Ecūdo pͥncipaliter circa adulatōnem cōſiderare debemꝰ actū infectiuū. Cuꝫ em̄adulatio ꝯſiſtat ī ſermone laud alteri exhibito intentōne placendi. vtꝫ ſupͣ in duobꝰ capitulis p̄cedentibꝰ. Sicut em̄ homo pt̄ aliquē laudarobene et male. ꝓut ſcꝫ debite circūſtantie ẜuātur velp̄termittunt̉. ita poteſt homo alteri place̓ bn̄ vel male. Verbigr̄a. poteſt em̄ aliquis bene aliquē delectare laudando eū tribꝰ modis vel triplici ratōne. prima vt deꝰ honoret̉. ſecūda vt ꝓximus nein tribulatōne deficiat conſolet̉. tercia vt virtus in proximo augeatur. vel vt etiam in bono ꝓficere conet̉.tunc his tribus velle laudare alique et velle placereei eſt licitū et meritoriū. et ſic his tribus modis aliquem laudare ad ratōem amicicie vel caritatis p̄tnet. nec adulatō dici poteſt. Alio mō pt̄ quis vellemale placere alteri et laudare eū tribꝰ modis. ⁊ tūcadulatō erit peccatum. et ꝑ cōſequens qn̄ laudatde incerto vel dubio. de futuro. de illicito. ¶ Primomale aliquis laudat aliquē qn̄ laudat de aliquo ſibidubio vel incerto. Ecͣci. xj. Non laudes viꝝ in ſpecie ſtia. glo. ne iuxta ſpeciē corꝑis extimes qualitatem mentis. qꝛ homo videt q̄ foris ſūt. deꝰ aūt intuetur cor. ¶ Secūdo aliquis male laudat aliū. quādo laudat de futuris. Ecͣci. xj. Ante mortē ne laudes quenqͣꝫ. glo. Stultū eſt laudare pugnātem qͣſi iam victore. Ille vero qui bona videt̉ agere neſcimꝰ quo animo agit. aut ſi velit vel poſſit ꝑſeuerarevſqꝫ in finem. ¶ Percō aliquis male laudat aliū qn̄laudat de vicio. ẜm illud pͣs. laudat̉ peccator in defiderijs aīe ſie. et tunc laudare aliquē de his tribuset in alijs in quibꝰ nō eſt laudandꝰ ad adulatōnemſpectat. ¶ Similit̓ pt̄ homo velle place̓ alijs bene ⁊meritorie tribꝰ modis. pͥmo ꝓpter dei gloriā et honorē eliciendū. ſecūdo ꝓpter ſui caritatē nutrien.dam. tercō propter ꝓximi vtilitatem fouendā. ſcꝫvt eis homo ſpūaliter ꝓficere poſſit. his tribꝰ mo.dis placere hominibꝰ eſt laudabile et meritoriū. Ꝙaūt aliquis velit place̓ hominibꝰ tribꝰ modͣ. ſcꝫ prīopropter ianis glorie appetitū. ſcd̓o propt̓ temꝑ ale lucrū vel cōmodum. tercō propt̓ aliqd̓ illicitū ſcꝫpeccatū ſeu damnū alteriꝰ ꝑpetrandū. his tribusmodis eſſet peccatū. ẜm illud pͣs. Diſſipauit oſſaeoꝝ qui hominibꝰ placent. Et apo. dicit ad gala. j.Si adhuc hominibꝰ placere ẜuus chriſti nō eſſeꝫ.Vn̄ patet ꝙ laudare alios et place̓ eis his tribusmodis adulatōis eſt peccatū. Quapropt̓ hiero.ad demetriadem ſic dicit. Beata mēs que nō adu̓latur aliqn̄ nec adulanti credi̓t. que nec decipit altorū nec ip̄a decipit̉. nec malū facit aliqn̄ nec patit̉.Hec bea. t. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cxv. arti. j. in ſo. j. argu.¶ Ꝙ adulatō eſt peccatū veniale triplici ratōne etaliqn̄ mortale qͣdruplici ratōne¶ Ca. .iiij.Ercio pͥncipaliter circa adulatōnem cōſiderare debemꝰ reatū exceſſiuū. Eſt em̄Tadulatō aliqn̄ peccatū veniale. aliqn̄ veropeccatū mortale. quod in gn̓ali ſic ꝓbo. PeccatuꝫMulaciomortale tale eſt quod cōtrariat̉ caritati. quod veronō cōtrariat̉ caritati eſt peccatū veniale. adulatioigitur aliqn̄ nō ꝯtrariat̉ caritati. et tūc eſt peccatūveniale. aliqn̄ ꝯtrariat̉ caritati et tūc eſt peccatum¶uMI. peccaA ⁊onialomortale. ¶ Primo gͦ adulatō eſt peccatū veniale tribus modis vel triplici rōne. Prima ratō eſt. cū qͥsadulatur ſola auiditate alios delectandi et nō intetōne nocendi. Secunda eſt cum aliqͥs adulat̉ ſola intentōne vitandi aliqd̓ malū ſine alteriꝰ detri.mento. Tercia eſt cū quis adulatur intentōne cō.ſequendi bonū aliquod in neceſſitate. his em̄ tribꝰmod vel caſibꝰ adulatō eſt peccatū veniale ¶ Eſt at̄ quenle niui fi ſe p̄ccca fupeccatū mortale qͣtuor ratōnibꝰ. ſcꝫ ratōne crimisintentōnis. deceptōnis. occaſionis. ¶ Primo ratōne criminis de quo qͥs alicui adulat̉. ⁊ formo ſic ratōnem. Qui fouet et nutrit aliquē in peccato mortaliter peccat. vnde in pͣs. laudatur peccator in deſiderijs anime ſue. Super quo verbo augꝰ. dicit.Hec eſt magna ira dei vt deſit correctō et aſſit laudatō. Et ſubdit cauſā dicens. Adulantiū em̄ lin.gue alligant homines in peccatis. delectāt em̄ ea facere in qͥbus non ſolū nō metuit̉ rep̄henſor ſꝫ etiaꝫlaudatur oꝑator. ¶ Secūdo adulatō eſt peccatuꝫmortale rōne intentōnis. et formo ſic rōneꝫ. Quialiquid facit intentōne nocendi alicui vel ſpūalitervel corꝑaliter peccat mortaliter: gͦ cū aliquis adu̓.latur alicui hac intentōe et fine vt fraudulent̓ ſiueſpūaliter ſiue corꝑaliter ei noceat mortalit̓ peccat.Et de hͦ dr̄ ꝓuer. xxvij. Meliora ſūt vulnera dilige̓tis qͣꝫ fraudulēta oſcula odiētis. q. d. Meliores ſūtincrepatōes dure et verbera amici veri ſeu p̄lati etiāſi vulnerat ſenſualitatē et infligat ꝓ demeritis ⁊ peccatis penas ⁊ plagas. qͣꝫ fraudulenta oſcula id eſtqͣꝫ applauſis et cōſenſus correptōnem diſſimulātūqꝛ tali poteſt dici illud verbū quod dixit ſaluator iude math̓. xxvj. oſculo filiū hominis tradis. Vndeaugꝰ. xiij. de trini. ſic ait. Magis optabo a quolibꝫrep̄hendi qͣꝫ ab adulatore laudari. nullus em̄ reprehenſor formidandꝰ eſt amatori veritatis. laudatorvero errat et ꝯfirmat errorē ¶ Tercō adulatō ē peccatum mortale ratōne deceptōnis. et formo ſic ratōnem. Qui ꝓditorie alicui nocet mortalit̓ peccatſed adulator ꝓditorie alicui aliqn̄ adulat̉ vt eū decipiat et ei noceat. quod patet ꝑ augu. ſuꝑ pͣs. dicentē. ꝙ adulatō eſt fallaci laude ſeductō. Et ideodr̄ in decretis. diſt. xlvj. Clericus qui adulatōibꝰet ꝓditōnibꝰ vacare dep̄hendit̉ degͣdet̉ ab officioſed talis pena nō infligit̉ niſi ꝓ peccato mortali. gadulatō ratōne deceptōnis vel fraudis eſt peccatumortale ¶ Quarto adulatō ratōne occaſionis eſtpeccatum mortale. et formo ſic ratōnem. Ille qͥ alteri peccati et ruine exiſtit occaſio qͣꝫuis ſit pretereius intentōnem mortaliter peccat. gͦ aſimili cumlaus adulatoris ſit alteri occaſio peccādi etiā p̄teradulatoris intentōne talis mortaliter peccat. In htamen ꝯſiderari oportet. vtruꝫ ſit occaſio data velaccepta. et qͣlis ruina ſubſeqͣt̉. ſic̄ ptꝫ īfra. ſcādali
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten