Olmoriſtis duobo ceſſantibus vtꝫ ex ſupͣdictis. Hec alb̓.in queſtōnibus ibidem. q. iij. vtrū ſeniuꝫ impediatamiciciā. in cor. q. ¶ Quinto amicicia bonoꝝ adinuicem ꝓpter virtutem eſt optima et ꝑfecta rōne efficientie ſic. Illa amicicia eſt optima et ꝑfecta q̄ efficit omnes actus amicicie vere. ſꝫ talis eſt amiciciabonoꝝ propter v̓tutem. quod ſic ꝓbo. Tria ſuntſpecialiter oꝑa amicicie vere. ſcꝫ beniuolentia. bn̄ficientia et cōcordia. ſed hec tria ꝑfecte ſunt in amicicia bonoꝝ propter v̓tutem. qd̓ de ſingulis ꝓbo.¶ Primo em̄ amicicia que eſt propt̓ v̓tutem efficitinter amicos beniuolentiā inqͣꝫtum amicꝰ qui ē bonꝰ ſimplicit̓ diligit et vult ſibi maxīe et amico ſuopera bona ſcꝫ bona v̓tutis que ſūt vera homīs bonaqꝛ ẜm ptem intellectiuaꝫ. ecōtrario p̄uus vult ſibibona apparentia ſed realiter ſibi inutilia et nociua.qͣlia ſunt ſenſibilia bona. ¶ Secūdo talis amicicia qeſt bonoꝝ propter v̓tutem efficit bn̄ficientiā. nā voluntas bona que eſt in v̓tuoſis amicis nō ē vana.vn̄ omnis bonꝰ vel v̓tuoſis ad hoc nitit̉ vt opetuibona que vult. nam boni hominis eſt vt laboret adp̄ficiendum bonū et non ſolū ad volendū. qd̓ qͥdembonū v̓tuoſus vult et oꝑatur ſibi et amico ſuo graſiiip̄ius id eſt gr̄a intellectiue ꝑtis que eſt pͥncipalis in homine. Econtͣ prauꝰ et oꝑatur ſibi nociuaet vitat ſibi ꝓficua. ¶ Tercō amicicia que eſt bonorū propter v̓tutem habet cōcordiam. eo ꝙ amicuspropter v̓tuteꝫ habꝫ concordiā ad ſeip̄m et ad amicum. Prmmo dico ꝙ v̓tuoſiis reſpectu ſuiipius habet concordiam quo ad duo. ſcꝫ qūo ad cōuictumet qūo ad affectū. ¶ Primo habꝫ concordiā reſpectu ſiiipius quo ad cōuictum. eo ꝙ v̓tuoſtis maxime vult cōuiuere ſibiip̄i ſcꝫ reu̓tendo ad cor ſuuet ſecū meditando. hec em̄ facit delectabiliter. quodtali ratōne on̄do. Quīcunqꝫ ſibi delectabiliter conuiuit vult ſibi cōuiuere et ſecuꝫ cōmorari redeūdoad cor ſtiū et meditando de ſeip̄o. ſed iuſtus et virtuoſiis hoc delectabiliter facit. qd̓ patet. qꝛ virtuoſus in ſuis p̄teritis pn̄tibus et futuris delectat̉. qd̓de ſingulis ꝓbo ¶ Primo em̄ v̓tuoſis ad cor ſuumredeūdo et de ſeip̄o meditando delectat̉ in ſeip̄o qͣꝫtum ad memoriā p̄teritoꝝ. qꝛ memoria p̄teritorūbonoꝝ que oꝑatꝰ eſt eſt ſibi delectabilis. Secūdodelectat̉ qͣꝫtum ad ſpem futuroꝝ. qꝛ habꝫ ſpem bn̄opandi in futu̓o q̄ eſt multū delectabilis. Tercō delectat̉ in ſeip̄o qͣꝫtum ad noticiā vel pn̄tium intelligentiā. eoꝙ mens ſua eſt ꝓna et abudat cōſideratōnibꝰ et contemplatōnibꝰ veris et vtilibꝰ in quibusmultū delectat̉. ¶ Secūdo v̓tuoſus habꝫ cōcordiin ſeip̄o qūo ad affectū. ꝙꝛ ip̄e maxime ꝯſertit ſibiip̄i. puta quo ad gaudiū vel triſticiā. ecꝙ idem eſtſibi triſte et delectabile qͣꝫtum ad ꝑtem ſenſitiuā etintellectiuā. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ in v̓tuoſo ꝑs ſenſitiua adeo eſt rōni ſb̓iecta ꝙ ſequit̉ motū rōnis vel ſaltē nō vehenient̓ renitit̉. nō eī v̓tuoſus ducit̉ a paſſionibꝰ ſenſitiue ꝑtis vt poſtea paſſione ceſſante peniteat de eo qd̓ iā fecit contͣ rōneꝫ. ſꝫ qꝛ ſemper ẜmratōnem agit et nō de facili penitet. et ita niaxīe cō.cordat ⁊ ꝯſentit ſibiip̄i. Si aūt hāc rōnem breuiꝰvis adduce̓ ⁊ formare dicas ꝙ v̓tuoſus maxīe cōcordat et ꝯſentit ſibiip̄i. et hͦ ꝓbo duplici ratōne.Prīa eſt talis. Ille ī quo pars ſenſitiua obrdit rōnivel ex toto nō reſiſtit q̄ ad gaudiū et triſticiā ſūt maxime ſibiip̄i ꝯſentit. ſꝫ v̓tuoſus eſt talis. gͦ ⁊cͣ. Secūda ratō eſt talis. Ille qͥ eſt impenitibilis ſibiip̄i cōſentit. ſꝫ v̓tuoſus eſt talis. gͦ ⁊cͣ. coꝙͣ ſꝑ inqͣꝫtum v̓tuoſiis ẜm rōnem agit. et ideo non vincit̉ paſſioneita ꝙ poſtea ceſſante paſſiōe peniteat. gͦ v̓tuoſusmaxime ſibiip̄i cōſentit. ¶ Scd̓o v̓tuoſus ad ſuūamicū habꝫ hec tria. ſcꝫ beniuolentiā. bn̄ficientiā:ꝯcordiā. quod tali rōne on̄do. Dirtuoſus ſe habiad amicū ſuū ſicut ad ſeip̄m. eoꝙ affectꝰ eius ẜmaffectū amici eſt qͣſi aliꝰ vel alter ip̄e. qui ſcꝫ homēv̓tuoſus afficit̉ ad amicū ſuu ſicut ad ſeip̄m. ſꝫ v̓.tuoſus habꝫ ad ſeip̄m hec tria. ſcꝫ beniuolentiā. bn̄ficiētiā et ꝯcordiā. gͦ etiā ad ſuū amicū Prauꝰ at̄ꝑ oppoſitū his tribꝰ caret. Re. ſupͣ. ij. ca. de amicicia q̄ eſt inter pͥuos. Spēalit̓ aūt pͣuis nō ꝯuenitactꝰ terciꝰ aīcicie qͥ eſt ꝯcordia reſpectu ſuiip̄oꝝ.ſcꝫ quo ad cōuictus. eo ꝙ mali nō pn̄t nec volūt ſi.bupis cōuiuere redeūtes ad cor ſuū. qd̓ tali ratōeon̄do. Quicūqꝫ habꝫ memoriā de multis malis p̄teritis a ſefactis et habꝫ etiā ſpem id eſt propoſitū infutuꝝ talia cōmittendi nō delectabiliter comorat̉ ſecum vel ſolꝰ rediens ad corſuū. ſꝫ om̄is p̄uus eſthꝰ modi. quod patet. qꝛ praui cū ſtant ſecū ſoli cogitando de ſeip̄is recordant̉ multoꝝ maloꝝ et grauiū q̄ in p̄terito ꝯmiſerūt et p̄ſumūt ſe ſimilia in futurū facturos qd̓ eſt eis doloroſū multū. et ideo q̄rūt alios cū quibꝰ cōuerſant̉. nō qͥdem ex hͦ ꝙ pͣuiin cōuictu et cōſenſu aliorū delectent̉ vt faciūt virtuoſi. ſꝫ ideo q̄runt alios cum quibꝰ ſint vt ꝑ hͦ obliuiſcant̉ ſuiip̄oꝝ puta maloꝝ que cōmiſerunt. qͥacū pͣui nihil amabile inueniāt ī ſeip̄is neqꝫ in p̄terito neqꝫ in pn̄ti neqꝫ in futu̓o nō eſt eis amabile adſeip̄os id eſt ad corſuū redire. et ideo nō pn̄t cōuiuere ſibiip̄is neqꝫ ſecū mane̓. Hec phꝰ ethi. li. ix.ca. iiij. amicabilia aūt ⁊cͣ. et infra. ad amicū at̄ ⁊cͣet bea. tho. in ſcrip. et alber. in cōmento ibidem.¶ Nota qͥd eſt amor. et ꝙ appetitꝰ eſt triplex.Mor ¶ Circa amorē ¶ Ca. j.in generali cōſideranda ſūt pͥrcipaliter tria. ſcꝫ diffinitō. diuj.ſio. comparatio. ¶ Primo conſideranda eſt amoris diffinitioſcilicꝫ quid ſit amor ingeneraliTū em̄ amor habēat eſſe in appetitū amor dr̄ illudqd̓ eſt pͥncipiū quo appetitꝰ tendit ad finē. i. in bo.nū amatū. vt verbigrā in quolibꝰ appetitū. Eſt em̄triplex appetitꝰ. ſcꝫ natu̓alis. ſenſibilis et rōnalis.¶ Primꝰ appetitꝰ ē infimꝰ ⁊ imꝑfectiſſimꝰ ſcꝫ naturalis. eoꝙ appetitꝰ natu̓alis intēdēdo ī finē n̄ cōſeqͥtur ꝓpriā app̄henſione vel cognitōnē finis ſꝫ alteriꝰ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten