ſed acciꝑe rem alienam cōſecratam vel de loco ſacro aliam deformitatē importat. qꝛ quecūqꝫ irreuerentia circa res ſacras adhīta habet ſpāliter rationem peccati. et ideo talis circumſtantia dr̄ muta.re ſpem peccati et aggrauare peccatum. ita ꝙ vbicūqꝫ eſt alia ⁊ alia repugnantia actꝰ ad ratōem. ⁊alia deformitas actus. ibi eſt alia et alia ſpes peccati et maior grauitas peccati. vt ꝑ exempla patꝫ.Tercio dico. ꝙ circumſtantia qn̄qꝫ non variat ſpeciem peccati ſed aggrauat peccatū. Cuiꝰ ratō eſtqꝛ talis circumſtantia non importat pͥmo et ꝑ ſe repugnantiā ad rōnem. ſed ꝑ comꝑatōem ad illudqd̓ pͥmo et ꝑ ſe importat repugnātiam ad rōnem.verbi gr̄a. acciꝑe multuꝫ vel parū de ſe vel ex ſe nōdicit nec importat repugnātiam ad aliquā rōnem.et ideo non importat aliquā deformitatē nec rōneꝫboni aūt mali. ſed ſolum per reſpectum ad aliquidqd̓ rōni repugnat. ſcꝫ ex ſippoſitōne pͥmi. quia ſcꝫalienum accipit. nam multum de alienio accipere ēab eqͣlitatē magis diſcede. ita ꝙ talis c̓cūſtatia peccatum aggrauat. eo ꝙ auget deformitatē ꝓuenieteꝫ ex aliqua circumſtātia. Sicut acciꝑe alienū cōſtituit rōnem furti. ſi auteꝫ addat̉ hec circumſtantia vt multū accipiat de alieno ē pct̄m grauiꝰ. nōtamē eſt pct̄m alterius ſpēi a pͥmo. Vn ille qui furatur multū non facit duo peccata. ſꝫ vnum peccatum. ſcꝫ vnū furtum gͣuius qͣꝫ ille qui furat̉ parūAliqn̄ vero circumſtantia nō aggrauat peccatū qͣſitrahens in aliud genus pct̄i. verbi gratia. Sicutſi ꝓdigus det qn̄ non debet. et cui non debet. multiplicius peccat eodem gn̓e peccati qͣꝫſi ſoluꝫ det cuinon debet. ſicut etiam egritudo eſt grauior qͥ plures ꝑtes corꝑis inficit. vn̄ et tullius dicit in ꝑadoxis. ꝙ in pr̄is vita violanda multa peccāt̉. violat̉is qͥ ꝓcreauit. qui aluit. qui erudiuit. qui in ſedeac domo atꝙ in rē publicam collocauit. ¶ Quartum vero memibꝝ non poteſt eſſe. ſcꝫ vt circūſtantia ſpēm peccati variet et non aggrauet peccatumCuiꝰ ratō eſt. qꝛ circumſtantia que inducit aliamet aliam deformitatē peccati inducit maiorem gͣui.tatem peccati. ſed circumſtatia varians ſpem peccati inducit aliam et aliā deformitatem magis repugnantem rōni. gͦ inducit maiorem grauitatē peccati. Ut verbi gr̄a. Si ſupͣ hͦ qd̓ eſt acciꝑe rem alienam addat̉ res ſacra vel de loco ſacro. iam ꝑ hoccōſtituit̉ alia ſpēs peccati. ſcꝫ ſacrilegium qd̓ ē gͣuius peccatuꝫ furto. vel ſi ſupͣ hoc qd̓ eſt vti vel abuti ꝑſona aliena addat̉ vxor. iam ꝑ hoc cōſtituit̉alia ſpēs peccati. ſcꝫ adulterium. et p ꝯſeq̄us efficit̉ gͣuius peccatum. vt patꝫ ſupͣ. Iteꝝ ꝑ circūſtantiam ꝯſtituit̉ alia ſpēs peccatidiſperata. et ꝑ cōſeq̄ns efficit̉ grauiꝰ peccatum. ſicut v̓bi grā. Vt ſiego furor rem alienam vt poſſim homicidiū facerevelſimoniim. Hec bt̄us tho. qͣrto ſcri. ſen. di. xvj.de circumſtātijs articulo. ij. Vtꝝ circūſtātia aggͣuet peccatū. in cor. q. Et pͥma ſcd̓e. q. xiiij. arti. ixin cor. q. Et in queſtionibꝰ diſputatis de malo deCni ſtiniapeccato. arti. vij. titulo eodē. in cor. q.¶ Vtꝝ om̄is circumſtantia ſit confitenda et que.Vuarto et vltimo pͥncipali̓ ¶ Ca. iiij.circa circumſtantias ꝯſideranda eſt cōfeſſionis indigentia. Si aūt q̄ratur vtꝝom̄iſ circumſtātia ſit cōfitenda. Rn̄deo ⁊ dico hictria. ¶ Primū eſt. ꝙ aliter ſe habet circa hoc d̓ ſimplicibꝰ vel rudibus. et aliter de ſapiētibꝰ et īſtructisNam ſimplices qui ignorant circumſtātias peccatoꝝ aggrauantes peccatū tenent̉ ſolum confiteripeccata. circūſtantias aūt peccatoꝝ non tenent̉confiteri niſi poſtqͣꝫ fuerint inſtructi a ſacerdote etcognouerint et intellexerint ꝙ tales circumſtātiopeccata aggͣuāt. Sapientes aūt docti vel inſtructiquoꝝ ꝯſcientia dictat circumſtātias eſſe peccatoꝝꝯfitendas. tenent̉ pct̄oꝝ c̓cumſtantias confiteri¶ Scd̓m eſt. ꝙ circumſtātie peccatoꝝ alleuiātespeccatum non ſūt confitende ſed taccde. et hoc duplici rōne. ¶ Prima ratō eſt talis. In confeſſionenulla debet eſſe vel interponi excuſatio alicuiꝰ pct̄icōmiſſi. vel negādo vel excuſando vel alleuiādo procatum. ſed cōfitens circumſtantias alleuiātes aliquo modo ſe excuſat. gͦ ⁊cͣ. ¶Scd̓a ratō eſt talisConfeſſio circumſtātiaꝝ fit non ſolum vt a ſacerdote peccati qͣntitas cognoſcat̉. ſed vt humilitaset verecūdia cōfitentis rn̄deat ſuꝑbie et verecundiepeccātis. maxime aūt humiliat ſe et verecūdat̉ cōfitens penitens in cōfitendo c̓cumſtātias aggrauātes. non aūt ſic in ꝯfitendo circumſtātias diminūentes et alleuiātes peccata. vt gͦ humilietur et verecundetur qd̓ ſuꝑbe et inuerecūde cōmiſit debet ꝯfiteri circumſtantias aggrauātes peccatū. ¶ Terctum eſt. ꝙ in confeſſione circumſtantiaꝝ aliquideſt impoſſibilitatis. aliqͥd ꝑfectōnis. aliquid neceſſitatis. aliquid maioris ſecuritatis et vtilitatis.Prīo em̄ om̄es c̓cumſtātiaˢ pct̄oꝝ cōfiteri eſt impoſſibile. Guiꝰ ratō eſt. qꝛ cum ſingulares circumſtantie peccatoꝝ ſint qͣſi infinite non pn̄t om̄es memorie occurrere. ¶ Scd̓o cōfiteri aliqͥs circumſtātias que aliam ſpem pct̄i vel peccato non tribuunt. vel ſi tribuūt non tamenſpe̓m peccati mortalis. eſt p̄fectōis. vt ptꝫ infra ꝯfeſſio venialiuꝫ. Re.ibi. ¶ Tercio cōfiteri aliqͣs circumſtantias peccatorum que ad aliam ſpēm peccati mortalis trahūtvt cōire cum muliere ꝯiuigata vel v̓gine vel deo dicata eſt neceſſitatis. vn̄ qͥlibet de neceſſitate tenet̉dicere et confiteri genus et ſpēm peccati. ¶ Quarto confiteri circumſtantias ni eadem etiā ſpē pec.catum notabiliter aggrauātes. ẜm mgr̄m guilhemum altiſſiodorenſem eſt maioris vtilitatis ⁊ ſecūritatis. oportet em̄ ad maiorem ſecuritatē conſcietie et vtilitatem anime tales circumſtantias confiteri. qd̓ ꝑ exempla on̄dit dicens. Ꝙ non ſufficit illi qui centum marcas habuit de alieno dicere. egoaccepi alienum. cum hoc ita bene poſſet perificari ſiaccepiſſet vnum denarium. Similiter non ſufficitilli qui gladio ꝓximū vuluerauit dice̓. ego ꝑcu ſi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten