¶ Quartū eſt ꝙ non licet reo accuſato in ſāguiniscauſa corrumꝑe aduerſariū ſuū. Cuiꝰ ratō eſt hecqꝛ nulli licet aliū ad culpā induce̓ vt ip̄e euadat pe.nam. et ideo ſi quis in cauſa ſanguinis corrumpataduerſariū ſuū pecunia vel huiuſmodi peccat quidem inducendo eū ad illicitū. ¶ Sed forte arguesin oppoſitū. qꝛ ẜm iura ciuilia ī cauſa ſanguinis licitū eſt cuilibꝫ adu̓ſariū corrūꝑe. Rn̄deo duobꝰ modſcꝫ pͥmo ꝙ multa ẜm leges humanas impunita relinquūtur que ẜm diuinū iudiciū ſūt peccata. vtꝫin ſimplici fornicatōne. ¶ Secūdo dico ꝙ corrūpeaduerſariū etiā ẜm leges hūanas ꝓ tanto dr eſſe licitum qꝛ huic peccato lex ciuilis non adhibet penāHec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. hcix. arti. j. argu. contra. et in cor. q. et in ſolū. argū. et ibidem arti. ij. īcor. q. et in ſolu. pͥmi argū.¶ Ꝙ non licet accuſato iuſte appellare. ¶ Ca. ij.Ecūdo dico ꝙ tuſte accuſaton̄ licet adſiꝑiorem appellare. quod tali ratōe on̄do: Nulli licet ſe calūnioſe defende vel alutatē celare eſt ateri iniuriā facere. ſed iuſte accuſatus cū ſe defendit cauſa moris afferendi ne contra eū ſentēcia ꝓferatur alijs infert iniuriā. quod patꝫ dupliciter Gdlems peccat morPrimo em̄ talis offendit iudicē quē impedit ne ſuūofficiū exequat̉. ¶ Secūdo talis offendit accuſanoffenſa veltem quem impedit ne ꝓ ſe ſnīam exequat̉. gͦ iuſteaccuſatus nō poteſt ad ſuperiorē iuſte appellare vellicite. tū qꝛ facit iniuriā iudici cuiꝰ officiū impedittu qꝛ facit iniuriaꝫ illi accuſanti cuiꝰ iuſticiā ſubterfugit vtꝫ. Et ideo dr̄. ij. q. vj. oīo puniendꝰ eſt cꝰiniuſta appellatio ꝓnunciat̉. Si vero ſit qͥs iniuſteaccuſatus et iniuſte gͣuatus a iudice. talis poteſt liꝯeo in pctis. Cdd mecite a iudice appellare. ⁊ hoc ꝯfidentia iuſte cauſeta hic qtuo: ¶ Prmivt ſcꝫ iuſte a ſuperiori iudice iuſticiā aſſequat̉ queſibi ab inferiori iudice denegat̉ iniuſte. quod duplichriſo. ꝓhibꝰ dicensciter ꝓbo. ſcꝫ ratōne et autoritate. ¶ Primo ratōe.ſic. In tanto debet quis ſubijci pt̄ati vel iudici inferiori inqͣꝫtū ordine ſuꝑioris cōſeruat. a qͦ ſi exorbi.tauerit ſb̓ijci nō oportet. ſed pt̄ati ſuꝑiori. Verbigrā. Si ꝓconſul aliquid iuſſerit et aliud imꝑatorcōtempto mandatō inferioris obediendū eſt mandato ſuꝑioris. vt dicit glo. ſuꝑ illo verbo ad romaxiij. qui reſiſtūt ipſi ſibi damnatōnem inquirunt.Vnde cū iudex iniuſte alique gͣuat qͣꝫtum ad hͦ po.taſtatis ordinē ſuꝑioris relinquit. ẜm quem ordinem neceſſitas ſibi iuſte iudicandi imponit̉. et id̓olicitū eſt ei qui cōtra iuſticiā gͣuatur ad directōnēſuꝑioris poteſtatis recurre̓ appellando. vel ante ſentenciaꝫ vel poſt. ¶ Secundo ꝓbo hoc idem autoritate. Nam paulꝰ iniuſte gͣuatus ad ceſarē appellauitvt dr̄ actuū. xxv. Hec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. lxix.arti. iij. argū. cont̓. et in cor. q. et in ſolū. j. argū.et infra. appellatō.¶ Ꝙ iuſte cōdemnato ad mortē non licet ſe defend̓eErcio dico ꝙ iuſte ſnīato ¶ Ca. iij.fendere. imo ꝯtrariū faciens mortalitervel cōdemnato ad mortē non licet ſe de.Actu ſatopeccat. quod ꝓbo triplici rātōne. ſcꝫ qꝛ talis reſiſtitdei ordinatōni. iudiciarie pt̄ati. publice vtilitati.¶ Prima ratō eſt talis. Quicūqꝫ dei ordinatōni reſiſtit et ꝓuidentiā dei offendit mortaliter peccat. etꝑ ꝯſequens ſibi eternā damnatōnem acqͥrit. vt dicit apo. ad roma. xiij. ſed dei ꝓuidentia et ordina.tō eſt ꝙ inferiora ꝑ media et media ꝑ ſuꝑiora vel ſup̄ma regant̉. Vn pͥme pe. ij. c. Subiecti eſtote ⁊cͣet ſequit̉. ad vindictā maloꝝ. laudem vero bonoꝝCum gͦ iuſte cōdemnatus ad mortē ſe defendit. iudicio ſentēcie ⁊ ꝑ ꝯſequens ordinatōni dīne reſiſtitgͦ mortaliter peccat. ¶ Secūda ratō ad hoc ideꝫ ꝓbandū eſt talis. Qui reſiſtit cui ſb̓ijci et obedire tenetur mortaliter peccat. ſed qͥlibet tenet̉ ſubijci etobedire iuſticie iudicis tanqͣꝫ ſuo ſuꝑiori. gͦ cōtrariū faciens et ſe defendens a morte contra iuſticiaiudicis mortaliter peccat. Ꝙ aūt talis teneat̉ obedire ſuo ſuꝑiori ꝓbo autoritate apo. ad romͣ. xiij.ſic dicentis. Omnis aīa poteſtatibꝰ ſb̓limioribꝰ ſb̓iectaſit. Et ſubdit cauſam dicens. nō em̄ eſt pt̄asniſi a deo. Que verba exponens haijmo ſic dicit.Omnis aīa id eſt homo nō coacte ſꝫ ſponte et volūtarie ẜuiat pt̄atibus ſublimioribꝰ ſcꝫ ſecularibꝰ bonis ⁊ malis. Si em̄ bonus fuerit qui tibi p̄eſt nutritor tuꝰ eſt. ſi vero malus fuerit temptator tuus eſtgͦ et nutrimenta libent̓ accipe et in temptatōne approbare. Et ſb̓dit apo. ratōnem huiꝰ ſubiectōnisdicens. non em̄ eſt pt̄as niſi a deo. Vbi augꝰ. ſicait. Aliud eſt volūtas. aliud pt̄as. voluntas auteꝫnocendi non poteſt eſſe a deo. ſed ab hoīs animo.poteſtas aūt noce̓di nō poteſt eſſe niſi a deo. Et ſb̓dit augꝰ. cauſa qͣre poteſtas nocendi ſit a deo di.cens. Iniuſtū aūt non eſt vt improbis accipientibus pt̄atem nocendi bonoꝝ patīa ꝓbetur et malorū iiquitas puniat̉. Nam ꝑ pt̄atem datā dyabolo iob ꝓbatus eſt vt iuſtus apparēt. petrꝰ temptatus eſt ne de ſe p̄ſumeret. paulꝰ colaphizatꝰ eſt neextolleret̉. iudas reprobatꝰ et damnatus eſt vt ſeſuſpendet. ¶ Tercia ratō ad hoc idem ꝓbandū ē tatalis. Qui cōmunem vtilitatē offendit ꝓpter bonūꝑticulare mortaliter peccat. ſed iuſte ſentenciatusvel cōdemnatus ad mortē ſi ſe defendit cōmune̓ vtlitatem offendit. eoꝙ ex liberatōne vel defenſionemali viri iuſte cōdemnati ad mortē tota ꝯmunitasledit̉ et ꝯturbat̉. velut maſſa ex fermēto. veſtis exverine. corpus ex membro putrido. Si vero aliqͥsiniuſte ꝯdemnatur ad mortem. tunc in talibꝰ caſibus licitū eſt reſiſtere malis pͥncipibo. ſicut licꝫ reſtere latronibꝰ. Nam violentia maloꝝ pͥncipum ſimilis eſt violentie latronū. vn̄ ezech̓. xxij. Principes eius in medio eiꝰ qͣſi lupi rapiētes p̄dā ad effūdendū ſanguinē. ¶ Ad maiorē tn̄ euidentiā p̄dictorū nota hic tria. Primū eſt ꝙ licet natura ad reſiſtendū inclinet̉ cōtrarijs corrumpentibꝰ cū poteſtnon ſolū in hominibꝰ ſed etiā in animalibꝰ et in ſenſibilibꝰ. tn̄ ratō homini eſt data vt ea ad que natura īclinat non paſſim ſed ẜm ratōnis ordinē exequat̉.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten