Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

deſiderij. nam ſi bonū eſt qd̓ diligit̉ et appetit̉. maius bonū eſt qd̓ magis diligit̉ et magis appetitur. Scd̓o rōe maioris p̄cij. Nā quoꝝ p̄cia ſūt maiora illa ſunt meliora: Cuiꝰ rō eſt. qͥa p̄ciū eſt quedam dignitas vel mēſura rei appreciate. et ideo qͣnto eſt maiꝰ p̄ciū. tāto res illa eſt melior Terciorōe maioris dāni. nam illa ſūt meliora bona quoꝝdanina ſunt maiora. Guiꝰ rō eſt. qͥa maiori bonoſemꝑ maiꝰ malū vel damnū opponit̉ Sexto vnū bonū eſt maiꝰ altero. qͥa honorabilius vel laudabiliꝰ. Vbi nota. ꝙ maior honor vel laus ſemꝑdebet̉ maiori bono. hoc aūt ꝓbatur ex tribo Primō ex parte mouētis vel inducentis virtutis Nlamopus qͣnto liberabilius tāto laudabiliꝰ et ꝑ conſequēs melius. verbi gr̄a. Sic̄ benefacere extraneisvidetur laudabiliꝰ eſſe qͣm benefacere bn̄factoribꝰCuiꝰ ratio eſt. qͥa benefacere extraneis eſt liberabilius qͣm benefacere notis et ꝓpinquis vel benefactoribꝰ cū hoc ſit debitū ſcꝫ bn̄face̓ notis vel benefactoribꝰ. illud aūt ſit mere gratuitū ſcꝫ benefacere extraneis. Scd̓o aliquid eſt magis laudabile exparte opis ſicut face̓ illud qd̓ ē ex ſta natura bonu̓m qͣm facere illud qd̓ eſt indifferēs vel per aliudbonū Tercio ex ꝑte finis. nā magis ē laudabileet ꝑ ꝯſequēs magis bonū qd̓ fit gr̄a melioris finisverbi gr̄a. Omne opus ex quo acquirit̉ honor eſtmagis laudabile et maiꝰ bonū. qͣm illud ex quo acquirit̉ pecunia. eo ꝙ honor inter om̄ia exteriora bona in laude et bonitatē excedit pecuniā. Vbi nōta. ꝙ honor vel laus dupliciter poteſt cōſiderari. Vno modo ex parte rei cui debet̉ ſcꝫ ex ꝑte virtutis. et ſic honor vel laus eſt appetenda et eligenda pre alijs bonis exterioribꝰ Alio modo ex parte rei de qua appetit̉ et tunc quia homo in ordinatelaudari appetit laus eſt reſpuēda. Hec Ariſto. ethilibro pͥmo ca. v. Et ethi. libro. iij. Require. ſupͣ.Amor dei ad creaturas quatuor rōnes ex quibusdeus diligit meliora capitulo. xiiij. Ꝙ vnum bonum eſt eligibilius altero ſex rationibus. Capitulū. xiiij.Ecūdo poſt p̄dicta vnū bonum eſt maiꝰaltero et magis eligibile ſex rōnibꝰ. ſcꝫRatione exiſtentie. inherētie. independētie. indigētie. cōſequētie. efficacie. Primo vnūbonum eſt maius altero et magis eligendū ratōeexiſtentie. Et hoc duobꝰ modis. Primo quia bonum qd̓ eſt ꝑ eſſentiā ſuā tale: ſcꝫ bonū: eſt melinqͣm bonū qd̓ eſt per participationem tale. Scd̓oquia bonū qd̓ eſt ẜm rei veritate bonum eſt maiꝰqͣm bonū qd̓ eſt ſolū ẜm apparentiā bonum. verbigratia. Sanum eſſe eſt melius qͣm videriſanum.et eſſe iuſtum vel bonum qͣm videri iuſtum vel bonūet magis eligendum. Dolunt tam omnes magiseſſe ſani qͣm videri ſani. et videri iuſti qͣm eſſe iuſtiNon ex eo ꝙ ſanitas ſit melior iuſticia. imo econuerſo iuſticiā eſt melior ſanitatē. Sicut bonū ani.Auoriūme eſt ſimpliciter meliꝰ bono corporis. Et ſimilitemelius eſt eſſe iuſtū qͣm videri tuſtum. Tamen qͦcōmuniter homines ſolū cognoſcunt bona ſengblia. ideo ſe eligunt hoīes vt plurimū magis videracuſtos qͣm eſſe. Scd̓o vnum bonū eſt meliꝰ ceīmaius altero et magis eligēdum rōne inherentis.verbi gr̄a. Illud qd̓ ineſt deo eſt melius et magiseligendū qͣm qd̓ ineſt creature vel homini. Similiter omne qd̓ ineſt homini meliori et prudentiori eſtmagis eligendū qͣm qd̓ ineſt peiori et imprudētioriAimiliter omnē bonū qd̓ ineſt anime eſt meliꝰ velmalus et magis eligēdum qͣm bonū qd̓ ineſt corpori. Sed forte queres an malum anime id eſtpeccata ſpūalia ſint maiora malo corporali. id eſtpc̄to qd̓ cōmittit̉ ex parte corporis. puta peccatūcarnale Rn̄deo ẜm Gregoriū et dico. ꝙ peccata ſpūalia ſemꝑ maiora ſūt et magis grauia et minoris infamie. pc̄ta vero carnalia ſunt ecōuerſo. Tercio vnum bonum eſt maius altero et magis eligendum ratione independentie. puta illudbonum qd̓ non dependet ab alio ſed eſt ſine alio benum: eſt maius ⁊ magis eligēdum qͣm illud bonūqd̓ dependet ab alio nec eſt ſine alio bonum. verbigratia. Prudentia eſt maius bonum qͣm ſit fortitudo vel potentia. Cuius ratio eſt. quia prudētia eſtbona et ideo eligēda ſine potentia vel fortitudine.ſed non ecōuerſo. Et ideo ⁊cͣ. Et ſimile eſt de bonō increato et creato et de bono anime et corporis Quarto vnum bonū eſt mauus altero et magiseligendum rōne maioris indigētie. Et ſic bona qfiunt vel proueniūt in maiori neceſſitate ſicut illaque fiunt in egritudine et in ſenectute et in paupertate ſunt maiora vel meliora. et ideo magis eligenda. Alam carentia vel indigentia boni facit bonummaius. Quinto vnum bonū eſt melius et magis eligendū altero rōne cōſequētie et hoc duobmodis. Primo em̄ illud bonū eſt melius et magis eligendū ad qd̓ ſequitur maius bonum. verbigr̄a. Si ꝓponāt̉ nobis aliqua duo. ita ꝙ ad vnūilloꝝ ſequitur pax et ad aliud guerra. ſemper eſt eligendū illud ad qd̓ ſequitur pax tāqͣm bonū. et reſpuendū tāqͣm malum illud ad qd̓ ſequitur guer.ra. Similiter illud eſt maius bonū et magis eligēdum ad qd̓ ſequitur muior pax qͣm illud ad qd̓ ſeqͥquitur minor pax. ſcꝫ dominiū vel regnum vel iuſticia vel qd̓cūqꝫ aliud bonū. Cuius p̄minentia ex p̄minētia boni ſequentis cognoſci poteſt. Scd̓oratione cōſequentie bonum vnum eſt melius altero et magis eligendum. eo ꝙ poſteriora bona et qſequūtur ſunt maiora prioribus. Cuius ratio eſtquia priorabona ſemper virtualiter in poſterioribus continentur et conſeruantur vt regetatiuumin ſenſitiuo et ſenſitiuum in intellectiuo non tamēeconuerſo. vnde bene ſequitur ſentit. ergo viuitnon tamē ecōuerſo. Sic a ſimili bona ſequentievel poſteriora que ſe habent vt finis ſunt maiorabonis prioribus et que ſunt ad finem.