Scd̓a ratio eſt. qꝛ ꝑ peccata quilibet a participatione dini boni impeditur. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.xxviij. arti. ij. in cor. q. et inſo. ij. ar. ¶ Scd̓ogaudiū qd̓ de deo in pr̄ti vita habet̉ ꝓut a nobisparticipatur habet admixtionem triſticie rōne dilatonis. Sicut em̄ ex caritatē qua aliqͥs deo ꝯiungitur vel qua aliqͥs habet preſentem deū ſeqͥtur gaudium. ſic per oppoſitum de dilatōne dn̄i vel dei gloriam participandi et cōſeq̄ndi cauſat̉ dolor vel triſticia qua quis luget p̄dictam dilatōnem. Sic̄ faciebat dauid dicēs. Heū mihi qꝛ incolatus meꝰ ꝓlongatus eſt. Ibidē in ſolu. iij. ar. ¶ Tercio gaudium qd̓ de deo a nobis in pr̄ti vita habet̉ ꝓut anob̓ ꝑticipat̉ ht̄ admixtōeꝫ triſticie rōne imꝑfectefruitōis. Licꝫ em̄i vita pn̄ti aliquo mō ꝑticipemꝰdinum bonum ꝑ cognitōem ſcꝫ et amore. tn̄ multiplex miſeria p̄ſentis vite impedit a ꝑfecta participatōne dīni boni qualis erit in patria. vbi clare vdebimus. ꝑfecte amabimus. ſūme fruem̉. Ibidemin ſo. iij. ar. ¶ Quarto gaudiū qd̓ in pr̄ti vita dedeo habemus habꝫ adimactione triſticie rōne amiſſionis. Sicut em̄ amiſſio mali apprehendit̉ ſub rone boni. et eſt rō cauſa et materia gaudij. ita amiſſio boni app̄hendit̉ ſb̓ ratōne mali. et eſt ratō cauſa et materia triſticie. vt dicit bt̄us tho. pͥma ſcd̓aq. xxxvj. arti. j. in ſolū. j. ar. Vn non ſoluꝫ aliqͥstriſtat̉ d̓ certitudine amittendi deum qui eſt ſūmuꝫbonum. ſꝫ etiam affligit̉ et cōtriſtat̉ de incertitudīeretinēdi et timore amittēdi. ſed nullus in pr̄ti vitaeſt infallibiliter et totaliter certuˢ deum conſequpllcs. Ierci.vel deum non amittere ꝓpter arbitrij lib̓tatem queſemꝑ eſt flexibilis in hac vita contra ſtatuꝫ beatorum et danatoꝝ. qui ꝓpter immobilitatem volūtatis in bono vel inmalo ſūt certi deum nunqͣm amitre vt beati. et deum nunqͣm hr̄e vt damnati. gͦ gaudiū qd̓ viatores hn̄t de deo cōtrarij ſcꝫ triſticie etdoloris admmictione habet. Et hoc ptꝫ ꝑ qͣtuor rōnes p̄dictas. ſcꝫ rōe culpe. more. noticie. carētieꝘ aūt gaudiū qd̓ v̓tuoſtis habꝫ de deo poſſit patiad mixtionē triſticie. ꝓbo etiā ꝑ qͣtuor rōes. Prima eſt. qꝛ cū virtuoſiis ex aima et corꝑe ſit compoſitus in virtuoſo pt̄ eſſe aliquod maluꝫ vite ſue cōtrarium. qd̓ quidē malū moderatā triſticiā poteſtinducere. ¶ Scd̓a ratō eſt. qͥa licꝫ v̓tuoſus poſſiteſſe ſine gratū peccato. nullus tamē inuenit̉ qͥ abſqꝫ leuibꝫ peccatis vitam ducat. ẜm qd̓ dr̄ pͥme io.pͥmo. Si dixerimus qm̄ pct̄m non habemus noſ.ip̄os ſeducimus. ¶ Tercia rato eſt. qꝛ et ſi virtuoſus actualiter peccatum non habet. forte qn̄qꝫ habuit. et de hoc laudabiliter dolet. vt dr̄. ij. ad coꝝ.iij. Que ẜm deū eſt triſticia penitentiam in ſalutemſtabilem oꝑatur ¶ Quarta ratio eſt. quia et ſi aliquis non doleat de peccato proprio. poteſt tamenet debet laudabiliter dole̓ de peccato alterius. Decbt̄us tho. pͥma ſcd̓e. q. lix. arti. iij. in cor. q.