2b fitudo¶ Primo debꝫ homo lugere miſerias culpe aliene.Vn chriẜ. ſuꝑ matheū ſic̄ ait. Et qͥſua qͥdē lugētpeccata bt̄i ſunt. ſꝫ mediocrit̉ beati. beatiores autēſūt qui aliena lugent peccata. certū eſt em̄qꝫ nonhn̄t ſtīa q̄ lugēt. tales cōuenit eſſe om̄es doctoresiohelis. ij. Sacerdotes mīſtri dn̄i plorabūt dicentes. parce ⁊cͣ. ¶ Secūdo homo debꝫ lugere miſerias inpenitentie aliene. n̄ hiero. ſuꝑ hoc v̓bo bt̄iqui lugent ſic dicit. Lūctus em̄ hic nō mortuorūponit̉ cōmūi lege nature. ſꝫ peccatis et vicijs mortuorū. ſic fleuit ſamuel ſaulem et paulꝰ eos qͥ poſtimmūdiciam non egerūt penitentiā. ¶ Tercio debet homo lugere miſerias pene aliene. Vn̄ chriſoſ.ſuꝑͣ matheū ſic ait. Qui vero peccata aliena lugētconſolabunt̉. quia cū in ſeculo illo ꝓuidentiaꝫ deicognouerint et intellexerint manifeſte. ꝙ qͥ dei fuerūt ꝑire non potuerūt. qui aūt ꝑierunt nō fueruntdei. de cuiꝰ manu nemo rapere pt̄. ideo de eis luctuderelicto conſolabunt̉. et ſine mixturā alicuiꝰ doloris in ſua ſola beatitudinē letabūt̉. Et ſubditurQr̄ ip̄i cōſolabunt̉. Vbi chriſoſ. ī omelia ſic ait.Licet talibꝰ ſcꝫ peccata propria et aliena lugientibꝰſufficiat venia frui. non tn̄ cōſolatōnem t̓mīat inpeccatorū remiſſione. ſed et multorū cōſolatōne pticipes facit et hic et in futuro. ſemꝑ em̄ maiores laboribus et tribulatōnibꝰ dat deus cōſolatōes. Etglo. ibidem. Cōuenient̉̓ gͦ lugentibꝰ ꝓmittit̉ conſolatio. vt qui triſtatus eſt in pn̄ti gaudeat ī futuroEt cōcludit glo. ibidem. excellentiam iſtius terciebt̄itudinis dicens. Maior aūt eſt tribulatō lugētisſibrint. ijqͣꝫ pauꝑis et mitis; plus em̄ eſt gaud̓e in regno qͦhabere et poſſidere. multa em̄ cū dolore habemꝰ etpoſſidemus.¶ Ꝙ quarta beatitudorū fatura.eſt bt̄i qui eſtiriūt et ſitiūt iuſticiam. ¶ Capi. xxij.Eati qui eſuriūt et ſitiunt iuſticia qm̄ ip̄iſaturabunt̉. Ecce qͣrta beatitudo q̄ recteſequit̉ tres p̄dictas. Qui em̄ mundanaci de mmiſſione carcōtempſit. mores manſuetudine rexit. et etiā ſuasmiſerias et alienas luxit. iam pt̄ eſurire et ſitire iuſticiam. eger em̄ cum in graui morbo eſt nō eſtirit.Nn̄ſequit̉. Ut̄i qui eſuriūt et ſitiūt iuſticiaꝫ. Et dicit. qui eſuriūt et ſitiūt. qꝛ vt hiero. dicit. nō ſuffi.cit velle iuſticiam niſi iuſticie patiam̉ famem. vt ſubhoc exemplo nūqͣꝫ nos ſatis iuſtos. ſed ſemꝑ eſurire iuſticie oꝑa intelligamꝰ. Chriſoſ. aūt ſuper matheū ponit rōnem quare debemꝰ eſurire et ſitire iuſticiam dicens. Qm̄ om̄e bonū qd̓ non ex amore ipſius boni homīes faciūt ingratum eſt an̄ deū. ideodebemꝰ eſurire et ſitire iuſticiaꝫ. Et on̄dit chriſoſ.qui ſint illi qui eſuriunt et ſitiūt iuſticiam dicens.Ꝙ illi eſuruit iuſticiaꝫ qui ſcd̓m iuſticiā dei deſiderant cōuerſari. et illi ſitiūt iuſticiā qui ſcientiaꝫ eiusacquire cupiūt. Nam iuſticia quā aliqui eſuriūt etſitiūt eſt iuſticia q̄ tribuit vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. ſcꝫ deoꝓximo et ſibi. ¶ Prīo em̄ talis iuſticia tribuit deotria. ſcꝫ honorem creatori. amorē redemptori. timorem iudici. ¶ Secūdo iuſticia ꝓximo tribuit tria.ſcꝫ obedientiā ſuꝑiori. concordiā pari. bn̄ficientiāinferiori. ¶ Tercio iuſticiā tribuit ſibi tria. ſcꝫ mūdiciā cordi. cuſtodiā ori. diſciplinā carni ¶ Chriẜ.autē in omelia dicit vel vocat iuſticiā vniu̓ſalem v̓tutem. et ideo illi qui eſtriūt ea que ſūt v̓tuti cont̓ria non ſūt bt̄iſꝫ miſeri. Verbigr̄a. ¶ Primo em̄ qͥeſtiriunt ſcientiā vanā. ſicut curioſi ſunt miſeri. Inpͣs. Eſurientes et ſitientes aīa eorū ⁊cͣ. ¶ Secū.do qui eſuriūt pecuniā terrenā ſicut cupidi. In pͣsDiuites eguerūt et eſurierūt. ¶ Sercio qui eſuri.unt carnis cōcupiſcentiam vt voluptuoſi et luxurioſt. ſicut filiꝰ ꝓdigns. lace xvj. ¶ Quarto qͥ eſuriūt ſecularē potentiam ſicut ſuperbi. ꝓuer. xxvj.Leo rugiens et vrſus efuriens. ſcꝫ mel ī arborē pͥnceps impius ſuꝑ populū pauꝑem. Om̄es iſti nonſūt beati ſꝫ miſeri. quia ſemꝑ eſtiriūt et nūqͣꝫ ſaturabunt̉. de quibꝰ dicit̉ yſaie. lvj. Ecce ſerui mei cōmedent et vos eſurictis ⁊cͣ. In quibꝰ verbis implicantur quatuor mala. ſcꝫ fames ſine cibo. ſitis ſinerefrigerio. confuſio ſine ſolatō. vlulatꝰ ſine remedio. Sꝫ qui eſuiriūt iuſticiaꝫ quā ſemꝑ plus habe̓deſiderant. ſcd̓m illud eccͣi. xxiiij. qui edunt me adhūc eſuirient ip̄i ſaturabūt̉. teſte bt̄a v̓gine luce. j.Eſurientes impleuit bonis. Nam qͥ eſuriūt et ſitiūttuſticiaꝫ ſaturabunt̉ in pr̄ti et in futuro. ¶ Primoquideꝫ in pr̄ti. ita dicit augꝰ. Illo cibo ſaturabunt̉in pr̄ti. de quo dn̄s dicit. meus cibus eſt vt faciaꝫvoluntatē patris mei qd̓ eſt ſūma iuſticia. et illa aqͣde qua quiſquis biberit. fiet ī eo fons aque ſaliētisin vitam eternā. ¶ Scd̓o in futuro. Cū apparuerit gloria dn̄i ſaturabunt̉. quod ptꝫ. Nam in pr̄tirōnalis eſuirit vel ſitit pͥmam veritatem cui dat̉ modo p̄libatō fidei. Cōcupiſcibilis fitit vel eſurit ſūmābonitatem cui dat̉ modo p̄libatō caritatis. Iraſcibilis diuinam ſublimitatē cui dat̉ mō p̄libatio ſpeiCaro eſtirit et ſitit ſuaꝫ glorificatōnem. vn̄ m pͣs.ſitiuit inte aīa mea qͣꝫ multiplicit̓ tibi caro mea. Sꝫin futuro ratōnalis ſatiabit̉ viſione. cōcupiſcibilisdelectatōne. iraſcibilis ſatiabit̉ fruitōne. corpꝰ ſuaglorificatōe. ſcd̓m illud yſaie. vj. Tūc videbis quoad ratōnaleꝫ. et afflues quo ad cōcupiſcibilē. et mirabitur quo ad iraſcibilē. et dilatabit̉ cor tuū quoad corꝑis glorificatōnem. qꝛ non ſolū ſiſtet gloriain anima. ſꝫ etiam dilatabit̉ vſꝙ ad corꝑis glorificatōnem vt totus homo remuneret̉. PnhilariusSitientibꝰ et eſurientibꝰ iuſticiā bt̄itudineꝫ tribuitſignificans auiditatē ꝑfecta in celo ſatietatē repleri. gloſa. Iuſticia eſt ſta vnicuiqꝫ tribuēs. ſcꝫ deo.ſibi. et ꝓximo. hec iuſticia non plene implebit̉ donec deus ſit om̄ia in om̄ibus. et ideo hic poſſumuseſtirire et nō ſaturari. et hoc eſt qd̓ dicit̉. qm̄ ip̄i ſaturabunt̉. Vn̄ chriſoſ. ſuꝑͣ matheū ſic ait. Satuturabunt̉ ſcꝫ largitate remunerātis dei. qm̄ maiora erūt dei p̄mia qͣꝫ ſanctoꝝ deſideria. ¶ Sꝫ contͣqꝛ eccͣi. xxiiij. dicit̉. Qui edūt me adhuc eſurientet quibibunt me adhuc ſitient. et loquit̉ de beītisſcd̓m illud. fruūt̉ nec faſtidiūt. qͦ frui magis ſitiūt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten