Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

craſſa et pͥuatōnis. affectata vel diſpoſitōnis. CPrima eſt ignorantia ſimplex vel negatōnis. quenegat vel non ponit ſcientiā nec ponit debitum ſciendi. nec contemptuſciendi. nec affectū neſciēdique eſt in paruulis qͣndiū vſū rōnis nō habent.et in oīno alienatis ſic̄ fatui ⁊cͣ. Scd̓a eſt igͦra.tia craſſa et pͥuatōnis que pͥuat ſcientiā et ponit debitum ſciēdi et cōtemptū. Tercia eſt ignorātiaaffectata vel diſponis que pͥuat ſcientiā ⁊ ponit debitum ſciēdi. et affectū ſiue deſideriū neſciēdi. de qͦin pͣsͣ. dr̄. Noluit intellige̓ vt bene ageret. Vndeambroſiꝰ ſuꝑ illd̓ ad rō. ij. Anignoras qm̄ benigͥtas dei ad penitentiam te adducit. ſic ait. Grauiſſime peccas ſi ignoras. Qd̓ verbum poteſt intelligiet ex poniqͥnqꝫ modis. Primo ſic. gͣuiſſime id eſtpericuloſiſſime peccaſ ſi ignoraſ. quia dum neſciſte peccare remedium nō q̄ris. Scd̓o ſic ꝙ ambroſiꝰ loqͥtur de igͦrantia affectata. quā quiſ vult ig.norare pct̄m ne a peccato retrahat̉. Tercio ſic ꝙambroſiꝰ loquit̉ de ignorātia bn̄ficicoꝝ receptoꝝquia ꝙ aliqͥs nec reddit nec etiam cogͦſcere ſtudeat p̄cepta beneficia eſt ſūmus ingͣtitudinis gradꝰQuarto modo poteſt intelligi et exponi ſic. ꝙ anisbroſiꝰ loqͥtur de ignorātia iifidelitatis. que qͥdemin ſe eſt gͣuiſſimum peccatum. licet etiā pct̄m ex igniorātia cōmiſſum ex cauſa ignorantie minuat̉. ẜmillud apoſtoli pͥme ad thimo. pͥmo. Miſericordiaꝫconſecutus ſū qm̄ ignoras feci. Hec bt̄us tho. inq̄ſtionibꝰ diſputatis de malo. de igͦrantia arti. viijVtruꝫ ignoratia excuſet peccatū vel dininiuat. inſolū. j. ar. ad expoſitōnem autoritatis bt̄i ambroſij. Quinto mō poteſt exponi de ꝑſeuerantia vel demora in igͦrantia. Igͦrantia emn̄ ſi diu duret ī malicia per obſtinatōnem cōmutatur. vt dicit beatustho. qͣrto ſcri. ſen. di. xxxviij. arti. iiij. q. ij. Vtꝝcōſilia ꝓpter ſcandalum ſint dimittenda. nni cor.q. turta finem. Tercio pͥncipaliter circa igno.rantiā conſideranda eſt ignorantie materia vel reſpectio. Namignorantia contingit eſſe triū. Prīmō turis inditi ſcꝫ natural̓. Scd̓o turis dini ⁊ euāgelice legis. Tercio turis politici vel poſitiui vt canoici vel ciuilis. Quarto pͥncipaliter conſiderāda eſt ignoratīe culpa vel offenſa vel offenſio. Nāpͥma īgrantia q̄ ꝯtingit rōne infirmitatis aliquā.do excuſat aliqn̄ non. Si em̄ quis incidit in illā igͦrantiā ex culpa ſua. puta qꝛ dedit cauſā tali igͦrantie. ſcꝫ ebrietatē. talis ignorātia non excuſat. Sivero nullam cauſā tali igͦrantie dedit. tūc talis igͦ.rantia excuſat atoto. Scd̓a ignorantia que cōtingit rōe etatis aliqualit̓ excuſat. Nam in paruūlis ante vſum rōnis oīno excuſat. poſt vſum verorōnis an adoleſcentiā a tanto excuſat. ſꝫ non a toto in his q̄ ꝑtinēt ad ſalutē. Tercia aūt igͦran.tia q̄ ꝯtingit rōne deceptōnis vel fraudis qn̄qꝫ excuſat qn̄qꝫ nō. Vbi ſciendū ꝙ ignorātia aūt eſtvincibilis aut inuincibilis Dr̄ at̄ tūc igͦrantia inuicibilis cum igͦrans facit quidqͥd in ſe eſt ad hoc ꝙIglioraliciaſciat qd̓ ſcire debet vt non fallat̉. ſꝫ tn̄ nō pōteſt ſcire factū qd̓ eſt neceſſarium et vtile ſcire. Scd̓o il.la igͦrātia eſt vnicibiliˢ que homīe faciente qd̓ eſt ineo pt̄ remoueri. et hec igͦrātia nō excuſat in factoqd̓ oportuit eū ſcire. Quarta v̓o igͦrantia queeſt nat̉alis iuris nulluꝫ adultū excuſat. eo ꝙ nulladulto licet igͦrare lege naturalē q̄ nat̉aliter ſcribisin corde hūano. Quinta igͦrantia ſcꝫ iurit dīmividelꝫ legis euāgelice et doctrine apoſtolice nō execuſat p̄latos. eo ꝙ ip̄i de fide que eſt in veteri teſtamēto et nouo tenent̓ redde rōnem. et ideo nō liceteis ignorare. Sxcuſat autē talis igͦrantia aliqͣliterlaicos qͥ nō tenētur in ſpāli hoc ſcire ſꝫm gn̓ali put ea q̄ ſūt fidei cōtinent̓ in ſymbalo apoſtoloꝝ.Sexta igͦrantia ſcꝫ iuriſcanonici qd̓ ꝯtinet ꝯſtitutōes canōicas ſīue ecc̄iaſticas ad intelligēda pct̄anō excuſat ſacerdotes curas aīarum habētes. ⁊ etiani ꝯfeſſores licꝫ alios qͥ ad illa n̄ tenent̓ excuſet.Vbi nota ꝙ igͦrantia triū eſt multū ꝑiculoſa et dānoſa. ſcꝫ igͦrantia boni et mali. ignoratia ſui. igͦrā.tia dei. Primo dico ꝙ igͦrantia boni ⁊ mali ē multū ꝑiculoſa ⁊cͣ. de qua dr̄ deutro. pͥmo. Igͦrāt diſtātiā boni et mali Et p̄cipue igͦrantiaꝫ boni. hiereiiij. Sapiētes ſūt vt faciat mala. bn̄ aūt facere neſcierūt. Scd̓o igͦrātia ſtū eſt multū ꝑiculoſa etnoctua. cant̓. j. Si igͦras te o pulc̓rimanit̓ ml̓ie.res. Bern̄. ī medita. Multimulta ſciūt ⁊ ſeip̄os neſciūt. Tercio igͦrātia dei ē nimis dānoſa ⁊ ꝑiculoſa. ſap̓. v. Viā at̄ dn̄i igrauerūt. hiere. iiij. Stultꝰpopulus meꝰ me nō cōgͦuit. gloſa. Que ē maiorſtulticia qͣꝫ boue cognoſce̓te dn̄m ſuū. et aſino p̄ſepe dn̄i ſi. iſrahel dn̄m ſuū non cogͦſcere. et pn̄temcōtemere quem ſemper cupiebat videre? Gregorius in moralibꝰ. Qui em̄ lucem videt ſcit quid detenebris eſtimet. qui vero cadorem lucis igrat eti.am obſcura pro lucidis approbat. Bern̄ ſuꝑ eant̓.Vtraqꝫ cognitō ſcꝫ boni et mali. tui et dei ē tibi nōceſſaria ad ſalutem vt neutra carere valeas cū ſalute. quia ex noticia tui venit ī te timor dei. atqꝫ exnoticia dei venit in te amor dei. Sic ecōtra de igͦrātia tuii venit ſuꝑbia. de igͦrantia dei venit deſperatōVnde auguſtinus. Felix qui ſe cognoſcit ⁊cͣ. Quid eſt igͦrantia turis et facti. Ca. ij.D maiorē tamē euidentiā p̄dictoꝝ notaqͣtuor diuiſiōes ſiue diſtinctōes de igͦrātia. Prima diuiſio eſt ꝙ ē ignorātiaiuris de qua dictū eſt ſupͣ immediate. et ignoratīafacti. et hoc duobꝰ mōis. Primo qꝛ ē factu ind̓rn̄sad ſalutē et ad officiū. et ignorātia talis fct̄i excuſat. Scd̓o ē factū neceſſariuꝫ ad ſalutē vt ꝙ xp̄seſt paſſus. et hec igͦrantia ſi pt̄ vitari ſic̄ ī iudeis etpaganis nō excuſat. Si vero nō poteſt vitari ſic̄ īillo qui vſu rōis caret a ſua natiuitate excuſat.Scd̓a diuiſio igͦrantie eſt. qꝛ vel igͦrātia ē ſimpſexvel eſt craſſa vel affectata. Prīa igr̄ igͦrātia ſcꝫ ſim.plex ē qn̄ aliqͥſ neſcit qd̓ tenet̉ ſcire. facit tn̄ aliqͥd hꝫn̄ qͥdqͥd pt̄. et hͦ igͦrātia excuſat a tāto ſꝫ nō a totoa