peccatū. Solutio dd̓. ꝙ lex natural̓ circacōmunionē ⁊ ꝓpͥetatē dictat differēter. Dicta enī aliꝗd ꝗa debitū. ⁊ aliꝗd ꝗa bonuꝫ.aliꝗd ꝗa equū. ꝗa debitū dictat ꝙ in ſtatuneceſſitatꝭ ſint oīa coīa. In ſtatu enī iſto ſūtoīa coīcāda: ⁊ hͦ mō ī p̄cepto ē coīcato. ⁊ h̓ ēdictamē reſpectu rerū ad ſuſtētatione ꝑſonarū. ⁊ īde ſumit̉. oīa que vultis vt faciātuobis hoīes ⁊cͣ. Reſpectu ꝟo ꝑſonarū quātūad multiplicationeꝫ ꝓlis dictat ꝙ vxor ſitꝓpria ⁊ ſcd̓m oē tempꝰ. Iuxta illd̓ enī prīcipiū. Qd̓ tibi nō vis fieri alij nō feceris. alit̓dictat circa cōmunionē ⁊ ꝓpͥetatē aliꝗd ꝗabonū. ꝗa ī ſtatu nͤ bene inſtitute dictabatoīa eē coīa. In ſtatu vero nature corruptedictabat ꝙ bonū ē eē aliqua ꝓpͥa Alioquinboni egeret ⁊ nō ſtaret ſociētas hūana. ꝗamali raꝑent oīa. ⁊ ita ſcd̓m diuerſos ſtatusdictat bonū eſſe ꝙ oīa ſint coīa. ⁊ ꝙ aliquaſint ꝓpria. Dictat ēt circa ꝓpͥetate ⁊ coīōeꝫaliꝗd. quia equuꝫ. Et ſcd̓ꝫ dictame eꝗtatis.dictat ꝗdā eē iappropͥabilia ut aere. mare.littora. Dictat et ꝙ ea que ſūt appropͥabiliaſi ī nulliꝰ ſit bonis occupāti cōcedātur Qd̓enī ſb̓ nulliꝰ dnīo ē occupāti ꝯcedit̉. Et hīcē acꝗſito eoꝝ que celo. terra mariqꝫ capiūt̉vt captio auiū ⁊ piſciū. ſic̄ dicūt leges hūane. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ꝗ appropriat ſibicōe peccat dd̓. ꝙ cōe dupl̓r dr̄. vno mō dr̄cōe qd̓ ī nulliꝰ boīs ē ⁊ tale ſi ē appropͥabl̓eoccupāti cōcedit̉. vt ſūt aues piſces ⁊ lapides precioſi in littore maris. Alio mō dicitcōe qd̓ ē alicuiꝰ vniuerſitatꝭ. vt platea aliqͣvel campꝰ coītatꝭ. In talibꝰ nō lꝫ appropͥareſibi. quia hic fieret iniuriaˡ coītati. In pͥmoan̄t nulli ſit īiuria. ⁊ per hͦ pꝫ ſolutio.Hoc habitō quiadr̄ ī pͥma diffinitiōe Yſidori. ꝙ lex natural̓ē quā oīm ē vna libertas. Querit̉ de dnīo⁊ ſeruitute. vtrū ſit de dictamīe legis naͣl̓qd̓ nō videt̉ per illud Yſidori. 4º. ethimol̓.Ius naturale ē cōe oīm nationū. et ſb̓diturcōis oīm poſſeſſio: ⁊ oīm vna libertas. gͦ fiſcd̓m naturā libertas ē oīm. Ergo ſeruitus⁊ dominiū erit cōtra naturam. gnō erit delege nͤ. Scd̓a rō Augꝰ. xix. de ci. dei. rōnalēhoīe: factū ad ymaginē ſuaꝫ uoluit niſi irrōnabilibꝰ duari. nō homineꝫ hoī. ſꝫ hominempecori. Ergo cōtra naturā eſt ꝙ hō dn̄eturhōi. Tertia rō Grego. omnes homīes naͣequales genuit. ſꝫ ꝓ variis meritꝭ dei diſpēſatio iuſta. ſꝫ occulta ꝓpoſuit. Ergo prelatio⁊ ſb̓iectio hn̄t eē ex diſpēſatiōe. ſꝫ qd̓ ē ſolūex diſpēſatiōe nō ē de naͣli lege. gͦ dominiū⁊ ſeruitꝰ nō ſūt de lege naͣli. Quarta rōī li. īſtitutionū. de iure naͣli gentiū ⁊ ciuilivſu exigēte ⁊ hūanis neceſſitatibꝰ genteshūan quedā cōſtituerunt illis. bella enimexorta ſūt ⁊ captiuitates ſubſecute ⁊ ſeruitutes que ſūt iuri naturali cōtrarie. Ergocoſtat ꝙ ſeruitus non eſt de lege naturaliQuīta ro. ī eodē iure naturali ab initiooēs hoīes de iure liberi naſcebātur ex hociure gētiū oēs pene cōtractꝰ introducti ſūtut emptio. venditio. locatio. cōductio. ſocietas. depoſitum. mutuū ⁊ alij īnumerabiles.Ad oppoᵐ Ro. 13º. Nō ſolū ꝓpter iram ſꝫꝓpter cōcupiſcētiā. ⁊ loquit̉ de ſb̓iectioneexhibēda. gͦ ſb̓iectio hōis ad hominē eſt deiure naͣli quia cōſcīa dictat. Scd̓a ratio.Augꝰ. xix. de ci. dei. penal̓ ſeruitꝰ ea lege ordinat̉ que naͣleꝫ iubet ordinē ſeruari. ꝑturbari uetat. Quia ſi cōtra ea legē non eēt factū. nihil eſſet penali ſeruitute cohercendū.Ideo apoſtolus ſeruos monet eſſe ſb̓ditosdn̄is ſuis. Tertīa rō ī eodē. Iuſtum eſt ꝙmalis hoībꝰ ſit vtilis ſeruitus cū .ſ. īprobisaufert̉ īiuriarū licētia. ⁊ domiti melius ſehabebūt. ꝗa īdomiti deteriꝰ ſe habuerunt.Ex his manifeſte oſtēdit̉ ꝙ ſeruitꝰ iuſta ſit⁊ de lege naͣli. Sol̓o dd̓ ꝙ ē loqui de naͣ ẜꝫſtatū ātē peccatū: et poſt peccatū. Ante peccatū nō fuit ſeruitꝰ ſcd̓m vt dic̄ Augꝰ. xix.de ci. dei. Nullus ī naͣ ī qua pͥus deus hoīeꝫcondidit ſeruus ē hoīs: aut peccati. ꝑ peccatū aūt ītroducta ē ſeruitꝰ ſic̄ pena peccati.Et iō ſb̓icit̉ hō hōī: ꝗa fecit ſe ſeruū peccatiLex gͦ naturalis dictat cōmunē libertatemoīm ſcd̓m ſtatuꝫ nͤ īſtitute. ſꝫ ſcd̓m ſtatū n̄corrupte. dictat ꝙ neceſſaria eſt ſeruitus etdominiū ad cohercēdū maluꝫ. ſic̄ dic̄ Augī libro de ci. dei. ꝙ ſicut deus hoī: ⁊ animuscorpori. ita rō det domīari ⁊ imꝑare libidini. dictat enī rō iuſtu eē vt rōnabiliter viuentes dominēt̉ his qui carnaliter viuuntUn̄ Iere. 4º. ſuꝑ illud qͦ ſi cōtemnat mulieramatorē ſuū. dic̄ glo. Uidēs eū ſeruire libidini ſue: ⁊ ī ſe mutatā legē: ꝑ quā cuidā uiro ſb̓iecta fuerat. Ad illud Gre. ꝙ dic̄ ꝙdiſpēſatio diuīa iſtud ordinauit dd̓ ꝙ diſpenſatio aliqn̄ dr̄ iuris relaxatio. vt ꝙ Iacob haberꝫ plures vxores hͦ modo qd̓ eſt exdiſpenſatione. nō eſt ex lege. Alio modo dr̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten