nō ſubuenire: iſta quia ꝑſpicuā hn̄t in ſe īiuſticiā ſi iuramēto firmēt̉ ẜuari nō debētEx mō ꝟo iurādi: illicitū iuramentū eſtqn̄ incōſiderate ⁊ incircūſpecte aliquid iurat̉: quo nec corꝑalis: nec ſpiritualis ſaluſadimit̉: ⁊ ſine quo vtraqꝫ ſalus reꝑari: ⁊vita ꝯſeruari valet: veluti cuꝫ aliquis iurat ſe nō intratuꝝ religionē. Ex cauſisꝟo exuenientibꝰ illicitū iuramētū eſt. veluti cū aliquis pꝰ votū caſtitatis iurat alicurſe habituꝝ eā in ꝯiugem. ꝯiugem nāqꝫ habere in ſe ip̄o malū non eſt: ⁊ tn̄ huic ex voto ꝑnitioſū eſt. In his duobꝰ caſibꝰ dic̄Gratianꝰ. ꝙ iuramētū: ⁊ ſi illicitū ſit: tamēẜuari nō ꝓhibet̉. Xn̄ doc. in hac parte corrigūt Gratianū. Un̄ de illo qui poſt votumcaſtitatis iurat alicui ſe habiturū ea in coiugem. ſi ſimplex fuerit votū pꝰ ꝯtractummatrimoniū. rōne matrimonii iuramētumẜuare no ꝓhibet̉. Si auteꝫ nō fuerit ꝯtractū: iuramētū ẜuare ꝓhibet̉ ex hoc ꝙ dicitUouēte ⁊ reddite. Ad illud ꝟo qd̓ dicitde iurāte. ꝙ nō intrabit religione dicuntquia ⁊ ſicut iuramētū ẜnare nō ꝓhibeturita etiā nec iuramētuꝫ ẜuare p̄cipit̉. Undetale iuramētū nō obligat: quia cū ſit factūin detrimētū caritatis: d̓fuit iuramēto iudiciū. Ad illud ꝟo qd̓ obicit. ꝙ tale iuramētum eſt licitū. diſtinguēdū ꝙ licitumduobꝰ modis eſt. Eſt enī licitū expedienſ⁊ licitū nō expediens. iª ad Cor. 6º. Oīa mihi licēt: ſꝫ nō oīa expediūt. Licitu expediēē qd̓ hoīeꝫ ꝓmouet ad meliꝰ. Xicitū ⁊ nō expediēs qd̓ īpedit ꝓmotōꝫ ad meliꝰ. Iuramtū de licito ⁊ expedienti: e obligatoriū. Iuramētū de licito: ſꝫ nō expedienti nō eſt obligatoriū: quale eſt iuramētū de nō intrando religionē. Un̄ ẜᵐ regulā Bede nō ē obẜuandū. Oē enī iuramētū qd̓ obẜuatumin deteriorē ꝟgit exitum libere ſalubrioriꝯſilio mutandū eſt.Deinde queritur.mite iuramēti qui eſt veritas. Querit̉ gͦ ſiin iuramēto deſiit ꝟitas. vt in illo q̄ iuratin dolo vtꝝ obliget. Ad qd̓ ſic. Perturiuꝫnō ē obligatoriū. Sꝫ iuramētū qd̓ fit abſqꝫꝟitate eſt ꝑiuriū. ergo nō eſt obligatoriumꝘ aūt tale ꝑiuriū ſit tale iuramentū. Probat̉ multis modis. primo auctoritate Aug.ſuꝑ pſalm. Dn̄i eſt terra. In dolo iurat qual̓r facturꝰ eſt qͣꝫ ꝓmittat. cum ꝑiuriū ſit nequit̉ deciꝑe credētes. Itē Iero. ſuꝑ IereQui falſuꝫ iurat mētit̉. Mētiēdo aūt iurare nihil alid̓ eſt qͣꝫ ꝑiurare. gͦ cū ſic iurareſit ꝑiurare nō vr̄ obligare. Con. IſidorCuacūqꝫ arte ꝟboꝝ quis iurat. deꝰ ita accipit ſicut ille cui iurat̉ intelligit. Cuꝫ gͦ illecui iurat̉ ītelligat iurantē in dolo obligari obligat̉. Preterea ſi tale iuramētū nonobligaret ex dolo reportaret lucꝝ. Dolꝰ aūtnemini dꝫ patrocinari. Relinquit̉ igit̉ ꝙqͣuis ꝟitas deſiit cū iuramēto. nihiloīnuseſt obligatoriū. Itē querit̉ que ſit rō ꝙexigant̉ tres comites in iurādo iuſticia iudiciū ⁊ ꝟitas. Ad pͥmū dd̓. ꝙ iuramētūſit duplex. aſſertoriū ⁊ ꝓmiſſoriū. Aſſertoriū iuramētū ē: qn̄ iurat̉ de pn̄ti aliꝗd eſſevel nō eſſe. vel de p̄terito aliꝗd fuiſſe velno fuiſſe. Promiſſoriū ꝟo cū iuratʳ aliquisde futuro ſe factuꝝ aliꝗd vel nō factuꝝCum aūt querit̉ de obligatione iuramentidꝫ referri ad ꝓmiſſoriū rōne cuiꝰ tenet̉ iurans ad aliquid faciendū. vel nō faciendūin futuro. Iuramētū gͦ aſſertoriū: cū deeſtꝟitas non obligat ad aliquid agendū. necalio mō niſi obligatione reatꝰ. Cū obr̄ gͦde iurante in dolo. referendū eſt ad ꝓmiſſoriū: tn̄ diſtinguēdū. Ad illud qd̓ obicitperiurium non obligat. ꝙ ꝑiurium aliqrdicitur falſi iuratio. aliqn̄ ꝑuerſa iuratoqn̄ .ſ. iurat̉ illicituꝫ. aliqn̄ ꝟo tn̄ſgreſſio iuramēti. Itē falſa iuratio dr̄ duobꝰ moīsſ. falſitate iurantis: vel eiꝰ qd̓ iuratur. Hicaūt accipit̉ falſa iuratio ꝓ falſitate iurantis que eſt duplex in aſſerendo ⁊ in ꝓmittēdo. In aſſerendo falſa iuratio nō obligatniſi in obligōe reatꝰ. In ꝓmittēdo falſa iuratio obligat ad executionē ꝓmiſſi: dūmoſit licitū ⁊ expediēs. Peruerſa ꝟo turatiocū .ſ. iurat̉ illicitū quo obliget. ⁊ quo no. d̓ctu eſt pͥus. Trāſgreſſio ꝟo iuramēti nō dr̄obligare: niſi obligatione reatꝰ: quo dicitꝓpre ꝑiuriū. Aliis ꝟo modis dr̄ ꝑiuriumīterp̄tatiue. Cū gͦ dr̄ nullū ꝑiuriū obligatoriū eſt. ꝑ hanc diſtinctione pꝫ rn̄ſio. Advltimū ꝟo dd̓. ꝙ ſicut dr̄ Iere. 4º. Iurabisviuit dn̄s in ꝟitate ⁊ iudicio ⁊ iuſticia ꝙtres comites debēt eſſe in quolꝫ iuramēto⁊ hac rōne. Nā iuramētū dꝫ eſſe ord natuꝫtū ex ꝑte iuratis. tū ex ꝑte eiꝰ qd̓ iurat̉. tuex ꝑte cāe ꝓ qua iurat̉. Ex ꝑte iurantis cōmes iuramenti dꝫ eſſe ꝟitas vt aſſerendocredat eē veꝝ qd̓ iurat ⁊ ꝓmittēdo ꝓpoat̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten