Qui em̄ non cognoſcit bonum non gaudet de bono. ¶ Scd̓o cauſat̉ ex pr̄tia. Qui em̄ habet bonūpn̄s vel in re vel in ſpegaudet. ¶ Tercio cauſaturex amicicia. Qui em̄ non diligit non gaudet. gͦ peroppoſitum qui diligit bonum gaudet de bono. ⁊ qͥntum diligit tm̄ gaudet. et qͣliter diligit taliter gau.det. ¶ Quarto cauſat̉ ex fiducia. Qui em̄ bonumqd̓ diligit hr̄e ſperat gaudet. ¶ Quinto cauſat̉ excōuenientia. Sicut em̄ dolor cauſat̉ ex aliquo re.pugnāti. ita gaudiū ex bono cōuenienti. nam bonum inqͣntum huiꝰmodi cōuenientiam dicit diligitur. Sexto cauſat̉ exꝑmanentia. Qui em̄ nōeſt ſecurus de bono qd̓ habet. ſed illud timet amit.tere dolet. Et ꝑ oppoſitum qui non timet amitterebonum qd̓ habet gaudet. Vbi ſupra arti. primo incor. q. et articulo ſcd̓o in cor. q. ¶ Secundum ēꝙ cum gaudium cauſetur ex noticia boni. quantomaior eſt noticia boni. tanto maiuus eſt gaudium.Vnde cum noticia que habet̉ de deo facie ad faciēſit maior qͣm noticia que habet̉ de deo ꝑfidem. ideonoticia cauſat d̓ deo pͦ ſpēm mauus gaudiū qͣm nōticia que habet̉ de deo ꝑ fidem. Ibidem arti. j. ī ſo.lu. pͥmi ar. ¶ Terciū eſt. ꝙ cum gaudiuꝫ cauſet̉exͣ amicicia boni. vbi eſt maior et melior amor boni ibi eſt melius gaudiū. Vn quia melior eſt amorbeniuolentie qͣm amor concupiſcentie. ideo meliuseſt gaudiū qd̓ habemus de deo in ſe cōſiderato qd̓facit amor beniuolentie. qͣꝫ illud qd̓ habemꝰ de deovel de bono dino a nobis ꝑticipato. qd̓ gaudiuꝫ facit amor concupiſcentie. vbi ſupͣ arti. pͥmo in corpore. q. ¶ Quartū eſt. ꝙ cū gaudiū ex pn̄tia bonſeu ex bono p̄ſenti cauſet̉. qͣnto bonū magis eſt p̄ſens tanto efficit matus gaudiuꝫ. vnde cum deusmagis ſit p̄ſens ꝑ gloriam qͣꝫ ꝑ gratiā. maiꝰ gaudiū ꝯfert bt̄is qͥbuˢ ē pn̄s ꝑ gloriaꝫ. qͣm viatoribꝰqͥbꝰ eſt pn̄s ꝑ gratiā. Ibidem arti. pͥmo. in ſolū. ij.ar. ¶ Quintū eſt. ꝙ ſpes cauſat in nobiſ gaudiūet dolorem. Nam ſpes inqͣntum importat certitudinem quandam. vel inqͣntum ſpes habet pn̄tem eſtimatōnem boni futuri cauſat delectatōnem et gaudium. Ita dicit apoſtolus ad ro. xij. Spe gaudentes. Inqͣntum vero ſpes caret p̄ſentia boni. eo ꝙſpes eſt reſpectu boni non habiti cauſat afflictōeꝫIuxta illud qd̓ dicit̉ ꝓuer. xiij. Spes que differt̉affligit aimam. Hec bt̄s tho. pͥma ſcd̓e. q. xxxij.arti. iiij. in ſol. ij. et. iij. ar. Re. infra ſpeˢ. ¶ Seytum eſt. ꝙ tam gaudiū qͣm triſticia ſunt caritatiseffectus. qd̓ patꝫ. qꝛ ſicut aliquis gaudet de bonoamato. ita triſtat̉ et dolet de his que cōtrarianturbono amato. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e vbi ſupͣ arti.culo pͥmo in ſo. ij ar.¶ Ꝙ gaudiū qd̓ in p̄ſenti vitā de deo habemuˢex duplici amore cauſat̉.¶ Ca. iij.Ercio circa gaudium ex parte ſue qualitatis conſiderare debemus an ſit purumvel mixtū. ¶ Ad cuiꝰ euidentiam ē ſciendum. ꝙ gaudiū qd̓ in pn̄ti vita haliemus d̓ deo eGEuudeūduplici amore cauſat̉. Primo ex amore beniuolētisquo gaudemus de bono dīno in ſeip̄o cōſiderato.Scd̓o ex amore cōcupiſcentie quo gaudemꝰ p̄ pono dīno a nob̓ ꝑticipato. ita ꝙ primugaudiū ē qdeo rōne ſui. ſcd̓m pero ratōne nr̄i. vt patꝫ ca. q̄.cedēti. ¶ Primū gaudiū qd̓ d̓ deo cauſat̓ ex amore beniuolentie quo ſcꝫ gaudemus de deo pel de pno dino in ſe cōſiderato. non rōne noſtri ſed ſui?patit̉ triſticie admixtōem. Ita dr̓ ſap̓. viij. Intrāsin domū meam cōquieſca cum illa. Non em̄ habetamaritudinē ꝯu̓ſatio illiꝰ. nec tediuꝫ cōuictꝰ illiꝰſed gaudiū et leticiam. In quo verbo tangit tria.Primo tangit locū quieti aptum. ibi. Intras ī domum meam. id eſt in cōſcientiā meā. vel in ſecretuconſcientie mee redeundo de cura exteriori ad interiorem. vel de vita actiua ad cōtemplatiuā. conqͥeſcaꝫ cū illa. ſcꝫ cōſiderando conſcientie puritateꝫet contemplando anime felicitatem. In pͣs. In pace in idip̄m dormiam et reqͥeſcam. ¶ Scd̓o exclu.dit malum qͥti oppoſitum cum ſb̓dit. Non em̄ hiamaritudine cōuerſatio illtuˢ ⁊cͣ. Naꝫ duo ſūt mala que mentis quieti et felicitati repugnāt. ſcꝫ ꝑturbatio exterior. et inqͥetudo interior. et ideo hec duoremouet. Primo remouet exteriorem afflictōemdicens. ideo intrans in domum. id eſt in conſciertiam vel in gloriam conqͥeſcam cum illa. Quare.quia certe non habet amaritudineꝫ exterioris turbatōnis conuerſatio illius. Scd̓o remouet interiorem afflictōnem dicens. nec tedium ſcꝫ interioriˢafflictōnis cōuictus illius. ¶ Tercio tangit vel ſb̓iungit quietis ſcꝫ mentis et felicitatis pͥmiū dicensSed gaudium et leticiā. leticiam interius. gaudium exterius. gaudiū intellectus. leticiam affectꝰvbi dicit rabanus et habet̉ inglo. Corporales delicie corpris grauant. ſpūales vero mentem releuant. et tanto amplius eſtiriuntur. qͣnto ampliꝰcōmeduntur. In corꝑalibus delectatōnibus appetitus placet. experientia diſplicet. Augent vero ſpirituales delicie deſiderium. que quo magis ſumunt̉auidius amantur. Vnde dauid. Guſtate et videte quoniam ſuauis eſt domī. s ¶ Scd̓m gaudiuꝫqd̓ cauſatur in nobis dedeo ex amore concupiſcentie quo qͥs gaudet de bono diuino. ẜm ꝙ a nobisparticipatur aliqualiter in p̄ſenti triſticie admnixti.onem habet. ẜm ꝙ diuini boni a nobis participa.tio et adeptio impeditur. Et hoc quatuor ratōnibꝰſcꝫ rōne offenſionis. dilatōnis. afflictōnis. amiſſiom̄s ¶ Primo gaudium qd̓ de deo in p̄ſenti vitahabemus habet admictionem triſticie ratōne offenſionis. inquantum peccata que nos a deo ſeparant. vt dicitur yſaie. lix. peccata veſtra diuiſerunt inter vos ⁊ deum. ſunt ratio triſtitie ⁊ dolorisꝘ autem peccata noſtra vel aliena propria vel proximorum ſint ratio triſtitie vel doloris. probodū.plici ratōne. ¶ Prima eſt. quia per peccata noſtravel aliena deus offenditur. de offenſa autem diuina quilibet magis qͣm de propria debet dolere
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten