Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

AiArōnalꝰEcundo pͥncipaliter circa aīam rōnalemꝯſideranda eſt intellectualis capacitas.nam ex vna ꝑte magna eſt capacitas intel ectus. eo ꝙ eſt om̄ia fieri et om̄ia facere. Ex alia vero ꝑte magna eſt imbecilitas veldebilitas intellectus. qd̓ patꝫ reſpectu trium. ſcꝫ reſpectu ſuꝑiorum. interiorum. et futuroꝝ. Primo em̄ debili.tas aīme intellectiue cōiuncte apparet reſpectu ſt.piorum. eo ꝙ aīma in pn̄ti vita non poteſt intelli.gere āgelos ꝑ ſeip̄os. Guiꝰ ratō eſt. qꝛ cōmuniscognitio intellectiua homīs eſt ꝑ imaginem et ſen.ſuimi que ſūt materialium vel corꝑaliū tm̄. ſed āgeliſb̓ imaginatōne non cadunt cum ſint ſpūales. etmulto minꝰ poteſt homo ip̄m deū cum ſit eſſentieincreate. gͦ ⁊cͣ. Vn̄ ſap̓. ix. Que in celis ſūt vt angeli ⁊ ip̄e deus qͥs inueſtigabit. q. d. nullus in hacintdippisvita mortali exn̄s. Hec bt̄us tho. pͥma ꝑte ſum. q̄lcxxviij. arti. j. et. ij. in cor. q. Scd̓o debilitasaīme intellectiue cōiuncte apparet reſpectu interi.orū. eo ꝙ ho ī hac vita naturaliter occulta ſcꝫ cogitatōnes cordis non poteſt cognoſcere: Ratō at̄huiꝰ eſt duplex obſtaculum vel impedimentū. PriIiiamum eſt groſſicies corporis. Scd̓m eſt voluntasclaudens ſecreta ſua vel cordis. Nam ꝓpter corpotus vel vna aris groſſiciē et ꝓpter voluntatē ſecreta ſua claudērinis eſent vnꝰ xꝫtem: homo in hac vita naturaliter cogitatōnes cordis nō poteſt cognoſcere. Sed forte q̄res. ananima que eſt in pr̄ia cogitatōnes alteriūſ cordiscognoſcat Rndeo et dico. ꝙ pͥmum obſtaculuꝫimpediens ſcꝫ grofſicies corꝑis in reſurrectōne tollet̉. qn̄ corpus glorioſum erit nec in angelis eſt tale impedimentū. Scd̓m impedimentū ſcꝫ volūtasclaudens ſecreta mentis poſt reſurrectōnem remanebit. et ē modo in angelis. et tamē qͣlitatē mentisqͣntuꝫ ad qͣntitatē glorie et gr̄e repn̄tabit claritascorꝑis glorioſi. et ſic vnus in celomentem alterius qūo ad quedam vidē pt̄. Hec bt̄us tho. pͥma ꝑte ſum. q. lvij. arti. iiij. in ſo. j. ar. Re. infra bt̄itudo. et infra cogitatio. ercio debilitas intelle.ctus aīme ꝯiuncte in via on̄dit̉ ⁊ apparet reſpectufuturoꝝ. Nā futurā ꝓut ſūt in ſeip̄is nō ab homīealiquo cognoſcunt̉. ẜ a ſolo deo. yſa. xlj. Annūciatē quē ventura ſūt in futurū et ſciemꝰ qm̄ dij eſtivos. eccͣs. viij. ulta homīs afflictio qꝛ ignorat pͥterita et futurā nullo pt̄ ſcire nuncio. Qd̓ verbumduobꝰ modis axponit̉. Primo ſic. Homo ē tātis ignorātie tenebris ante ⁊ retro circūdatus. vtnec p̄terita ſtīa videat. nec futura ꝓuideat. et ideomala p̄terita que fecit non plangit. ⁊ bona q̄ a deoaccepit ꝑ ingͣtitudinē nō cognoſcit. nec futura mala que dn̄s minatur timet. nec bona q̄ ꝓmittit deſiderat. Scd̓o exponit̉. ſic. Multa eſt homīs afflictio in hac vita ꝙ ignorat p̄terita mala vel peccata an ſint ei remiſſa an non. et futura incōuenientia atqꝫ nouiſſima qͣlia .ſ. erunt vtrū ſaluandus veldamnandꝰ ſit nullo pt̄ ſcire nūcio vel iudicio. Hecbtus tho. pͥma ꝑte ſum. q. lcxxvj. arti. iiij. argu Ꝙ aīmā racōtra. et in cor. qͣ. ibidem.tōnalis ē creata a deo ꝓpter qͣtuor cās. Ca. xj.Ercio pͥncipaliter circa aīam rōnaleꝫ ꝯſideranda eſt finalis vtilitas .ſ. quo finevel qua rōne rōnalis aima eſt creata. Etqͣntum ad hoc dico. ꝙ finis ꝓpter que creata eſt anima rōnalis eſt qͣdruplex. ſcꝫ ad impletō volūtatidīne. reꝑatio angelice ruine. delectatio ſocietatismutue. p̄miatō rōnalis aīme. Prima ratō fina.lis qͣre aima rōnalis eſt creata ē ad impletio voluntatis dīne. qꝛ illud qd̓ vult oportet impleri. ſed ẜmpͣs. om̄īa quecunqꝫ voluit fecit. et apoſtolꝰ pͥmead thimo. ij. deus vult homīes omnes ſaluos fieriet ad agnitōem veritatis venire. gͦ ⁊cͣ. Scd̓a rōfinalis eſt reꝑatō angelice ruine. Nam ẜm apoſtolum. venit xp̄s reſtaurare que in celiset ī terris ſtt Sed contͣ. reꝑatō aūt eſt ꝓpter bonos āgelosaut ꝓpter inalos. non ꝓpter malos. qꝛ illi reꝑari n̄pr̄t. non ꝓpter bonos qꝛ illi reꝑari non indigent.et ideo eſt tercia ratō finalis .ſ. ꝯgratulatio vel delectatio ſocietatis mutue. ſcꝫ delectatō in multitudine cōſorcij āgeloꝝ. ⁊ qͣntum ad hoc ſicut minuebat̉ numerꝰ fruentiū ꝑ numeꝝ angeloꝝ qͥ cecide.runt. ita augebit̉ delectatō angeloꝝ ꝑ numerumſaluandoꝝ Quatus aūt ſit numerꝰ ſaluandorūet p̄deſtinatoꝝ eſt triplex opinio. Quidā em̄ dicūtꝙ tot ex homībus ſaluabunt̉ qͦt ex angelis ceciderunt. Quidā aūt. ꝙ tot ſaluabunt̉ quot ex angelis remanſer̄t. Quidā aūt. ꝙ tot ex homībꝰ ſaluabunt̉ quot angeli ceciderūt. ⁊ inſuꝑ quot fueruntangeli creati. Sꝫ meliꝰ et verius dr̄ ꝙ ſoli deo cognitus eſt nu̓s electoꝝ in ſuꝑna felicitate locandꝰvt dicit bt̄us greg̓. in collecta. Hec bt̄s tho. pͥmaꝑte ſum. q. xxiij. articu. vij. in cor. q. in fine.Quarta ratō finalis qͣre deus creauit aīmam eſtp̄miatō rōnalis aīme. Vn̄ mgr̄ ſen. ij. li. dicit. ꝙaima rōnalis a deo creata eſt vt intelligēt ſummaꝫbonitatē. intelligēdo amaret. amādo poſſideret. etpoſſidendo frueret̉. Et bt̄us augꝰ dicit. ꝙ animaronalis creata eſt vt deum videret. amaret. laudaret ẜuiret. Ita ꝙ videre ꝑtinet ad actū rōnis. amare ad actum voluntatis. laudare ad actū ẜmonis.ẜuire ad actū opis exterioris. vt iſtis omnibo fiatꝓteſtatō pͥme veritatis. ſtimme bonitatis. imimenſemaieſtatis. eterne felicitatis. Hec alexan. ſcd̓apteſum. q. lix. arti. vj. ꝓpter quid creata eſt aīma rōnalis. in corpore queſtionis. Ꝙ aīme acorꝑe ſeꝑate ad qͣtuor loca vadūt. Ca. pͥmuꝫ.Nima ſeperata. Circaanimā ſeꝑataꝫ qͣtuor cōſiderare debemꝰ. ſcꝫ receptōnem. apparitionē. punitōem. ſb̓uētioneꝫ.Primo cōſiderare debemꝰ receptōnem. Nam ſicut aīma con.tuncta corꝑi ē īſtatu merēdi. ita aīma a corꝑe ſeꝑata eſt ī ſtatu p̄mium obtinēdi. Aīma aūt cū decedit et a corꝑe ſeꝑatur eſt in quadruplici ſtatu.