Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

nūmuia ſolū circa exteriora. id eſt circa accidentia .ſ.circa exteriores qͣlitates ſenſibiles que circumſtātrei eſſentiā occupat̉. Intellectꝰ aūt qui eſt potentia aīme ad ip̄am eſſentiā rei ꝑtingit. vn̄ ph̓us. iij.de aīma dicit. ꝙ obiectū intellectus eſt ꝙ quid eſtSꝫ in app̄henſionē huiꝰ eſſentie eſt dr̄ia. qꝛ ip̄a eſſentia rei aliqn̄ ab intellectu app̄hendit̉ ꝑ ſeip̄am. ⁊hic modus intelligendi vocat̉ intelligentia q̄ ꝯuenit ſb̓ſtantijs ſeꝑatis. Aliqn̄ vero eſſentia rei ab intellectu non app̄hendit̉ ꝑ ſeip̄am ſꝫ ꝑ alia qͣſi ꝑ quēdaꝫ hoſtia. ẜm ꝙ ꝑ diſcurſum ab accidētibꝰ et ꝓprietatibus eſſentie ad cognitōem eſſentie ꝑuenit̉. ettalis modus intelligēdi dr̄ ratō qui modꝰ ꝯuenithomīin vita pͣnti. Et ſic̄ intellectꝰ qui eſt potentiaaīme ꝑ accidētia ingredit̉ ad cognitōem ſb̓e. ita fi.des que eſt v̓tus ad ſpūalia nō ingredit̉ niſi ꝑ corporalia qͣſi in ſpeculo ⁊ eniginate inuoluta hūanomō ꝑficit mentē. Sꝫ ſi ſuꝑnaturali lumīe mens inNrino rōne ſictm̄ eleuet̉ vt ad ſpūalia aſpicienda introducat̉ ſupra hūanuꝫ moduꝫ. hoc facit donum intellectus.tūqꝛ hō ad finē ſuꝑnaturalē ſcꝫ ad bt̄itudinē ordinit̉. et cū lumē naturale ip̄iꝰ intellectꝰ ad hāc nōpoſſit ꝑtingere. qꝛ multa ſūt que intelleſtus ꝑ rō.nem naturalē nō poteſt apprehendere. ideo lummīTeq̄us adnaturali intellectꝰ ſuꝑaddit̉ lumē gr̄e .ſ. donuꝫ inq xlv. irti. vj. Veꝝ ſetellectꝰ qͣſi ꝑficiēſ ip̄m in penetrando ſpūalia neceſſaria ad ſalutē. Sicut em̄ ſb̓ accidētibꝰ latet natuimn ſolu. j. ir. Sed̓ra ſb̓alis. et ſb̓ v̓bis latent ſignificata v̓boꝝ. et ſubj. v. hbidem ſiſimilitudībus et figuris latet veritas figurata. Itaſb̓ corꝑalibꝰ latent ſpūalia et dīna ad que aſpicienda et cognoſcenda mens introducit̉ et eleuat̉ ſiipͣhūanum modū. id eſt ſupͣ rōem ꝑ intellectum quieſt donuꝫ ſpūſſancti. Hec bt̄us tho. tercio ſcripſen. di. xxxv. d̓ donis. arti. ij. q. j. Vtꝝ intellectꝰſit donum. in cor. q. ꝑ totū. Et iteꝝ ſcd̓a ſcd̓e. q.viij. arti. j. Vtꝝ intellectꝰ ſit donuꝫ ſpūſſancti. incor. q. et inſo. j. ij. ⁊. iij. ar. Vbi nota. ꝙ donūintellectus pͥncipalr̓ ad cognoſcenda ſpūal̓ia ſe exterdit. ꝯſeqͣnter v̓o ad quēdam oꝑabilia inqͣntumin agendis eternis rōnibꝰ regulant̉. Cuiꝰ rō eſt.qꝛ rato ſuꝑior ꝑficit̉ dono intellectus. ſed rō ſupior̄ intendit rebus eternis cōſpiciēdis et ꝯſulendisvt dicit augꝰ. xiij. de trinitate. gͦ donū intellectuspͥncipaliter ꝯſiderat ſpūalia et dina nccͣria ad ſalu.tem. et ꝯſeq̄nter agibilia inqͣntū in agēdis eternisrōmibo regulant̉. Sed forte argues in oppoſi.tu .ſ. ꝙ donum intellectꝰ circa inferiora agibilia n̄veriat̉. ſic. Greg̓. pͥmo moꝝ. dicit. ꝙ donum intelſectus altiora qͥd̓am penetrat. ſed iſta ſingularia inſeriora ſūt q̄dam infimia. gͦ donum intellectꝰ nonꝯſiderat ea Rn̄deo et dico. ꝙ oꝑabilia humanaem ꝙ in ſe ꝯſiderantur nō hn̄t aliquā altitudinē excellentem. ſꝫ ẜm ꝙ referunt̉ ad regulā legis eterneet ad finē bt̄itudīs dine. ſic altitudinem hn̄t. et hocno donum intellectꝰ eſt circa ea UIta ꝙ intellectꝰra eſt donum et eſt ſpeculatiuꝰ pͥncipaliter ⁊ practicas ꝯſeq̄nter. vn̄ in pͣs. Intellectꝰ bonꝰ om̄ibꝰfacientibꝰ eum. glo. id eſt illis qui ſic faciunt vt intelligūt. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. viij. arti. iij.Utrū intellectus qui ponit̉ eſſe donum ſpūſſanctiſit ſpeculatiuꝰ vel practicus. ar. cōtra. et in ſo. j.ar. De hͦ dono intellectꝰ habet̉ dan̄. x. vbi dicit̉.In viſionē opus eſt intelligētia. vt ſcꝫ interiora etſpūalia ab exterioribꝰ et materialibꝰ que legunt̉ velaudiunt̉ penetrent̉ et cognoſcantur. Vngreg̓.ſuꝑ illud iob pͥmo. filij eius faciebant cōuiuia ſicait. Intellectꝰ inqͥt ī die ſuo paſcit. dum menteꝫ deauditis illuſtrat. Qui gͦ ex v̓bis ſignificatum nō ītelligūt. et ex corꝑalibo ſpūalia nō ꝑcipiūt ſimilesſūt pueris qui ī libris pulcris et deauratis lr̄arumpulcritudinē admirātur et ſignificatum ignorāt.vel illis qͥ ſillabas deceter ornatas mirant ⁊ eis adherent relecto fine pͥncipali. Ariſtotiles interrogatus a quo tot et tanta didiciſſet. Rn̄dit a rebuˢq̄ mentiri nō nouerūt. ſi rn̄diſſet a deo donū intel.ctus habuiſſet. Iſtud donum intellectꝰ dedit xp̄sdiſcipulis poſt reſurrectōnem ſuā qn̄ aperuit il̓isſenſū vt intelligerent ſcripturas. ſic̄ dr̄ luce. xxiiijHec guilhelmꝰ in ſum. ca. de dono intellectꝰ. Ꝙ donuꝫ intellectus habent qͥui ſūt in gratiagiatum faciente et qͣre.Ca. xj.Ecūdo pͥncipalr̓ circa donum intellectꝰconſiderare debemus cōmunitatē adeptōnis. Nlam intellectū qͥ eſt donum ſpūſſancti hn̄t om̄es qͥ ſūt ī gratia gratum faciēte. qd̓triplr̓ ꝓbo .ſ. rōne. comꝑatōne. et inductōne.Primo rōne. ſic. Nullā habēs gr̄am ambulat ī tenebris. ẜm illud io. viij. qui ſeqͥtur me non ambulat ī tenebris ⁊cͣ. ſed donum intellectꝰ ē lumē ſuꝑnaturale. vt ptꝫ ca. p̄cedenti. gͦ nullꝰ habēs gr̄amcaret dono intellectꝰ. Scd̓o hoc idem ꝓbo comꝑatōne vel ſimilitudine. ſic. Sic̄ donū caritatis eſtī om̄ibꝰ hn̄tibꝰ gr̄aꝫ gͣtū facientē. ita etiā donū intellectus. Ratō huiꝰ ē. qꝛ ſic̄ ſpūſſanctus ꝑ donū caritatis ordinat volūtatē hoīs vt directe moueaturin qd̓dam bonū ſuꝑnaturale. ita etiā ꝑ donum ītel.lectus illuſtrat mentē homīs vt cognoſcat qͣndaꝫveritatē ſuꝑnaturalē in qua oportet tende ꝑ voluntatem rectam. Tercio hoc idem ꝓbo exempli inductōne tā ex ꝑte infundētis qͣꝫ ex ꝑte cogͦſcētis. Primo ex ꝑte dei hoc donū intellectus infundētiqꝛ deus nunqͣm ſubtrahit iſtud donum ſct̄is circaea que ſūt nccͣia ad ſalutē qͣmiis alia nō nccͣia intdum ſubtrahat. qꝛ aliqui non om̄ia ꝑ donuꝫ intellectus penetrare pn̄t. qd̓ deus ideo ſubtrahit ad hͦvt ſupbie materia ſubtrabat̉. Scd̓o hoc idem ꝓbo ex ꝑte cognoſcētis. qꝛ aliqui iſtud donum ītellectus ꝑ gr̄am gͣtum facientē hn̄tes nō pn̄t pati hebetudinem mētis circa ea que ſūt de ncc̄itate ſalutis. eo ꝙ circa ea ſufficiēter inſtruūtur a ſpūſāctoẜm illd̓ pͥme. io. ij. Anctio docebit vos de om̄ibꝰ.qͥmuis circa aliqua que ſūt p̄ter ncc̄itatem ſalutisaliqui poſſint pati hebetudinē mētis. ⁊ qn̄qꝫ ex inipedimento organi patiunt̉. Hec beatus thomas