intelligunt̉ oīa inuiſibilia que nobis reuelāt̉: ꝑ terrā omnia viſibilia ſic̄ videt̉ dicepͣs. Terrā āt dedit filiis hoīuꝫ. Qd̓ obiicit̉de tenebris diſtinguēdū ꝙ tenebra accipit̉dupliciter. Uno ꝓ obſcuritate que ē pͥuaºluminis ex obiectu corꝑis vmbroſi: ⁊ in iſtoſenſu illud nō intelligit̉: tenebre erāt ſuꝑfaciē abyſſi. Alio ꝓ carentia lumīs: ⁊ tuncidē eſt tenebra qd̓ lucis abſentia: ⁊ ita illd̓accipit̉. tenebre erat ⁊cͣ. i. lux nō erat adhuc.Ad huc āt articulū ꝯtra manicheū diſputatū eſt in pͦ liº de trinitate. ⁊ pͦ liº de cōditione reꝝ. Seꝗt̉ ⁊ ī ih̓m xp̄m filiū eiꝰ vnicum. d. n. dupliciter pōt legi vt dicas filiūeius vnicū. ut ſit ibi pūctus: vt ſit ſenſus. filium eius .i. patris. vnicū .i. vnigenituꝫ. Inquo moſtrat̉ ꝙ qͣuis filius ꝓcedat a patre ⁊ſpūs .ſ. vnus eſt tn̄ filius ꝗ ꝓcedit ꝑ moduꝫgnationis ih̓s xp̄s: nō ſpūs ſcūs. Aliter ſicpōt dici filiū eius vnicū dn̄m noſtꝝ. Augꝰin liº de ſymbolo quando audies vnicū deifiliū. agͦſce deū ſi verꝰ ē filiꝰ: hͦ ē qd̓ pr̄. gͦ ſideꝰ pr̄: deus filius. ꝗcꝗd enī eſt id qd̓ gn̓atē id qd̓ generat̉. nō generat hō boueꝫ. ouiscane: ſꝫ homo hoīem ⁊cͣ. fic deꝰ deū: ⁊ ꝗa vnꝰvnū. ideo vnicuꝫ. Itē qn̄ audis vnicumcrede oīpotētē creatorē ⁊cͣ. ꝗa ꝗcꝗd habꝫ pr̄habet filiꝰ. Augꝰ. Sꝫ aliꝗd habet pater qd̓non habet filius qui dicit. oīa que habet pr̄mea ſūt. Ioh̓. 16º. hͦ aūt veꝝ qd̓ dicit ꝟitasdicto gͦ d̓ patre eē oīpotēte creatorē. Seqͥt̉filiū eſſe oīpotentē ⁊ creatore. Sꝫ querit̉cum ī ſymbolo athanaſii dīcat̉ dn̄s pr̄. dn̄sfiliꝰ. dn̄s ſpūs ſcūs. Quare dn̄iuꝫ appropriatur filio: non patri nec ſpūi ſco. Itē qͣredicat̉ noſter pluſ qͣꝫ pater uel ſpiritꝰ ſanctꝰIndiuiſibilia eniꝫ ſūt oꝑa trinitatꝭ: indiuiſibilis ēt eſſentia. Ad primū dd̓ ꝙ ē dn̄iuꝫcreatū ⁊ increatuꝫ. dominiū increatuꝫ nonappropriat̉ filio: ſꝫ dn̄iuꝫ creatum ei appropriatur ad honorē ipſiꝰ: ut inqͣtum hō dn̄setiā creature credat̉. Math̓. vltˢ. Data eſtmihi oīs ptās. ⁊cͣ. p̄s. Oīa ſubieciſti ſb̓ pedibus eius. glo. Btati eius oīa ſb̓ieciſti ut oēseum adorent. Ad ſecund̓ dd̓ ꝙ noſter dr̄ꝗa ꝑticipat noſtrā naturā quā ſibi vniuit īvnitate ꝑſone: nō pr̄ nec ſpiritus ſanctꝰ.Sil̓r dicit̉ ꝓpter executioneꝫ mīſterii redēptionis noſtre in carne aſſūpta. Iequit̉.Qui ꝯceptꝰ eſt de ſpiritu ſco. ſumit̉ aūt iſtearticulꝰ de Math̓. p. vbi dr̄. Inuēta ē hn̄sin vtero de ſpū ſco. ſꝫ cuꝫ oꝑatio ſpiritꝰ ſcīimꝑceptibilis ſit: quō inuēta eſt maria hn̄ſde ſpiritu ſco. Preterea hoc ita debet legiinuēta eſt habēs in vtero. Et addit euāgeliſta de ſpiritu ſancto. Querit̉ etiā cum ſitꝯceptus de ſpiritu vtrū dici poſſit filiꝰ ſpiritus ſcī: qd̓ mgr̄ determīat 3º ſnīaꝝ ſcd̓mAug. di. 4ª. Nam dicit ita ꝓcul dubio nonſic de illout de patre. nō enī eſt ꝯcedēdumꝗcod naſcit̉ de aliqua re ꝯtinuo eiuſdē reifiliuꝫ nūcupandum. vt enī alia ſileā aliterde hoīe dicimꝰ naſci filiū. aliter pediculumlumbricum: quorum nihil eſt filiꝰ: vt gͦ hecomittā qm̄ tante rei deformiter ꝯꝑant̉. certe que naſcūt̉ ex aqua. ⁊ ſpiritu ſancto nonaque filii recte dici poſſunt. ⁊ ex hoc patetꝙ male dicit̉ filiꝰ ſpūs ſcī. Itā Ieroꝰ inſymbolo ſuo ad damaſū papā. cōceptꝰ ē deſpū ſcō: nō ſic̄ quidā ſceleratiſſime opināt̉ſpiritus ſanctꝰ fuit ibi ꝑ ſemīe: ſꝫ ꝟtute creatoris oꝑatꝰ eſt. Con. Yſa. xio. Requi euitſuꝑ euꝫ. glo. ī euāgelio nazareoꝝ qd̓ hebrayce ſcriptum eſt: ita habet̉ ſpūs ſanctꝰ deſcēdit ſuꝑ eum ⁊ dixit. Ecce expectaui te filimi ut venires ⁊ reꝗeſcereꝫ in te: ꝗa tu es filius meꝰ pͥmogenitꝰ. Itē Io. criſoꝰ ſuꝑ illd̓Math̓. qd̓ enī in ea natuꝫ ē vnigenito deoin virgine ingreſſuro: p̄ceſſit ſpiritꝰ ſcūs.vt p̄cedente ſpū ſcō in ſcīficatione naſcat̉xp̄s: ẜm ꝙ corpꝰ dīnitate ingrediēte ꝓ ſeīeItem in p̄s. Ego hodie genui te. glo. licꝫillud poſſit intelligi de die qua natꝰ eſt ẜmhumanitatē. Si ita eſt. gͦ cū illa verba ſintpatris. ego hodie genui te. filius erit pr̄isẜᵐ humanitatē. ſꝫ ꝯſtat ꝙ in alio ſenſu nonpōt illud eſſe veꝝ: niſi ꝗa pater operatꝰ eſteius humanitatē. Ergo cum ſil̓r ſpūs ſāctꝰoꝑatus ſit eiꝰ humanitatē. poterit dici filiꝰſpūs ſancti .ſ. ẜm humanitatē. Propter hͦvolūt quidā dicere ꝙ ſit filiꝰ ſpiritꝰ ſcī ẜmhumanā naturā. filiꝰ dico ꝑ gratiā ſeu ꝑ adoptionē. Sic̄ ecōtra dicit̉ de filio ẜm diuinitatē reſpectu patris. ꝙ eſt filiꝰ nō adoptiuꝰſꝫ naturalis ⁊ eternꝰ. ꝗa ad Ro. pͦ. ſuꝑ illudde filio ſuo. glo. nō adpotiuo ſ ſuo .ſ. ꝓpͥo ⁊ſibi ſb̓ali coet̓no ⁊cͣ. quoꝝ opīo ex tractatu d̓incarnatiōe manifeſte patebit. infra. Altiꝟo meliꝰ ſumētes nō ꝯcedūt iſtā aliquo mōfiliꝰ ſpūs ſcī. ⁊ rn̄dent ad obiecta ſic. Adillud qd̓ pͦ obiicit̉ ſic de glo. Yſa. dicunt ꝙfl̓o aſſumit̉ illa auctoritas. non enim ut ip̄idicunt: ibi eſt ſcūs ẜm verā lrām. vnde ibihabet̉ ſic. cum dn̄s ih̓us aſcendiſſet de aqͣ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten