nō gͦ oē mādatū legis ſanctū. Iteꝫ omneqd̓ ē ꝯtrariū legi caritatꝭ ē illicitū. Sꝫ habe̓odio īimicū: ē cōtrariuꝫ legi caritatꝭ: ergo ēillicitum. Si ergo odio habere inimicumiſtud cōtinet̉ in lege: ſic̄ pꝫ ſcd̓m ꝟbū ſaluatoris ī euāgelio. gͦ aliqd̓ mādatū illicitū cotinet̉ ī lege. ⁊ ita nō ſcm̄. Minor pꝫ .ſ. ꝙ ſitꝯtrariū legi caritatꝭ. Un̄ ēt ī lege̓ euāgelii:que eſt lex caritatꝭ p̄cipit̉. Diligite īimicosveſtros ⁊cͣ. Itē 2ª. cor. 3º. Ꝙ ſi miniſtratiomortis litt̓is deformata fuit in gloria. Glo.Cuia lex ſcd̓m litterā multa īhoneſta precipiebat: ſꝫ oē ſanctu honeſtū. Ergo multa mādata cōtinebat lex nō ſancta. Item AugꝰPeccatū ē dictū uel factū vl̓ cōcupitū cōtlegē dei. Sꝫ tale ē expetitō talionis. qꝛ mihivīdicā ⁊cͣ. Ro. xii. Nō vīdicātes vos. ergoexpetitio talionis ē peccatū. gͦͦ non ſancta. ſꝫlex cōtinet expetitione taliōis ſic pꝫ oculuꝫpro oculo ⁊cͣ. ergo continet aliqͣ non ſancta.Ad oppoᵐ Ro. 7º. Lex quidē ſācta. ⁊ ī p̄ſ.Lex dn̄i īmaculata ⁊cͣ. Oīa igit̉ que ꝯtinetlex ſācta ſūt ⁊ īmaculata. qꝛ al̓r ip̄a n poſſꝫdici ſācta. Sol̓o ad hͦ ītelligēd̓ iuxͣ apl̓m.ꝙ lex cōtinet mādata ſancta iuſta ⁊ bona.Cum enī ſit triplex genꝰ mandati in lege .ſ.cerimoniale. morale. ⁊ iudiciale. ⁊ triplex qͣlitas reſpōdēs ſīgularit̓ illis tribꝰ ut dicat̉mādaᵐ ſcm̄ qͣntū ad cerimōialia. iuſtū qͥᵐad iudicialia. bonū quātū ad moralia. Un̄ꝑ hͦ vult ip̄e apl̓us notare. q. ꝓprias diſpoſitiōes mādatoꝝ: ſcd̓m ſua gn̓a. Ratio tn̄boni currit ꝑ ſīgula. ꝓprie tn̄ dicit̉ ſanctuꝫreſpectu cerimoīaliū. Ad hͦ enī fuerūt cerimonialia vt ꝑati eēt ad cultū diuinū: ⁊ hͦreſpicit ſāctu. Iudicialia ꝟo erāt ad puniēdū malos: ⁊ hͦ reſpicit iuſtū Moralia verocōferebāt bonitatē: ſcd̓m ramos caritatis.ꝗ ſunt dilectio dei ⁊ ꝓximi. Et iō ꝓprie dr̄bonū reſpectu moraliū. Un̄ manifeſte contīnent moralia ī ſe ipſis bonitatē. Ad illd̓qd̓ obr̄ de libello rpudii dd̓. ꝙ ī lege quēdāſūt vt iuſſa: quedā vt ꝑmiſſa: quedā vt coſulta. Repudiū gͦ cōtinebat̉ ī lege vt permiſſū ⁊ nō vt iuſſū. Un̄ lex ip̄a nō fuit ꝓpt̓repudiū ſꝫ ꝓpter libellū. quia precepit darilibellū: ſꝫ nō p̄cepit repudiū. ſꝫ ſolum ꝑmiſit.Nā ibi erāt tria. vnū qd̓ erat ī p̄cepto .ſ. ip̄elibellus. aliud qd̓ erat ī ꝑmiſſione .ſ. r̄pudiūne .ſ. peius fieret. Tertiū erat ibi ī pena .ſ. ꝙrepudiatā. poſtea nō haberēt. xxii. deut̓. Etſic p̄ceptū legis nō fuit repudiū. ſꝫ libellusp̄cepit enī libellū ꝯtͣ diuorciū. vt .ſ. mora diſciplīe appone̓t̉. quantū ad diuorciū: ne ſcꝫſeꝑarēt̉ ſed retraherēt̉ ꝑ ſcribētes libelluꝫ.ab hͦ malo deſiderio: ut ꝑ illos diſciplīaret̉⁊ h̓ fuit ītētio legis. qͣre p̄cepit prius ſcribilibellū qͣꝫ repn̄diarēt: que nō poterāt ſcribēniſi magiſtri et doctores. et ex hͦ aperte fui:iuſticia. quia ītēdebāt ꝙ recurreret ad magiſtros ⁊ doctores. vt illa facerēt ne r̄pudiarēt. Et iō p̄cepit ꝙ ſi appeterēt diuorcium.ꝙ nō repudiarēt niſi pͥus facto libello. ⁊ utī illa mora ip̄i ab illa mala voluntate ceſſarēt. ⁊ ſic pꝫ ꝓpter quid fuit formatio libelliante repudiū. Et hͦ ē qd̓ dicit Augꝰ. contraFauſtū: illud de vxorē n̄ dimittēda qd̓ dn̄sp̄cepit: cū āti ꝗs dc̄m ſit. Quicūqꝫ dimiſeritvxorē ſuā det ei libellū repudii. Si diligēt̉ītueamur: uidebimꝰ n̄ eē ꝯtrariū. utiqꝫ nolebat vxorē dimitti a viro ꝗ hāc interpoſuitmorā. vt ī diſſidiū animꝰ p̄ceps et libelli cōſcriptione refractꝰ abſiſteret. Sꝫ quid malieſſet vxorem dimitte̓ cogitaret. Preſertimqꝛ vt ꝑhibēt apud hebreos ſcribe̓ litterashebreas nulli fas erat niſi ſolū ſcribis. Etdicit ī eodē libellū vir bonus prudēſqꝫ nōſcriberꝫ niſi ī aīo nimis aduerſo atqꝫ ꝑuerſo cōſiliū cōcordie nō valeret. ſic gͦ patet ꝙꝑmiſit ſolū repudiū ne fieret peiꝰ: ⁊ nō p̄cepit: ⁊ ſic̄ lex eterna nō accuſat̉ nec diciturīiuſta: quia ꝑmittit mala fieri vt eliciat deillis bonū ⁊ ne fiāt peiora: tn̄ mala nō facitſicut ⁊ lex Moyſi nō erat īiuſta. qꝛ ꝑmittebat mala fieri vt uitarēt̉ peiora .ſ. hoīcidiūnec iō pōt dici ꝙ faciat mala: vt veniantbona. qꝛ nō faciebat hͦ. ſꝫ ſolū ꝑmittebat. Lꝫenī non pn̄t fieri mala vt veniāt bona. veluitent̉ peiora: tamē poſſūt ꝑmitti. Ad illd̓qd̓ obicit̉ de odio īimicoꝝ. Dd̓. ꝙ de ītētione legis nō fuit ꝙ habe̓t̉ odio īimicꝰ: ſupplequātū ad ſuā ꝑſonā. īmo magis ītendebatꝙ diligeret̉ ⁊ p̄cipiebat. Un̄ ī exo. 23. precipit lex. Si videris aſinū odietis te iacere ſb̓onere nō ꝑtranſibis: ſꝫ cū eo ſb̓leuabis. Ecceſi lex iſta p̄cepit de re īimici tui. quanto magis p̄cipit de īimico tuo: vt ei ſuccurras inneceſſitate. ꝓpter hͦ dd̓. ꝙ ī eo ꝗ ē inimicusduo ſūt .ſ. nā ⁊ vicium. Natura ergo īimicitui nō debes habe̓ odio: ſꝫ pocius diligere. ſꝫuitiū in illo debes odire. vnde lex non ꝑmiſit odiū īimici quo ad naturam. ſed quo advicium. vt .ſ. non odires illū: ſꝫ viciū in illo.tn̄ ꝓpter prauū intellectū iudeoꝝ corrigit.