⁊ ego dico vobis nō iraſceris: ⁊ ſic de alijsprohibitionibus mali: quas addit prohibirionibus legis. Sil̓r ⁊ quātum ad ꝑfectamboni cognitionē. cū dic̄. Diligite īimicos ueſtros. Itē īplet ea quātū ad cognitionemmelioris. Sic̄ cū ip̄e addit cōſilio. vt ſi visꝑfectus eſſe vade ⁊ vēde oīa que habes etda pauperibꝰ. Et ſic gͦ īꝑleuit ea quantū adcognitionē: ⁊ hūc modū īplēdi tagit Augcot fauſtū. qꝛ nō ītelligebāt iudei homīcidiū niſi ꝑemptionē corporis hūāni: ꝑ quaꝫvita pͥuaret̉. Aperuit dn̄s oēm īiquū motūad nocēd̓ fratri ī homicidii gene̓ deputati.Un̄ ⁊ Io. dicit. Qui odit fratē ſuū hoīcidaē. Et qm̄ putabāt tātumo corporalē cū feīaillicita cōmixtionē vocari: Mechiā demonſtrauit mgr̄ et talē cōcupiſcētiā nihil aliudeē. fuit gͦ iſte modꝰ īplēdi in hoc ꝙ dominꝰmanifeſtauit quid bonū ⁊ ꝗd malū ⁊ quidmeliꝰ ſuꝑ Mat. 5º. Glo. Cri. Mādatū xp̄i noͣē cōtrariū legi. Sꝫ latīo ī ſe cōtinēs legem:qui nō iraſcit̉ nō occidit. ſed nō econuerſoLicētia iraſcēdi cā ē hoīcidii. tolle irā ⁊ n̄fit hoīcidiū. Scd̓s modꝰ implendi moraliafuit ī dādo gratiā ad ꝑfecta boni executionē. qd̓ nō dat̉ ꝑ legē. Et hͦ tāgit Augꝰ contͣFauſtū. Lex p̄uaricatiōis reatu ſuperbos deuīxit augēdo pccm̄: cū iubet qd̓ adīmple̓ nopoſſunt. ipſiꝰ legis īplet̉ iuſticia ꝑ gratiamſpūs ī eis: qui diſcūt a xp̄o mites eē atqꝫ humiles corde. Tertiꝰ modꝰ īplēdi moraliafuit ī releuādo poſt caſū: qd̓ nō faciebat lexEt hūc modū ponit Augꝰ cōtͣ Fauſtū dicēs.Cuia ſb̓ gratia poſitis: in hac mortali uitadifficile ē oīo īplere qd̓ ī lege ſcriptū ē. Nōcōcupiſces illic ꝑ carnis ſue ſacrificiū: ſacerdos effectꝰ īpetrat vobis īdulgētiā. etiā h̓adīplēs lege. ut ꝙ ꝑ noſtrā īfirmitate minpoſſumꝰ: ꝑ illiꝰ ꝑfectionē recupe̓t̉: cuiꝰ capitꝭmēbra effecti ſumꝰ. vnde vult ꝙ nobis ip̄eimpetret īdulgētiā poſt caſū vt releuemurpoſtqͣꝫ trāſgreſſi ſumꝰ: qd̓ non poterat lexface̓. īmo danabat tales. vlteriꝰ ip̄e īpleuitludicialia vt .ſ. faceret declinare a malo: n̄tamē ꝑfecte hͦ faciebāt. qꝛ triplex ē malum.ſ. malū ſcd̓m ſe: ⁊ hͦ ē mālū qͦ ad oēs. ⁊ talefuit repudium ſiue illicita ſeꝑatio maris etſemīe contra ordinē matrimonii. Eſt etiammalū ex cōcoītātiā: ⁊ hͦ ē malū qͦ ad plures⁊ frequēter: ⁊ tale fuit talio. Licꝫ enī poſſitaliqn̄ accipi iuſte aliqͣ vīdicta: vel talio eſttamē malū ī pluribꝰ ⁊ frequēter: ꝗa uix pōtfieri ſine libidine vīdicte. Eſt ēt malum exoccaſiōe ⁊ hͦ ē malū raro ⁊ ī paucioribꝰ talefuit iurare. Iurare enī lꝫ ī ſe bonū ſit: ⁊ nonſimpl̓r malū: tamē aliqn̄ p̄bebat occaſionemali .ſ. ꝑiurii: ſcꝫ cū fiebat: frequēter tamenerat ad declinādū malū. Unde hebreoꝝ 7º.Oīs cōtrouerſie finis eſt iuramētū: ſꝫ n̄ ꝑfcēdeclinabat iſta iudicialia a malo. facta aūtē ꝑfecta declinatio ꝑ xp̄m. Un̄ ꝯtͣ iudicialede iuramēto dic̄. Nō iurabis oīo. Cōtͣ repidiū dixit. Quicūqꝫ dimiſerit vxorē ſine cāfacit eā mechari. Contra talione dixit. dicovobis nō reſiſtere malo: ⁊ hͦ fecit ut ꝑfectenos faceret declinare a malo. Et hoc eſtqd̓ dic̄ Augꝰ ꝯtͣ fauſtū. Quia ꝑiurare grauepeccatū ē. Iurare āt ſic̄ uerū iurare nullumpeccatū ē. ſꝫ lōgiꝰ remotꝰ ē a fl̓m iurando: ꝗnec iurare cōſueuit: qͣꝫ qui verū iurare. namiurare ꝓcliue ē ad ꝑiuriū. Maluit dn̄s nosno iurātes recede̓ a vero: qͣꝫ verū iurantesꝓpinqͣre ꝑiurio. Sil̓r dicit de talionē. ſic̄ īiurādo etiā: qui ꝟum iurat ꝓpīquat ꝑiurio.vnde ēt lōge abeſt qui oīo n̄ iurat: ⁊ qͣꝫuisnō peccet ꝗ ꝟum iuret. Remotior tamen apeccato ē ꝗ nō iurat. vn̄ admonitio n̄ iurādi cōſeruatio ē a peccato ꝑiurii. Ita cū peccet: ꝗ ꝑ īmoderationē īiuſte vult vīdicari.Nō peccet āt ꝗ moderatiōe adhibita iuſtevīdicari vult: remotior tn̄ ē a pcc̄o iniuſtevīdicte ꝗ n̄ vult oīo vīdicari. Et ſic cū lexiſtud cōcederet̉ ꝓpter declinationē a malo.Xp̄s īplet ꝑ ꝑfecta declinationeꝫ. cū iubetoīo nō iurare nec reſiſte̓ malo. Sil̓r de repudio dic̄ Augꝰ illud de uxore nō dimittēda:qd̓ dn̄s p̄cipit Mat. 5º. Cū ātiquis dictū ſitQuicūqꝫ dimiſerit vxorē ſuā det ei libelluꝫrepudii: ſi diligēter ītueamur: videbimusnō eē cōtrariū. vtiqꝫ nolebat vxorē dimittia viro ꝗ hāc īterpoſuit morā: vt ī diſcidiūanimꝰ p̄ceps ⁊ libelli cōſcriptiōe refractusabſiſteret: ⁊ ꝗd mali eſſet uxorē dimitte̓ cogitarꝫ p̄ſertī ut ꝑhibent apd̓ hebreos ſcribe̓ lr̄as hebreas nulli fas erat: niſi ſolū ſcribis. cū et excellētiorē ꝓfite̓ntur ſapiētiam.⁊ ſi eorū eſſēt eꝗtate: ac pietate p̄diti: ⁊ nōtm̄ ꝓfitne̓t̉: īmo ēt ſectarēt̉. Ad hos igit̉quos oꝫ prudētes eē legis īterp̄tes ⁊ iuſtosdiſcidii diſſuaſores. Lex mitte̓ voluit eumquē iuſſit libellū repudii dare. ſi dimiſiſſetvxorem. hͦ aūt īpleuit ſaluator cū iuſſit uxore oīo nō dimitte̓. Ad rōes gͦ ī cōtͣriū. etpͥmo ad pͥmū. Dd̓ ꝙ ſol̓o figuraliū eſt dupl̓r