Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

peius eſt qͣꝫ ſi bonū aliqd̓ tꝑale ſibi auferret. Namvſu rōnis ablato eū inſanū vel quaſi beſtiā facit.Scd̓a ratō talis eſt. qꝛ talis ſic inuitās intendit eūad pc̄tī carnis induce̓. Vn̄ filie loth mortalit̓ peccauerūt. eo ꝙ pr̄em ad iſtū finē inebriauerūt et peccatū inceſtꝰ ꝯmiſerūt. Nota punientis ſtipplicium. Ca. iij.Ercio pͥncipalit̓ circa ebrietate cōſiderare debemꝰ punitōnis ſuppliciū. Nā ebriꝰſcꝫ qͥ ſciens et volens ſe inebriat dt̄ puniriſcd̓m leges ſpūalit̓ et corꝑalit̓. Primo debꝫ puniri ſpūalit̓. Vn̄ in canonibꝰ apl̓oꝝ ſic legit̉. Ep̄saūt p̄ſbiter aut dyaconꝰ alee aut ebrietati deẜuiēsaut deſinat aūt deponat̉. Subdyaconꝰ v̓o aūt cātor ſimilia faciens aut deſinat aut cōmūione pͥuetſimiliter laicꝰ. ſed tales pene non infligunt̉ niſi ꝓpeccato mortali. gͦ ebrietas in talibꝰ eſt pc̄tm mortale. Hec bt̄us tho. ſcd̓a. ij. q. cl. arti. ij. argū. cont̓ꝑ totū. Secūdo pc̄tm ebrietatis punit̉ corꝑalit̓Licet em̄ ẜm mentē nullꝰ ſit ẜuꝰ alteriꝰ. eo ꝙ mēsnulli homī eſt obnoxia ſed libera ⁊ ſu iuris. tn̄ ſcd̓mcorpus homo ē ẜuus alteriꝰ. Vbi nota. ꝙ ſeruitus pͥncipalit̓ ꝯſecuta eſt ex crimīe. occaſionalit̓aūt ex ebrietatē. quod ſic patꝫ. Si em̄ ebrietas fuiſſet pͥncipalis cauſa ẜuitutis. tunc ẜuitus potiuset pͥus fuiſſet in noe qͥ inebriatꝰ fuit qͣꝫ in chā filioſuo. qd̓ eſt falſū. Vn̄ pͥma cauſa et directa ſeruitutis fuit pc̄tm. vt auguſ. dicit in. xix. li. de ciuitatedei. c. xv. Gbrietas aūt fuit occaſionalit̓ cauſa ẜuitutis. inqͣntum chā maledictōem ſeruitutis in ſuapoſteritate accepit ꝓpter hoc ꝙ irriſit pr̄em mebriatum. vbi ſupͣ. arti. iij. in ſolū. iij. argu. ꝑ totū.Tercio peccatū ebrietatis punit̉ dupliciter. Vbinota. ꝙ ebriius ꝓpter peccatū ebrietatis nō debetmaxima pena puniri. eo ꝙ pc̄tm ebrietatis licet ſitmortale vt patet. non tn̄ eſt grauiꝰ ceteris. qd̓ triplicit̓ probo. ſcꝫ autoritate. ratōne. ſimilitudine.Primo autoritate. Nā ſcd̓m bt̄m gregoriū peccacata ſpūalia ſūt maiora vel grauiora carnalibꝫ. ſedebrietas int̓ carnalia cōtinet̉. gͦ ⁊cͣ. Secūdo ꝓbohoc idem ratione. ſic. Illud eſt maius peccatum qd̓maius bonū pͥuat vel aufert. maius aūt bonuꝫ eſtbonū diuinū qd̓ aufert peccatum ſpūale qͣꝫ bonumhūanū. ſcꝫ vſis ratōnis qd̓ aufert et priuat ebrietas. gͦ ⁊cͣ. vbi ſupͣ. arti. iij. argū. contͣ. et in cor.q. Tercio probo hͦ idem ſimilitudine peccati lothet filiarum. quā ſimilitudineꝫ ſic formo et deduco.Illud peccatum qd̓ aliqualiter excuſat̉ eſt grauiusillo quod non excuſat̉. ſed peccatū per ebrietatemꝯmiſſū excuſat̉. ſic̄ ptꝫ. ꝙ loth excuſat̉ ab inceſtuꝓpter ebrietatem. vt dicit augꝰ contͣ fauſtum. gͦ⁊cͣ. vbi ſupra. arti. iiij. argū. contͣ. Eſt autemſciendum ad huiꝰ euidentia. ꝙ tam pater ſcꝫ lothqͣꝫ filie mortalit̓ peccauerūt ꝓpter inceſtum. excuſātur tamen a tanto non a toto. Primo enim pat̓peccauit duplicit̓. Primo quia vini immodeate ſūpti virtuteꝫ ſciuit. vnde qꝛ nō adhibuit diligētiamEbrietusnon poteſt ex tali ignorantia excuſari ſic̄ noe. 16cundo ſi ignorauit malum inceſtus. tam̄ ſcienter hebit et immoderate. excuſat̉ tamen eius pc̄tm atanto. Primo qꝛ licet non ignorauit coituꝫ ignoranittn̄ ꝙ eſſent filie. pre ebrietate enim amiſerat memoriam mortue vxoris. Secundo excuſat̉ ex ꝑte temꝑis. quia eius ebrietas non tantā meruit penamqͣntaꝫ ſi cōmiſiſſet temꝑe quo poſſet diſtingue. Smiliter filie non excuſant̉ a toto. tum quia naturadictat ꝙ homo debet relinque̓ pr̄em et mr̄em. tū qtali caſu cōtingente expectanda eſſet diuina autoritas. excuſant̉ tam a tanto propt̓ ſimplicitatem qnaturalem pirtatem. Vnde hieronimꝰ ꝓ excuſatōne earum dicit. ꝙ genus hūanū defeciſſe putauerant ideoqꝫ cum pr̄e accubuerūt. Meret̉ tamē ebrius duplices maledictōnes. vt dicit ph̓us. iij. ethicoꝝ. non quia peccatuꝫ ebrietatis ſit alijs grauiusvt patet. ſed propter duplex peccatum ſcꝫ quia ſeinebriauit. et quia ſuper ebrietatem peccatū cōmiſit. Nel poteſt dici ꝙ ph̓us loquit̉ ẜm lege cuiuſdam pictagorici. qui vt dicit̉ ī ſcd̓o pollit. ſtatuitꝙ ebrij ſi ꝑcuterent plus punirent̉ qͣꝫ ſobrij. quiapluries iniuriant̉. in quo vt ibidem ariſ. dicit. videtur reſpexiſſe magis ad vtilitatem vt ſcꝫ cohiberent̉ iniurie qͣꝫ ad venia. quā oportꝫ habe̓ de ebrijspropt̓ hoc ꝙ ſūt compotes ſui. Scd̓a ſcd̓e vbi ſupra. arti. iiij. in ſolū. j. argū. ꝑ totum. Nota decē caſus circa ebrietatem. Ca. iiij.D maiorem tn̄ euidentia p̄dictoruꝫ notahic decem. Primū eſt. ꝙ plus ſumerede cibo et potii qͣꝫ neceſſe eſt ꝑtinet ad victum gule que nō eſt ſemper peccatū mortale. vtpatet pͥmo. ca. ſed plus ſūmere in potu ſcient̓ vſqꝫad ebrietatē hoc eſt peccatum mortale. Vn̄ augͦx. confeſſio. ſic dicit. Ebrietas longe eſt a me miſereberis ne appropinquet mihi. crapula aūt nōnūqſubrepſit ſeruo tuo. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cl.arti. ij. in ſolū. ij. argumentiper totum. Re. infragula. Scd̓m eſt. ꝙ tam cibꝰ qͣꝫ potus eſt moderadus. ẜm ꝙ competit corꝑis valitudini. et ideo qcumqꝫ ſciens et volens immoderatum cibum vel peotum ſumeret peccaret. Ibidem in ſolū. iij. argumēti. Tercium eſt. cum quis accipit vltra menſuram quam exigit nature neceſſitas ſcient̓ et ex libi.omē. tunc talis peccat mortaliter. nec ſemꝑ oportet ꝙ intendat inebriari. ſed intendat id ad quodebrietas ſequitur. Quartum eſt. ꝙ ſicut qͥn̄q̄contnigit vt potus velcibus qui eſt moderatuꝫſano ſit ſuperfluus infirmo. Ita poteſt econuerſocontingere vt ille cibꝰ qui eſt ſuꝑfluus ſano ſit moderatus infirmo. puta cum infirmus ſcd̓m medicivel medicine conſilium multum comedit ad honritum procurandū. tunc non eſt reputandus ei fuifluus cibus vel potus. vbi ſupͣ. arti. ij. in ſolū. iijargumenti. Quintū eſt. ꝙ propt̓ vomitum ꝓcurandū nō excuſaret̉ a pc̄to ebrietatis. ſi aliqͥs ſuꝑfue biberet et ex ſuꝑfluo potū ebrietas ſequeret.