Et ideo iactator eſt oneroſus. et yron gr̄oſus.Vnde ariſto. iiij. ethi. dicit. ꝙ yrones et minꝰ dicentes gratiores videntur. Contingit qnͥqꝫ tamēꝙ aliquis minoradeſe fingit ex aliquo alio moti.uo. puta ad doloſe decipiendum. et tunc yronia ēgrauiꝰ pct̄m. Hec albertus magnꝰ in commentolupͣ. iiij. libꝝ ethicoꝝ. qd̓ recollegit bt̄us tho. audiens ab eo. Et bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxiij. artiij. ar. cōtra et in cor. q. in fine.¶ Ꝙ ieiunium eſt actus v̓tuoſus neceſſarius¶ Capitulum pͥmum.ſatiſfactorius.Etuinium. Circa iciuniū conſideranda ſuntqͥnqꝫ. ſcꝫ actus. tempus. cibus modus. fructus. ¶ Primo circa ieiuniuꝫ cōſiderandꝰeſt actus. Nam ieiunare eſt actus v̓tuoſusneceſſariꝰ. ſatiſfactorius. ¶ Primo dicoꝙ ieiunare eſt actꝰ v̓tuoſus. Qd̓ tripliciter ꝓbo.ſcꝫ aucͣte. diffinitōne. rōne. ¶ Primo autoritateieronimi qui dicit. ꝙ ieiuniuꝫ eſt ꝑfecta virtus. etceteraꝝ virtutū fundamentuꝫ. ¶ Scd̓o hoc idemorumpit incꝓbo ex ieiunij diffinitōe. Nam yſi. diffiniēs ieiunium ſic ait. Ieiuniū eſt parſimonia victus. abſtinētiaqꝫ ciborum. ſed abſtinētia eſt virtus. gͦ ⁊cͣ. In qͣdiffinitōe yſidorꝰ tangit duo. Primo dicit ꝙ ieiunium eſt parſimonia victus comp̄hendens et intellige̓ˢ ieiuniū eſſe abſtinentiā ab illis que v̓tute corrumpūt. Scd̓o dicit ꝙ ieiuniū eſt parſimonia victus ab illis qͥbus ſalua virtute alias vti liceret.vnde dicit. abſtinentiaqꝫ ciboꝝ. ¶ Tercio hoc ideꝫtqͥrto ethicoruꝓbo rōne ſic. Ille actus eſt virtuoſus qui rōne regulat̉ et ad bonum aliqd̓ honeſtum ordinat̉. ſꝫ ieiuniū eſt huiꝰ mōi. qd̓ ptꝫ. quia ſi abſtinentia non eſſet moderata. et rōnis regula ordinata. nec ad bonum aliquod ordinata: puta ꝙ abſtinentia eēt tāta ꝙ per ea mortē incurreret̉. vel ab alijs operibꝰad que homo obligat̉ impediret̉. tunc abſtinentiatalis non eſſet actus virtutis ſꝫ vicij. Vnde ieronimꝰ. Non refert inqͥt vtꝝ magno vel paruo temꝑete interimas. Et iterum ieroꝰ. de rapina holocauſtum offert qui vel ciborum nimia egeſtate vel ſomni penuria corpus immoderate affligit. Re. ſupraabſtinētia. Vnde appꝰ. ij. ad colo. vj. In ieiuni.is. in ſcientia. in abſtinentia. in caſtitate. Vbi ſciodum ꝙ ieiuniū eſt duplex. ſcꝫ ieiunij. et ieiunatis.¶ Primū em̄ ieiuniū ſcꝫ iciunij ē ieiuniū nature qͦquis d̓r̄ ieiunus anteqͣꝫ comedat. et iſtud non eſtactus virtutis. eo ꝙ in pura negatōne cōſiſtit.Scd̓m ieiuniū eſt ieiuniū ieiunatis quaſi ex ꝓpoſito aliqͦd agentis vel abſtinētis a cibis ꝓut rectaratō dictat et eccleſia mandat. Et tale ieiuniuꝫ eſtactus v̓tutis ſcꝫ abſtinentie et tꝑantie. Hec. b. t.qͣrto ſcrip. ſen. di. xv. arti. j. q. j. de iciunio. Vtꝝleuiniū cōueniēter diffiniat̉. ar. ꝯtͣ. et in cor. q. etin ſo. iij. ar. Et ibidē. q. ij. in cor. q. Et iterū ſcd̓aſcd̓e. q. cxlvij. arti. j. et. ij. ¶ Scd̓o dico ꝙ ieiunium eſt actus neceſſariꝰ. quod tali rōne oſtēdo. Ilud eſt neceſſarium ad qd̓ p̄cepto iuris naturalisIciumiūet iuris poſitiui obligam̉. ſꝫ ad ieiunanduꝫ obligemur vtroqꝫ p̄cepto qd̓ ſic patet. Primo em̄ in ieiunio eſt aliqͥd quod ad p̄ceptum iuris naturalis ꝑtinet. ſcꝫ tantam abſtinentiā carni exhibere ne ſpiritui rebellet. ſꝫ potius vt ſpūs corꝑi dr̄etur ⁊ ſalꝰcorꝑis conſeruet̉. Et multo magis conẜuatio ſalutis ſpūalis. Nam ſi tꝑantia menſuraꝫ accipit excōſeruatōne ſalutis corꝑalis. multo magiſ ex cō.ſeruatōne ſalutis ſpūalis. Scd̓o in ieiunio eſt aliqͥd quod ad ius poſitiuū ꝑtinet. ſcꝫ de terminatiotalis abſtinentie ſcd̓m determīatū tempus. ⁊ ſcd̓mdetermīata cibaria. et hoc modo ieiuniū cadit ſubp̄cepto eccleſie. Et ideo licet non obligēt ieiunia q̄nec ſāctaꝝ ſcripturaꝝ autoritatibꝰ cōtinentur. necin cōſilijs ep̄orum ſtatuta inueniunt̉. nec cōſuetudine vniu̓ſalis eccleſie roborata ſūt. Ieuinia veroque ſūt in p̄cepto. ſūt in ꝯſilijs epiſcopoꝝ ſtatutaet cōſuetudine vniu̓ſalis eccleſie roborata. ⁊ hoc n̄contra lib̓tatem. ſed ꝓpter multiplicē vtilitatem.Vnde ieronimꝰ ad lucinū de ieiunio loqn̄s ſic ait.Vnaqueqꝫ ꝓuincia abudat in ſuo ſenſū. et p̄cep.ta maiorū leges apoſtolicas arbitret̉. Hec beatꝰtho. qͣrto ſcrip. ſen. vbi ſupͣ arti. j. q. iiij. in cor. q.Et ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlvij. arti. iij. ar. ꝯtͣ. et in cor. q̄et in ſo. iij. ar. ¶ Tercio ieiuniū eſt actus ſatiſfactorius. qd̓ tripliciter ꝓbo. ſcꝫ rōne. operatōe. autoritatē. ¶ Primo ꝓbo hoc rōne ſic. Satiſfactiooportet ꝙ fiat ꝑ opera penalia. ſed ieiuniū magiſ q̓penale qͣꝫ elemoſina. gͦ cū elemoſina ſit ſatiſfacto.ria. vt ptꝫ ſupͣ elemoſina. gͦ multo magis ieiuniuꝫeſt ſatiſfactoriū. ¶ Scd̓o hoc idem ꝓbo ex ieiunijoꝑatōne vel recōpenſatōne. Alam ieiuniū tribo modis p̄cipue recompe̓ſat et ſatiſfacit. Primo eniꝫ ꝓpeccati libidinē ſb̓trahit delectatōeꝫ cibi Scd̓o addit afflictionem ꝑ maceratōem carnis. Iercio impedit peccata futura cōcupiſcentiā debilitans. ¶Tercio hoc idem ꝓbo aucͣte augꝰ quiin quodā ẜ.mone ſic dicit. Ieuiniū purgat mentem. ſubleuatſenſum. carne ſpūi ſb̓icit. cor facit cōtritū et hūiliatum. concupiſcētie nebulas diſpergit. libidinuꝫardores extinguit. caſtitatis vero lumē accendit.Re. infra defructibus ieiunij. ¶ Sed forte argues in oppoſitum ſcꝫ ꝙ ieiuniū non ſatiſfacit ꝓ pec.catis ſic. Satiſfactio debꝫ fieri ab eo qui peccauitſed aīma eſt que peccauit. ieiuniū aūt non eſt aīmēſꝫ corꝑis. gͦ ieiuniū nō eſt ſatiſfactoriū ꝓ pct̄is.Nn̄deo ꝙ nec corpus peccat nec aīima ꝓprie loq̄ndo. ſꝫ homo. et ideo hō qui peccat punit̉ ſiue ſit pe.na corꝑalis ſiue ſpūalis. ¶ Scd̓o modo rn̄deo ⁊dico ꝙͣ ſicut delectatio corꝑalis redūdat in animāque ip̄amſentit. ita pena corꝑalis redundat in anma que ip̄am ſentit. Sicut em̄ aīma per corpus delectatōne illicita fruebatur in peccato. ita pena corporali anima puniatur inqͣntum pena corporis redundat in aīmam que ip̄am ſentit. Hec bt̄us tho.qͣrto ſcrip. ſen. vbi ſupͣ arti. j. q. v. ar. ꝯtra in corpore. q. et in ſolutōne. iij. argumenti.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten