Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Scd̓a ignorantia ſcꝫ ignorantia craſſa eſt qn̄ ali.quis negligit ſcire qd̓ tenet̉. nec tn̄ vult ſe neſcireet hec minꝰ excuſat qͣm ſupͣdicta. Tercia igno.rātia ſcꝫ affectata eſt qn̄ aliquis negligit ſcire ea q̄teriet̉ ſcire et placꝫ ei neſcire. et talis ignorātia nōexcuſat ſꝫ potius accuſat et aggrauat. Terciadiuiſio ignorātie eſt. ꝙ quēdā ignorātia eſt inuincibiliſ. quedā vero vincibilis. Prima ignorātia .ſ.inuincibilis eſt duplex. alia eſt inuicibilis ꝑ natū.ram vt in puero qui rōne non poteſt vti. et in deo̓pito qui non poteſt diſcernere. et in eo qui naſcitamens. et hec excuſat a toto. Alia vero ignorātia īuincibilis ē ex caſu et cōtingit dupliciter. Primoqꝛ incidit a ſua culpa. et talis igͦrantia ẜm aliquosnon excuſat a toto. Scd̓o qn̄ incidit ſine ſua cul.pa. et tūc excuſat a toto. Quartāa diuiſio de ignorātia dat̉ ex parte efficientis. qꝛ alia ignorātia evolūtaria. alia vero inuolūtaria. Igͦrantia vero volūtaria ſiue affectata dr̄ duobus modis. Primo mō directe et pͥncipalr̓. ſicut cum aliquis ſtudioſe aliqua vult neſcire vt de pct̄o excuſet̉. vel vta peccato non retrahat̉. ſed vt habeat maiorem liantitui hioabertatem peccandi. de qua ignorātia in ꝑſona pecſlubū tūt ficnentoꝝ loqͥtur iob. xxj. dicens. Dixerūt dn̄o deo re.cede anob̓ viam ſcientiaꝝ tuaꝝ nolumꝰ. Scd̓omodo ignorātia eſt affectata et voluntaria ſcd̓arioet indirecte. ſcꝫ cum aliquis ꝓpter verecundiaꝫ velimis dānoſa ⁊p̄laborem et alias occupatōes negligit ſcire ea ꝓpt̓que retrahit̉ a peccato. Vn̄berṅ in quadā epiſtola ſic dicit. Multa ſcienda neſciunt̉. aut ſciendim.curia. aut diſcendi deſidia. aut inqͥrēdi verecūdia.hͦ. b. t. j. ij. q. lxxvj. arti. iij. in cor. q. ꝑ totū. Inorantia v̓o inuoluntaria dr̄ duobo modis. Prīoqꝛ aut fuit a pͥncipio inuolūtaria. et hec eſt pena njpeccatū ſimplr̓. ⁊ hec excuſat a toto. Scd̓o modoaut fuit a pͥncipio voluntaria. et poſtea facta eſt inuolūtaria. et hec excuſat a tanto et non a toto.Ꝙ qͣtuor ſunt cōſideranda circa incarnationiem x Capitulum pͥmum.V CARNA¶ IO De incarntōis miſterioquo deus ꝓ ſalutē hūani gn̓is factus eſt hōꝯſiderāda ſūt qͣtuor. ſcꝫ ānūciatō dn̄ica ſeuangelica. ſāctificatō v̓ginea. concepto mi.rifica. incarnatio dn̄ica. Primo circa incarnatōis miſterium cōſiderāda eſt ānuncilatio angelica. Congruū em̄ fuit ānunciareote vgini ꝙ ip̄a eēt conceptura xp̄m. et hoc triplicirōne. ſcꝫ vt eius intellectus erudiret̉. affectusapprobaret̉. ꝯſēſus expͥme̓t̉. Prima rō eſt vtv̓ginis intellectus erudiret̉ et illuſtraret̉. Cum eimens deo vicinior et intimior ſit qͦꝫ corpus non decebat vt dei ſapīa eius vterū inhabitaret. ſine hocꝙ mens eius pͥus cognitōe ſūme ſapiētie reſplen.deret. Et ideo pͥus debuit mens eiuſ intelligere ⁊cognoſcere. qd̓ in ea fiendū erat. qd̓ ꝑ ānūciatōeꝫfactum eſt anteqͣꝫ carnem cōcipet. Vnde augꝰ. inſirde v̓bis dn̄i ſic̄ ait. Beatior eſt maria percipiēdoncarnaciofidem xp̄i qͣꝫ cōcipiendo carnem xp̄i. Et ſb̓dit ibidem. Materna ꝓpiiqͥtas nihil marie ꝓfuiſſet niſfeliciꝰ xp̄m corde qͣꝫ corꝑe geſtaſſet. Scd̓a rōeſt vt v̓ginis affectus vel actus acceptaret̉ et ap.ꝓbaret̉. Nam deuſ nō diligit coacta ẜuicia. ſꝫ ſpōtanea et volūtaria vt qui ei obſequūtur ex ip̄o mī.ſterio mereātur. Vnde cum bt̄a v̓go ſingulariteret excellenter in dei miſterrum eligeret̉. quē vteroportauit. lacte aluit. brachijs batulauit. decuit vteius obſeqͥum voluntariuꝫ angelo nunciāte reqͥreretur. ad qd̓ ſe ꝓmptam et paratā obtulit dicensEcce ancilla ⁊cͣ. Tercia rō eſt vt v̓ginis conſēſtis expͥmeret̉. Si enim in matrimomo corꝑali reqͥritur cxp̄ſſus conſenſus ꝑ verba de p̄ſeuti. multo magis in matrimonio ſpiīali cum ſit maior coniunctio nientis qͣꝫ carnis. Et ideo vt on̄deret̉ eſſequoddā ſpūale matrimoniū inter dei filium et humanam naturā. ideo ꝑ ānunciatōem angeli expeotabat̉ conſenſus v̓ginis loco tocius hūane nature. Sed forte argues iu oppoſituꝫ. ſcꝫ ꝙ ex parte v̓ginis non exigebat̉ conſenſus tali rōe. Annūciatio ad hoc ſolum neceſſaria videbat̉ vt conſen.ſis v̓ginis haberet̉. ſed cōſenſus v̓ginis nō videtur neceſſarius fuiſſe. eo ꝙ eiꝰ cōceptꝰ ſuit p̄nunciatus ꝓphecia p̄deſtinatōis. cuiꝰ mōi hieronimꝰin glo. math̓. pͥmo hanc dicit eſſe ꝓpheciam. Eccevirgo concipiet. iſaie. vij. que ſine nr̄o completuiarbitrio. ergo nō reqͥrit̉ aliqͥs conſenſus ex partev̓ginis rōne cuiꝰ oporteret ānunciatōem fieri.Andeo et dico ꝙ ꝓphecia p̄deſtinatōnis cōpletuiſine nr̄o arbitrio cauſante. non tamē ſine nr̄o arbitrio cōſentiente. Hec bt̄us tho. tercio ſcri. ſendi. iij. de ānunciatōne facta ꝑ angelū arti. j. q. j. incor. q. et in ſolū. iij. ar. ibidem. Et iteꝝ tercia parte ſum. q. xxx. de ānunciatōne bt̄e v̓ginis. arti. j.in cor. q. et in ſolū. j. ar. Ꝙ incarnatiogini ānunciari ꝑ angeluꝫ. Ca. ij.debuit v̓oD maiorem euidentiā capituli p̄cedētiscirca ānunciatōem bt̄e v̓ginis ꝯſideranda ſūt tria. ſcꝫ gabrielis ānunciatio. corporalis apparitio. ordinis obſeruatio vel ꝑfectio. Primo circa ānūciatōem bt̄e v̓ginis ꝯſideranda eſt gabrieliˢ ānunciatō. Debuit enim dei matriānunciari ꝑ angelū dīne incarnatōis miſteriumet hoc triplici rōne. ſcꝫ reſtauratōnis angelice. ordinatōnis dine. v̓ginaliˢ mundicie. Primo rōediuine ordīatōnis. Nam dīna ordinatio digne debuit obẜuari. ſed exdīna ordinatōe ꝓcedit ꝙ mediātibus angelis ad homīes dīna ꝓueniāt. Vndedyoniſiꝰ. iiij: ca. celeſ. ierarch̓. dicit. ꝙ dinuꝫ ih̓ubenigͥtatis miſterium angeli pͥmum edocti ſūt. poſtea ꝑ ip̄os ad nos gr̄a cognitōnis tranſiuit.Scd̓o rōne reſtauratōnis angelice. Sicut eniꝫ ꝑditio hūana inicium ſumpſit ex hoc ꝙ dyabolꝰ alloquutus eſt muliere. ita vt dicit beda congruuꝫapparet hūane reꝑatōnis exordiū vt angelus v̓ginem alloquatur. Vnde beda in omelia ſic ait.