Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tūc adulterabit̉ niſi reddat debitū. aut. Si: dꝫ redde̓. Si ſic: dꝫ reddē̓. Ad illudꝟo qd̓ obic̄: ꝯſentit facinori ꝗa obuiat.dd̓. ē veꝝ. .n. ꝯſentit actiōi viri queillicita ē: ſꝫ paſſioni ſue que debita ē petit̉a uiro. nec etiā dꝫ obuiare: ꝗa ſi obuiaret accideret peius. Ad illd̓ qd̓ obic̄ de ſcīa opinione dd̓. ſiue reddat ſiue reddat: ſcitip̄m tranſgredi. ſꝫ ſi reddat: tranſgredit̉ rōetꝑis īdebiti: vel ſtatꝰ: tn̄ ꝯiuge ẜm actum.Si ꝟo reddat ſcit ip̄m tranſgredi: ſic̄ eſtpoſſibile ẜm volūtate affectū adulterandi ꝓbabilr̄ p̄ſumit ip̄m adulteratuꝝ ẜm affectum. et iſtd̓ 2ᵐ grauiꝰ ē ꝙͣ pͥmū. et ideo nonpeccabit: ꝓhibēdo malū minꝰ ꝓpter euitādum maius. Ad aliud qd̓ obic dubiumdꝫ interp̄tari ī meliꝰ. dd̓. veꝝ eniſi ꝓbet̉ꝯtrariū. Sꝫ ī hoc ipſe petit obſtinate ꝓbat̉eiꝰ incōtinentia: ſic̄ poſſibile ē. Ad vlti qd̓ querit̉ vtrū ī loco teneat̉ debitumreddere: ſicut ī tempore. dd̓ pluribꝰex cauſis. pͥmo ꝗa locꝰ ē mēſura ꝓpͥationisꝯtaminatōem recipit ab actu. tempus verocoīs mēſura ē: nec recipit ꝯtaminationē. Itēplura tempora poſſūt ſiml̓ eſſe ſic̄ ml̓ta loca. Un̄ ſi petit ī ſacro loco ſtatiꝫ pōt diuerte̓ad aliū locū ſine pericl̓o. ſꝫ expectare vſqꝫ adaliud tempus poterit ſine pericl̓o. Itemꝗa ī tempore pōt fieri ſine ſcandalo: ſꝫ nonſic ī loco. Conſequēter querēdū eēt utꝝprohibeat̉ mechia corꝑal̓ aūt ſpūal̓: ſꝫ iſtd̓ determinabit̉: qn̄ q̄ret̉ de vltimo p̄cepto. ſilr̄de ꝯparatōe mechie ad alia p̄cepta.tranſOſt Predictā eandūeſt ad inꝗſitōem ſeptimi p̄cepti decalogi: quo dr̄ furtū facies. Circa qd̓ q̄rimꝰꝗn̄qꝫ. Primo ꝗd ꝓhibeat̉ noīe furti. 2an oīs rapina ſit hic ꝓhibita. an furtum rapina ſint ī aliqͦ caſu licita. an̄ vẜaſit ꝓhibita hic. qualr̄ furtū rapina interp̄tatiua ſint hīc ꝓhibita.Ad primū ſit or̄ a faruo .i.Iſidorꝰ. Furtūnigro. eo clam obſcure fiat. noīe furtiintellr̄ rapina ꝓhiberi. Itē ſi noīe furti intellr̄ rapina. Sꝫ ſic̄ dic̄ Ambro. Nemo dicatpͥum qd̓ ꝯmune eſt. pluſꝙͣ ſuffic̄ ad ſumptusviolēter obtētū ē. hēre ſuꝑflua diuitibꝰ rapina ē. Sꝫ ꝯſtat iſtud hēre non ē ꝯtractare alienā ⁊cͣ. noīe furti tm̄ intellr̄ ꝯtͣctatio rei aliene ⁊cͣ. Itē dicūt furtū ē ꝯtra-ctatio rei aliene īuito dn̄o. ſic ꝯp̄hendit rapinā. Et ī hac rōne hic ꝓhibet̉. Sꝫ ꝯtra. Sifurtū ē ꝯtractatio rei aliene ⁊cͣ. ſi furer remmeā impignoratā non ꝯmittā furtū. ꝗa nonꝯtͣcto rem aliena. Sꝫ nullꝰ dicet .ſ.mitta furtū. furtū ē ſolū ī ꝯtractationerei aliene. Itē ꝯtīgat ſuꝑabūdātiā vẜedari vẜario volēte dn̄o: ꝗa placet ei vt mediocrē vẜam accipiet: ꝗa ei mutuat: vr̄ſit hic vẜa noīe furti ꝓhibita. Itē querīt̉vtrū noīe furti ītelligat̉ ꝯtͣctatio tm̄ reꝝ irrōnabiliū poſſeſſoꝝ: qd̓ vr̄ relinꝗ ex p̄dictis.qōne de diſtīctiōe p̄ceptoꝝ. vbi dr̄ p̄cepto ꝓhibet̉ īiuria ꝓximi ī rebus poſſeſſis.Contͣ. Exo. 21. Si ꝗs furatꝰ fuerit hominē:ꝯuictus morte moriet̉. So. Furtū dr̄ ꝓprie.ꝯmuniter. īterp̄tatiue. ꝓprie dr̄ ꝯtͣctatio reialiene igͦrāte dn̄o ꝯtͣ ſuam volūtatē: nec opiaddē̓ aliud. vt dicat̉ ſic̄ voluerūt ꝗdam: reialiene mobilis. ꝗa ītellr̄ note ꝯtͣctatōis. Re.n. īmobil̓ ꝯtͣctari pōt. et ẜᵐ diſtīguit̉ arapina vẜa. rapina ē ꝯtͣctatio rei alieneſciēte dn̄o ꝯtͣ eius volūtate. vẜa ē ꝯtͣctatiorei aliene ſciēte dn̄o ꝯtͣ eiꝰ abſolutā: ſꝫ ꝯtͣoīodā volūtatē. Coīter ꝟo furtū dr̄ omnis illicita vẜpatio rei aliene ẜm dic̄ Aug. in li..q. exo. 22. Furti nomine bn̄ intellr̄ omnis illicita uꝰ patio rei aliene. Non .n. rapinā ꝑmiſit furtū ꝓhibuit. ſꝫ aperte totū intellige̓ uoluit ꝗcꝗd illicite reꝝ ꝓximi aufert̉. Et ẜmnoīe furti ītellr̄ rapinā vẜa. Interp̄tatīeꝟo dr̄ furtū oīs illicita reꝝ poſſeſſio. Augꝰ.ad Macedoniū. Nōne oēs ſibi uidēt̉ gaudere licite ꝯꝗſitꝭ: eiſqꝫ uti neſciūt: alienū poſſide̓ ꝯuīcūt̉. Hoc .n. recte alienū ē. qd̓ iurepoſſidet̉. hoc aūt iurͣ: quod iuſte. et hoc iuſtequod bn̄. Omne igit̉ quod male poſſidet̉ alienū ē. Male aūt poſſidet̉ male utit̉. Etpꝫ rn̄ſio ad pͥmū obiectū 2ᵐ. Ad 3ᵐ dd̓res impignorata ē plene ꝓpria: īmo quouſqꝫ ſoluat̉ pecunia ul̓ mutuū quo obligata ē: manet non ꝓpͥa. ideo ꝯpͣctatio illiꝰ eritfurtū. Ad dd̓. uẜa dat̉ uolente dn̄ouolūtate ꝯditōali abſoluta. abſolute eniꝫuellꝫ gͣtis ſibi mutuum exhiberi. ſꝫ an̄ꝙͣ ſibiexhibeat̉: uult dare. unde inuito dn̄o uolūtate abſoluta ſemꝑ recipit̉ uẜa. Ad ultimuꝫdd̓ furtum intellr̄ ꝯtͣctatio cuiuſqꝫ aliene rei inquātū tͣnſit ī poſſeſſionem ſiue ſitnale ſeu irrōnale. ſed ſine intentione poſſeſſionis intelligit̉ hic furtū hominis. Exo. 21.Unde ibi dr̄. Si quis furatꝰ fuerit hominem