Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ꝑ lenitatem. liuoris ꝑ innocentiā. impatientie ꝑ eonimitatē. Et ideo bt̄i mites. Qd̓ triplicit̓ ptꝫ. ſcꝫ ꝑoppoſitū. ꝑ effectum. ꝑ fructū. Primo em̄ ꝙ mites ſūt bt̄i patet ꝑ oppoſitum. ꝙꝛ mititas et rabiesopponunt̉. ſꝫ rabies in corde hūano eſt miſeria. gͦmititas eſt beatitudo. Secundo ꝙ mites ſūt bt̄ipatet ꝑ effectuꝫ. qꝛ mititas vel manſuetudo facit impaſſibile ē. qd̓ patet. Nā mitis ſcd̓m ph̓m patit̉ ſednon deijcit̉. id eſt leſiones non ſentit. mititas em̄ēſicut mollis culcitra que dura ſtiauiter recipit. in qͥanimus leniter et ſuauiter requieſcit. eccleſiaſtici.xiiij. Ffelix qui non habuit animi ſui triſticiā ⁊cͣ.Tercio ꝙ mites ſint beati patꝫ per fructum. qm̄ ip̄ipoſſidebūt terra. terraꝫ triplicem. ſcꝫ terra quaꝫ terunt. quā gerūt. quam querūt. id eſt terram mūditerram corꝑis ꝓprij. terram ꝑadiſi. Primo ei inimites et feroces terram mūdi deſtruūt. ideo eā nōmerent̉ poſſidere. ſꝫ mites quia terram mūdi pacifice regūt ſic. In ecc̄i. x. Sedes ducū ſuꝑborumdeſtruxit et ſedere fecit mites ꝓ eis. In pſalmo. Māſueti autē hereditabūt terram. Secundo modonimites et feroces non poſſidebūt terram corꝑisꝓprij. imo ip̄m deſtruūt. quia non ſubijciūt ſenſūalitatem rōni. mites autē vel mauſtiēti qui hn̄t dominiū ſui corꝑis ſubijciendo ſenſualitatem rationipoſſidebūt terram. luce. xxj. In patientia vr̄a poſſidebitis animas vras. Vn̄glo. Mites em̄ qui ſeipſos poſſederūt hereditatem patris in futuro poſſidebūt. Tercio inimites et feroces de terra viuetiū id eſt de ꝑadiſo excludent̉. mites autem quieteet pacifice et ſecure poſſidebunt dominiū in terra viuentiū. Vn̄ augꝰ ibidem. Litigent igit̉ inimites etdimicent ꝓ terrenis et tꝑalibus rebus. ſed bt̄i mites qm̄ ip̄i poſſidebūt terram. terram de qua euellinon pn̄t illam inquaꝫ terram de qua in pͣs dicitur.Portio mea dn̄e ſit interra viuētiū. Significat em̄quādam ſtabilitatem heditatis ꝓpetue vbi anima ꝑbonū affectū tanqͣꝫ in loco ſuo reqͥeſcit. ſicut corpus in terra. et inde cibo ſuo alit̓ ſicut corpꝰ exterra. ipſa em̄ eſt requies et vita ſanctorū. Et ſubditglo. ibidem. Plus autē eſt poſſidere terram qͣꝫ habere regnū celorū. multa em̄ habemꝰ q̄ ſtatim amittimꝰ. Et beda ibideꝫ. Si celoruꝫ regnū pauꝑibꝰ etterra mitibus ꝓmittit̉. quid gͦ ſuꝑbis et contētioſis niſi infernus relinquit̉. Ꝙ tercia bt̄itudo eſt beati qͥ lugēt. Ca. .xxjEati qui luget qm̄ ip̄i cōſolabunt̉. Eccetercia bt̄itudo que rōnabilit̓ pͥmā ſequitur et ſcd̓am. Nam poſt cōtemptum mūdiꝑ pauꝑtatē. poſt quietem mentis ꝑ manfuetudinem vacans homo ſibiip̄i nihil ibi inuenit niſi flebile. et ideo luge̓ debet. Vn̄ ambroſiꝰ ſuꝑ lucā ſic dicit. Cū hec feceris vt ſcꝫ ſis pauꝑ et mitis memētoꝙ peccator es lugeto peccata tua. Vn̄ ſequit̉. bt̄iquilugent qm̄ ip̄i conſolabunt̉. Reddit autē anibroſiꝰ cauſā qͣre luge̓ pc̄ta ſit tercia bt̄itudo dicēs.Et bn̄ tercia bt̄itudo eſt pc̄ta deflentis. qͥa trinitasaloatiha hoeſt que peccata cōdonat. Vbi nota. ꝙ homo debꝰ lugere miſerias ꝓprias. et alienas. Primo ꝑprias. et hoc quadruplicit̓. Primo culpas ꝓprias.ſecundo vitā p̄teritam erroneaꝫ. tercio pn̄tis vitennicolatum et tedia. quarto ꝑiculuꝫ et in certitudināpite future. Primo debꝫ homo lugere pc̄ta propria. Vn̄ hilarius ſuꝑ hoc verbo beati qui lugentſic ait. Augentes em̄ hic dicunt̉ nō orbitates autcōtumelias aut damna merētes. ſꝫ peccata peteradentes. Chriſoſ. aūt in omelia on̄dit modū lugendi peccata ꝓpria dicens. Notandū autē ꝙ hanc beatitudinem cū intenſione quādā ꝓpoſut. ideo nondixit beati qui triſtant̉. ſꝫ bt̄i quilugent. inde etiaꝫꝑfecte ſapientie magiſteriū dedit. Si em̄ qui filiosvel alios defunctos lugent ſcd̓m illud tempꝰ nō de.ſiderant pecunia vel gloria. nec conuicijs acuunt̉.nec aliqua paſſione alia capiunt̉. multo magis ẜ.uare hoc debent qui lugent peccata ſua. Et yſidorus de ſūmo bono. duplice̓ fletū debꝫ habere om̄ispeccator in pn̄ia. vel qꝛ bonū ꝑ negligentiā non fecit. vel qꝛ malum ꝑ audaciā et maliciam ꝑpetrauit.Et gregoriꝰ ſuꝑ illo verbo ieremie tren. iij. diuiſi.ones aquaꝝ deduxit oculꝰ meꝰ ſic ait. Diuiſas qͥppe in oculis aquas deducimꝰ. cū peccatis ſingulisdiſpartitas lacrimas damiꝰ. Et ſuꝑ illo verbo pſalpotum dedit nobis in lacrimis in menſura. gregoriꝰ ſic ait. Vt vr̄mi vniuſcuiuſqꝫ mes tanto penito̓do cōpūctōis ſuebibat lacrimas. qͣnto ſe meminitiuiſſe ꝑ culpas. Gaſiliꝰ in exameron. Grandia peccata grandia lamenta deſiderant. ita ꝙ ꝓ modo etmenſura culparū ſit modus et menſura penarum.Augꝰ ibidem. Quid mirū ſi lacrime erant ei potcum poſt menſurā lacrimarū futura erat ei coronagaudiorū. Secūdo debꝫ homo lugere vitam p̄teritam erronea. Vn augꝰ in ſermone dn̄i in mōte ſic ait. Lūctus eſt triſticia de amiſſione carorū.conuerſi aūt ad deū ea que in hoc mūdo cara habebant amittunt. non igit̉ gaudent his rebus quibꝰante gaudebant. et donec fiat in illis amor eternorum nonnulla meſticia ſautiantur. Cōſolabunt̉ ergo ſpūſancto qui maxime ꝓpterea ꝑaclitus nominatur id eſt conſolator. vt temꝑalem amittenteseterna leticia ditet. ideo dicit. qm̄ ip̄i conſolabūt̉. Tercio debꝫ homo lugere pn̄tis miſerie incolatum et tedia. Vn gloſa ibidem ſic ait. Per luctumduo genera compuctōnis intelligunt̉. ſcilicꝫ ꝓ miſerijs huiꝰ mundi. et pro deſiderio celeſtis regni.Qnde filia caleph petiuit irriguum inferius et irriguū ſuꝑiꝰ. Huiuſmōi aūt luctū nō ht̄ niſi pauꝑ etmitis. qͥ cuꝫ mūdū nō diligat ꝙ miſer eſt recognoſcit. et ideo celū cōcupiſcit. Quarto debꝫ ho lugoꝑiculū et incertitudinē vite future. ecc̄iaſtes. ix. ricmo ſcit vtꝝ ſit dignꝰ odio vel amore. Vn̄ ambro.attēdens hec qͣtuor dicit ſuꝑ pͣs. Ablue te lacrimistuis. lauate fletibꝰ. qꝛ niſi ſuꝑ te fleueriˢ. aliꝰ te nōflebit. Scd̓o dt̄ hō luge̓ miſerias aliens. et hͦ tribus mod. ſcꝫ miſerias culpe. impn̄ie. pene aliene.