Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Rn̄deo et dico ꝙ non eſt ſimile de contritōne et ſātiſfactōne et de confeſſione. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ ſi doleo et cōdoleo pct̄o ꝓximi et punio me et ſic ſatiſfacio ꝓ illo. miam illi impetro et ita ꝓximū iuuo.vn̄ nec ei iniuriaꝫ facio. Sꝫ cōfitendo peccatū ſuum eum accuſo. et ſic ei iiuriam facio. qꝛ eum m.famo qd̓ nunqͣm licet alicui. Scd̓o mō rn̄deo etdico. ꝙ condolere pct̄o ꝓximi et eius peccata fle.re et penā ꝓ eis ferre ꝓcedūt ex caritate et ita ē laudabile. ſed ꝯfiteri alteriꝰ pct̄a et eum in cōfeſſioneaccuſare ꝓcedit ex liuore. et ideo ſemꝑ eſt pect̄mHec pe. de tharē. qͣrto ſcrip. ſen. di. xxj. circa terciū articulū. arti. ij. q. ij. Vtꝝ aliqͥs poſſit cōfiteripeccatum alienū. ar: ꝯtra. et in cor. q. et in ſolu.tercij ar. Et alex. qͣrta ꝑte ſum. q. cclxiij. Vtruꝫaliqͥs teneat̉ ꝯfiteri pct̄a aliena. in cor. q. et in ſo Ꝙ confeſſio debet eſſe ꝓpria proij. ar.batur autoritate pſalmiſte. Capi. xxviij.Ercio p̄dicti doctores ſcꝫ petrus de tharen. ⁊ alex. ꝓbāt ibidē. ar. cōtra. ꝙ nullꝰ debet ꝯfiteri pct̄a aliena ſed ꝓpria autoritatē p̄s dice̓tis. Dixi cōfitebor adu̓ſum me iniuſticiam meā dn̄o. et tu remiſiſti impietatem pct̄imei. In qͣ ſex cōditōnes reqͥrunt̉ quas cōfeſſio debet hr̄e. Primo em̄ debet eſſe p̄meditata et deliberata. ibi. dixi. id ē ex p̄habita pct̄oꝝ ꝯſideratōe etdelib̓atōe ad ꝯfeſſione accede ꝓpoſui. yſa. xxxviijRecogitabo tibi omēs annos meos ⁊cͣ. Glo. di.xi id eſt apud me deliberaui et ꝓpoſitum ꝯfitēdi habui. nam votum cōfitendi habꝫ ꝯfeſſionis effectūvt augꝰ ibidem dicit. Scd̓o ꝯfeſſio debꝫ eſſe exp̄ſſa. ibi. ꝯfitebor. Glo. id eſt ꝓnunciabo. q. d. prius em̄ tacuerā. ſed mō ꝓnunciabo. qꝛ confitebor.vbi augꝰ ſic ait. Magna reſ cum dixit ꝓnunciaboet nō dixit. ꝓnunciaui ſꝫ ꝓnunciabo. vt ad ſolamꝓmiſſionē deuotōnis ſb̓ito pct̄a laxauerit. Tercio ꝯfeſſio debet eſſe pera cū etiā dicit. ꝯfitebor. idēſimul corde et ore fatebor. debent em̄ in cōfeſſionecor et os ſimul ꝯuenire in vnū. alias vero ſi os diſcordat a corde et ecōuerſo. nō eſt cōfeſſio ſed fictio. vt dicit bt̄us tho. qͣrto ſcrip. ſen. Re. ſupͣ decōfeſſione in pͥncipio ſcd̓i ca. Quarto cōfeſſiodebet eſſe accuſatoria. ibi. adu̓ſum me. et hoc ꝯtramultos de qͥbus augꝰ ibidem ſic ait. Multi em̄ pronunciāt iniqͥtatem ſuā in deū vel v̓ſus deum dicerido. deus voluit. alij dicunt. fatū mihi fecit. alij tor.qnt̓ pct̄m in dyabolū dicētes. dyabolus me decepit. alij dicūt ſe eē talis ꝯſtellatōnis. qͥdam v̓o alijtalis cōplexionis ꝙ a pct̄o abſtinere non pn̄t. ſedverus penitens et cōfitens ſeip̄m accuſare debet vldicat adu̓ſum me. Iob. x. dimittam aduerſum meeloqͥui meū. vn̄ augꝰ ibidem. Tolle excuſatōnesiſtas et memēto illiꝰ v̓bi pͣs. Ne declines cor meūin v̓ba malicie ⁊cͣ. Qunto ꝯfeſſio debet eſſe ꝓpria. ibi. iniuſticiā meā. et dicit. in tuſticiā. qͣſi ditat̉. non merita ſꝫ demerita. nō bona ſꝫ mala. nō v̓tates ſed vicia et pct̄a in cōfeſſionē ſūt ꝯfitēda etConFſſioexpͥmenda. Et ſb̓dit glo. iniuſticiā meam. nō alienam. qd̓ de ſingulis patꝫ. Primo em̄ ſi retorq̄spct̄m in deum dices. deus voluit et me fecit pecca.re. mētiris. qꝛ deus nō eſt cauſa effectiua pct̄i. Re.quire infra peccati cauſa. Scd̓o ſi dicis. fatumme fecit peccare. erras. qꝛ fatum aut nihil eſt. autnō eſt ca peccādi. qd̓ patꝫ ex diffinitōe quā boeciꝰde fato aſſignat dicens. Fatū eſt inherens rebꝰ mobilibꝰ diſpoſitō ꝑ quā ꝓuidentia q̄qꝫ ſuis nectit ordībꝰ. ita ꝙ diſpoſitō vel ordinatio ẜm ꝙ eſt ī mētedina nō dum in rebꝰ exp̄ſſa ꝓuidentia eſt. ẜm aūtꝙ explicat̉ in rebus mobilibꝰ fatū nomīat̉. hoc aūtfatum nihil eſt vt infideles de fato ſenſerunt omnianeceſſitati ſiderum ſb̓ijciētes. vn̄ greg̓. Abſit a fidelibꝰ mētibꝫ vt fatum aliqͥd eē dicāt. Si vero ꝓuidentia dei vel diſpoſitō vel ordinatio inherens rebomobilibꝰ eſſe dicat̉ qͥ nihil aliud eſt qͣꝫ dine ꝓuidē.tie ordo. etiā non eſt cā pct̄i. qꝛ ꝯtingentiā et mo.bilitatē nō aufert a rebus. vt qͥdam poſuerūt. necꝑ cōſeq̄ns aufert libertatē arbitrij. et ideo cum infidelibꝰ nō debemꝰ etiā nomīa cōmunicare. vn̄ dicaugꝰ. v. de ciuitate dei. Siqͥs v̓tutē vel pt̄atē deifati nomīe appellat. ſentētiam teneat linguam corrigat. Hec bt̄us tho. tercio li. cōtra geti. ca. xcj.ꝑ totū. Silr̓ ſi dicas. dyabolus homo vel mulierſtellatio cōplexio et huiꝰmōi peccare me factunt.falleris. qꝛ om̄ia hec ⁊ ſi alliciāt. non tn̄ ncc̄itant adpeccandū. Vn̄ qui bn̄ vult cōfiteri non accuſet alium ſed ſeip̄m et dicat. iniuſticiā meā. Augꝰ ibidem. Glamet eger ad medicū et dicat. cū libero arbitrio me creauit deus. et ideo ſi peccaui ego pec.caui. non deus. nō fatum. nō fortuna. nō dyabo.lus me cogit. ſed ego ꝑ̄ſuadē̓ti ꝯſenſi. ex qͦ ei ē liberi arbitrij non ncc̄itate ſed volūtatē ꝯſentiendo peccat. vt dicat cum pͣs. Sana aīam meāqꝛ peccauitibi ego inique egi. Sexto cōfeſſio debet eſſe diſcreta. ibi. dn̄o id eſt ad honorem dei. vt ẜuiam decetero ei et habeam vlterius ꝓpoſitū non peccādiIoſtie. vij. Fili cōfitere pct̄m tuū et da honorē deoet dn̄o. id eſt ſacerdoti loco dn̄i et vt vicario eiusRe. ſupͣ vbi dr̄. ꝙͣ cōfeſſio debet fieri ſacerdoti.Septimo et vltimo ex p̄miſſis ſeqͥtur et concludit̉ꝙ confeſſio eſt fructuoſa. ibi. et tu remiſiſti impietatem pct̄i mei. Glo. que eſt iſta impietas ꝙ taceredecreu culpā et male clamauimerita. et tu remiſiſti ⁊cͣ. Augꝰ. magna pietas dei. vel ꝙ ad ſolā ꝯfeſſionis ꝓmiſſionem pct̄m dimiſerit. eo ꝙ apud deūvbi deeſt facultas votum ꝓ oꝑe computat̉. vel advnam pct̄i cōfeſſionem dum eſt facultas pct̄m remittit̉. de iſta remiſſione pct̄i habet̉ ſcd̓i regū. xij.Dixit dauid. peccaui dn̄o. Et natā ſtatim dixit adeū. dn̄s tnͣſtulit pct̄m tuū a te. Reqͥre infra de vti Ꝙ nulli licet inlitatibus confeſſionis.publico cōfiteri pct̄a ſua ꝯfeſſione ſacramentali.Vinta cōditio quā cōfeſſio Ca. xxixdebet hr̄e eſt. qꝛ debet eſſe ſecreta. et hͦ tāex ꝑte pct̄oris qͣm ex ꝑte confeſſoris.