Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

oracioEt ideo non quelibꝫ defenſio ſui eſt licita. ſed q̄ fitcum debitō moderamne rōnis. ISecundū eſt. ꝙaliud eſt ſibi inferre mortē quod nūqͣꝫ in aliquo caſu licet. vtꝫ infra homicidiū ſui. reqͥre ibi. et aliudeſt ab alio pati mortem cū iuſte iudicatur vel ſentēciatur ad mortem. et tunc tenet̉. Verbigra. ponamus ꝙ aliquis iuſte occidendꝰ in carce̓ vel alio loco ſit recluſiis. talis ſi fugit de loco illo nō peccatimo ſi poteſt tenet̉ fugere. et ſi manet et nō fugit ſipoteſt peccat mortaliter. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ nullꝰ debet facere illud vn̄ mors ſequat̉. et ſi facit mortalit̓peccat. et ideo manere in loco vndeducat̉ ad mortem eſt face̓ illud vn̄ mors ſeqͥtur. gͦ ⁊cͣ. Tn̄ nō tenetur reſiſtere agenti nec debꝫ qͥn patiat̉ quod iuſtum eſt. ¶Secūdo ꝓbo hoc idem exemplo. ſic. Ponamꝰ ꝙ aliquis ſit cōdemnatꝰ vt fame moriaturtalis nō peccat vt cibū occulte ſibi mīſtratū ſumatqꝛ non ſume̓ eſſet ſeip̄m occide. In̄ reſiſtere ſibi iuſte inferenti mortem nō licet ꝓpter ratōnes predi.ctas Terciū eſt ꝙ licet quilibꝫ plꝰ ſibi qͣꝫ alteri teneatur. tn̄ nec alteri nec ſibi tenet̉ facere contͣ ordinem ratōnis. vt verbigrā. Licet em̄ quilibet teneatur eripere alium condemnatum ad mortem iniu.ſte. vt dicitur. prouer. xxiiij. erue eos qui ducuntur ad mortem ⁊cͣ. tamen nullus debet contra ordinem iuſticie reſiſtendo liberare alium iuſte condemnatum ad mortem neqꝫ etiam ſeipſum. Hec beatus tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. lcix. arti. iiij. argumentocontra. et in cor. q. et in ſolū. triū argumentorumibidem. Ꝙ adoratō eſt actus qͣtuor v̓tutū. Ca. j.Doratio Circa adoratōꝫ triaꝯſiderare debemꝰ. ſcꝫ actū debitū. modū variū. locū ꝯgruum Prio circa adoratōem ꝯſiderare debemꝰ actū debitumNā inter oīa que agūtur exteriꝰ ad reuentiam ꝑtinentia adoratō eſt ſignū vel actus interioris reuentie maxime on̄ſiuꝰ. circa quēactu notant̉ tria. ſcꝫ origo ſue ꝓductōnis. exhibitō honoris. ratō exhibitōnis. Prīo notāda eſt origo ꝓductōnis. Nlā iſte actus qͥ eſt adoratō ē actꝰfidei. caritatis. iuſticie. latrie a qͥbus ꝓducit̉ diu̓ſimode. qd̓ ſic patet. Prīo em̄ adoratō eſt actꝰ v̓tutis fidei vt on̄dentis. Nā fides on̄dit cui pͥncipaliter adoratō ſit exhibenda. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ip̄a fides ꝓteſtatur verū deū et ꝑ hͦ facit et exhibꝫ adoratōnem. Secūdo adorato eſt actꝰ caritatis vt impantis afficientis vel informātis. Illā caritas afficitad drū cui eſt adorato pͥncipalit̓ exhibenda. quodpatꝫ. qꝛ caritas facit dilige̓ deū vt optimū et ſum.mū bonū et ꝑ hoc imꝑat et facit adorare deū. Tercio adorato eſt actꝰ iuſticie cuiꝰ eſt redd̓e debituꝫſꝫ adorare deū eſt debitū. gͦ eſt actꝰ tuſticie: Vbinota ꝙ iuſticia vel reddit eqͣle vel poſſibile. modꝰęiuſticie q̄ eſt filij ad pr̄em et hoīs ad deū non reqͥriteqͣlitateꝫ vt exhibeat̉ ẜm dignitatē eiris cui exhibetur. qꝛ hͦ eſt impoſſibile. ſed reqͥrit poſſibilitatē reddentis. vt ſcꝫ homo in recōpenſatōnē beneficij a ſolo deo p̄cepti reddat deo honorē debitū ꝓut poteſtet hoc eſt deum adorare et deo ſoliſacrificium offerre. que ad latriam pertinent vt patebit. Hec beatꝰtho. iij. ſcri. ſen. diſt. ix. de latria. arti. pͥmo. q. ij.in cor. q. et in ſolutōne. iij. argumenti. Quartoadoratō eſt actus latrie vt exhibentis aliquid in recognitōnem ſeruitutis ſcꝫ ſacrificium vel aliquodobſequium corporale. Nam latria includit ſeruicium in ratōne ſui obiecti. et propter hoc pͦ ſe ineſt eivt a ſeruiendo nominat̉. Ratō huius eſt. qꝛ aliudeſt deo ſeruire et aliud exhibere aliquid in recognitōnem ſeruitutis. Primum eſt omnis v̓tutis commune. Secūdum autē propriū eſt latrie inqͣꝫtumadorans offert deo ſacrificiuꝫ vel aliquod obſeqͥumcorporale in recognitōnem ſeruitutis. Hec beatustho. vbi ſupͣ. q. pͥma ⁊ ſcd̓a. in cor. q. et in ſolu: ij.argū. Secūdo circa actum adoratōnis notat̉ exhibitō honoris. Adoratio em̄ ordinatur et fit in reuerentiā eius qui honoratur. honor autem non debetur creature irratōabili ꝑ ſe. neqꝫ ꝑti. neqꝫ operiſed toti per ſe exiſtenti et ratōnal̓i. et ſimiliter adoratō. Primo enim reuerentia adoratōnis non debetcreature irratōnabili per ſe. Cuius ratō eſt. quiacreatura irratōnabilis non eſt veneratōnis capaꝝẜm ſe. Secundo honor vel adoratō non debet̉ ꝓ.prie parti ẜm ſe. quod patꝫ. qꝛ non dicimus ꝙ manus hoīs adorent̉. Vn ſiqn̄qꝫ dr̄ manꝰ vel pes ho.minis adorari. non dr̄ ea ratōne ꝙ ꝑtes ẜm ſe adorentur. ſed ꝙ iſtis partibus honoratur et adoraturtotum. per quem modum aliquis honorari poteſtin aliquo exteriori. puta in veſte vel imagine aūt innuncio. Tercio reuerentia vel honor adorationisnon debetur operatōni. quia operatio non honora.tur. ſed eſt ratio qua operans honoratur. et ideoquamuis in chriſto ſint due operatōnes ſcꝫ diuinenature et humane. non oſtenditur per hoc ꝙ chriſtus duplici honorē vel adoratōne ſit adorandus .ſꝫſolumꝙͣ ſunt due adoratōnis cauſe. ſcilicet operatio diuine nature et operatio humane nature ī chriſto. Quarto ergo proprie debetur adoratō ⁊ exhibetur toti rei ſubſiſtenti et intellectum vel ratōemhabenti. vt infra patebit. Hec beatꝰ tho. iij. parteſimmine. queſtōne. xxv. arti. pͥmo. in cor. q̄ſtionisin principio. ⁊ ī ſolutōe. iij. argumenti. Tercōpͥncipaliter circa actum adoratōniſ nota ratōnemexhibitōnis. Cauſa enim vel ratio adoratōnis eſt excellentia aliqua. quod ſic patet. honor ſemper debetur alicui propter ſuperiorem excellentiam. ſed adoratio eſt quedam reuerentia que debetur alicuipropter excellentiam. ergo excellentia eſt adoratōnis ratio vel cauſa. Vnde nunqmͣ ſuperiora adorant inferiora ſed econuerſo. Differttamen reue.rentia ab honore. eoꝙ reuerentia ex vna parte eſtprincipium motiuum ad honorandū. inquantum