Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Conuiuere adinuicem eſt ꝓprium amicoꝝ. nō pn̄taūt conuiue̓ adinuicē niſi eadem eis placeāt. et deeiſdem gaudeant et triſtent̉. cum gͦ ꝓpter diſtantiam v̓tutis et bonitatis nō eadem placeāt bono ⁊ optimo. ideo nō poſſunt cōuiuere adinuicē. et ꝓpteꝫhoc amicicia inter eos remanere et cōſeruari nonpoteſt. Secūdo hoc idem ꝓbo ſimilitudine. putain amicicijs que fiut ex puiericia. Si em̄ vnꝰ remapeat puer ẜm mentem. alius aūt fiat magnus vir.ꝓpter magnā diſtantiā eoꝝ nō poterit remane̓ amicicia niter eos. eo ꝙ nō gaudeāt ⁊ contriſtentur ineiſdem. neqꝫ poſſint ad inuicē conuiue̓ quod eſt ꝓpriū amicoꝝ vtꝫ ſupra. Vnde patet ꝙ ille qui ꝓficit in virtute et ſit optimꝰ amiciciaꝫ non poteſt habere ad alium qui nō ꝓficit. ſed puer manet ẜm me̓tem. qꝛ ſicut dicit ſeneca. Ibi incipis fieri malꝰ vbideſinis velle fieri melior. Hec ph̓us. ethicorū. libroix. ca. habet aūt dubitatōnem ⁊cͣ. et bea. tho. ini ſcripto. ethi. ibidem. et alber. in cōmento. ibidem. Ꝙ ad cōſeruatōeꝫ amicicie qͣtuor reqͥrunt̉. ⁊ q̄iſrbiſit.Ercio pͥncipaliter circa amicicia Ca. iij.conſideranda eſt conẜuatōnis ſagacitasẜm duo documen.vt em̄ inter aliquos amicicia vera conſertir eum quifac̄uet̉ qͣtuor requirūtur. ſcꝫ ꝑmanentia in habitu. cōuenientia in affectu. reſidentia in cōuictu. confidotia ſeu correſpondentia in effectu. Primo ad conſeruatōnem vere amicicie requirit̉ ꝑmanentia ī haut eſt incorigiblis. autbitu ſcꝫ in v̓tute. quod tali ratōne on̄do. Manentecauſa manet effectꝰ. ſed cauſa vel obiectū vere amicicie eſt v̓tus. qꝛ nihil ſimpliciter eſt amabile niſi bonu̓m honeſtū. gͦ manente v̓tute amicicia vera ma.net. Et confirmo hͦ tali rōne. Actus vere amicicieſimpliciter eſt ligare et cōgregare. ſed virtus ſiuebonū honeſtum quod eſt bonū ſimpliciter hoc facitet non vtile vel delectabile. quod ſic ꝓbo. qꝛ non eſtpoſſibile ꝙ omnino liget vinculū quod nō eſt ſimpliciter ligans. ſꝫ vtile vel delectabile ẜm quid ligātet non ſimpliciter. ꝙ amicicia vtilis et delectabilisgenerat concupiam quanda qua aliquis motū anioris quo in aliū fertur reflectit ad ſeip̄m. dum inilla amicicia tm̄ ſuam vtilitatē vel delectatōnem q̄ritvirtus aūt ſeu bonū honeſtū eſt vinculū ſimpliciterligans. eo ꝙ motus vere amicicie que ſcꝫ eſt propt̓v̓tutem ſiſtit in amato dū diligitur ꝓpter illud qd̓vere eſt in ip̄o id eſt propter v̓tutem et nō propteraliud. et ideo manente v̓tute in vtroqꝫ amicoꝝ vera inter eos amicicia conẜuatur. Secūdo ad cōſeruatōnem vere amicicie reqͥritur cōuenientia ī aſfectu. Cum em̄ amicoꝝ ſit vnū cor vna anima velvnū velle et nolle oportet ꝙ de eiſdem gaudeāt ⁊ cōtriſtent̉. hoc aūt ꝓuenit ex ſimilitudine virtutis velbonitatis que eſt inter bonū et bonū vel virtuoſtinnon aūt inter bonū et optimū nec inter bonū et malum. qꝛ inter tales nō eſt cōuenientia que eſt cauſagaudij. et minꝰ inter malū et malū. qꝛ malicia nonpoteſt eſſe materia gaudij. Iercō ad cōſeruatōnem vere amicicie requirit̉ reſidentia in conuictu.Nam diſtantia bonitatis. dignitatis. localitatis impedit amiciciā. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ conuiue̓ adinuicēconẜuat amiciciā. ſed diſtantia iſtoꝝ triū impedit ꝯuiuere. quod patet de omnibꝰ Primo em̄ diſtātiav̓tutis inter aliquos. puta inter bonū et optimū.bonū et malum impedit ad inuice̓ conuiue̓. qꝛ de eidem non delectant̉ et cōtriſtant̉. Et ſi arguis ī oppoſitū. qꝛ malus vel pͥuus querit conuiue̓ alijs etꝯuiuit et ita habet ad alios amiciciā. Rn̄deo et dicoꝙ malus non habet amiciciā neqꝫ ad ſe neqꝫ ad alterū neqꝫ q̄rit alijs cōuiuere ꝓpter cōuiuere illis.ſed vt fugiat cōuiuere ſecū. vt ꝑ hoc ꝙ alijs cōuiuit extra ſeponatur Secūdo diſtantia dignitatisimpedit amiciciā. Naꝫ inter illos qui ſūt in ſup̄mogradū v̓tutis vel dignitatis et inter illos qui ſunt īinfimo gradū. puta inter reges et viles vel ignobiles. inter optiſſimos et ſapientiſſimos et ſimplicesvel indignos non pt̄ eſſe amicicia Cuiꝰ ratō eſt. qequalitas requirit̉ ad amiciciā. multa igit̉ inequalitas ⁊ diſtantia v̓tutis inter eos impedit amiciciāex eo ꝙ impedit actū amicicie qui eſt conuiue̓ ⁊ cooꝑari adimūicē. Tercō diſtantia localitatis impedit amiciciā. Nam ſeꝑatio amicoꝝ quo ad locuꝫet diſtantia amiciciam ciuileꝫ ſoluit. Cuiꝰ ratō eſtqꝛ amicicia ciuilis de qua ph̓us loquit̉ ꝑficitur ī cōuiuere et oꝑatōne adinuicē. hoc aut tollit̉ ꝑ diſtantiā locoꝝ. gͦ ⁊cͣ Vbi nota ꝙ ſeꝑatio locoꝝ aliqn̄eſt cum ſpe iterate congregatōnis vel ſine ſpe. Primo em̄ cum ſeꝑatio et diſtantia amicoꝝ eſt cum ſpēiterate cong̓gatōnis. tunc impedit amiciā qͣꝫtuꝫ adoꝑatōnem amicicie tm̄. ſed nō amiciciaꝫ qͣꝫtum adhabitū. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ſpes vel intentō reuerſionis amici nō p̄mittit deleri habitū prīoris amicicieſuꝑuenientibꝰ alijs. Secūdo vero cū ſeꝑatō amicorū ab inuicem eſt ſine ſpe iterate cong̓gatōnis ⁊cooꝑatōnis diſſoluit amiciciā. Cuius ratō eſt. ꝙdetractis ſpeciebꝰ pͥoris amicicie a ſenſibꝰ et cogitatōe que erāt fomenta amicicie. et iteꝝ ſtipuenientibꝰ alijs fantaſmatibꝰ aliorū amicoꝝ ad quos ꝯuenit viuere diſſoluit̉ amicicia prior tam qͣꝫtū ad habitum qͣꝫ ad oꝑatōnem exteriorē. Vnde et ph̓ꝰ di.cit ꝙ nimia diſtantia amicicie cauſat obliuionem. Quarto et vltimo ad cōſeruatōnem amicicie requiritur correſpondentia ī effectū. Nā amicicia nōeſt ad ſeip̄m ſed ad alterū. et ideo ad conẜuatōemamicicie oportet ꝙ vnus amicoꝝ impendat alteri q̄ſunt de ratōne amicicie. Re. infra de oꝑibus amicicie. Sed forte ex hoc argues. Si amicicia eſt adalterū et non ad ſeip̄m cum iuſticia etiā ſit ad alteꝝet non ad ſeip̄m. gͦ amicicia eſt iuſticia. Rn̄deo etdico ꝙ tam amicicia qmͣ iuſticia equale reſpicit et īeqͣlitate cōſiſtit. ſed alio et alio modo et ordine. qꝛequalitas eſt vltimū in iuſticia et pͥmum in amiciciaPrimo dico ꝙ equalitas eſt vltimū ī iuſticia. quodꝓbo. quia ad iuſticiaꝫ ꝑtinet inequalia ad equalitatem reduce̓. equalitate aūt exiſtente ceſſat opꝰ iuſticie. ſed equalitas eſt primū ī amicicia. Eſt auteꝫ