vel cerimoniale. et ponūt̉ rōnes ad vtranqꝫparte. ⁊ ſoluētes varia opināt̉. Dicamꝰ autēquāuis pleniꝰ ſuꝑ diſputādo dictū ſit. ꝙ ī p̄cepto iſto ē quoddā ſimplr̄ morale. quoddā ſimpliciter cerīoniale. qd̓dā ꝟo partī morale ꝑtīcerimoniale. Tria .n. ſunt ibi. ſanctificatiotꝑis. aſſignatio. obẜuatio. Sc̄ificatio ꝟo ē ip̄aque ē ad deū uacatio orādo. colēdo. meditādo. Et hoc ē pure morale. Tꝑis aſſignatio .i.ſeptime diei pure cerimonialis. Un̄ Dama.Sabbatū quidē ſeptima dies vocat̉. Significat .n. reqem. hic numerꝰ apud iudeos honorabilis eſt deo iubente honorari ip̄m̄. et ſeꝗt̉Nō ſimplr̄ hec iuſſit: ſꝫ ꝓpter quaſdā a ſpūalibus viris intellectas cās miſtice. Obſeruantia autē ſabbatī partim moralis partim cerimonialis. ꝗa ſi ꝯſideret̉ cā inſtitutionis inuenit̉ ꝙ inſtitutū ſit ad ſigͣndum quietem mētꝭ.⁊ pacem aīaꝝ. Unde Sama. Grā q̄ ē ad deūvel vt paruiſſimā uite ꝑticulā tribuāt: ⁊ requieſcant ⁊ ſeruus ⁊ ſb̓iugale. Dama. Sabbati obſeruatio excogitata eſt paruulis ⁊ ſb̓el̓is mundi ſeruis. Et ſeꝗt̉. Nos non adhucſb̓ lege ſꝫ ſb̓ grā: nō adhuc ꝑticulariter ſeruientes deo in timore: ſꝫ omnē tꝑs ei offerre debemꝰ. Un̄ manifeſtū eſt ꝙ rōne inſtitutionisſigͣndi cerimonialis eſt obẜuatio ſabbati. rōeinſtitutōis oꝑandi: quod eſt in aliquo genereꝟtutis moralis. partim gͦ moralis eſt: partimcerimonialis. His itaqꝫ intellectis redeamꝰ ad p̄dictaꝝ clauſulaꝝ expoſitōem. Memēto vt diem ſabbati ſanctifices ⁊cͣ. Prima p̄cepit ſanctificatōeꝫ ſabbati .i. vacationē ad d̓ūSanctū .n. ẜᵐ Orig. dr̄ a coī vſu ad cultū deiſeparatū. Preceptū gͦ ſanctificationis eſt deſeparando a curis ſuꝑfluis animū mācipando cultui dīno. et hoc eſt vacare deo. Quodfacimꝰ tribus modis. generalr̄. ſpālr̄. ſpecialiſſime. Generalr̄ ſeꝑando nos a vitiis ⁊ ītētionē noſtraꝫ ad ſabbatū habētes. et exponitglo. i. ad requiem eternitatꝭ. Et ſpālr̄ tꝑibusdeterminatꝭ: vt horis ⁊ diebꝰ vacationi dīneintendentes orando. meditando. et ſeꝑantesnos ab vtilibꝰ ⁊ ncc̄iis oꝑibꝰ. et hec ē ſabbatiſanctificatio. Spāliſſime vt eſt in viris cōtemplatiuis ꝗ ab omnibꝰ mūdanis ſe ſeꝑantvt totalr̄ deo vacēt. Prima ſanctificatio neceſſaria. 2ª debita. 3ª ꝑfecta. In prima ſeꝑatiofit a vitiis. in 2ª a licitis. in 3ª a ſollicitudībꝰ2ª clauſula p̄cipit oꝑari: cū dr̄. ſex diebusoꝑaberis ⁊cͣ. Qd̓ ē acciꝑe duobꝰ modis ad litteram. vt p̄cipiat̉ hic cuilibet oꝑari temporedeterminato ꝯtra ocioſitatē. vel ſpūalr̄: vt p̄cipiat̉ oꝑatio ẜᵐ ſex opera miſericordie ꝯtraīmiſericordiā. 3ª clauſula interdic̄ oꝑationē ī ſabbato: cū dr̄. Nō facies opus ⁊cͣ. quod ēacciꝑe duobꝰ modis. ad lr̄am vacare a corporalibꝰ oꝑibꝰ que impediunt vacatōem addeum ī ſolenitatibꝰ. vt negociatio ⁊ hiꝰ. Etideo nō tm̄ de rōnabilibꝰ: ſꝫ etiā de irronabilibꝰ iniungit̉: ut ꝗeſcant. ꝗa nō laborant irrōnalia ſine ducatu rōnaliū hoīum. iō ut ꝑfecteint̓dicat̉ ī ſolēnitatibꝰ corporalis negociatioutrūqꝫ interdicit̉. Un̄ ſumit̉ ꝙ ducetas quadrigas in feſtis ſine ſacerdotꝭ diſpenſatōe: ⁊negociates peccāt. Uel ſpūalr̄ accipiat̉ quiesiſta ꝑ deſignatōem ꝗetis a uitiis. Nota ēꝙͣ mirabilr̄ illud p̄ceptū ordinat ī ſūmā bonitatē. Prima clauſula iniungit ꝯuerſionemad ſūmā bonitatē: qua p̄cipit̉ ſanctificatio. 2iniūgit imitationē: que ē ꝑ opus mīe. UndiEſtote miſericordes: ſic̄ pr̄ ueſter miẜicors ⁊cNon enim eſt illa bonitas ocioſa: īmo diffundit radios bn̄ficioꝝ ſuper bonos ⁊ malosMat. 7. Solē ſuum fac̄ oriri ⁊cͣ. 3ª oīs malicie declinatōem. qua p̄cipit̉ ꝗetudo a uitiis.Honora patrem etmatrem ſecūda tabula. Nota ꝙ honor aliqn̄eſt actus reuerētie. et ideꝫ honorare qd̓ reureri. ẜᵐ quē modū exponit̉ Leuitꝭ. 19. Unuſꝗſqꝫ patrē ⁊ matrē timeat .i. reuereat̉. ſꝫ quēmodū dic̄ apl̓us. Honore inuicē p̄ueniētes.Aliqn̄ honor eſt actꝰ obīe. et ſic honorare idēē qd̓ obedire. ẜᵐ quā ſigͦnē exponit̉ hoc p̄ceptu deutꝭ. 21. Si inuenerit hō filiū ꝯtumacē:ꝗ nō audiat patris ⁊ matris īperiū. et cohercitus obedire cōtēpſerit apprehendēt eū.Aliqn̄ honorare dr̄ actus obīe: ẜᵐ ꝙ dn̄s exponit illud p̄ceptū. Mat. 15. vbi dn̄s arguitſcribas ꝗ filios hebreoꝝ docuerant ut nouerēt res ſuas deo: ⁊ ſic ſb̓traheret a beneficioparētū. cū dr̄. Deꝰ dixit. honora patrē ⁊ mrēuos aūt dicitis. Quicūqꝫ dixerit patri ⁊ mr̄imunꝰ qd̓cūqꝫ ē ex me tibi ꝓderit: ⁊ nō honorificauerit patre ſuū ⁊cͣ. et irritū feciſtis mandatū dei ꝓpter traditionē ueſtrā. Ponit ibdn̄s ꝟbū qd̓ ſcribe ⁊ phariſei docuerāt filios iudeoꝝ: ut pr̄ibꝰ indigentibꝰ rn̄derēt: upoſtulāti patri bn̄ficiū filiꝰ rn̄deret. Dunusquodcūqꝫ eſt ex me tibi ꝓderit. qͣi. d. Quicꝗdpoſſuꝫ dare ex me: hoc eſt munꝰ quod ē ex metibi ꝓderit .i. ad utilitatē tuā erit. et perfectu⁊ bn̄ placitū. hoc aūt dicētes ſb̓ inferebant ſe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten