Cufſſeyſidorus li. ij. ca. xiij. de ſūmo bono. Vnꝰ quiſqꝫtuſtus eſſe incipit ex quo ſui accuſator extitit. multi aūt ecōuerſo ſemetip̄os pct̄ores fatent̉ et tam̄ſemetip̄os a peccato non ſb̓trahūt. magna iam tuſticie pars eſt ſeip̄m noſſe ꝙ pͥuꝰ eſt. vt ex eo dīnav̓tus ſb̓datur humiliꝰ ex quo ſtiā infirmitatē cogͦſcit. vn̄ et publicanus ſuam hūilitate cognoſcensnon audebat oculos leuare ad celum. ¶ Terciuꝫſignū huiꝰ amaritudīs ſunt lacrime. vn̄ tren̄. ij.Deduc̄ qͣſi torrentē lac̓mas ꝑ diem et noctem. et effunde ſicut aquā cor tuū. In qͥbus v̓bis dat̉ intelligi quō pct̄a debeāt deplorari. vn̄ dicit. dedūc̄ ⁊cͣqͣſi dicat. qui te multū peccaſſe conſideras. ncc̄e ēvt nec in magnitudine nec in diuturnitate doloristibi parcas. Et ſb̓dit modū. qͣſi torrente̓ ⁊cͣ. Cuiꝰratio eſt. qꝛ torrens cum impetu decurrit magno.ſed quo vehementiꝰ defluit tanto citiꝰ ꝑtrāſit. Ne.cte gͦ compunctōnis feruor torrēti comꝑatur. qm̄qͣnto vis maior doloris in cōpunctōne fuerit. tanto citiꝰ dina cōſolatōne ſuꝑueniente ꝑtranſit. Sꝫqꝛ inchoare bonum paꝝ ꝓdeſt niſi ꝑſeueranter teneat̉ recte ſb̓iungit̉. ꝑ die et nocte. q. d. vſqꝫ in finem ꝯfitens doleat de pct̄o. qꝛ vt dicit augꝰ librode pͥm̄a. Vbi dolor finit̉ ibi deficit pm̄a. ⁊ vbi deficit pm̄a nihil relinqͥtur de venia. Et ſb̓iungit. effūde ſicut aquaꝫ cor tuū. ac ſi dicat. Ceteri liquorescuni effundunt̉ vel aliqua pinguedie ſuplinita velſapore vel colore vel odore infecta vaſa relinqūt.ſola aqua ſic effundit̉ vt mūdicia vaſis nulliꝰ eiꝰreliquijs maculet̉. Qui gͦ pct̄a ſua confitentes velnegligentie vel erubeſcentie cauſa effunde timet. qͣ.ſi in vaſe cordis ſpiſſi liquoris reliquias retinēt.Qui vero peccādi actuꝫ ſꝫ nō peccādi affectū eijciunt. ī vaſe ſapore noxiū adhuc ẜuāt. Qui v̓o necodorem nec colore̓ nec ſapore. id eſt nec excuſatōnem nec delectatōem nec oꝑatōem pct̄itenēt. coreoꝝ ſicut aquā effundunt. ¶ Quartum ſignū amaritudīs in cōfeſſione eſt fortitudo. vt ſcꝫ ꝓpterverecundiā non dimittat ꝯfeſſionē. Exemplum demaria magdalena que adeo fortis fuit in cōfitēdoꝓpter amaram cordis compunctōem ꝙ nullo pudore obſtāte publice cōfeſſa fuit turpitudinē peccatoꝝ. ¶ Qn̓tum ſignum amaritudīs eſt ꝓnitasobediētie. Exēplū dn̄i qͥ factꝰ eſt obediēs vſqꝫ admortē. phlipen. ij. vn̄ augꝰ de peni. di. v. cōſidetſic ait. Nonat ſe penites oīo in pt̄ate iudicis ſcꝫin tudicio ſacerdotis nihil ſibi reẜuans ſui vt omīaeo iubente ꝑatꝰ ſit ꝓ recuꝑanda vita aime face̓ q̄cunqͣꝫ faceret ꝓ euitanda corporis morte. et hoccum deſiderio. qꝛ vitā recuꝑat infinitā. cū gaudioem̄ facere debet immortalis futurus que faceret ꝓdifferēda morte moriturꝰ. Hec ī ſum. ꝯfeẜ. li. iij.ti. xxxiiij. de ꝯfeſſione. q. lxv. poſt hec q̄ro qͣlis debet eſſe ꝯfeſſio. in cor. q. ¶ Ꝙ ꝯfeſſio debet eſſe ꝓpria et qͣre. ¶ Capi. xxvij.Varta conditio quā cōfeſſio in ſe debethabere eſt. ꝙ cōfeſſio debet eſſe ꝓpria. eoꝙ homo in confeſſione debet ſe accuſare nion aliamconfitens peccata propria non aliena. ¶ Vbi nota. ꝙ homo in confeſſione debet famam alteriꝰ cuſtodire quantum poteſt. ſed ſuam conſciētiam megis debet purgare. et ideo ſi circumſtantia que ducit in cognitōnem perſone ſit de neceſſitate cōfecſionis etiam debet illam circumſtantiam confiterioccultando ꝑſonas qͣntum poteſt. vt v̓bi gratia.Si qͥs cognouit ꝓpriam filiam talis. nō debet illaꝫꝑſonam cum qua peccauit nomīare in ſpāli ſꝫ īgenerali. dicēdo cuꝫ ꝑſona vna peccaui. Si aūt pec.catum ꝓpriū in cōfeſſione ſine relatōne alterius ꝑſone in ſpāli explicari non poteſt. vtputa ſi mulierin inr̄imonio a viro ſuo mordiate ſit cognita. tūcſi mulier marituꝫ nomīet vel ecōuerio non peccat.qꝛ non pt̄ aliter cōfiteri. tn̄ in hoc caſu et ſimilibusaccuſatio ꝓprie culpe et non aliene debet attendi etobẜuari. ita ꝙ non aliuꝫ ſed ſeip̄m ſolum accuſet.nec ſacerdos debet petere a penitente cōfitente ſibiſpecificatōem ꝑſone cum qua peccauit. Si v̓o circumſtantia nō ſit de ncc̄itate ꝯfeſſionis. ita ꝙ peccatum ꝓprium poteſt explicari in confeſſione ſinereuelatōne alterius. tunc debet dimittere ne peccatum alterius ꝓdat. vt dicit beatus thomas qͣrtoſcrip. ſen. di. xvj. de circūſtancijs. articū. ij. q. v.Vtꝝ om̄iˢ circumſtantia ſit ꝯfitenda in confeſſione. in ſolū. v. ar. Ꝙ aūt ſola culpa propria et nōaliena ſit confitenda loq̄ndo de culpa que poteſt ſine explicatōne alterius culpe confiteri probotriplici ratōne et vnica autoritate. ¶ Primo hoc ꝓbo ratōne infamatōnis. abſolutōnis. maledictōis¶ Primo ratōne infamatōnis. ſic. Nulli licet aliūinfamare. eo ꝙ detractio eſt peccatum. ſed qui peccatum alteriꝰ reuelat et manifeſtat aliuꝫ infamat.gͦ homo in confeſſione ſolum debet ſe accuſare nōaltum infamare. ¶ Scd̓o hoc idem probo rationeabſolutōnis. ſic. Nullus qui confitendo peccat abſoluitur. ſed peccator in reuelando peccatum alte.rius peccat. quia euꝫ infamat vt patet. ergo talisnon abſoluitur. Et confirmo hoc idem ratōne abſolutōnis. Confeſſio fit ꝓ abſolutōe obtinenda.ſed nullus de peccatis alienis abſolutionem reportat. ergo peccata aliena confiteri nō debet. ¶Iercio probo hoc idem ratione maledictōnis. ſic. Quilibet debet conari ne dei maledictōnem incurrat. hꝫqui alterius infamiam in confeſſione non celat ſꝫaperit maledictionem dei incurrit. exemplo chamqui a deo eſt maledictus. quia patris verenda ſū.is fratribus nunciauit. ſcilicet ſem et iaphet q̄ commendantur et benedicuntur a patre. quia palliohumeris impoſito verenda patris operuerunt. vtpatet geneſis nono. ergo in confeſſione nullus debet peccatum patris vel matris vel fratris vel alterus reuelare ſed occultare. ¶ Sed forte arguesin oppoſitum. ſic. Ex caritate poteſt quis peccataꝓximi dolere et deflere et ꝓ illis penitentia face̓. g̓ſilr̓ videt̉ ꝙ poſſit in cōfeſſiōe pct̄a aliena referre.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten