ercio ꝑ ignorantiaꝫ errauit paulus. vn̄ faciliusmiſericordiam eſt conſecutꝰ vt ip̄e dicit. Quartoꝑmaliciam errauit iudas: et ideo ꝑ obſtinationemmētis deſperās abijt et laqueo ſe ſuſpēdit. Quarto errant peccatores omittendo non omittenda qͣntum addefectuꝫ. Vn̄ iob. xv. non credat fruſtraerrore deceptus. q. d. non credat errore deceptꝰꝙꝛ ſine contritōne et confeſſione elemoſina vel pecunia vel aliquo precio temꝑali redimendus ſit a pena eterne damnationis. dū em̄ homo manet in peccato mortali. eſſet error credere ꝙ talis vltimo nōdamnet̉. An̄ decipiunt̉ qͥ dicunt. nō iudicabit deus eos pro quibꝰ redimendis chriſtus mortuꝰ eſtHec petrus de tarenta. Re. ſupͣ. error cōſcientie¶ Ꝙ error infide trinitatis eſt grauiſſimū oīm¶ Capi. iiij.peccatorum et quare.Varto circa errore conſiderare debem?grauitatem. Nā error circa fidem trinitatis eſt grauiſſimū oīm peccatorū. Vnbt̄us augꝰ in pͥmo de trinitate ſic ait. Nec aliquidlaborioſiꝰ querit̉. nec vtiliꝰ inuenit̉. nec ꝑiculoſiꝰerratur. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ trinitas eſt fundamentūtotius fidei quo deſtructo totū edificium ſubruit.Dn̄ etiam dicit ph̓us in pͥncipio celi et mūdi. ꝙ ꝑuus error in pͥncipio maximꝰ eſt infine. Hec bt̄stho. pͥmo ſcripto ſen. ſuꝑ prologum exponēs predictam autoritatē bt̄i auguſtini ibidem. Reqͥ. infrahereſis. et infra infidelitas de grauitate iſtorum peccatorum in comꝑatione ad alia.¶ Ꝙ propriū nomen dei eſt qͥ eſt. ¶ Ca. j.Sſe dei. ¶ Nota ꝙ int̓ om̄ianomīa. qui eſt. ꝓprii nomē deieſt. hoc aūt probo qͣtuor rationibus. ſcꝫ ratione pͥncipiatōisinfinitationis. incōmutatōnisIꝑfectionis. ¶ Primo qͥ eſt intomia nomīa eſt ꝓprium nomē dei. vt patet exodi.iij. dixit dn̄s ad moyſen. Si queſierint nomē meūdices. Qui eſt miſit me ad te. Hoc aūt ꝓbo ratōepͥncipiatōnis. Nam ſcd̓m dyoniſiū inter om̄es diuine bonitatis ꝑticipatōnes. ſicut ſūt viuere. intelligere. velle. et huiuſmodi. eſſe eſt pͥmū et qͣſi pͥncipium aliorum prehabens in ſe omnia predicta ẜmquēdaꝫ modum virtutis. ſed deus eſt principiumoīm aliorū et om̄ia ſūt vnū in ip̄o. gͦ nomen ꝓpriūdei inter om̄ia alia eſt qui eſt. ſic̄ dixit dn̄s ad moyſen. vbi ſupͣ. Hec bt̄us tho. pͥmo ſcripto ſeri. di.viij. arti. pͥmo. in cor. q. in pͥncipio ¶ Ad maiorētn̄ euidentiā ratōniſ p̄dicte nota hic quinqꝫ. rimū eſt ꝙ pͥncipiū cōmuniꝰ eſt qͣꝫ cauſa qd̓ patꝫ. qꝛaliquid eſt pͥncipiū quod non eſt cauſa. ſicut pͥnci.ptum motus dicit̉ terminꝰ et tn̄ non eſt cauſa motus. G ſimilit̓ punctꝰ eſt pͥncipiū linee. nō tameneſt cauſa linee. cauſa autem in plus ſe habꝫ qͣꝫ pͥnciptum non tn̄ ecōuerſo. vt patet. Hec bt̄us tho.ſſcripto methapihſice libro. v. c. j. ī pͥncipio. Sicdeas non eſt pͥncipiū ſolum. ſed pͥmū pͥncipium etEſſe deipͥma omniū cauſa. ¶ Secūdū eſt. ꝙ primum diciteſſe id an̄qd̓ nihil eſt et poſt quod aliud eſt. ſic deꝰeſt pͥmū pͥncipiū an̄ quod nihil eſt et a quo omniaſūt. ¶ Terciū eſt. ꝙ deus non eſt pͥmū pͥncipiū an̄quod nihil ſit affirmatiue. ita ꝙ nihil ſit an̄ deuꝫ etdeus ex nihilo ꝓceſſerit. Tū qꝛ ſi deus haberet pͥncipiū non eſſꝫ pͥmū pͥncipium. Tuꝫ qꝛ non eiſet exſeip̄o ſed eſſet dependens ab alio. tum qꝛ om̄e qd̓ ēex nihilo eſt poſſibile eſſe et nō eſſe. et ex ſe eſt nihilet ſic deum non eſſe neceſſe eſt. qd̓ eſt falſū. Tū qꝛnihil nullius rei poteſt eſſe cauſa fundamentum velradix. Ergo cū dicit̉ an̄ deū nihil eſt. non intelligtur poſitiue vel affirmatiue. vt patet hic ꝑ qͣtuorrationes. ſꝫ intelligit̉ pͥuatiur vel negatiue. Priuatiue quidē ita. ꝙ deus qui eſt pͥmū pͥncipiū ordinēpͥoris. nihil penitus habꝫ an ſe quod in potētia adeſſe ſe habeat. ita ꝙ deus ex pͥuatōne non ꝓceſſitNegatiue vero. qꝛ eius eſſe nunqͣꝫ negari potuit.¶ Quartum eſt. ꝙ cauſa pͥma aduobus videt̉ iniponi. ſcꝫ a prioritate. et cauſalitate. ¶ Primo a prioritate. et ſic deus eſt primū pͥncipium. Ioh̓. viij.Ego pͥncipiū qui et loquor vobis. Rōne aūt poritatis ſequunt̉ qͣtuor ¶ Primū eſt. ꝙ eſſe dei innullo alio an ſe vnqͣꝫ potuit radicari. Vn̄ yſaie. xliij.Ante me nō ē quicqͣꝫ vel an̄me nō ē formatꝰ deꝰ etpoſt me non erit. ¶ Ex qūo ſequit̉ ſecūdū qd̓ eſtꝙ deus ex quo eſt pͥncipiū non habꝫ eſſe niſi a ſeipſo. ¶ Ex quo ſequit̉ terciū ſcꝫ ꝙ eſſe dei non dependeat ex alio. ¶ Ex quo ſequitur quartū ſcꝫ ꝙ deuscū ſit pͥmū pͥncipiū ſit fōs omīs eſſe. et ꝙ om̄ē eſſeeſt ab ip̄o et ꝙ om̄ia reducunt̉ ad ip̄m. ¶ Secundo cauſa pͥma dr̄ a cauſalitate. vt em̄ dicit boeciusGauſa eſt ad quā ſequit̉ effectus. et hoc qͣtuor modis. aut neceſſitate. aut libera voluntate. aut ſimilitudine. aut diſſimilitudnie. Deus igit̉ non eſt cau.ſa rerum neceſſitate ſed libera volūtate. Hec alber.tus incomento ſcd̓i libri de cauſis. c. iiij. qͥd ſit cauſa pͥmaria. Et ibidem pͥmo libro. c. viij. qualit̓ primū pͥncipiū dicat̉ pͥmū pͥncipium. Vnde apoſ. adromia. xj. volens on̄dere ꝙ deus eſt cauſa efficiensexemplaris et finalis oīm dicit. Ex ip̄o et ꝑ ipſumet in ip̄o ſūt om̄ia. Que quidē verba dicunt̉ de tribus ꝑſonis non ꝓprie ſed appropriate. quod patetquia non ſic ſunt omīa a patre vel ex patre. ꝙ nōex filio et ex ſpūſancto. nec ſic ꝑ filiū ac non ſint ꝑpatrem et ſp n̄ſanctū. nec ſic ſūt omnia in ſpūſan.cto vt non ſint in patre et filio. ſꝫ hec dicunt̉ de tribus ꝑſonis appropriate quod patet. qꝛ iſte tres prepoſitiones ex. per. et in. important vel dicunt trescauſas. ¶ Prīa em̄ p̄p̄oſitō ex importat habitudīeꝫefficientis ad effectum. efficere autē eſt potentie.potentia autem attribuit̉ patri. et cū dicit̉ ex ipſointelligit̉ ex patre tanqͣꝫ ex cauſa efficiente. Superquo verbo augꝰ ſic dicit. Attendendū eſt etiā ꝙ nōait de ip̄o ſed ex ip̄o. quod em̄ de ip̄o eſt poteſt dici et ex ip̄o. ſed non omnē qd̓ eſt ex ipſo ꝯteſt dicieſſe de ip̄o. ꝙꝛ non eſt de ſubſtātia ſui. Verbigrā
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten