Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ẜm dīnas regulas pn̄t n̄ ſolū ſeip̄os ſꝫ etiā alios ordinare nō eſt cōmune om̄ibꝰ ſꝫ ſpāle qͥbuſdā. Cuiꝰratō eſt. qꝛ p̄dicta tria non ꝑtinent ad gr̄am gͣtuꝫfacientē. ſꝫ potiꝰ ad gratias gͣtis datas quas ſcꝫ diſtribuit ſpūſſanctus ꝓut vult. ẜm illd̓ apoſ. pͥmead chooꝝ. xij. alijdat̉ ꝑ ſpm̄ ẜmo ſapientie alij ⁊cͣ. Tercio habere donū ſapīe qͣntum ad actuꝫ noneſt cōmune oībꝰ. licet em̄ om̄is exiſtētes ſine pct̄omorta iꝑ gr̄am gͣtum faciētem habeāt ſapīam. ẜmhabitum ꝓut eſt donuꝫ ſpūſſancti. non tamē hn̄tactum iſtiꝰ doni. et hoc ꝓpter impedimentum cor.porale quo vſus rōnis impedit̉ in eis. vt ptꝫ īpueris baptiſatis vel in amentibus adultis qͥ poſtmodū ſine pct̄o in amentiā ceciderūt. Hec btus tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. xlv. arti. v. Vtꝝ ſapīa que eſt donuꝫſit in om̄ibꝰ hn̄tibus gr̄am. ar. cōtra. et incor. q.et in ſolū. iij. ar. Vbi nota. ꝙ inſipictia ſiue ſtulticia que idem eſt importat ſtuporem ſenſis in iu.dicando. et p̄cipue circa cauſam altiſſima. Ꝙ aūtaliqͥs non habeat rectū iudiciū de dīnis ꝓuenit exduobo. Vno mō ex indiſpoſitōne naturali ſenſusinterioris. et talis ſtulticia non ē pct̄m. nec excludit habitū doni ſapientie qͣmuis impediat actuꝫ velvſum ſapīe ꝓpter impedimētū corꝑale. vt ptꝫ ſupͣAlio mō ꝓuenit ex occupatōne irrōnabili. inqͣntum homo immergit ſenſum ſuū terrenis ex qͦ redditur ſenſis eius inēptus ad p̄cipiendū dina. ẜmillud apoſ. pͥme ad choꝝ. ij. aīalis homo nō ꝑcipitca que ſunt ſpūs dei. ſicut etiaꝫ homī hn̄tigūſtū infectum malo hūore non ſapiūt dulcia. et talis ſtulticia eſt peccatū. et donuꝫ ſapiētie quo ad habituꝫet quo ad actum excludit ſic̄ vnum ꝯtrarioꝝ excludit alteꝝ. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e vbi ſupͣ. q. xlvj.arti. ij. Vtrū ſtulticia ſit pct̄m in cor. q. Requireinfra ſtulticia. Ꝙ ſeptima bt̄itudo attribuitur dono ſapientie et quare. Capitulum. vx.Ercio pͥncipaliter circa donum ſapiētieconſiderare debemꝰ attributum. Nā ſeptima bt̄itudo que eſt. bt̄i pacifici qͥ n̄ fi.lij dei rocabuntur. vt dr̄ math̓. v. cōuenienter donō ſapientie attribuit̉. et hoc qͣntum ad duo que īilla beatitudine expͥmunt̉. ſcꝫ qͣntum ad merituꝫ etqͣntum ad p̄mium. Primo qͣntum ad meritum.cum dicitur. bt̄i pacifici. qͥa ꝑ donum ſapīe meret̉quis pacem. qd̓ tripliciter ꝓbo. ſcꝫ autoritate. rōne. diſtinctōne. Primo autoritate bt̄i augꝰ inlibro de ẜmone dn̄i in mōte ſic dicētis. Sapīa conuenit pacificis in qͥbus nullus motꝰ eſt rebellis .ſꝫobtemꝑans ratōni. Et gloſa ſuper illo verbo beatipacifici ſic dicit. Vera quidem pax eſt vbi nihil repugnat. Et aūgꝰ. xix. de ciuitatē del ſic ait. Paꝫeſt tnͣquillitas ordīs. ſꝫ hoc facit donum ſapientie.ergo ⁊cͣ. Scd̓o hoc idem ꝓbo rōne. ſic̄. Vbicūqꝫ eſt ordo ibi eſt pax. vt ptꝫ ꝑ augꝰ. ſed ordina.re ꝑtinet ad ſapientem. vt dicit ph̓us in pͥmo methaphiſice. gͦ multo magis hoc conuenit ſapientieLriſſſque eſt donum ſpūſſancti. qd̓ ptꝫ. quia ip̄a omniainferiora neceſſaria ad ſalutem ẜm regulas dīnasordinat. gͦ meret̉ ſapīa que eſt donuꝫ et in ſe et cūalijs hr̄e pacem. et hoc eſt qd̓ dr̄. bt̄i pacifici. Nampacifici dicant̉. id eſt pacem vel in ſe vel in alijs fcientes. quoꝝ vtrūqꝫ cōtingit ꝑ hoc ꝙ ea in qͥbuspax ꝯſtituitur ad debitum ordinē rediguntur.Tercio hoc idem ꝓbo diſtinctōne. Nam alterius ēhabere pacem. et alterius facere pacē. Habere erp̄pacem ē caritatis. ita dr̄ in pͣs. Pax multa diligē.tibus legem tuam. Reqͥre expoſitōem huiꝰ infra.pax. iiij. ca. Sꝫ facere pacem ē donum ſapiētie vtꝓbaui. Vn̄ glo. ſuꝑ illo v̓bo bt̄i pacificiſic ait.In prīti vero homo eſt pacatꝰ et ſi bellum gerit cuꝫvicijs in nullo pacem obrumpit quā deus dedit.vnde pax multa diligentibꝰ legem tuaꝫ. Scd̓odico ꝙ ſeptima bt̄itudo dono ſapīe attribuit̉ qͣntūad p̄mium cum ſb̓ditur. qm̄ filij dei vocabunt̉. qd̓on̄do rōne et autoritate. Primo rōne. ſic. Aliqdicuntur filij dei inquātuꝫ ꝑticipāt ſimilitudinē filijvnigeniti naturalis. ẜm illud apoſtoli ad ro. viij.quos p̄ſciuit ꝯformes fieri imaginis filij dei quiēſapīa genita. et ideo ꝑcipiendo donum ſapīe homoad filiatōem dei ꝑtingit et ꝑ ꝯſeq̄ns ad hereditatemHec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xlv. arti. vj. Vtꝝ ſeptima bt̄itudo ꝯueniat vel corrn̄deat dono ſapiētiear. ꝯtra. et in cor. q. et in ſolū. j. ar. Scd̓o hocidem ꝓbo autoritate glo. ſuꝑ math̓. v. ibidem ſicdicentis. Pax eſt vnigenitꝰ dei filiꝰ. de quo dr̄. q̄eſt pax noſtra. qͥ pacem diligit filius eſt pacis. hicꝑ ſpem llic ꝑ rem. Et ſb̓ditur ibidem. qui autē abea diuiditur filius ire eſt. ꝑ hāc vero filij efficimurquo amplius nihili ꝓmittit̉. Re. ſupͣ ſeptima bea.titudo que ē. bt̄i pacifici qm̄ filij dei ⁊cͣ. Quid ē donū ītellectꝰ ⁊ ad qͥd ē nccͣriū. Ca. x.Onum intellectus. quia donum intellectus poſt donū ſapīe ē om̄ibꝰ donisalijs excellentiꝰ. vn̄ yſa. xj. in enumeLratōne donoꝝ alijs om̄ibo pponit̉. vtdicit bt̄us tho. pͥma ſcd̓e. q. lxviij. arti. vij. Vtrūdignitas donoꝝ attendat̉ ẜm enumeratōeꝫ q̄ enūmerāt̉ yſa. xj. ar. ꝯtra. et in cor. q. Ideo poſt donum ſapīe nunc dicendū ē de dono intelectꝰ. Circa qd̓ ꝯſiderare dedemꝰ tria: ſcꝫ ſb̓limitate cognitionis. cōmunitatē adeptōnis. congruitatē attribūtov Primo cōſiderare debemꝰ circa donū intellectus ſb̓limitatē cog̓tōnis. Nā donū intellctꝰ nomīat quādam excellentiā cognitōnis ad intima .j.ad ſpūalia et ad dīna ad ſalute nccͣia penetratis ſſipra hūanū modū. vnde lumē ſuꝑnat̉ale quo mēsſupͣ hūanū modū eleaut̉ ad ip̄a ſpūalia ad ſalutēnccͣia aſpicienda ⁊ penetrāda ē donū intellectꝰ. Sidicit ad ſpūalia penetranda qd̓ non pt̄ face̓ ſenſilꝰvel imaginatō vel intellectꝰ qͥ eſt potentia aimē. ſedſolū hoc facit ītellectꝰ qui eſt donū ſpūſſancti. qͦſic ꝓbo. Intelligere enim dicitur qͣſi intus legere.ſed ſenſus vel imaginatō ad hoc ſe non extendit.