AeotilusSecūdo modo exponitur ſcd̓m bt̄ni gregoriū. ſic.Paſcua inueniet id eſt delectationem in ecc̄ia militāte ſcꝫ miſericordie doctrine gratie. et in eccleſia triūphante ſcꝫ glorie. Tercio modo exponit̉. ſic. Paſcua inueniet. qꝛ in vtroqꝫ ſcꝫ in dinitatē et hūanitate chriſti ſancti gaudia ꝯtemplatōis habebūt yſaie. regem in decore ſtio videbūt.¶ Ꝙ ad videndū diuinā eſſentiam requirit̉ exꝑte videntis lumen glorie ꝓpt̓ tria. ¶ Capi. xiij.Ecūdo principalit̓ ad ꝑfectam bt̄itudinērequirit̉ clari lumis refulgentia. Eſt em̄neceſſariū lumen glorie non qͥdem ex ꝑtediuane eſſentie. eo qd̓ diuina eſſentia ſcd̓m ſe abſqꝫaliquo alio medio eſt intelligibilis. ſꝫ ex parte intellectus nr̄i. Nam intellectꝰ creatus in viſione beataindiget lumīe glorie propt̓ tria. ſcꝫ quia habilitat̉.fortificat̉. eleuatur ad videndū deū ꝑ eſſentiam ſuāvt le. xiihj.lumīe glorie. ¶ Primo intellectus creatus lumineglorie habilitat̉ vel diſponit̉ ad diuine eſſentie viſionem. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ ſicut lux non recipit̉ ī corꝑe niſi corpus habilitet̉ vel diſponat̉ per dyaphanū. ita ꝙ dyaphanū id eſt tranſparentia ē quedaꝫrrido. oie .xj.diſpoſitō corꝑis ex qua corpꝰ lucē ſuſcipit. Ita intellectus creatus diſponit̉ p lumē glorie ad ſuſcipiconſiſtit nonendū iſtū actuꝫ qui eſt viſio diuine eſſentie. de hoclumīe dicit̉ in pͣs. Amictꝰ lumīe ſicut veſtimento.Qd̓ v̓bum exponit̉ tribꝰ modis. ſcꝫ de eccleſia. dedeo. de intellectu beato creato. ¶ Prīo exponit̉ ẜmgloſā de eccleſia. ſic. Amictus lumīe id eſt eccleſiamridant̉. ſic chriſtusnip̄a veſtis ſine macula et ruga. hec eſt tunica inconſutilis que ſcindi nō potuit. eo ꝙ ip̄a eſt velut amictus lumīe ſcꝫ chriſto. qui rogauit vt iſtud lumenſcꝫ fidei non deficeret. nā ip̄a an fuit tenebra. ſꝫ nūclux in dn̄o ſcd̓m apoſtolū. ¶ Secūdo modo expōnit̉ ẜm gloſam de deo. ſic. Ille qui eſt ineffabilis ineſſentia eſt amictꝰ lumīe ſicut veſtimēto. qꝛ vndiqꝫlux ſibi eſt qui habitat lucem inacceſſibilē ad quaꝫnemo ꝑ ſe valet accedere. ¶ Tercio mō exponiturde intellectu creato reſpectu p̄mij. Nam ꝑ amictūlumīs intelligit̉ lumen qūo diſponit̉ intellectus advidendū deum ꝑ eſſentiā. ¶ Secūdo intellectꝰ creatus lumīe glorie fortificat̉ ad videndam eſſentiaꝫdei. Nam v̓tus naturalis intellectꝰ creati eſt adeodebilis ꝙ ex ſe non ſufficit ad diuinā eſſentiā vidēdum qͣꝫuis diuina eſſentia de ſe maxime ſit intelligibilis. ſicut ſol qui de ſe qͣꝫuis maxime ſit viſibilispropt̓ exceſſuꝫ ſui lumis a noctua vel veſpertilionevideri non pt̄. et ideo oportet ꝙ v̓tus naturalis in.tellectus creati lumīe glorie fortificet̉. ¶ Ad cuiꝰratōnis euidentiā nota duo. ¶ Primū eſt. ꝙ in intellectū bt̄i eſt duplex lumē creatū. Vnū eſt gr̄īaleip̄i intellectui quo in ſpecie ſte nature cōplet̉. et ꝑhoc lumen intellectꝰ bt̄i non vident diuinā eſſentiaAliud lumen ē ſuꝑnaturale ſcꝫ lumē glorie quo intellectus dīna viſione beatificat̉. ¶ Secūdū eſt.ꝙ v̓tus intellectus creati vel cuiuſlibꝫ agētis poteſtfortificari duobo mod. Vno mō ꝑ v̓tutis inteſioneſicut v̓tus actuia calidi auget̉ ꝑ intenſiōeꝫ caloriniam calor qͣnto eſt vehementior. tanto calidū vehementōrem caloreꝫ facit. Alio modo fortificatur velauget̉ v̓tus alicuiꝰ agentis ꝑ forme appoſitōnē.ſicut v̓tus dyaphani augetur ad hoc ꝙ poſſit illumīare ꝑforma lucis in ip̄o dyaphano de nouo receptam. Aodo igit̉ virtus naturalis intellectꝰ creati non ſufficit ad videndaꝫ dīnam eſſentiā. et ideooportet ꝙ virtus intellectus creati augeat̉ ad hocꝙ ad diuine eſſentie viſionē ꝑueniat. non aūt ſuf.ficit augmentum ꝑ intenſionem naturalis v̓tutis.Cuiꝰ rato eſt. qꝛ viſio dei non eſt eiuſdeꝫ rōnis cūviſione naturali intellectus creati. eo ꝙ obiectū viſionis naturalis intellectus creati eſt quid creatumet quid naturale. obiectum autē viſionis bt̄ifice eſtquid increatū. et quid ſuꝑnaturale ſcꝫ deus. et ideooportet ꝙ fiat augmentū v̓tutis intellectrue ꝑ alicriꝰ noue diſpoſitōnis adeptōneꝫ. ſcꝫ ꝑ lumē glorie. et propt̓ hoc dicit̉ apoca. xxj. Ciuitas illa nōindiget ſole neqꝫ luna vt luceat in ea. nam claritasdei illumīabit eā. Ad lrām. Giuitas illa ſcꝫ beatoruꝫnon eget lumīe ſolis ſcꝫ ad faciendā diurnā oꝑatōnem. neqꝫ indiget lumīe lune quo humana infirmitas indiget nocte. nam bn̄fictum ſolis et lune nonerit poſt diem iudicij neceſſariū ad implendū diuinū officium ſicut mō. immutatō em̄ claritatis ſolis et lune quā yſaias ponit. xxx. c. non erit ad neceſſitatem. qd̓ on̄dit ꝑ cauſam dicens. Nam claritas dei id eſt lumen glorie creatuꝫ a deo illūiabit eāſcꝫ ſanctos dādo intellectui bt̄oruꝫ dine eſſentie pfectam cognitōnem. ¶ Tercio intellectꝰ creatuslumīe glorie eleuat̉ ad diuine ſubſtantie viſioneꝫ.Licꝫ em̄ diuina eſſentia diſtet in infinitū a quolibetintellectu creato. tn̄ lumenglorie non ex v̓tute ꝓpria cū ſit etiam quid creatū. ſed ex v̓tute quam exdeo ſortit̉ intellectuꝫ creatum bt̄i deo cōiungit. nōſcd̓m eſſe ſed ſolum ſcd̓m intelligere. et hoc eſt qd̓in pͣs dicit̉. In lumīe tuo videbimꝰ lumen. In quoverbo de bt̄itudine patrie tangit tria. ¶ Prīo actūin quo conſiſtit. ibi. videbimꝰ. Nam in actu intellectus qͥ eſt intellectualis viſio et non in actu volūtatis conſiſtit beatitudo. idro dicit videbimus. eo ꝙvi̓ſio diuine eſſentie ẜm bt̄m auguſtinū ē tota merceſ. Re. infra. vi̓ſio ca. iij. ꝑ totum ¶ Scd̓o tangit mediū ſub quo exiſtit cum ſubdit. in lumineVbi ſcienduꝫ. ꝙ medium in viſione corꝑali et intellectuali inuenit̉ triplex .ſ. mediū ſb̓ quo. ex quo. etin quo ¶ Primum eſt mediuꝫ ſub quo. et hoc eſt qd̓ꝑficit viſū ad videndum ingu̓ali non determinansviſum ad ſpeciale obiectum. ſicut ſe habet corꝑalelumē ad viſum corꝑalem. et lumen intellectuˢ agotis ad intellectū poſſibilem. ¶ Scd̓m eſt mediumquo videt̉. et hec eſt forma viſibilis quo determīat̉vterqꝫ viſus ſcꝫ corꝑalis et intellectualis ad ſpeciale obiectum. ſicut ꝑ formā lapidis ad cognoſcendū lapidē. ¶ TTerciū ē mediū ī quo. et hͦ eſt id ꝑ cūtus inſpectōeꝫ viſus ducit̉ in aliā rē. ſic̄ inſpicie̓do
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten