DeriſioV Ecundo p̄ter rōnes poſitas in capitulop̄cedenti or̄do in pr̄ti capitulo. ꝙ bt̄itudo nō ꝯſiſtit in delectatōnibꝰ corꝑalibꝰ vtqͥdaꝫ dixerūt. qd̓ ad pn̄s ꝓbo qͣtuor rōnibo. ſcꝫ rōne ſeꝑatōnis. inuentōnis. leſionis. inqͥetatōnis.¶ Primo rōne ſeꝑatōnis. ſic. Bt̄itudo conſiſtit inꝑfecta cōiunctōne homīs ad deū ꝑ intellectū et vo.luntatē. ſed p̄delectatōes corꝑales inter om̄ia aliahomo maxime impedit̉ ne eiꝰ mēs deo ꝯiūgat̉. eoꝙ in actu illo nō pt̄ intelligere. gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o hocidem ꝓbo rōne infectōnis. ſic. Ex bt̄itudīe cum ſiſimum bonū maxime bt̄us nobilitat̉. gͦ nō eſt bt̄itudo ponenda in illo qūo maxime mēs inficit̉ ⁊ vilificat̉. qd̓ triplr̓ ꝓbo ¶ Primo rōne. ſic. Per illd̓homo vilificat̉ ꝑ qd̓ inferioribꝰ et vilioribꝰ ſe rebusꝯiungit̉. ſed ꝑ delectatōnem carnis homo inferioribꝰ et vilioribꝰ ſe ꝯiungit̉. ſcꝫ rebꝰ ſenſibilibꝰ. et anobilioribꝰ. ſcꝫ intellectualibꝰ et inſenſibilibꝰ ſeꝑat̉.gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o hoc idem ꝓbo tali ſimilitudīe. Videnus em̄ ꝙ argentū exn̄s mediū inter auꝝ et ſtannū. ex ꝑmixtōne auri ꝑficit̉ et nobilitat̉. ex ꝑmixtionē aūt ſtanni inficit̉ vilificat̉ et impuriꝰ reddit̉.Sic a ſimili aīa nr̄a ꝑ cōtemplatōeꝫ dinoꝝ deo cōiungit̉ ꝑficit̉ nobilitat̉ et bt̄ificat̉. ſed ꝑ delectatōnem carnis ꝯiungit̉ rebꝰ inferioribꝰ ⁊ vilioribꝰ. ſcꝫactibus beſtialibꝰ a qͥbus vilificat̉. ¶ Tercio hͦ ideꝫꝓbo autoritatē ezech̓. xvj. abomīabilē feciſti decorē tuū. ſcꝫ ꝯtēplatōem mētis p̄ delectatōeꝫ carnisEt greg̓. in moꝝ. Infeli aīa que v̓tutem mentisad tnͣſitoriā delectatōeꝫ inclinat. ¶ Tercio hoc idēꝓbo rōe leſionis. ſic. Bt̄itudo cū ſit ſūmū bonū homis nō ē leſiua ſꝫ ꝑfectiua ip̄ius. gͦ nō eſt felicitasponēda in eo. qd̓ eſt impedimentū mētis et leſiuuꝫcorꝑis. ſꝫ vſus delectatōnū corꝑaliū ē impeditiuꝰrōnis et leſiuꝰ corꝑis. gͦ ⁊cͣ. ¶ Quarto hoc idemꝓbo rōne inqͥetatōnis. ſic. St̄itudo ꝑfecte qͥetat etſatiat appetitum bt̄i. gͦ bt̄itudo nō eſt ponēda in illo qd̓ nunqͣꝫ qͥetat vel ſatiat. ſꝫ magis accēdit et ꝓuocat appetitū. ſed delec̓tato carnis ſemꝑ ꝓuocatet nunqͣꝫ ſatiat appetitū. gͦ ⁊cͣ. Hec bt̄us tho. ꝯtragenti. li. iij. ca. xxvij. vt ptꝫ ca. p̄cedenti. Ꝙ aūtdelectatō carnalis nunqͣꝫ ſatiat appetitū ꝓbo autoritate ſalomōis ꝓuer. xxx. vbi ſic dr̄. Tria ſunt iſatiabilia et qͣrtum qd̓ nunqͣꝫ dicit ſufficit. Infernꝰet os vulue et terra que nūqͣm ſatiat̉ aqua. ignisv̓o nunqͣꝫ dicit ſufficit. In qͥbus v̓bis qͣtuor p̄dicta inſatiabilia exponunt̉. ſcꝫ malicia vel inuidia. luxuria. auaricia. ſuꝑbia. ¶ Prima culpa īſatiabiliſē malicia vel inuidia. vn̄ dr̄. infernꝰ. ad lr̄am enimnunqͣꝫ ſatiat̉ infernus. qꝛ non redundat. Yſa. v.Dilatauit infernꝰ aīam ſuā et aperuit os ſuū abſ.qꝫ vllo termīo. Ratō aūt huiꝰ eſt duplex. Primaeſt ex parte dyaboli qͥ eſt inſatiabilis ꝓpter eiꝰ maliciā et inuidiam. Nō em̄ dyabolus ſatiatur aīarūꝑditōne. vnde glo. ſuꝑ lucā ſic dicit. Tormētumeſt dyaboli ab hominis illuſione ceſſare. Scd̓a eſtex parte dei qui eſt inſatiabilis propter eiꝰ iuſticiāvt ſcꝫ inſatiabili culpe inſatiabilis corrn̄deat penoApoca. xviij. Quātum glorificauit ſe et in delicrisfuit. ⁊cͣ. Tercio infernus eſt inſatiabilis. qꝛ nō comedit niſi mortuos et dānatos ꝓpter pct̄m. qd̓ mhil eſt. et ideo ſatiari nō pt̄. ¶ Scd̓m pct̄m inſatibile eſt luxuria. vn̄ dr̓. os vulue. Nam vires fonnicantiū deficiūt ſed voluptas auget̉. Vnde hicroVoluptas habita famē non ſaturitatem parit.Terciū peccatū eſt auaricia. vn̄ dicit. ꝙ terra naqͣꝫ ſatiat̉ aqua. ſic auaricia nunqͣꝫ ſatiat̉ diuitiaraAſſimilant̓ aūt diuitie aqͣ. eo ꝙ diuitie labiles peīfluxibiles ad modum aque non ſatiant cor terreūQuartū peccatū eſt ſuꝑbia vel ambitio. vn̄ dicitignis vero nunqͣm dicit ſufficit. nam per ignem ſuperbia vel ambitio deſignatur. Cuius rō eſt. quiaſicut ignis ſemꝑ ſurſum mouet̉ et ſuper elementacetera eleuatur. ſic ſuperbia et ambitio ſuper om̄eivult eſſe. neqꝫ ad modū ignis vnqͣm dicit ſufficiquia ſi ſuꝑbus vel ambitōſus eſt epiſcopꝰ vult cōarchiep̄us. et ſi archiep̄us: vult eſſe papa. quianunqͣm dicit ſufficit. Et ꝙ honores et diuitie nonſufficiūt ei cum ſint vmbra. que nec replet neqꝫ ſolidat require infra. inuidia vel malicia. Et infra.luxuria. Et ſupra. auaricia. Et infra. ſuperbia. ciſupra. ambitio.¶ Ꝙ deriſio eſt peccatum ⁊ qͣre. ¶ Ca. pͥmū.Eriſio. ¶ Circa deriſioneconſiderare debemus tria.ſcꝫ deformitatem culpe. grautitatē offenſe. acerbitatenpene̓. ¶ Primo circa deriſionem conſiderare debemusdeformitatem culpe. Eſt em̄deriſio peccatum. et peccatum ſpeciale. ¶ Primodico ꝙ deriſio eſt peccatuꝫ. quod probo triplici ratōne. ſcilicet ex intentōne. ex leſione. ex modi aſ.ſumptōne. ¶ Prima ratō eſt ex intentōne animi.ſic. pct̄a v̓boꝝ ẜm intentōem ꝓferentis p̄cipue ſiūpēſanda. Ex quo dicto formo ſic rōem. Ild̓ v̓būē pct̄m qd̓ ex corrupta et mala intentōe ꝓcedit. ſꝫderiſio eſt huiꝰ mōi. Nam deriſio ſemꝑ ht̄ malā intentōnem. vt ſtatim patebit. gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓a ratōeſt ex illatōne nocumenti. ſic. Illud eſt pct̄m ꝑ qꝛinfertur ex ꝓpoſito alteri nocumentuꝫ. ſed deriſioeſt huiuſmodi. quod patꝫ. quia deriſor intendit v̓bis ſuis aliū facere erubeſce̓. gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercia ratō ēex aſſumptōne modi. ſic. Si modꝰ ꝓferēdi v̓buepct̄m. et ip̄m v̓bum vel locutio eſt pct̄m. ſed modus quē deriſor tenet eſt peccatū. ergo ip̄a deriſiceſt peccatū. Nam deriſor qui vult aliū facere erudeſcere duplicē modū tenet. Primo em̄ intendit alios facere erubeſcere cachinis vel v̓bis. ⁊ talis mnēdus proprie deriſio appellat̉. Scd̓o intendit aliorfacere erubeſcere naſo rugato. et talis modus dſb̓ſānatio. ¶ Scd̓o dico. ꝙ deriſio eſt ſpāle peccatum ab alijs peccatis lingue diſtinctū. qd̓ dupir 4ͥbo. ſcilꝫ diſtinctione. et ratōe. ¶ Primo diſtinctōe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten