2bueictor¶ Secūda ratō eſt ꝓpter inordinatā voluntateꝫ.ſic. Iillud qd̓ volūtati ordinate repugnat eſt illicitūvel peccatū. ſed tales fraudes in bello ordinate volūtati repugnant. qd̓ patet. qꝛ cū nullus velit ſibi niſidias vel fraudes parari. nullus debꝫ in bello inſidioſe age̓ et aliu fraudare dicēdo falſū et nō ẜuando ꝓmiſſum. ¶ Tercia rō eſt ꝓpt̓ infidelitatē. ſic. Illuoꝙ fidelitati repugnat ſemꝑ eſt pc̄tm et illicitū. ſꝫ facere tales fraudes in bello ſcꝫ falſū dice̓ et ꝓmiſſuꝫalteri ꝑti non ſeruare repugnat fidelitati. cum em̄ad om̄s homīes fidē debeamꝰ hr̄e. nulli homī ē mētiendū. ¶ Alio mō pt̄ aliqͥs falli ſine dicto. puta nōdicendo falſū vel non ẜuando ꝓmiſſum. ſed nō aperiendo vel manifeſtādo ꝓpoſitum aut intentū. et talis occultatio inbellis iuſtis licite pt̄ fieri. vnde vtiin bellis tuſtis talibꝰ inſidijs ſcꝫ non manifeſtādo alteri ꝑti intentū eſt licitū. hoc autē qͣdruplicit̓ ꝓbo.¶ Primo rōne. ſicut em̄ in ſacͣ doctrina multa ſuntinfidelibꝰ occultanda ne irrideant ea. vt dr̄ math̓.ſalitta vtima ſivij. nolite ſanctū dare canibꝰ. ita multo magis ea q̄ad impugnandū inimicos ꝑamꝰ ſūt eis occultanvl̓. Pruꝫ glidiꝰda. ¶ Scd̓o hoc idem ꝓbo vtili eruditōne. qꝛ intercetera docuniēta rei militaris hoc p̄cipue ponitur deconſilijs occultandis ne ad hoſtes ꝑueniāt. ¶ Terta ſibothugo de ſacio hoc idem ꝓbo autoritate. Nā augꝰ in libro q̄ſtōnū ſic ait. Cū iuſtū bellū ſuſcipit̉ vtrum aꝑte pugnet aliquis an ex niſidijs nihil ad iuſticiā int̓eſt.Quarto hoc idem ꝓbat augꝰ ex iniūctōne dn̄i. nāis vt iddant̉ legis vadn̄s mādauit ioſue vt inſidias ponet habitatoribꝰciuitatis hay. vt habet̉ ioſue. viij. Hec bt̄s tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. xl. arti. iij. ꝑ totum. ¶ Vtrumbellare in feſto ſit licitū vel illicitu vel neceſſarium.ndu membra deibilaErcio pͥncipalit̓ circa ¶ Capi. vj.bellum cōſiderandū eſt tempꝰ quo fieri liceat an ſcꝫ ī diebꝰ feſtiuis licitū ſit bellarean non. ¶Ad cuiꝰ euidentiā dico hic tria. Primūeſt. ꝙ nulla exiſtente neceſſitate bellandi in diebusfeſtiuis bellare non licet. Scd̓m eſt. ꝙ exiſtēte neceſſitate bellare eſt licitum. Terciū eſt. ꝙ miminente neceſſitate bellandi nō eſt licitū abſtinere a bello¶ Primo dico. ꝙ nulla miminente vel exiſtente neceſſitate bellādi nō ē licitū ī diebꝰ feſtiuis bellare. qd̓qͣdruplr̓ ꝓbo. ¶ Primo. qꝛ om̄e opus ẜuile repugnat p̄cepto dīno. de quo dicit̉. om̄ē opus ẜuile nōfacietis in eo. Scd̓o. qꝛ die ſabbati oportꝫ vacare quieti cōtemplatōnis dine. vnde et ſabbatū quies interp̄tat̉. ſꝫ bella ꝓpt̓ eam maximā inqͥetudineqͣꝫ hn̄t maxime ꝑturbat quietē mētis. gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercio hoc idem ꝓbo rōne. ſic. Maiꝰ eſt bellū agere qͣꝫdebitum repete̓. ſꝫ hoc non licet in die ſabbati. imorep̄hendūt̉ quidā qui in diebꝰ ietunij repetebāt debita. vt dr̄ yſaie. lviij. gͦ non licet in diebꝰ feſtiuisbellare. ¶ Quarto ꝓbo hoc idem autoritate canonis. nam canon nicholai. xxiij. q. viij. dicit. ad cō.ſulta bulgarioꝝ. ſi nulla vrget neceſſitas non ſolūquadrageſimali tꝑe. ſꝫ etiam om̄i tēꝑe eſt a p̄lijs abſtinendū. ¶ Scd̓o dico. ꝙ imminente et poſcenteneceſſitate etiā in diebo feſtiuis licitū eſt bellare. qd̓triplicit̓ probo. ¶ Primo autoritate dn̄i. Naꝫ dn̄son̄dit ꝙ neceſſitas facit licitum qd̓ alias non eſſetlicitum. et ſine peccato ſoluit̉ ſabbatum in caſti neceſſitatis. vt dixit math̓. xij. Nōne legiſtis qͥd fecitdauid. eſurijt et panes ꝓpoſitionis comedit quosnon licebat ei comede. Et ſubdit. Quis ex vobishn̄s ouē et ſi ceciderit infoueā nōne leuabit eā. qͣrto magis homo eſt melior ouē. itaqꝫ licet ſabbatisbn̄facere ¶ Scd̓o hoc idem probo ꝑ locū a minoriſic. Licitu eſt in die feſto facere minꝰ bonū ſcꝫ curare hoīem. iuxta illud ioh̓is. vij. mihi indignamini qꝛ totum hoīem ſanū feci ī ſabbato. ergo magiseſt licitum in die feſto facere maius ſcꝫ bellare. Ꝙaūt maius bonū ſit bellare qͣꝫ curare ſic probo. Magis eſt cōeruāda ſalus rei publice qͣꝫ ſalus corꝑa.lis vniꝰ homīs. ſed ꝓ ſalute vniꝰ hoīs homīes pn̄toꝑari in die feſto. gͦ ꝓ tuitōe vel defenſione rei publice licitum eſt iuſta bella exercere in diebꝰ feſtiuis¶Tercio hoc idem probo autoritate pͥmi machabeoꝝ. ij. vbi dicit̉. ꝙ poſtqͣꝫ interfecti erant illi virqui habebāt cōſcientiam pugnandi in diebꝰ ſabbatorū ſalubriori conſilio cogitauerūt qui remaſerātdicentes. Si om̄es fecerimꝰ ſic̄ fr̄es nr̄i et nō pugnauerimꝰ ꝓ aīabus nr̄is et iuſtificatōnibꝰ. diſꝑdetnos de terra. et ideo cogitauerūt laudabilit̓ dicentes. Om̄is homo quicumqꝫ venerit ad nos inbelloin die ſabbatoꝝ pugnemꝰ adu̓ſus eū. ¶ Quartohoc idem probo canone nicholai. nam canon nicho.xxiij. cā. q. viij. ſic dicit ad cōſulta bulgarorū. Siaūt meuitabilis vrget importunitas nec qͣdrageſi.mali tꝑe ꝓ defenſione tā ſua qͣꝫ pr̄ie ſeu legum paternarū belloꝝ eſt ꝓcul dubio p̄p̄aratōni p̄cendū.¶ Tercio dico. ꝙ imminēte neceſſitate bellādi nōeſt licitum abſtinere a bello. vn̄ qui in caſu neceſſitatis abſtineret a bello peccaret. qꝛ hoc eſſet temꝑtare deū. Ita ſtibdit nicholaus in canone ſupͣdictone videlicet deū temptare videat̉ homo. ſi habꝫ qͥdfaciat. et ſue ac alioꝝ ſaluti conſule non ꝓcurat. etſancte religionis detrimenta non p̄cauet. Hec bt̄stho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xl. arti. iiij. argū. contͣ et in cor.q. ꝑ totum. Et alexander tercia ꝑte ſūme. q. xxxjarti. vj. vtrum om̄i tꝑe poſſit agi bellū an in diebofeſtiuis licitum ſit bellare an non.¶ Ꝙ benefactor magis diligit beneficiatumqͣꝫ econuerſo et quare. ¶ Capitulum pͥmū.Enefactor. ¶ Nota ꝙ bene.factor magis diligit bn̄ficiatūqͣꝫ ecōnu̓ſo. hoc autē probo qͣtuor rōnibus. Prima eſt ex dilectōne naturali. Secūda ex inſpectione maioris boni. Terciaex oꝑatōe nobiliori. Quarta ex difficultate maiori. ¶ Primo em̄ bn̄factor magis diligit bn̄ficiaturqͣꝫ ecōnu̓ſo ratione naturalis dilectōnis. ſic. Illudqd̓ eſt naturale et ꝑ ſe vel ex ſe eſt potius ſeui maiꝰ.eo ꝙ nō eſt nat̉ale ſꝫ accidētale. nec a ſe ſꝫ ab alio.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten