̓. ij. In xp̄o habitat plenitudo dīnitatis corꝑaliter. Ꝙ xp̄s in inſtanti cōceptōnis tria pͥuilegiaErcio circa con huit. Ca. xix.ceptōem eſt notandum ꝙ xp̄s in inſtanti ſue cōceptōnis tria pͥuilegia pͥncipaliap̄ om̄ibꝰ alijs habuit. ſcꝫ p̓uilegiū ſct̄itatis. felici.tatis. impeccabilitatis. Primo habuit in inſtanti ſue conceptōnis pͥuilegiū ſct̄itatis. Vbi nota ꝙaliud eſt ſāctitas. et aliud ē ſct̄ificatio. Sic̄ em̄ dioniſiꝰ dicit qͣrto ca. dedi. nomībꝰ. Sct̄itas eſt abomni immūdicia libera et ꝑfecta et miniaculata mūdicia. Sanctificari aūt cum ſit ſct̄m fieri emundatōem aculpa dicit. et quia nulla culpa ī chriſto fuit nec eſſe potuit. ideo ſct̄itaˢ cōuenit xp̄o. ꝓpterqd̓ dixit angelus bt̄e v̓giniluce pͥmo. Qd̓ em̄ exte naſcet̉ ſāctum vocabit̉ filius dei. non autē ꝓprieſāctificatō ſicut ptꝫ. Hec bt̄us tho. tercio ſcri. ſēdi. iij. de ſct̄ificatōe beate v̓ginis. arti. j. q. j. ī corpore. q. Ad cuiꝰ euidentiaꝫ eſt ſciendū ꝙ aliqͥdfit ſāctum duobꝰ modis. vel ex ſācto. vel ex nō ſācto. Primo aliqͥd fit ſāctum ex ſct̄o duobꝰ mōiſVno modo fit aliqͥd ſct̄m ex ſācto inqͣntum ex minu̓s ſācto fit mauus ſāctum. et ſic non eſt ſct̄ifica.tus chriſtus. ſꝫ ꝓ apoſtolis orauit vt hoc mō ſāctificarent̉. cum pͥmo etiā eſſent ſācti Vnde dicit io.xvij. Pr̄ ſāctifica eos in veritate. apoſtoli em̄ erāttunc ſct̄i. ſꝫ xp̄s orauit vt magiſ ſāctificarentur.Scd̓o aliqͥd ſit ſāctum ex ſct̄o ẜm cōtinuatōem ſāctitatis eadē ſāctitatiſ qͣntitate ẜuata. ⁊ hoc modoxp̄s poteſt dici ſanctificatꝰ. Ioh̓is. xvij. Ego ꝓeis ſāctifico meip̄m. Scd̓o aliqͥd fit ſāctum ex n̄ſācto. et hoc duobo modis. Primo ex nō ſācto accepto cōtrarie vel pͥuatiue. ſicut peccator ꝑ gr̄amſanctificari dr̄. et hoc modo xp̄s non poteſt dici eēſactificatus. qꝛ non poteſt cōcipi cum cōſiſtētia ſb̓iecti aliqͥs defectus ſāctitatis in eo fuiſſe. ſimul em̄fuit homo et ſāctꝰ homo. Scd̓o modo fit ſct̄m exnon ſācto accepto negatiue. et hoc duobo modis.ſcꝫ rōne ſct̄itatis create que homīs eſt. et ſic xp̄sdr̄ factꝰ ſāctꝰ ſicut factꝰ homo. Et ita dr̄ ioh̓is. xQuem pr̄ ſāctificauit et miſit in mundū. Naꝫ miſſio filij eſt incarnatio eius. Vel rōne ſct̄itatis mncatē. et ſic dicit̉ xp̄s factus ſanctus p̄ modum quodicit̉ homo factus eſt deus. Que vel eſt falſa vel minus ꝓpria qͣꝫ iſta. deus factus eſt homo vt patebitinfra de locutōibꝰ expͥmentibꝰ vnionē. Hec bt̄usNicuri auotho. tercio ſcrip. ſen. di. iij. de ſct̄ificatōne xp̄i concepti. arti. iij. in cor. q. Et iteꝝ tercia parte ſum.q. xxxiiij. arti. j. in ſo. ij. ar. Scd̓o xp̄s p̄ omnibꝰ alijs hūit p̓uilegium felicitatis. eo ꝙ ip̄e ſolꝰin pͥmo inſtanti ſue cōceptōis p̄fectus comp̄hen.ſor fuit. qd̓ triplr̓ ꝓbo. ſcꝫ autoritatē. rōe. et ꝑfe.ctōne. Primo ꝓbo autoritate pͣs. ſic dicentis.Beatus que elegiſti et aſſumpſiſti ⁊cͣ. qd̓ ẜm gloſārefert̉ ad hūanitatē xp̄i que aſſumpta ē a v̓bodeiin vnitate ſuppoſiti. ſed in pͥmo inſtanti ſue cōceptōnis fuit aſſumpta naturā hūana ⁊ v̓bo dei. vtꝫſupͣ. ergo in pͥmo inſtāti ſue cōceptōnis fuit xp̄sẜm ꝙ homo beatus. gͦ et cōprehenſor. Scd̓o hͦidem probo rōne ſic. Chriſtꝰ in pͥmo inſtanti ſueconceptōniſ non accepit gratiam ad menſuram.Gratia autem ad menſtram dicitur duobus modis. vel quīa eſt gratia viatoriſ. vel quia eſt habitualis gr̄a ſine actu. gͦ xp̄s in pͥmo inſtanti ſue cōceptōnis accepit vel habuit non ſolum tantā gr̄aꝫqͣntam viatores hn̄t et cōprehenſores. ſꝫ om̄ibꝰ cōp̄henſoribꝰ maiorem. Similiter quia gratia illa ſi.ne actu in illo nō fuit. conſeqens eſt ꝙ actu fueritcomp̄henſor videndo deum ꝑ eſſentia clarius pͥ ceteris creaturis. Tercio ꝓbo hoc idem ꝑfectōneſic. Chriſtus fuit ſimul deus et homo ex quo ī ſuahūanitate hūit aliquid p̄ ceteris creaturis. ſcꝫ vtſtatim a pͥncipio eſſet beatus. Hec bt̄us tho. ter.cia parte ſum. q. xxxiiij. arti. iiij. ar. contra. et incor. q. et in ſo. iij. ar. ibidem. Tercio xp̄s ab īſtanti ſue cōceptonis et deinceps ꝑ om̄bꝰ alijs ip̄eſolus hūit p̓uilegiū impeccabilitatis. Nam xp̄usnullo modo peccare potuit. Qd̓ triplr̓ ꝓbo. ſcꝫ autoritate. rōne. diſtinctōe. Primo autoritate damaſceni in tercio libro ſic dicētis. Impeccabiliſ eſtdn̄s ih̓us chriſtus. Scd̓o ꝓbo hoc idem rōe ſicHec eſt ꝑfectio nature glorificate vt iam peccare n̄poſſet. ſed chriſtus a pͥmo inſtanti ſue conceptōisveruſ et ꝑfectus comp̄henſor fuit. vtꝫ ſupͣ imme.diate. gͦ nunqͣꝫ peccare potuit. Tercio hoc idēꝓbo diſtinctōne ſic. chriſtus poteſt cōſiderari tribus modis. ſcꝫ vt viator. vt comp̄henſor. vt deꝰ Primo mō ſi xp̄us conſideret̉ vt viator peccare nō potuit. et hoc duplici rōe. Prima eſt ex parte regule dirigentis. Nam chriſtus inqͣntū viatoreſt dux nr̄ dirigens nos ẜm viam rectam. In quolibꝫ aūt gn̓e oportet pͥmum regulās torq̄ri nō poſſe. qꝛ alias eſſet error in om̄ibuˢ que ad ip̄ni vel abip̄o regulant̉ Scd̓a rō eſt ex parte gr̄e ꝑficiētis.Nam chriſtus ex hoc ꝙ dux noſter eſt et regulatantam gr̄e plenitudinē hūit. vt etiam inqͣntū viator peccare non poſſet. Vnde etiā et illi qui ꝓximiſibi fuerunt. cōfirmati ſūt vt apoſtoli etiā viatoreˢexn̄tes qͥ peccare mortalit̓ nō potuerūt qͣmuis potuer̄t peccare venialiter. Scd̓o modo ſi xp̄s cōſiderat̉ vt cōp̄henſor. tūc etiā peccare non potuit.Guiꝰ rō eſt. qꝛ mens cōprehenſoris fini vltimo totaliter eſt adiuncta vel ꝯtuncta vt agere nō poſſit