¶ Ꝙ gaudium quod viator habet de deo nec ēpurum nec plenum. ¶ Capitulū qͣrtum.QuudōVarto circa gaudium qd̓ de deo habet̉ex parte ſue qͣntitatis conſiderare debemus qͣntum ſit. ſcꝫ an plenū vel non. ꝑfectum vel imꝑfectum. ¶ Ad cuiꝰ euidentiam eſt ſciendum. ꝙ triplex eſt gaudiū qd̓ habet̉ de deo. Primium gaudium eſt qd̓ deus habet de ſeip̄o. Scd̓mgaudiū eſt qd̓ viator ꝑ fidē habꝫ de deo. Terciumgaudiuꝫ eſt qd̓ comp̄henſor ꝑ ſpēm habet de deo.¶ Primū gaudiū eſt qd̓ deꝰ habꝫ de ſeip̄o. et iſtudgaudiū eſt plenū. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ille habet gaudium plenū qui tm̄ gaudet de bono qͣntum dignuꝫeſt gauderi de ip̄o. ſꝫ gaudiū dei de ſeip̄o eſt huiꝰ.modi. qꝛ tm̄ de ſeip̄o gaudet ꝙ ei nullum gaudiuꝫaddi poteſt. gͦ gaudiū dei de ſeip̄o eſt plenū et perconſequenˢ infinitū. ¶ Scd̓m gaudium eſt qd̓ viator habet de deo ꝑ fidem. et ſic gaudiū in hac vita de deo plenū et ꝑfectum nō habetur. Hoc autēꝓbo triplici rōne. ſcꝫ rōne ſue infinitatiſ. nr̄e capacitatis. imꝑfecte quietis ¶ Primo ratōne ſue infinitatis. ſic. Bonum eſt materia gaudij. gͦ infinitūbonum eſt materia infiniti gaudij. cum gͦ deus ſitīfinitum bonum. om̄is aūt creatura ſit finita. gͦ nulla creatura poteſt de deo tantū gaudere qͣntuꝫ ſueinfinite cōuenit bonitati. ¶ Scd̓o rōe hūane capacitatis. ſic. Nullus poteſt plene gaudere cuiꝰ me̓tis capacitas ꝑfecto gaudio non impletur. ſꝫ nullius viatoris capacitas dino gaudio perfecte iniplet̉. eo ꝙ intellectus viatoris non plene̓. id eſt facie ad faciem cognoſcit deū. ſꝫ ꝑ fidem. ergo ⁊cͣ.Tercio rōne imꝑfecte qͥetis. ſic. Sicut ille non plene quieſcit qn̄ ſibi aliqͥd reſtat d̓ motu. ſic ille nonꝑfecte gaudet cuiꝰ deſideriuꝫ non eſt ꝑfecte impletum. ſꝫ in hoc mūdo capacitas nr̄i deſiderij non qͥeſcit. qꝛ adhuc reſtat ꝙ magis noſtrū deſideriū impleat̉. ſcꝫ cum eum facie ad faciē cōtemplabimur.gͦ ⁊cͣ. ¶ Terciū gaudiū eſt qd̓ comp̄henſor habꝫ d̓deo ꝑ ſpeciem. et ſic dico ꝙ gaudium bt̄i de deo exparte gaudentis eſt plenū. Hoc auteꝫ ꝓbo triplicirōne. ſcꝫ rōne quictatōnis. fruitōnis. ꝑuentōnis¶ Primo rōne qͥetatōnis. ſic. Ille cuiꝰ mens ꝑfecte qͥeſcit in bono. nec amplius vltra illud bonū velextra illud bonū aliquad querit plene et ꝑfecte gaudet de bono. ſed mens beati plene quieſcit in deo.nec vltra vel extra deum amplius querit nec affectare poteſt. gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o ratōne fruitōnis. ſicVbi eſt plena fruito ibi eſt plenū gaudium. ſed inprīa eſt plena dei fruitio. qꝛ in fruitōe dei homo obtinet quidqͥd circa deum et circa alia bona deſiderare poteſt. gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercio rōne ꝑuentōnis. ſic.Ille qui appropinqͣt ad ſūmum bonū nunqͣm plenegaudet niſi poſtqͣꝫ iam ꝑuenerit ad ip̄m. ſꝫ ī hoc mūdo ſolum appropinquamus non tamen attingimꝰet ideo ſemꝑ deſideramus. Poſtqͣm aūt ad beatudinem ꝑueniemꝰ nihil deſideratum reſtabit. vndotunc quieſcet deſiderium nr̄m non ſolum quo deuꝫdeſideramꝰ. ſꝫ ip̄e etiam erit finis et quies oīm defideriorum. vnde gaudium bt̄orum tunc erit non
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten