eā. ⁊ ſequit̉ ꝑcuties oē qd̓ in ea eſt in ore gladii. abſqꝫ mulieribꝰ ⁊ infantibꝰ. De penaꝟo tꝑali ſiue pecuniaria. dicit lex Exo. 22º.ī qͦꝫ furatꝰ fuerit bouē aut oue ⁊ occideritrnēdiderit: qͥnqꝫ boues ꝓ uno boue r̄ſtituetn qͣtuor oues pro vna oue. Si inuentū fuerit qd̓ furatꝰ eſt apud eū viuēs duplū reſtituet. Scd̓m hͦ gº in ꝑte iſta inqͥrendū eſtPrīo de lege flagellationis. 2º de legeralionis. Tertio de legibꝰ īpugnationis⁊ occiſionis. Quarto de legibꝰ ſatiſfactionis ꝑ penā temporalē.flagellationisCirca legem incidit q̄ſtiovtꝝ mali ꝑ flagella ſint ad bonū cogendi. ⁊vr̄ ꝙ nō: multipl̓r. Primo ꝗa nullus pōt eſſeiuite bonus. gͦ hoc ip̄m cogi ad bonū nō ēei bonū: nec cogenti. ꝯſtat hoc bonū eſt. Relinquit̉ gͦ ꝙ nullus erit cogendꝰ ad bonuꝫItē ſic̄ dicit btūs Dionyſiꝰ. Nō coactamhabemꝰ vitā. īmo ſic̄ dicit Eccleſiꝰ. 15º. Antehoīem vita ⁊ mors bonū. ⁊ malū qd̓ placuerit ei dabit̉ ei. ⁊ reliqͥt eū in manu ꝯſilii ſui.Si gͦ deꝰ ꝯceſſit hōi libeꝝ arbitriū ad bonū⁊ ad malū. gͦ nō dꝫ hō cogi ad bonū. Itēnēo eſt cogendꝰ ad id ad qd̓ inutilit̓ cogiturSꝫ ad bonū quiſqꝫ īutilit̓ cogit̉. quia deuscoacta ſeruicia aſpernatur. Unde. i. Corl. 9ºdicit Apl̓s. Si neceſſitate euāgelizo nō eſtmihi gloria: ſi aut volēs hoc ago: mercedeꝫhēo. Si aūt īuitꝰ diſpenſatio mihi creditaeſt. Itē. 2. Corꝭ. 9º. Cū d̓ elymoſinis Apl̓usortat̉ ait. Unuſꝗſqꝫ det̓ ſeu ꝓut deſtinauitin corde ſuo nō ex triſticia: aut ex neceſſitateex quo dat̉ intelligi: ꝙ qui inuitꝰ dat ꝓpterpn̄tem pudorē: ⁊ rē ⁊ meritū ꝑdit. ItemSal. 5º. Scribēs Apl̓s legalia nō eſſe tenendadicit. ẜi ſpū ducimini nō eſtis ſub lege. ex qͣapparet eū qui ſub lege .i. qui timore pene niamore iuſticie ẜuit nō duci ſpū ſcō. Si autēſpū ſco nō ducit̉ deo placere minime ualet.Itē. i. I0. 4º. Timor nō eſt in caritate. ſedꝑfecta caritas foras mittit timorē. Sꝫ ille qͥcogit timore agit̉ qui nō eſt ī caritate quimnanus ꝯprimit nō animū mutat quo penarimet̉ ⁊ iuſticia nō amat̉. gͦ relinquit̉ ꝙ inutilit̓ quiſqꝫ ad bonū cogit̉. tē multi excoactione efficiūt̉ īpatientiores. gͦ ⁊ deteriores. ergo coactio ꝟgit eis in deteriꝰ. Cu gde oībus malis iſtud p̄ſumat̉. nullus maluad bonū eſt cogendꝰ. Itē de lege naͣe eſtnō face̓ alij qd̓ nō uelimus nobis fieri. Cob4. Si gͦ nullꝰ vult cogi: qͥa nullꝰ vult conͣriuꝫeiꝰ qd̓ vult. ergo de lege naͣli nullus dꝫ aliūcogere. Itē ſi xp̄s ⁊ apl̓i nobis imitandiꝓponūt̉. Sꝫ xp̄s iudeos malos in ſe crederenō coegit. ſil̓r nec apl̓i aliquos coegerūt. Ergo vl̓r mali nō erūt cogēdi ⁊ maxīe ꝑ flagella. cū dicat ſaluator Math̓. 5º. Qui ꝑcuſſeritte in vnā maxillā p̄be ei ⁊ alterā. Conͣ Aug.Uicētio donatiſte. Putas nemine debe̓ cōgi ad iuſticiā. cū legas patrēfamilias dixiſſe ſeruis. Lucꝭ. 14º. Quoſcūqꝫ īueneritis copellite intrare Poſtea ꝟo paulū ad ꝟitatemcognoſcendā ⁊ tenēdā magna violētia xp̄icōgentis eſſe ꝯpulſū. Itē ad eundē AngꝭFlagellauerunt xp̄m iudei. iudeos flagellauit ⁊ xp̄s. Math̓. 21º. ⁊ Math̓. xi. Tradditſūt apl̓i ab hoībus hūane ptāti: tradideruntapl̓i hoīes ptāti ſathane: ut Paulꝰ Corīthiūi. Corꝭ. 5º. Itē Augꝭ. Bonato p̄ſb̓ro oſtenditmultipl̓r ꝙ mali ſūt ad bonū cōgendi. Prīoſic. Si uolūtas mala ſꝑ ſue ꝑmittenda eſt libertati. Quare yſralite recuſantes ⁊ murmurātes ꝙͣduris flagellis a malo ꝓhibebāt̉ ⁊ad terra promiſſionis ꝯpellebāt̉. Itē augªeidē. Si uoluntas mala ꝑmittenda ē libertatiQuare Paulꝰ nō eſt ꝑmiſſus vti peſſima uolūtate qua ꝑſequebat̉ eccleſiā. ſed ꝓſtratuseſt vt cecaret̉ cecatꝰ: vt mutaret̉. Itē ideꝫcidē. Si uolūtas mala ſꝑ ſue ꝑmittenda eſtlibertati. quare pr̄ mouet̉ in ſcripturis ſcīsfiliū duꝝ: nō ſolū uerbis corriꝑe. ſed etiā latera eiꝰ tūdere: vt ad diſciplina bonā coactꝰad bonū dirigat̉ Ecclꝫo. Curua ceruicē eiuain iuuētute: tūde latera eiꝰ dum infans eſtne forte induret ⁊ nō credat tibi. Itē ideꝫeidē. Si mala uolūtas ſue libertati ꝑmittenda eſt. quare corrigūt̉ negligentes paſtoreaEzech̓. 34º. ⁊ dr̄ eis. Errantē nō reuocaſtiaPerditū nō requiſiſtis. It ē idē eidē. Te īputeum miſiſti quo moreris vtiqꝫ libera volūtate. nōne crudeles eſſent ſerui dei: ſi huicmale uolūtati te ꝑmitterēt: ⁊ nō de illa morte liberarent. Si gͦ ſalus iſta corꝑalis ſic cuſtodiēda eſt: vt etiā in nolētibꝰ ab eis qͥ eosdiligūt ſeruet̉: ꝙͣto magis illa ſpūalis in cꝰdeſertione mors eterna meruit̉. Itē augl.ad Bonifaciū comitē. Querūt an̄ vim xp̄uiutulit quē coegit. Ecce habēt Paulū apl̓magnoſcant pͥus eum cogentē xp̄m ⁊ poſteadocentē: pͥus ferientē ⁊ poſtea conſolantemItem Augꝰ eidē. Cur eccleſia nō cogeretfilios perditos vt redirent. ſed perditi filii