numerali amicorū. Sicut em̄ qͣꝫtitas cibi ſcit̉ et determinat̉ ex quantitate indigentie. puta ꝙ ſcita etdeterminata qͣꝫtitate indigentie cibi ſcitur qͣꝫtum decibo ſtimidebet. ſic ſcita indigentia amicoꝝ ſcit̉ qͣꝫtus debet eſſe numerꝰ amicoꝝ. Similiter ſicut numerꝰ hominū ciuitatū in ſpeciali non eſt determinatus. puta ꝙ conſtet ex decem hominibo. qꝛ tunc iaꝫnon videtur ciuitas. vel conſtet ex centū hominummilibus. qꝛ tūc p̄ multitudine non erit ciuitas. ſedquedam regio. ſed eſt hominū numerꝰ ciuitatis determinatus in cōmuni. puta ꝙ numerꝰ hominumtantus debet eſſe qͣꝫtus cōgruit ad viuendū vel adſufficientiam eoꝝ que ad vitam ſpectāt. Sic numerus amicoꝝ in cōmuni eſt determinatus. ſcꝫ ꝙ totpn̄t eſſe amici in quot poteſt affectus diſtribui. ſedin ſpeciali non eſt determinatꝰ. qꝛ quidaꝫ ſūt ſiccecomplexionis et hn̄t fortes et manentes imp̄ſſiōesvnde non poſſunt affectū ſuum multis diſtribuerevt gaudeant vniet cōdoleant alteri. Quidā veroalij ſūt humide ꝯplexioīs. qͥ ex eo ꝙ hn̄t imp̄ſſioēsnimis manētes pn̄t affectū ſuum meliꝰ alijs diſtribuere. Tn̄ hoc eſt vniu̓ſaliter verum ꝙ oportet hr̄eamicos paucos vt patet ex ſiipͣdictis. Hec ph̓us.ethi. li. viij. ca. vj. inſeueris aūt et ſenibꝰ ⁊cͣ. infra.ca. ibidem. multis aūt eſſe amicū ⁊cͣ. et iterū ibideꝫca. xij. libro. ix. vtrū igit̉ qmͣ plurimos amicos ⁊c̄et bea. tho. in ſcripto. et alber. in cōmento et in queſtōnibus ibidem. Et qꝛ non eſt poſſibile ẜm omēꝫſpeciem amicicie habere amicos qmͣplures vt ptꝫ.ideo amemus vnū ſcꝫ deum in quo p̄dicta om̄ia cōtinent̉ et a quo tota noſtra ꝑfectio deriuat̉. Re. infra. caritas ſcꝫ de modo et ordine amandi deum.Ꝙ amicicia que eſt ꝓpter delectabile excellit amici.ciam que eſt propter vtile.¶ Ca .xij.Ercio pͥncipaliter circa amiciciā conſideranda eſt celſitudo p̄minens. Nā amicicia q̄ eſt propter delectabile excellit amiciciā que eſt propter vtile. et amicicia que eſt propter v̓tutem excellit duas alias amicicias. ſcꝫ illamque eſt propter vtile et illā que eſt propt̓ delectabileet eſt potior vel nobilior illis. quod ꝓbo qͣtuor rōnibus. ſcꝫ rōne eqͣlitatis. liberalitatis. felicitatis. cōtrarietatis ¶ Prīo rōne eqͣlitatis. et formo ſic rōneꝫVbi eſt maior eqͣlitas ibi eſt verior maior et potioramicicia. qd̓ ptꝫ. qꝛ amicicia vel eſt qͥdaꝫ eqͣlitas velin qͣdam eqͣlitatē ꝯſiſtit. ſꝫ maior eqͣlitas ꝯſiſtit ī amicicia delectabili qꝛ gaudent ad inuicē̓ et in eiſdē qmͣin amicicia vtili. gͦ ⁊cͣ. ¶ Secūdo hͦ id ē ꝓbo rōne liberalitatis. et formo ſic rōnem. Vere amicicie ē ꝙſit liberalis et nō negociatiua. gͦ aicicia qͣꝫto magiseſt liberalis tāto verior et nobilior eſt. ſꝫ amicicia q̄ ēdelectabilis magis eſt liberalis qͣꝫ vtilis. eo ꝙ illa eſtnegociatoꝝ et mercenarioꝝ. gͦ ⁊cͣ ¶ Tercō hͦ idemꝓbo rōne felicitatis. et formo rōnem ſic. Illud qd̓magis accedit ad actū bt̄i eſt digniꝰ vel nobiliꝰ. ſꝫamicicia de ectabilis magis accedit ad actū bt̄i. qͥbeati indigēt delectabili qͣſi forma een̄tiali bt̄itudīshnainiciagͦ ⁊cͣ. ¶ Vbi nota ꝙ delectatō reqͥritur ad beatitudine. nō ꝙ ip̄a delectatō ſit ip̄a beatitudo. ſꝫ cōſequit̉ad bt̄itudinem qͣſi forma ꝯpletiua et ꝑfectiua bt̄i.tudinis. Eſt eī delectatō ſequēs bt̄itudinē vel actūbeatitudīs ſcꝫ viſionē dei. et eſt delectatō q̄ ē ꝑfectōbt̄itudinis. qꝛ delectatō ꝑficit oꝑatōeꝫ vt qͥdā finisſuꝑueniens. velut ī iuuenibꝰ ſuꝑuenit pulcritudo q̄iuututē decorat. vt dr̄. x. ethi. Dec b. t. iiij. ſcri. ſēdi. xlixde bt̄itudīe. arti. j. q. ij. ī ſo. ij. argu. ⁊ ibidēarti. ij. q. ij. ī ſolu. iij. argū. ¶ Quarto hͦ idem ꝓborōne ſue ꝯtrarietatis. ⁊ formo ſic rōnem. Illud cꝰꝯtrariū magis impedit ꝯuiue̓ qd̓ maxime eſt amabile magis accedit ad verā et ꝑfectā amiciciaꝫ. ſꝫ triſte qd̓ ē ꝯtrariū delectabili maxīe impedit ꝯiuiue̓. qꝫlicꝫ ꝑ paucū tp̄us poſſit aliqͥs bn̄ diſpoſitꝰ ſūſtinetriſte. tn̄ ꝯtinue nullꝰ etiā ſi eſſꝫ ſibi bonū et vtile. gͦcū delectatō ſit pluribꝰ ⁊ melioribꝰ neceſſaria qꝛ etiābeatis. nō aūt amicicia vtilis. gͦ ⁊cͣ. Hec ph̓us ethili. viij. ca. vj. in ſeueris aūt ⁊cͣ. infra eodē ibi. hoꝝaūt videt̉ magis amicicia q̄ eſt propt̓ delectabile.et bea. tho. inſcrip. et alber. in cōmento ibidem.¶ Ꝙ apicicia q̄ eſt propͥt̓ v̓tutē excellit duas aliasEcūdo dic̄o ꝙ ſpēs aicicie. Ca. xiij.amicicia q̄ eſt ꝓpter bonū honeſtatis ſeupropt̓ v̓tuteꝫ excellit duas alias aīciciasſcꝫ illā que eſt propter vtile et illā que eſt propt̓ delectabile. et hoc triplici rōne. ſcꝫ qꝛ ip̄a eſt vehementior vel intenſior. ꝑfectior et ꝑmanentior. Prīo dico ꝙ amicicia q̄ eſt propter v̓tutem excellit alias.eoꝙ eſt vehementior ⁊ intenſior alijs. qd̓ tali rōneon̄do. Illud qd̓ eſt ꝑ ſe bonū eſt potiꝰ ⁊ nobi ius eoqd̓ eſt ꝑ accidens bonū. ſꝫ illi qͥ ſunt ſimiles in v̓tutodiligūt ſe inuicē et volūt ſibi inuicē bona ẜm ſeip̄osſcꝫ qͣꝫtum ſūt boni. ſunt aūt boni ẜm ſeip̄os. qd̓ ptꝫqꝛ virtꝰ eſt q̄dam ꝑfectio faciēs hoīem bonū et opꝰeiꝰ. gͦ ſequit̉ ꝙ tali amicicia q̄ ſcꝫ eſt propt̓ v̓tutemamici ſe maxime diligāt. ¶ Scd̓o hoc idē confirmotali rōne. Per ſe bona et ꝑ ſe delectabilia maxīe ſūtdelectabilia et amabilia. ſꝫ maxime amabiliū eſt optima et maxima amicicia. gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercō hͦ idem cōfirmo alia rōne. ſic. Illa eſt maxima amicicia ī qͣ nihil inuenit̉ ꝯtrariū amicicie. ſꝫ talis eſt amicicia q̄ ēpropt̓ v̓tutem. qd̓ ſic on̄do. Nā in amicicia que eſtpropt̓ v̓tutem ſūt tria maxīa bona: ¶ Primū eſt ꝙvnꝰ amicoꝝ n̄ diligit aliū propt̓ aliqͥd aliud ſꝫ propter ſeip̄m. puta ꝙ eſt v̓tuoſis. v̓tus at̄ pͥncipaliscauſa vel ratō eſt amādi. ¶ Secūdū eſt ꝙ ī tali aicicicia vnꝰ amicoꝝ nō inuenit in alio aliqͥd vicioſūnec aliqͥd iniuſtū. ſꝫ om̄ia q̄ ad veram amiciciā reputant̉ digna. ¶ Terciū eſt ꝙ talis aīcicia ſcꝫ q̄ ē propter v̓tutem non pr̄t amici ad inuieē fieri niſi boni.Ex quibꝰ tribꝰ concludit̉ ꝙ amicicia q̄ eſt proptervirtutem ſit maxima. eoꝙ ibi omnis amandi ratōinuenitur. et ideo ipſa eſt intimior alijs amicicijs.eo ꝙ inip̄is inueniantur et ſunt tria oppoſita ſupradictis. ¶ Primum eſt ꝙ in alijs amicijs principali.ter amatur vtilitas vel electatio nomine amici-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten