quotienſcumqꝫ manducabitis panem hūic et calicebebetis mortem dn̄i ānūciabitis. ſed chriſtus nonſanguinem aliorū ſꝫ ꝓprium ſparſit. et ideo nō cō.petit clericis occidere vel ſāguinē fundere. ſꝫ magieſſe ꝑatos ad ſanguinis ꝓprij effuſionem ꝓ proximo vt oꝑe imitent̉ qd̓ gerunt miniſterio. et ꝓpterhoc eſt ab eccleſia inſtitutum vt effundentes ſagiunem etiā ſine peccato ſint irrigulares. Hec beatustho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xl. arti. ij. in cor. q. et inſolū. iiij.argumenti ꝑ totum.Nota de bello quatuor documenta vtilia.D maiorem tn̄ euidentia. ¶ Capi. iiijeorum que dicta ſūt in capitulo p̄cedentinota hic quatuor. ¶ Primū eſt. ꝙ p̄latdebent reſiſtere non ſolum lupis. id eſt hereticis qſpūaliter interficiunt gregem. ſꝫ etiam raptoribuset tirannis non armis materialibꝰ in ꝓpria perſonavtendo eis. ſꝫ ſpūalibꝰ. ſcd̓m illud apoſtoli ſcd̓e adchoꝝ. x. Arma milicie nr̄e non ſūt carnalia ſꝫ ſpūa.lia. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xl. arti. ij. in ſolū.primi argū. ¶. Secundū eſt. ꝙ prelati et clerici exautoritate ſuꝑioris poſſunt intereſſe bellis. non qͥ.dem vt ipſi ꝓpria manu pugnent. ſꝫ vt iuſte pugnātibus ſpūaliter ſubueniant ſuis exhortatōnibus etabſolutōnibꝰ et ſpūalibus ſubuentōniboꝰ. Ibideꝫ inſolū. ij. argumenti. vn̄ dicitur. xxiij. q. viij. ꝙ hortatu et p̄cibus adriani romane vrbis ep̄i. Rarolusbellū contͣ longobardos ſuſcepit. ¶ Terciū ē. ꝙſi illi qui iuſto bello interſūt moriunt̉ a deo remūe.rant̉. ita dicit̉. xxxiij. q. viij. Ꝙ ſi aliquis ꝓ veritatefidei et ſaluatōne patrie ac defenſione chriſtianorūmortuus fuerit a deo celeſte pͥmium conſequetur.¶ Quartum ꝙ dominus aliquando dixit gladiuꝫemere. aliqn̄ gladiū abſcondere. aliqn̄ gladiū multiplicare alia et alia ratōne. ¶ Primo em̄ mādauitgladiū emere. luce. xx. dicens. Qui non habꝫ gladiū vendat tunicam ſuā et emat gladiū. et hoc fecitratōne defenſionis ſuip̄tus nō vltōis. ita dicit anibroſius ſuꝑ illo v̓bo. Qui autē ferire ꝓhibuit curemere gladium iubet. niſi forte vt ſit ꝑata defenſionō vltio neceſſaria. et videret̉ potuiſſe vindicare ſinoluiſſe. ¶ Scd̓o chriſtus madauit abſconde gladiū. math̓. xxvj. Conu̓te gladium tuū in locū ſuūqd̓ chriſtus dixit triplici ratōne. ¶ Prima ratō eſtad on̄dendum ꝙ nullus debꝫ impedire chriſti paſſionem. et hec eſt leonis pape in ſermone de paſſioneſic dicentis ſuper illo verbo. conu̓te ⁊cͣ. Cōtra ſacͣmentum em̄ erat redemptōnis noſtre vt qui moriꝓ omnibꝰ venerat capi nollet. ideo ait. conu̓te ⁊cͣ.¶ Secūda ratio eſt ꝓpter nrām eruditōnem .ſ. vtpatient̓ toleremꝰ aduerſa. Et hanc ratōnem tāgitrabanus ibidem dicens. Oportuit etiā vt actor gͣtie fideles ſtio exemplo doceret. et potiꝰ ad ſuſtinedum fortit̉ aduerſa inſtrueret qͣꝫ ad vindicandū ꝓuocaret. ideo ait: conuerte gladiū tuū ⁊cͣ. ¶ Tercia ratio eſt. ad on̄dendum ꝙͣ eccleſta nō ht̄ gladiūmaterialem ſcꝫ ſanguinis effuſioneꝫ. ¶ Vbi nota⁊bellumſcd̓m bern̄dū ad eugeniū papam. ꝙ mouere belluꝫfiue acciꝑe gladium materialē fit tribus modis .ſ.manu. iuſſu. nutu. manu a milite. tuſſu a pͥncipenutū ab epiſcopo vel ſacerdote. Et ſubdit. qui materialem gladiū tuū negat non ſatis mihi videt̉ attendere v̓bum chriſti dicentes. Conu̓te gladiū tuūin vaginam. tuus ergo ē ip̄e. tuo forſitan nutu etſi non manu euaginandꝰ. ¶ Tercio chriſtꝰ ſufticere dixit multiplicare gladiū. luce. xxij. At illi di.cerunt. Dn̄e ecce duo gladij hic. et dixit chriſtuscis. ſufficit ſatis eſt. Qd̓ verbum exponit̉ qͣtuormodis. ¶ Primo ſcd̓m chriſoſ. ad lram. ſic. Et qͥ.deniſi hūano eos volebat vti auxilio nec centū ſufeciſſent gladij. ꝙ ſi nolebat eos vti hūano ſubſi.dio etiam duo ſuꝑuacui ſūt. ¶ Secūdo modo exponit̉ ſcd̓m theophilū. ſic. Voluit ergo dn̄s eosrep̄hendere quaſi nō intelligentes. ſꝫ dicens ſatiseſt eos dimiſit. ſicut cum nos aliquem alloquētescū videmꝰ non intelligere qd̓ dicit̉. dicimus beneſine ne ip̄m moleſtemꝰ. ¶ Tercio modo exponit̉ſcd̓m ambroſtū et hugonem de ſancto victore. ſicDuo gladij ſunt lex vetus que ferire non vetat. etlex ſpūalis que non ferire p̄cipit. Vnus gladiꝰ ſcꝫlegis veteris eſt corꝑalis qui ẜm legem peccantibꝰperiam irrogat. alter eſt ſpūalis qui ſcd̓m euāgeliūculpam homīs feriens ſanat. Et ſubdit hugo de ſācto victore. Di ſūt duo minii quos miſericors ſamaritanus ꝓ cura languidis adhibenda p̄latis cōmiſit. vnus monete veteris vt addant̉ legis veteris medicamina que mordent. alius monete nouevt addantur medicamina legis noue que fouēt etmulcent. prima dant̉ ad purgandum membra putrida. ſecunda ad confirmandū membra debilia.¶ Quarto modo exponitur ſcd̓m bern̄dum ad eugeniū papam. ſic. Vterqꝫ ergo gladius eccleſie ē.ſcilicet materialis et ſpūalis. et propter hoc dicit̉.ecce duo gladij hic. ſed is quidem pro eccleſia. illevero ab eccleſia exercendus. ille ſacerdotis hic inilicie manu. ſꝫ ſane ad nutum ſacerdotis et iuſſu imꝑatoris. Hec bt̄us thomas in euangelijs cōtinuisſuper dicta autoritatē. Et alexander tercia ꝑte ſūme. q. xxxi. de perſona bellantis arti. v. vtrū ep̄i.ſcopi et eccleſiaſtice perſone poſſint bella agere.¶ Quomodo inſidie in bello ſint liciteet quomodo non.¶ Capitulum. v.Ecundo principaliter circa bellum conſiderandus eſt modus quicōueniat. ſcꝫan in bellis ſit licitum vti inſidijs vel nō.¶ Vbi nota. ꝙ inſidie ordinantur in bellis ad fallendum hoſtes. dupliciter auteꝫ aliquis poteſt fallere. vno modo falſū dicendo vel promiſſum nonſuando. et hoc ſemper eſt illicitum propter tres cauſas. ſcilicet ꝓpter fraudem. et ꝓpter voluntatem inordinatam. et ꝓpter iuſticie contrietatem. ¶ Prima ratio eſt ꝓpter fraudem. ſic. Fraus ſemꝑ e peccatū. ſꝫ talia ſcꝫ falſum dice̓ et ꝓmiſſū non ẜuare inbello ſunt fraudes. eo ꝙ ſunt mendacia. gͦ ⁊cͣ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten