Octauo confeſſio eſt actus fortitudīs. Cuiꝰ ratōeſt. quia ille qui vere cōfitet̉ ꝓponit de om̄ibꝰ pct̄iˢſuis plenarie ſatiſfacere. ſatiſfactō aūt ꝓpter ſui laborem eſt actus vel ſignū fortitudinis et cōſtantie.Re. infra. ſatiſfactō curiꝰ ſit actus. et infra fortitudo de ꝑtibꝰ eius.¶ Ꝙ ad ꝯfeſſionē vocalem pct̄oꝝ aliqui triplr̓ obligatur et quomō.¶ Capitulum. iij.Ecundo pͥncipaliter circa confeſſionemconſideranda eſt obligatōnis cauſalitaˢNam cōfeſſio eſt de cure naturali ſcꝫ diuino et poſttiuo. ¶ Primo cōfeſſio eſt de ture na.turali. Vbi nota. ꝙ naturale dupliciter dr̄. Vnomodo dr̄ naturale. quia natura dictat illud ſimpli̓et ſic non eſt confeſſio de iure naturali. tum qꝛ iusnaturale eſt idem apud om̄es. qꝛ ius naturale eſt illud qd̓ opinio nō genuit. ſꝫ qd̓ innata quedā vis īſeruit. vt tulliꝰ dicit. quod idem ē apud om̄es. ſꝫcōfeſſio nō eodem mō eſt apud omēs. vt infra patebit. gͦ ⁊cͣ. Tum qꝛ cōfeſſio fit ei qͥ habet claues.ſed claues non ſūt de inſtitutōne ex ture naturali.gͦ nec ꝯfeſſio vocalis. ¶ Scd̓o mō dr̄ quid natūrale qd̓ ei a ſtio creatore imponitur. et ſic om̄e illd̓qd̓ in lege moyſt vel in euāgelio cōtinet̉ dr̄ ius naturale. eo ꝙ deus p̄cepit illud. vn̄ ꝓ tanto ꝯfeſſiodr̄ eſſe de ture naturali. qꝛ deus p̄cepit eam. v̓bi gtia. Natura non dictabat ſimplr̓ non eſſe cōmendendum de ligno ſcientie: ſꝫ ẜm qͥd. puta qꝛ hoc fuitp̄ceptum a deo. Sic a ſimili cōfeſſio vocalis eſt dedictamīe nature. non ratōne quā naturā eſt talis.ſed ratōe qua ꝯfeſſio eſt inſtituta a deo. ¶ Scd̓oconfeſſio vocalis ē de iure dino inqͣntum confeſſioeſt medicina. et ideo illi qͥ nō hn̄t pct̄m mortale exiure dīno ad cōfeſſionē non obligant̉. ſꝫ ſoli illi qͥpoſt baptiſmū mortaliter peccauerunt. ¶ Tercioꝯfeſſio vocalis eſt de iure poſitiuo. ſcꝫ ex inſtitutōeeccleſie. vt patebit. Ita ꝙ ꝯfeſſio om̄i tꝑe fuit neceſſaria. non tn̄ eodem mō apud om̄es. qd̓ patꝫ inlege nature. in lege moijſi. et in lege euangelij. ¶Primo em̄ in legenature fuit ncc̄ia cōfeſſio. nonvocalis ſꝫ mētalis ſiue cordis. que nihil aliud eratqͣꝫ corā deo cognitō interior pct̄oꝝ. Nam in legenature ncc̄e erat ꝙ homo interiꝰ ſe corā deo recognoſceret pct̄orē cū diſplicentia malicie cōſiderateẜm ꝙ dicit augꝰ. x. ꝯfeẜ. Cum malꝰ ſum nihil aliud eſt me cōfiteri deo qͣꝫ diſplice̓ mihi. vt ī damnatōne ſui ſiue in accuſatōne. vn̄ in pͣs. Deus vitammeam ānunciaui tibi. poſuſti lacrimas meas ī cōſpectu tuo. Vbi glo. ſic dicit. Deo vitānunciat qͥpeccata deo cōfitet̉. non deū docēs. ſed ſeip̄m peccatorem cognoſceris et accuſans vel damnās.Sꝫ forte argues in oppoſitū. ſcꝫ ꝙ ꝯfeſſio vocaliſfuit nccͣria in lege nature. et hͦ duplr̓. Primo ſicDn̄s exigebat a chayn ꝯfeſſionem vocalē q̄rendoab eo. vbi eſt abelfrater tuꝰ. gen. iiij. ſed nō rectehͦ exegiſſet niſi in lege nature teneret̉ ad ꝯfeſſionevocalem. gͦ confeſſio vocalis fuit de lege nature:CouFſſioScd̓o ad idem. ſic. Iob non fuit ſb̓iectus niſi leginat̉ali. ſed ip̄e pct̄a ſua ore confitebatur. qd̓ patꝫꝑ hoc ꝙ dicit de ſe. Iob .xxxj. Si abſcondi qͣſi homo peccatum meū. gͦ confeſſio vocalis eſt de turenaturali. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ confeſſio que fit deoꝑ recognitōnem pct̄i et diſplicentiā eius eſt de inre naturali. et ideo rep̄hendit̉ adaꝫ ⁊ chaynde hocꝙ non cognouerūt pct̄m ſuū. et per hoc ptꝫ rn̄ſioad argumentuꝫ pͥmum. ¶ Scd̓o dico ꝙ confeſſiooris que fit homī eſt de iure naturali. non ſimplicitſed in caſu quo quis in iudicio cōſtitutus a iudiceinterrogat̉. et ideo tūc mentiri nō debet ſe excuſā.do vel negando peccatum. et ꝑ hoc patꝫ rn̄ſio ad ſecundum argumentū de iob. quia iob loqͥtur de il.la abſconſione peccati quā fecit in iudicio dep̄henſtis pct̄m negādo aut excuſando. vt glo. dicit.Scd̓o ī lege moyſi fuit nccͣria ꝯfeſſio nō vocalis.quia non oportebat vt ſpāle pct̄m a ſe cōmiſſum.aut peccati circumſtantias ore manifeſtaret. ſꝫ oportebat aliquo ſigno exteriori peccatum ꝓteſtariſicut ꝑ oblatōnem hoſtie ꝓ peccato ex quo etiā homī innoteſcere poterat eum peccaſſe. ¶ Tercio inilege noua eſt neceſſaria vocalis confeſſio que fithomi. et ſic eſt neceſſe in confeſſione ore expͥmerepeccatum ſuum. et quantum ad ſuam ſpeciem. etqͣntum ad circumſtantias aggrauātes peccatum.¶ Patet ergo ex predictis ꝙ ad confeſſionem aliqui tripliciter obligantur. ¶ Vno mō ex iure naturali. et hoc in confeſſione mentali coram deo. etper recognitōnem peccati. vel ī cōfeſſione vocali n̄ſimpliciter ſed in caſu in quo quis in iudicio conſtitutus a iudice interrogatur. In his em̄ duobecaſibus confitendi veritatem eſt de iuire naturali.¶ Scd̓o ad confeſſioneꝫ obligant̉ aliqͥ ex iure diuino. et hoc ratōne qua confeſſio eſt medicina. etẜm hoc non om̄es ad confeſſionem terientur. ſedilli tm̄ qui poſt baptiſmum incurrunt peccatū mortale. ¶ Tercio ad confeſſioneꝫ obligantur aliquiex p̄cepto turis poſitiui. et ſic ad confeſſionem te.nentur omries ex inſtitutione eccleſie edita in concilio generali ſub innocentio tercio. Precepit eniꝫinnocentius terctus vt patet ex decretali de penitentia ⁊ remiſſione. ꝙ omnes vtriuſqꝫ ſexus cumad annos diſcretionis venerūt ꝙ ſemel in aīno ſuis ſacerdotibus confiteantur. et hoc ipſe preceputriplici rōne. ¶ Prima ratio eſt propter indigentiami curatōnis. ſic. Quicunqꝫ eſt infirmus indigetmedicina propter ſanitatem recuꝑandam. ſed omnes peccauerunt. ergo omnes indigent gratia diet ſanitate ſpirituali. Cum enim confeſſio eſt medicina vt patet. ideo ip̄a eſt peccatorum anime expulſiua. ¶ Secunda ratio eſt propter reuerentia comunionis. ſic. Nulllus debet ad ſacram commumonem niſi deuote et reuerenter accedere. vt auteꝫdeuotius et reuerentius quilibet fidelis ad ſacramcommunionem accedat de mandato domini papquilibet tenetur confiteri ad minꝰ ſemel in anno
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten