dic̄ aug. ſuꝑ ill̓ud. i. ad cor̄. 6. De his qui foriſſunt dn̄s iudicabit. In his qui intus ſunt .i.fidelibꝰ putrēdo eſt reſecāda. De ꝯuictōe dic̄aug. ſuꝑ illd̓ i. ad cor̄. 12. Qui manducat īdigne ⁊cͣ. ibi inꝗt aug. nō tibi ſane ſi iudex es ſiapud te accuſat̉: ſi ꝟis documētis teſtibuſqꝫꝯuīcit̉: coherce. corripe. excoīca. degrada. Depace eccl̓ie dic̄ aug. in epiſtola ꝯtra epiſtolaꝫPermeniani. Quādo cuiuſꝙͣ crimē notū eſt⁊ omnibꝰ execrabile apparꝫ: nō tales habeatdefenſores ꝑ quos poſſit ſciſma ꝯtingere: nodormiat ſeueritas diſcipline. Ad illud tn̄qd̓ obr̄ ꝙ caſſa ē correctio cū corripiēdi p̄deſtinati ſint aut p̄ſciti. dd̓. ꝙ non ſeꝗt̉: ꝗa hocip̄ꝫ p̄deſtinatū ē ut p̄deſtinati ꝑ penā corrigātur: quēadmodū ⁊ de oroē q̄ fit ꝓ ipſis ut dic̄beatꝰ Crego. in dialogo. Ea q̄ ſctī viri orādoefficiūt ita p̄deſtinata ſunt vt p̄cibꝰ obtineant̉. Silr̄ de correptōe ītelligēdū ē. Ad illd̓ꝟo qd̓ obr̄ de Nabuchodonoſor ⁊ Pharaonedd̓. ꝙ nō ē imputandū dīne p̄deſtinationi ul̓p̄ſcīe: ſꝫ li. ar. ꝙ aliꝗs nō corrigit̉ ex pena. vn̄aug. de Nabuch̓. ⁊ Pharaōe dic̄. Quis fineseoꝝ fec̄ eſſe diuerſos: niſi ꝙ vnꝰ dei manumſentiēs ī redargutōe ꝓprie iniꝗtatꝭ ingenuitalter ꝯtra dei miſericordiſſima ꝟitatē libero pugnauit arbitrio. Et iteꝝ aug. Uaſis irenūqꝫ deꝰ reddet interitū: ſi nō ſpotaneū īueniret̉ homo hēre pctm̄: nec īferret irā niſi hoex p̄deſtinatōe decidiſſet ī culpā. Si aūt obr̄ꝗa neſcit̉ qui ſint p̄deſtinati vel p̄ſciti: ꝓpterqd̓ nullꝰ eſt corrigēdꝰ. dd̓. ꝙ hoc non ſeꝗtur.īmo ꝓpter hoc omnes ſunt corrigendi. quiaincerti ſumꝰ an ſit p̄deſtinatū ꝙ ꝑ correctōeꝫſit ille ꝗ peccat ſaluandus. Ad illud ꝟo qd̓querit̉ an tꝑe gr̄e mali ſint iudicādi. dd̓. ꝙ ſicdū tn̄ iudiciū vl̓ correctio nō ꝓcedat ex odioſeu libidine uīdicte. Un̄ dic̄ aug. ſuꝑ illd̓ Lu..9. Uis vt dicamꝰ vt deſcēdat ignis de celo⁊cͣ. Di ſcipuli nō recepti a ſamaritanis ignemcelitꝰ ſuꝑ eos deduce voluerūt. ſꝫ audieruntNeſcitis cꝰ ſpūs eſtis. ex caritate ꝟo ⁊ amoreiuſticie correctio ē faciēda. Un̄ dic̄ aug. ī ſermone de monte. Perfectio dilectōis ipſiꝰ deipatris nobis imitāda ꝓponit̉: cū dr̄ Math̓. 5.Diligite inimicos veſtros. ⁊ tn̄ de ipſo dr̄.Que diligit dn̄s corrigit. flagellat autē oēmfiliū que recipit. ad hebr. 12. Et iteꝝ ipſe dic̄ī Luca. Seruus ſciēs volūtatē dn̄i ſui ⁊ nonfaciēs plagis vapulabit multis. Ex hͦ gͦ p̄cepto ꝗd relinꝗt̉ niſi vt ipſe vindicet cui ordine reꝝ poteſtas ē data: ⁊ ea volūtate uindi-cet: qua pater flagellat paruulū filiū: quē tn̄ꝑ etatē nō pōt odiſſe. et hoc mō iutelligēdaꝫē qd̓ dr̄ de nō iudicando in nouo teſtamētoſeu non puniendo.Conſequenteꝭ reus abſeraquerit̉ vtrūpoſſit iudicari. Ad quod ſic. Deutꝭ .i. ſuꝑ illd̓Precepi eis audite illos. ⁊cͣ. intell̓. Nemo iudicandꝰ niſi pͥus auditꝰ Itē btus Cornelius.3. ca. q. 9. Omnia que aduerſus abſentes: inomni negocio aut loco agut̉ aut iudicāt̉: oīaeuacuāt̉: quia abſente nulla lex damnat.Itē bt̄ūs felix ī eodē. Abſente aduerſarion̄ audiat̉ accuſator: nec abſēte alia parte ſentētia a iudice̓ dicta vllam obtinebit firmitatē. Cōtra. Numeri. 16. Moyſes iudicauitDathā ⁊ Abyron abſētes. Itē ī. i. ad Cor̄..5. apl̓us iudicauit fornicatorē abſētē ſic̄ ipſemet dic̄. Ego aūt abſes corpore ⁊cͣ. So. dd̓. ꝙeſt abſēs ex ꝯtumacia: ⁊ ē abſēs ex impotētiaſiue cā iuſta. abſēs ex ꝯtumacia ē qui citatuſꝯtemnit apparere: qualis fuit Dathan: ⁊ ſilr̄Abyron. vn̄ dr̄ Numeri. 16. Ꝙ vocati a Moyſe dixerūt. n̄ venimꝰ. et talis poteſt abſensiudicari. Zalis etiā erat fornicator: ꝙ quāuisiſtd̓ n̄ ſcribat apoſtolus monuerat. et ſic ꝯtumacē ꝓpter euidētia patrati ſceleris iudicauit. Abſēs vero ex impotētia ſeu cauſa iuſta qua ꝓhibet̉ corā iudice ꝯparere: n̄ poteſtlegitime iudicari. Un̄ dic̄ Zepherinꝰ papa. 3.ca. q. 9. Abſēs nemo iudicet̉. ꝗa hoc diuine ⁊humane ꝓhibet leges.vtruꝫPoſtea queritur nultitudo peccās ſit punienda. Ad qd̓ ſic Mat. 13.de zizaniis dicūt ſerui. vis imus ⁊ colligimea; et rn̄det̉ dominꝰ. Ne forte ſimul eradicetꝭtriticū: finite vtraqꝫ creſce̓. ⁊cͣ. ibi glo. Multītudo n̄ eſt excoīcāda: nec pͥnceps populiItē aug. Boni facio. Ubi ꝑ graues diſcēſionūſciſuras n̄ hꝰ aūt illiꝰ hoīs ē ꝑiculū ſꝫ popl̓oꝝſtrages iacēt: detrahēdū ē ſeueritati vt maioribꝰ malis ſaluādis ſincera caritas ſb̓uēiatItē aug. li. 2. ꝯtra epiſtolā permeniani. Cūꝯtagiū peccati multitudinē īuaſit dīne diſcipline ſeuera mīa neceſſaria ē. Ex quibꝰ uidet̉relīꝗ ꝙ multitudo peccās n̄ erit ꝯdēnāda.Cōtra. Exo. 32. Moyſes ꝓpter peccatumidolatrie occidi p̄cepit multitudinē vſqꝫ ad.23. millia hominū. Itē Helyas. 4. ℟. i. zeloiuſticie igne celeſti duos ꝗn qͣgenarios cū ſūis ꝗn qͣgīta ꝯdemnauit. Un̄ Ambro. excuſas
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten