cōfeſſio: qd̓ patet. quia cōfeſſio ex ſuo nomīe importat manifeſtatōnem eius qd̓ aliqͥs in cōſcientiatenet. ſcꝫ vt aliqͥs orē ꝯfiteatur illd̓ qd̓ corde tenꝫ.ſic gͦ ſimul in vnū os et cor ꝯueniūt. ſi enim qͥs aliqͥd ore ꝓferat qd̓ nō tenet corde nō ꝯfeſſio ſed fictio dr̄. et ideo patꝫ ꝙ ꝯfeſſio eſt actus veritatis.Hec bea. tho. vbi ſupͣ immediate. q. ij. ī cor. q.Scd̓o cōfeſſio peccatoꝝ veſtita debitis circumſtātijs eſt actus vel ſignum v̓tutis humilitatis. qd̓ ꝑoppoſitum eius ſcꝫ ꝑ taciturnitate peccati ꝓbo.taciturnitas peccati naſcit̉ ex ſuꝑbia cordis. ideoem̄ pc̄tm ſuum qͥs celat ne putet̉ talis qualē ſe iaꝫdīno ꝯſpectui exhibuit qd̓ ex fonte ſuꝑbie naſcit̉.Spēs em̄ ſuꝑbie eſt ſe velle iuſtuꝫ videri qui ē peccator. atqꝫ ypocrita ꝯuincitur qui ad inſtar pͥmorum ꝑntum vel tergiu̓ſatōne peccata ſua leuigarecōtendit. vel ſicut cayn vt patꝫ gen̄. iiij. pc̄tm ſuūreticendo ſupprimere q̄rit. Vbi vero ſuꝑbia regꝑatvel ypocriſis hūilitas locum non habꝫ. ſine humilitate vero alicui veniā ſperare non licet. vbi gͦ taciturnitas eſt cōfeſſiōis. nō eſt ſperāda venia criminis. ¶ Tercio confeſſio pct̄oꝝ eſt actus timoriseſt em̄ teſtimoniū vel ſignum cōſciētie timētis deū.qd̓ patꝫ. qꝛ ille qͥ iudictum dei timet confiteri nō erubeſcit. perfectus em̄ timor ſoluit om̄em pudorē⁊ ip̄a erubeſcentia eſt gͣuis pena. ideoqꝫ iubemur ꝯfiteri peccata vt erubeſcentia patiamur ꝓ pena. nāhocip̄m pars eſt dīni iudicij. Hec mgr̄ ſen. di. xviin fine di. li. iiij. ¶ Vbi nota. ꝙ erubeſcentia quoponit̉ in diffinitōne ꝯfeſſionis vt patꝫ ca. p̄cedētidiffinitōne tercia non ponit̉ in diffinitōne cōfeſſionis qͣſi cā cōfeſſionis. cuꝫ magis ſit nata impedireeſt actus v̓tuis. ¶ Luinactum confeſſionis. ſed qͣſi cauſa ꝯfeſſionis ad liberandum a pena inqͣntum ip̄a erubeſcentia eſt q̄dam pena. ſicut etiā claues eccleſie concauſe confeſſionis ad hoc ſūt. vt dicit bt̄us tho. vbi ſipͣ immediate. q. iij. in ſolu. ij. ar. ¶ Quarto confeſſiopeccatoꝝ eſt actus ſpei ſiue ſignū de mīa dei ſperātis. Nam ſpes dīne mīe eſt cauſa cōfeſſionis. vtꝫſupͣ ca. p̄cedēti ex diffinitōne cōfeſſionis nō ſic̄ eliciens cōfeſſionem. ſꝫ ſicut imperans ꝯfeſſionem.qd̓ pꝫꝫ: qꝛ ſpes dine mīe facit ꝯteri et cōfiteri peccata ſua. ¶ Sed forte queres. que iſtaꝝ v̓tutū magis ad ꝯfeſſionem inducit. an timor pene an ſpesvenie. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ confeſſio magis ꝓceditex ſpē venie qͣꝫ ex timore pene. et ideo magis innitit̉articulo de vita eterna quā reſpicit ſpes qͣꝫ articulo de iudicio qd̓ reſpicit timor. qͣmuis pm̄a ratōeꝯtritōnis econuerſo ſe habeat. Hec bt̄us tho. vbiſuꝑͣ immediate. q. iij. ī ſo. j. et. iiij. ar. ¶ Quintocōfeſſio eſt actus penitētie. qd̓ tali rōne on̄do. Cōfeſſio ꝓut eſt meritoria includit cōtritōnem et ſatufactōnem vel in actu vel in ꝓpoſito. ſed hec ſuntde ratōnie pm̄e. vt patꝫ infra penitētia. gͦ cōfeſſio ēactus penitētie. ¶ Sed forte q̄reres. vtꝝ ille qͥ dicit ſacerdoti peccata ſua nō hn̄ſ ꝯtritōnē nec volūtatē dimittēdi peccata ſua nec ſatiſfaciēdi ꝯfiteat̉.ConFſſioArgues ꝙ nō tali ratōne. In ꝯfeſſione oportet ꝙos ꝯcordet cordi. qꝛ hocip̄m nomē confeſſionis reqͥrit. vt patꝫ ſupͣ. ſꝫ ī illo qui adhuc manet in affectu pct̄i cum cōfitet̉ cor ori non eſt ꝯforme. quiacorde pct̄m tenet qd̓ ore damnat. gͦ talis nō cōfitet̉. ſꝫ cōfiteri ſe fingit. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ ꝯfeſſiopoteſt conſiderari dupliciter. ſcꝫ inqͣntum eſt actꝰv̓tutis. et inqͣntum eſt pars ſacramenti. ẜm aūt ꝙeſt actus v̓tutis confeſſio ꝓprie eſt actus meritorius. et ſic cōfeſſio nō valet ſine caritate que ē merēdi pͥncipium. et ideo cōfeſſio ſine cōtritōe et ſineſatiſfactōne vel voluntate ſatiſfaciendi et dimittēdipeccata non eſt ꝯfeſſio ſed fictio velirriſio. Vndeyſidorꝰ de ſūmo bono ſic ait. Irriſor ē qui adhucagit qd̓ penitet. nec videt̉ deum poſcere vt ſb̓ditusſꝫ ſb̓ſamnare ſuꝑbus. Vn̄ eadeꝫ rōne qua ſtibſamnat deū ille qui facit opera pmīe ī peccato. eadem ⁊ille qui cōfitet̉ manēs in affectu peccati. quia taliſnec contritōnem habet. nec volūtatem ſatiſfaciendi et dimittendi peccata q̄ ꝯfitet̉. Sꝫ inqͣntuꝫ confeſſio eſt pars ſacramenti ſic ordinat confitentemad ſacerdotem qui habet claues eccleſie qui ꝑ confeſſionē ꝯſcientiam ꝯfitentis cognoſcit. et ẜm hocconfeſſio poteſt eſſe etiam in eo qui non eſt contritus. qͥa poteſt peccata ſua innoteſcere ſacerdoti ⁊clauibꝰ eccleſie. et qͣꝫuis tūc nō p̄cipiat abſolutōifructū. tn̄ recedēte fictōne ꝑciꝑe incipiet. ſicut eti.am eſt in alijs ſacͣmentis. vn̄ taliˢ quifictus ad cōfeſſionē accederet nō tenet̉ iterare confeſſionem.ſed tenet̉ poſtmodū fictōnē ſuam confiteri. ¶ Adargumnētum in oppoſituꝫ factum rn̄deo et dico. ꝙille qui peccata que habet ſacerdoti ſine cōtritōnenarrat vere loqͥtur. et ſic cor cōcordat v̓bis qͣntūad ſb̓am ꝯfeſſionis. qͣmuis cor diſcordet a fine vela fructu confeſſionis que nullus extra caritateꝫ exiſtēs p̄cipit. ¶ Et ſi q̄ris. qͣre confeſſio poteſt fierificte et extra caritatem. et nunqͣꝫ cōtritio vel ſatiſfactio que ſūt penitentie ꝑtes. Rn̄deo et dico. ꝙ talis ratō huiꝰ eſt. qꝛ contritio et ſatiſfactō fiūt d̓o.ſed confeſſio fit homī. et ideo de rōne cōtritōnis etſatiſfactōnis eſt ꝙ homo ſit deo vnitus ꝑ caritateꝫnon aūt de rōne confeſſionis. Hec bt̄us tho. qͣrtoſcrip. ſen. di. xvij. de confeſſione. arti: iiij. vtrumconfeſſio poſſit eſſe informis. in cor. q. et in ſo. ij.et. iij. ar. ¶ Sexto confeſſio eſt actus prudentie.et hoc ꝓpter veritatis manifeſtatōnem. vt dicit beatus tho. vbi ſupͣ immediate. arti. ij. q. iij. Vtrumconfeſſio ſit actus virtutis penitētie. inſo. iij. ar.Qui em̄ vere confitet̉ manifeſtat plenarie peccatata ſua ꝓpter ſanitatem recupandaꝫ. et hoc eſt magna prudentia ſcire ad inuenire remedia conuenientia et vtilia plagis ſuis. Re. infra prudentia.Septimo cōfeſſio eſt actus temꝑantie vel continētie. Cuis ratō eſt. quia ille qui vere cōfitet̉ peccataſua in corde ſuo ꝓponit ⁊ ſacerdoti ꝓmittit ab om̄ipeccato de cetero abſtinere. Require ſupra. abſtinentia. et infra continentia et temperantia.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten